Πλήρης επιβεβαίωση MOTO για επιστροφή παραγωγής της Triumph στην Αγγλία

Το είχαμε ανακοινώσει πρώτοι τον Δεκέμβριο!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/3/2022

Άγγλοι δημοσιογράφοι επιβεβαιώνουν σήμερα αυτό που πρώτο το MOTO είχε ανακοινώσει τον περασμένο Δεκέμβριο!

Η Triumph έχει ήδη κάνει όλα τα βήματα για να επιστρέψει μέρος της παραγωγή της πίσω στην Αγγλία αλλά μόνο με την μέθοδο CKD (Complete Knock Down) που σημαίνει πως αυτή την στιγμή κάνουν μόνο συναρμολόγηση του κιτ που έρχεται από τα τρία διαφορετικά εργοστάσια που διατηρούν στην Ταϊλάνδη.

Η πληροφορία αυτή με όλες τις επιπλέον λεπτομέρειες ήρθε απευθείας στο ΜΟΤΟ από ανθρώπους της εταιρείας κατά την παρουσίαση του Tiger Sport 660 και αποτελούσε μέρος του ρεπορτάζ από την κάλυψη των ημερών αυτών. Μία παρουσίαση που παρακολούθησαν πολλοί δημοσιογράφοι, κι αρκετοί Έλληνες, αλλά μόνο το ΜΟΤΟ επέστρεψε με δύο μεγάλες αποκλειστικότητες από την Πορτογαλία, κάνοντας πραγματικό ρεπορτάζ. Οι αναγνώστες λοιπόν θα διαβάσουν αυτές τις ημέρες, όσο θα αρχίσουν οι αναδημοσιεύσεις από τα αγγλικά site, μία πληροφορία που είχαμε μεταδώσει πριν από δύο μήνες. Ωστόσο υπάρχουν κι άλλες σημαντικές λεπτομέρειες πίσω από την κίνηση αυτή, όπως επίσης και ενδιαφέρουσες εξηγήσεις για τον λόγο που πραγματοποιούν μία τέτοια κίνηση.

Καταρχάς η Triumph ποτέ δεν διέκοψε ολοκληρωτικά την παραγωγή στο Hinckley, καθώς όλα τα μοντέλα της σειράς TFC (Triumph Factory Custom) δεν σταμάτησαν ποτέ να βγαίνουν από εκεί. Ωστόσο μόλις τον Φεβρουάριο του 2020 η Triumph είχε ανακοινώσει ένα μεγαλόπνοο σχέδιο ανάπτυξης, κομμάτι του οποίου ήταν να σταματήσει την παραγωγή όλων των μοτοσυκλετών στην Αγγλία εκτός των TFC. Εκείνη την περίοδο σχεδόν το 90% της παραγωγής της βρισκόταν ήδη στην Ταϊλάνδη και στόχος ήταν μέχρι τέλος του 2020 οι τελευταίες από τις 6.500 μοτοσυκλέτες που παράγονταν στο Hickley να φύγουν κι αυτές για την Ασία.

Στο αρχικό ρεπορτάζ που μπορείτε να διαβάσετε εδώ, υπάρχει και το σκεπτικό πίσω από την κίνηση αυτή της Triumph, που δεν είναι απλά οικονομικό καθώς συνοδευόταν από περισσότερες επενδύσεις αλλά στο R&D αυτή την φορά.

Ωστόσο η έκρηξη στο κόστος μεταφορών και πρώτων υλών, που πάλι στο ΜΟΤΟ είχαμε προειδοποιήσει από πέρσι πως θα φέρει φέτος αυξήσεις για όλους τους κατασκευαστές, και σε συνδυασμό με το Brexit οδήγησαν την Triumph να επανασχεδιάσει τα πλάνα της.

Ταυτόχρονα η Αγγλία έχει βελτιώσει τις διαδικασίες για εισαγωγή CKD όπως και την φορολογία μιας και δεν δεσμεύεται πλέον από κανέναν καθιστώντας μία τέτοια κίνηση πολλαπλάσια συμφέρουσα από πριν. Οι περιορισμοί, λόγο Brexit, που υπάρχουν τώρα στις εξαγωγές προς Ευρωπαϊκές χώρες -και όσο ήταν μέλος της ΕΕ δεν είχε η Triumph- είναι και πάλι λιγότεροι συγκριτικά με εισαγωγή από άλλες τρίτες χώρες όπως η Ταϊλάνδη, χάρη στην συμφωνία που έχει η Αγγλία με την ΕΕ για ορισμένες διευκολύνσεις. Αυτοί είναι οι τρεις βασικοί λόγοι που η Triumph αποφάσισε να επιστρέψει την παραγωγή της στην Αγγλία, έστω και ως απλή συναρμολόγηση.

Είναι το πρώτο βήμα με στόχο να παράγουν περίπου 20.000 μοτοσυκλέτες και το δεύτερο είναι ακόμη πιο σημαντικό. Σύμφωνα με τις αποκλειστικές πληροφορίες του ΜΟΤΟ θα αρχίσουν σιγά – σιγά να βρίσκουν προμηθευτές και στην Αγγλία για ορισμένα εξαρτήματα, προχωρώντας έτσι σε κανονική επιστροφή της παραγωγής, έστω και κατά ένα μέρος, πίσω στην Αγγλία. Στο μεταξύ είναι κοινώς αποδεκτό πως το επίπεδο κατασκευής στην Ταϊλάνδη είναι ιδιαίτερα υψηλό για όλους τους κατασκευαστές που δραστηριοποιούνται εκεί, σε σημείο που το συγκρίνουν με την Ιαπωνία, ενώ η Triumph συγκεκριμένα είχε ήδη ξεχωρίσει για την ποιότητα κατασκευής σε όλα τα μοντέλα που ερχόντουσαν από εκεί.

Μένει να δούμε πως θα εξελιχθεί και η νέα αυτή περίοδος επιστροφής στα πάτρια εδάφη.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες