Παρίσι - Εξετάζεται... νυχτερινή απαγόρευση κυκλοφορίας για δίκυκλα με κινητήρα εσωτερικής καύσης

“Σταυροφορία” εναντίον του θορύβου που παράγουν οι μοτοσυκλέτες!
motomagΓαλλία – “Σταυροφορία” εναντίον του θορύβου που παράγουν οι μοτοσυκλέτες
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

12/2/2024

Το δημοτικό συμβούλιο του Παρισιού εξετάζει να εφαρμόσει πιλοτικά μέσα στον Φεβρουάριο την απαγόρευση κυκλοφορίας όλων των μοτοσυκλετών και σκούτερ με συμβατικό κινητήρα εσωτερικής καύσης, από τις 10 το βράδυ μέχρι και τις 7 το πρωί, παρουσιάζοντας ως αιτία της απόφασης την ταλαιπωρία που υφίστανται χιλιάδες κατοίκων, λόγω των υψηλών επιπέδων θορύβου στη γαλλική πρωτεύουσα.

Στα πλαίσια της εν λόγω απόφασης γίνεται λόγος για εξαίρεση όσων υποχρεούται να κινηθούν για να πάνε ή να επιστρέψουν από την εργασία τους εκείνο το χρονικό διάστημα, ενώ για την ώρα συζητείται η πιλοτική εφαρμογή για έναν χρόνο. Στην περίπτωση που εφαρμοστεί ως νόμος, οι παραβάτες θα καλούνται να πληρώσουν πρόστιμο ύψους 135€, τουλάχιστον για την πρώτη φορά που θα το κάνουν.

Οι ιθύνοντες πίσω από την πρόταση αυτή, είναι ο Pierre-Yves Bournazel, μέλος του φιλικά προσκείμενου στην κυβέρνηση Macron κόμματος Horizons. Μαζί του τάσσονται επίσης τα μέλη του σοσιαλιστικού κόμματος Indépendants et Progressistes. Η πρόταση παρουσιάστηκε στην πιο πρόσφατη συγκέντρωση του Δημοτικού Συμβουλίου του Παρισιού, στις 6/2.

Γαλλία – “Σταυροφορία” εναντίον του θορύβου που παράγουν οι μοτοσυκλέτες

Σύμφωνα με τον κ. Bournazel, ο θόρυβος αποτελεί σημαντικό πρόβλημα στην γαλλική πρωτεύουσα με πάνω από 80% των Παρτιζάνων να παραπονούνται για αυτόν κάθε μέρα. Μάλιστα, όπως λέει ο ίδιος, ένα σκούτερ με συμβατικό κινητήρα εσωτερικής καύσης μπορεί να ξυπνήσει χιλιάδες κατοίκους του Παρισιού κάθε βράδυ. Το εξοργιστικό είναι πως ο Bournazel εστιάζει αποκλειστικά στα δίκυκλα, αφήνοντας ασχολίαστο οτιδήποτε άλλο μπορεί να προκαλεί θόρυβο, όπως αυτοκίνητα, φορτηγά, σειρήνες και πολλά ακόμα. Μάλιστα συνεχίζει υποσχόμενος ενίσχυση των κρατικών επιχορηγήσεων για την αγορά ηλεκτρικών δικύκλων.

Ήταν φυσικό η εξαιρετικά ενεργή "Γαλλική Ομοσπονδία Θυμωμένων Μοτοσυκλετιστών" (FFMC), να εκφράσει την απόλυτη αντίθεσή της στο μέτρο αυτό. Ο υπεύθυνός της για το Παρίσι και τα περίχωρα, Jean-Marc Belotti παραδέχθηκε ότι οι μοτοσυκλέτες κάνουν θόρυβο, αντίστοιχο με άλλους χρήστες του δρόμου. Μεγαλύτερο αντίκτυπο, όμως στην ηχορύπανση έχουν τα βαρέα οχήματα, ειδικά όταν περνούν πάνω από πλακόστρωτα σημεία και καλντερίμια της πόλης, όπως επίσης οι κόρνες και οι σειρήνες.

Γαλλία – “Σταυροφορία” εναντίον του θορύβου που παράγουν οι μοτοσυκλέτες

Αυτή τη στιγμή το Παρίσι, αποτελεί τη δεύτερη πολυπληθέστερη ευρωπαϊκή πόλη, μετά την Μόσχα, με 11,2 εκατομμύρια κατοίκους (σύμφωνα με τα στοιχεία του 2023) να αποκαλούν την πόλη του φωτός σπίτι τους. Όπως καταλαβαίνουμε όλοι, μία πρωτεύουσα και μάλιστα με τέτοιο πληθυσμό δεν μπορεί να είναι ήσυχη. Η ηχορύπανση αποτελούσε, αποτελεί και θα αποτελεί ένα εγγενές πρόβλημα των μεγαλουπόλεων, ακόμα κι αν η ηλεκτροκίνηση επικρατήσει καθολικά, καθώς οι παράγοντες που συμβάλουν σε αυτή δεν περιορίζονται μόνο στη μετακίνηση.

Αναμφίβολα το γεγονός ότι οι μοτοσυκλέτες δεν έχουν τόνους πλαστικού γύρω τους, όπως για παράδειγμα τα αυτοκίνητα και τα φορτηγά, αφήνει μεγαλύτερο ποσοστό των μηχανικών θορύβων να περάσει αφιλτράριστο στην ατμόσφαιρα. Οι σύγχρονες, όμως, μοτοσυκλέτες έχουν καταφέρει να περιορίσουν στο ελάχιστο τους ήχους που παράγουν. Ασφαλώς, υπάρχουν οι περιπτώσεις στις οποίες κάποιος ιδιοκτήτης έχει επέμβει στο σύστημα εξάτμισης της μοτοσυκλέτας του, όμως αυτό δεν μπορεί να συμπαρασύρει το σύνολο των δικύκλων, ενώ μην ξεχνάμε πως αντίστοιχες περιπτώσεις αντικοινωνικών οδηγών απαντώνται και στα αυτοκίνητα.

Γαλλία – “Σταυροφορία” εναντίον του θορύβου που παράγουν οι μοτοσυκλέτες

Οι υπεύθυνοι της πρότασης προτείνουν την πιλοτική εφαρμογή για έναν χρόνο, όμως ο κίνδυνος εδώ είναι πως δεν υπάρχει τίποτα πιο μόνιμο από το προσωρινό. Αν τελικώς γίνει νόμος της γαλλικής πρωτεύουσας, τότε δημιουργείται κακό προηγούμενο, θέτοντας τις βάσεις για να ακολουθήσουν και άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Είμαστε σίγουροι ότι η γαλλική μοτοσυκλετιστική κοινότητα, δεν θα αφήσει κάτι τέτοιο να πέσει κάτω και ελπίζουμε το Δημοτικό Συμβούλιο να καταλάβει τους λόγους που μία τέτοια απόφαση δεν μπορεί να περάσει.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.