Project Talos - by Alex’s Works

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/4/2015

   Ως σπουδαστής μηχανολογίας στα τελειώματα της σχολής, ήρθε η ώρα να διαλέξω θέμα για πτυχιακή εργασία… Η πτυχιακή που επέλεξα αφορά στην εξ ολοκλήρου κατασκευή μιας αγωνιστικής μοτοσυκλέτας μικρού κυβισμού με κάποια "ιδιαίτερα" χαρακτηριστικά. Στη μοτοσυκλέτα μου έδωσα το όνομα "Talos".

 

   Πιο συγκεκριμένα, πρόκειται για ένα track day bike βασισμένο στο δίχρονο κινητήρα του Yamaha TZR 250 3MA, αυτό με τους ανεστραμμένους κυλίνδρους! Το project Talos χαρακτηρίζεται frameless  καθώς η μόνη σύνδεση του μπροστά συστήματος -τροχού ανάρτησης κλπ- με το πίσω, γίνεται μέσω των κάρτερ του κινητήρα, με πολλά οφέλη, όπως η ακαμψία, το βάρος και η αεροδυναμική!

   Το μπροστινό σύστημα είναι τύπου Ηossack  -ή αλλιώς double wishbone ή duolever- και είναι παρόμοιο με το σύστημα που χρησιμοποίησε ο Jοhn Britten στο Britten V1000 με τη διαφορά όμως ότι το πιρούνι δεν συμπιέζει άμεσα το αμορτισέρ αλλά μέσω μοχλικού, κάτι που μου δίνει τη δυνατότητα να παίξω ανάμεσα σε μια απλή συμπίεση ή σε προοδευτική σκληρότητα ανάλογα με την σχέση μοχλισμού! Επίσης έχω την δυνατότητα να ρυθμίσω την γωνία κάστερ από 21 μέχρι 24 μοίρες. Το αμορτισέρ προέρχεται από παπί της Υamaha και είναι ρυθμιζόμενο μόνο ως προς τη προφόρτιση αλλά στο μέλλον θα αντικατασταθεί από κάτι καλύτερο.

   Στην πίσω ανάρτηση υπάρχει μια full floater στήριξη του αμορτισέρ και η συμπίεσή του γίνεται επίσης μέσω μοχλισμού προοδευτικής σκληρότητας. Το πίσω αμορτισέρ είναι από Yamaha FZR 1000 και είναι της WP, πλήρως ρυθμιζόμενο.

Και στα δύο αμορτισέρ πρόκειται να αντικατασταθούν τα ελατήρια με πιο μαλακά.

   Τα επιμέρους τμήματα της μοτοσυκλέτας είναι κατασκευασμένα από ατσάλινο σωλήνα Mannesmann ενώ όπου ήταν δυνατό έχω χρησιμοποιήσει αλουμίνιο (όπως υποπλαίσιο και μέρη της μπροστινής ανάρτησης). Oι ζάντες προέρχονται από FZR 400 η μπροστά και TDM 900 η πίσω. Θα ήθελα πολύ και ένα αλουμινένιο ψαλίδι αλλά τα μέσα που έχω δεν μου το επιτρέπουν. Tο φέρινγκ, τα φτερά, το ντεπόζιτο, το φιλτροκούτι και τα ram air είναι δικού μου σχεδιασμού και όταν ολοκληρωθούν θα είναι κατασκευασμένα από fiberglass και carbon..

   Συνολικά μέχρι στιγμής το βάρος της ανέρχεται στα 95 κιλά και υπολογίζω πως θα φτάσει τα 105 κιλά στεγνό! To μεταξόνιο βρίσκεται στα 1300mm. Αν όλα παν' καλά μέχρι το καλοκαίρι θα την έχω ολοκληρώσει και έπειτα σειρά έχουν οι δοκιμές στην πίστα! Θα σας κρατάω ενήμερους για όλες τις εξελίξεις.

 

Αλέξανδρος Μαΐδης – Alex’s Works

 

To project Τalos έχει "υιοθετηθεί" από το ΜΟΤΟ – με στόχο να βοηθήσουμε όσο μπορούμε για την ολοκλήρωσή του.

 

 

Ετικέτες

Pan America Beyond the Map, Μέρος 4ο - Ψάχνοντας τη Nessie στη Loch Ness [Γκάλερι]

Πέρασμα από τη Σκωτία στην Ιρλανδία για τον Κωνσταντίνο Μητσάκη
Κωνσταντίνος Μητσάκης Pan America 1250 SP Σκωτία
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/9/2025

Στη συνέχεια του ταξιδιού του με τη Harley-Davidson Pan America 1250 SP ο Κωνσταντίνος Μητσάκης ανακαλύπτει περισσότερες ομορφιές των Highlands και περνά και στην Ιρλανδία.

