Μικρό αλλά πανάκριβο λάθος, καταστρέφει μία RC213V-S - VIDEO!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/6/2016

Τις ημέρες που διεξάγεται το Isle of Man, μπορείς να δεις στους δρόμους ότι μοτοσυκλέτα μπορείς να φανταστείς, καθώς χιλιάδες επισκεπτών κατακλύζουν το ήρεμο, αλλά ζάμπλουτο νησί που αποτελεί φορολογικό παράδεισο. Μέσα σε όλο αυτό το χάος μοτοσυκλετών, είναι μία σπάνια περίπτωση να ξετρυπώσεις την μία από τις δύο Honda RC213V-S που υπάρχουν στο νησί, ακόμα πιο σπάνιο να κινηματογραφήσεις την στιγμή που κάποιος την ρίχνει κάτω και αμέσως μετά να χάσεις όλη αυτή την τύχη, γιατί βρίσκεσαι κατηγορούμενος για την τεράστια ζημιά…

 

Πριν ανέβει αυτό το video ο άνθρωπος που τραβούσε τα πλάνα, ο εβδομηντάχρονος Stephen Hallam επικοινώνησε με τον ιδιοκτήτη της RC213V-S, βοηθώντας τον να βρει τον υπαίτιο, που ξεκίνησε το καταστροφικό ντόμινο.

Ο Stephen Hallam είναι φανατικός του Isle of Man, έχοντας πάει στο πρώτο πριν από 43 χρόνια και από τότε σε όλα όσα ακολούθησαν πλην από επτά… Εντοπίζοντας την RC213V-S παρκαρισμένη σαν μία κοινή μοτοσυκλέτα, στον ελαφρώς κατηφορικό δρόμο έξω από την παμπ «Creg-ny-Baa», ένα από τα στέκια των μοτοσυκλετιστών τις ημέρες του αγώνα, έβγαλε κατευθείαν την κάμερα και ξεκίνησε να πλησιάζει την πανάκριβη μοτοσυκλέτα. Εκείνη την στιγμή η BMW που ήταν παρκαρισμένη δίπλα, κουνήθηκε από το σταντ και έπεσε πάνω στην RC213V-S ρίχνοντάς την κάτω, χωρίς κανείς να υποπτεύεται την τεράστια ζημιά που μόλις είχε συμβεί…

Το πανάλαφρο αλουμινένιο πλαίσιο είχε στραβώσει, ελάχιστα βέβαια, αλλά είχε στραβώσει. Χωρίς να υπολογίσεις το carbon φαίρινγκ, την μανέτα και άλλα περιφερειακά που φαίνονται ως μικρή ζημιά, αλλά κοστίζουν πανάκριβα στην συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα, το πλαίσιο από μόνο του είναι από τα χειρότερα που θα μπορούσαν να είχαν συμβεί σε μία τόσο επιφανειακή ζημιά. Κι αυτό γιατί ο ιδιοκτήτης ζήτησε αντικατάσταση πλαισίου, από την στιγμή που η επισκευή σε μία τέτοια μοτοσυκλέτα μειώνει κατακόρυφα την αξία της. Και η αντικατάσταση ενός τέτοιου πλαισίου κοστίζει πολλά περισσότερα από τα 12.000 – 15.000 Ευρώ που περίπου έχει θέσει ως όριο για το κόστος επισκευής η ασφαλιστική εταιρία. Οπότε μέσα από αυτές τις γραφειοκρατικές διαδικασίες, η RC213V-S έπρεπε να διαγραφεί ως όχημα και ο ιδιοκτήτης να αποζημιωθεί για το ποσό που του αναλογεί ως ελαφρά μεταχειρισμένη μοτοσυκλέτα.

 

 

 

Κάπως έτσι, μία από τις μόλις 200 που θα κατασκευάσει η Honda, καταλήγει ως η ακριβότερη μοτοσυκλέτα για ανταλλακτικά…

Το δυσάρεστο για τον ίδιο τον Stephen Hallam, είναι ότι αρκετοί χρήστες του internet αλλά και η MCN που ήταν από τους πρώτους που δημοσίευσαν το video, αφήνουν υπονοούμενα – ή το λένε και ευθέως- ότι ήταν ο ίδιος που έριξε το F800GT που έπεσε επάνω στην RC213V-S. Ωστόσο η πραγματικότητα είναι πως η ευθύνη βαραίνει τον ασπρομάλλη κύριο που προσπαθεί να αποθανατίσει το περιστατικό με το περιπολικό και βρίσκεται πίσω από την BMW…

Μέσω ενός λιγότερο γνωστού στην Ευρώπη, Ιαπωνικού περιοδικού, έχουμε και ένα video από την παραγωγή της RC213V-S, που φαίνεται και η κατασκευή του πλαισίου… αξίζει να το δει παρακολουθήσει κανείς, όταν σκέφτεται τις σχεδόν 200.000 Ευρώ που κοστίζει, η σπάνια αυτή μοτοσυκλέτα!

 

 

 

 

Ετικέτες

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες