Ολόκληρο το video του Marquez στα χιόνια

Για τα εγκαίνια έγιναν όλα…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/1/2017

Είχαμε δει video θεατών, της RC213V να ανηφορίζει τις πίστες στο χειμερινό θέρετρο Kitzbühel στην Αυστρία, εξοπλισμένη με καρφιά και πέντε μέρες μετά η Red Bull ετοίμασε και το παρακάτω video… που έγινε αμέσως viral.

 

Ο Marquez είχε την συνδρομή του αυστριακού θρύλου στο ice speedway, του Franky Zorn καθώς και την βοήθεια του ειδικού σε θέματα σκι, και παρουσιαστή των αγώνων Armin Assinger. Ο Franky προετοίμασε τα καρφιά για την RC213V, όπως ακριβώς και για τις μοτοσυκλέτες στο speedway δοκιμάζοντας πρώτα σε μία Fireblade, όχι για να δει την αντοχή, αλλά για να έχουν μία αντίληψη πως συμπεριφέρεται η πίστα με μια μοτοσυκλέτα που ζυγίζει πάνω από 150 κιλά και έχει δύναμη να σκάψει ακόμα και τον πάγο. Καθώς χρειάζονταν πολλές δοκιμές για να δουν πόσο ακριβώς χιόνι θα πρέπει να «πατήσουν» πάνω στην πίστα έπρεπε να χρησιμοποιήσουν κάτι που θα παίρνει πιο εύκολα μπροστά από την αγωνιστική MotoGP και θα στοιχίζει σημαντικά λιγότερο φυσικά, σε περίπτωση του παραμικρού λάθους…

Η εκκίνης της RC213V ήταν βέβαια το άλλο πρόβλημα καθώς χρειάζεται την εξωτερική μίζα, η οποία δεν γίνεται να χρησιμοποιηθεί στο ελαστικό με τα καρφιά, λόγο μειωμένης πρόσφυσης. Φαίνεται και στην σύντομη έκδοση του video που κυκλοφόρησε η Red Bull, πως έχουν το κανονικό ελαστικό στην μοτοσυκλέτα και αφού την βάλουν μπροστά με την χρήση της εξωτερικής μίζας, μετά αλλάζουν τον τροχό με εκείνον που έχει το ελαστικό με τα καρφιά.

Οι βόρειοι έχουν μεγάλη εμπειρία στην οδήγηση με καρφιά γιατί ας μην ξεχνάμε ότι φτιάχνουν μέχρι και αντίγραφα μεγάλων πιστών σε παγωμένες λίμνες και διοργανώνουν το δικό τους πρωτάθλημα, κατά περίπτωση είναι να τους ζηλεύεις για αυτή την δυνατότητα… οπότε ο μόνος λόγος της δοκιμής με το Fireblade που φαίνεται στο video της προετοιμασίας, ήταν απλά για να διαπιστώνουν την κατάσταση της πίστας, χωρίς να χρειάζεται να μετακινούν την πανάκριβη GP αγωνιστική.

Η προετοιμασία:
Τα καρφιά διαπερνούν το ελαστικό και ασφαλίζουν βιδωτά από την εξωτερική πλευρά. Στο εσωτερικό τοποθετείται σαμπρέλα, καθώς πλέον η στεγανοποίηση έχει χαθεί, ενώ γύρω από την σαμπρέλα τυλίγουν μία δεύτερη κομμένη, για να την προστατεύσουν από την κεφαλή των καρφιών. Οι παλιότεροι στο περιοδικό που έχουν δοκιμάσει την οδήγηση με καρφιά σε παγωμένες πίστες, εξυμνούν την πρόσφυση, το ίδιο είπε και ο Marquez...

Εκτός βέβαια από τα ελαστικά, καρφιά είχαν τοποθετηθεί και στις μπότες του Ισπανού για να μπορέσει να μανουβράρει την μοτοσυκλέτα, αλλά και για να σταθεί στο χιόνι που διαφορετικά θα ήταν αδύνατο με τις λείες, αγωνιστικές μπότες…

Με την προσπάθεια αυτή ο Marquez συνεχίζει την παράδοση για την Red Bull που θέλει να εγκαινιάζει τον παγκόσμιο αγώνα σκι στο διάσημο βουνό Hahnenkamm (το ένα από τα δύο που απαρτίζουν το χειμερινό θέρετρο Kitzbühel) με κάτι που κανονικά δεν θα έπρεπε να βρίσκεται εκεί… Πέρσι ήταν ο Max Verstappen με την Formula 1 που ανέβηκε την πίστα και έδωσε το έναυσμα να ξεκινήσουν οι αγώνες, φέτος το πράγμα δυσκόλεψε και από F1 ήρθαμε στα MotoGP.

Ο Marquez δήλωσε πως: «ήταν πολύ δύσκολο να ελέγξω την μοτοσυκλέτα, αλλά… νέος είμαι πρέπει να δοκιμάζω πράγματα! Στο τέλος το ευχαριστηθήκαμε γιατί έπειτα από μερικές φορές που το δοκιμάσαμε, είδαμε ότι οι δυνατότητες ήταν μεγάλες. Η πίστα είχε προετοιμαστεί πάρα πολύ καλά και η πρόσφυση ήταν πέρα από κάθε φαντασία, αρκετή ακόμη και για σούζες!»

Αυτή την ώρα έχει ήδη ολοκληρωθεί ο θρυλικός αγώνας κατάβασης - Streif - στο Hahnenkamm. Από το σημείο που σταμάτησε ο Marquez και μετά, ξεκινά η φημισμένη Mousetrap που σε κάποιο σημείο αγγίζει κατωφέρεια στο 85% και οι σκιέρ αναπτύσσουν ταχύτητα 110Km στηριζόμενοι μονάχα στα γόνατά τους… Αντίθετα ο Marquez ανέβαινε με την ίδια περίπου ταχύτητα έχοντας 1η στο κιβώτιο, κλέβοντας τις εντυπώσεις του ευρύτερο κοινού, παρόλο που είχε πιο εύκολη δουλειά από τους σκιέρ του παγκοσμίου επιπέδου...

Δείτε την.. «extended» έκδοση του video και παρακάτω τα πλάνα από τις ετοιμασίες τους!

 

 

 

 

 

 

 

Photo & Video: Red Bull Content pool 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.