Ας δούμε τι μας λέει ο Κωνσταντίνος Μητσάκης στην τέταρτη κατά σειρά ανταπόκρισή του:

"Μπορεί με την άφιξή μας στη βόρεια εσχατιά της Σκωτίας (John o’ Groats) να αγγίξαμε την γεωγραφική κορύφωση του “Pan America Beyond the Map”, η Σκωτία ωστόσο διέθετε πολλά ακόμα τουριστικά “θέλγητρα”.

Έτσι, μετά από μια αυστηρή επιλογή αξιοθέατων, η οποία βασίστηκε στον υπολειπόμενο χρόνο μας (έχοντας καταγράψει 3.200 χλμ., βρισκόμασταν ημερολογιακά περίπου στη μέση του ταξιδιού), αποφασίσαμε να κινηθούμε νότια και να στρατοπεδεύσουμε πλησίον της λίμνης Loch Ness (στην κωμόπολη Drumnadrochit), απ’ όπου και θα εκδράμαμε στα πέριξ.
 
Μέσα στις δυο επόμενες ημέρες, η κοντινή ατμοσφαιρική πόλη Inverness, το παραλίμνιο μεσαιωνικό κάστρο Urquhart Castle και οι καταπράσινες δυτικές όχθες της Loch Ness μονοπώλησαν το ενδιαφέρον μας, προσφέροντάς μας έναν μεγάλο αριθμό εντυπωσιακών εικόνων και αναμνήσεων από τα κεντρικά Highlands. Ούτε κι εμείς πάντως καταφέραμε να εντοπίσουμε στα ασάλευτα νερά της λίμνης Loch Ness το θρυλικό τέρας της, την περιβόητη Nessie! 

Κάπου εδώ, ο Γιώργος πρότεινε να περικόψουμε κάποιες μέρες από το υπόλοιπο πρόγραμμα της Σκωτίας και να πάμε στην Ιρλανδία – η πρότασή του με βρήκε σύμφωνο. Αλλαγή ρότας λοιπόν και πορεία κατευθείαν για το λιμάνι Cairnryan (375 χλμ. νοτιοδυτικά της Drumnadrochit), απ’ όπου θα περνούσαμε ακτοπλοϊκώς στην Βόρεια Ιρλανδία. Σημείο αναφοράς της τελευταίας σκωτσέζικης διαδρομής αποτέλεσε η διάσχιση της πανέμορφης προστατευόμενης περιοχής Glencoe, ενώ καθοδόν για το λιμάνι Cairnryan η γκρι Harley-Davidson Pan America 1250 SP δεν έκανε τελικά στάση στη πόλη Γλασκόβη, αλλά την παράκαμψε περιφερειακά…
 
Μετά από ένα δίωρο ακτοπλοϊκό ταξίδι (κόστος περίπου 100 ευρώ) αποβιβαστήκαμε στο νησί της Ιρλανδίας και συγκεκριμένα στην πόλη Belfast, την πρωτεύουσα της βρετανικής Βόρειας Ιρλανδίας. Για τουλάχιστον 3 δεκαετίες, το Belfast (εξαιτίας της έκρυθμης πολιτικής κατάστασης που επικρατούσε στην Βόρεια Ιρλανδία) μονοπωλούσε στα δελτία ειδήσεων όλου του κόσμου, λόγω των επεισοδίων βίας και θανάτου μεταξύ Καθολικών Ιρλανδών και Άγγλων Προτεσταντών, τα οποία κόστισαν την ζωή σε χιλιάδες πολίτες. 

Έχοντας μια ολοκληρωμένη κατανόηση του πρόσφατου ιστορικού παρελθόντος και του σημερινού καθεστώτος του Belfast, επισκεφθήκαμε το συμβολικό “Τείχος της Ειρήνης” (Peace Wall), φωτογραφηθήκαμε στο κέντρο της πόλης μπροστά στον πύργο-ρολόι Albert Memorial Clock, απαθανατίσαμε πάμπολλα πολύχρωμα γκράφιτι στην περιοχή του Καθεδρικού ναού και σβήσαμε την δίψα μας σε μια από τις δεκάδες παραδοσιακές pubs του Belfast, απολαμβάνοντας μια δροσερή μπύρα Guiness!"