Προκήρυξη Πρωταθλήματος Road Circuit: 1ος αγώνας ΒΙΛΙΑ!

Debate μεταξύ Χορτιάτη-Χολομώντα για τον 2ο αγώνα!
Προκήρυξη Πρωταθλήματος Road Circuit: 1ος αγώνας ΒΙΛΙΑ!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/4/2025

Μία δυναμική πρωτοβουλία των κατοίκων της περιοχής των Βιλίων, δίνει το έναυσμα για την δημιουργία του πρώτου αγώνα Road Racing και μάλιστα με το σκεπτικό να δημιουργηθεί ένα πανελλήνιο πρωτάθλημα αγώνων σε δημόσιους δρόμους με επιτροπή από την Θεσσαλονίκη να συζητά ήδη για διεξαγωγή του δεύτερου αγώνα στην Βόρειο Ελλάδα με δύο υποψήφιες τοποθεσίες, μία στον Χορτιάτη και μία λίγο πιο μακριά από την πόλη, στον κατάφυτο Χολομώντα!

Αν μάλιστα ο πρώτος αυτός αγώνας, που θα θέσει και τα πρότυπα της διαδικασίας για τους επόμενους, στεφθεί με επιτυχία, τότε πολύ πιθανό είναι να μπει στη δράση και το Ηράκλειο Κρήτης με την μεγαλύτερη έως τώρα διαδρομή από τις τρεις τοποθεσίες ξεκινώντας από το Αιγαίο και τερματίζοντας στο Λυβικό Πέλαγος, κυριολεκτικά, για όσους δεν φρενάρουν εγκαίρως.

Πώς όμως φτάσαμε σε αυτό το σημείο, να προετοιμάζεται ένα τόσο δυναμικό πρωτάθλημα σε δημόσιους δρόμους;

Ο Σύνδεσμος Κατοίκων Βιλίων Υπέρ Ταχύτητας & Κόντρας (ΣΚΑΒΙΛΥΤΑΚΟ) μέσα από την αγάπη που τρέφει για τις μοτοσυκλέτες που σχεδόν καθημερινά αλλά και αδιάκοπα τις Κυριακές, ανεβοκατεβαίνουν τον κεντρικό συνδετικό δρόμο της περιοχής πλημμυρίζοντας τα ήσυχα λαγκάδια με ήχους Akrapovic (στην καλύτερη περίπτωση) ανέλαβε την πρωτοβουλία να δημιουργήσει ένα πρωτάθλημα μοτοσυκλετών που θα εμπλουτίσει την όμορφη εμπειρία που ήδη ζουν καθημερινά με μία ετήσια διοργάνωση που θα εδραιώσει την ξεχωριστή θέση της περιοχής τους στις καρδιές των απανταχού μοτοσυκλετιστών.

Απώτερος στόχος είναι να δοθεί πνοή στις καφετέριες, τα βενζινάδικα και τα γραφεία τελετών της περιοχής ενώ θεωρείται προσόν, το γεγονός πως οι κάτοικοι είναι ήδη εκπαιδευμένοι να μετακινούνται από ταράτσα σε ταράτσα, χωρίς να χρειάζεται να διασχίζουν τους κεντρικούς δρόμους βάζοντας σε κίνδυνο τις ζωές των μοτοσυκλετιστών.

Ο κυρ. Κώστας Λ. κάτοικος σε εκτός σχεδίου αγροικία μακριά από οικισμό, δήλωσε σε απεσταλμένο του ΜΟΤΟ πως είναι καρδιοπαθής και μένει μόνος, συχνά ακούγοντας μόνο τον χτύπο της καρδιάς του, πράγμα που τον κάνει να επικεντρώνεται περισσότερο στον καρδιακό ρυθμό την στιγμή που ο θεράπων ιατρός του, έχει δώσει σαφή οδηγία να τον αγνοεί και να μην σκέφτεται καθόλου το ζήτημα αυτό!
«Οι μοτοσυκλέτες μας κάνουν να πεταγόμαστε από το κρεβάτι και να νιώθουμε πιο ζωντανοί! Έχω πάει πολλές φορές σε καφετέρια της περιοχής για να ευχαριστήσω τους αναβάτες. Μάλιστα μόλις πριν από λίγες ημέρες μου λύθηκε και το χρόνιο αυχενικό πρόβλημα που είχα, όταν έμεινα σκυμμένος στο τιμόνι για είκοσι λεπτά κοιτώντας δεξιά και αριστερά πριν καταφέρω να βγω από τον χωματόδρομο που οδηγεί στο σπίτι μου. Βέβαια και πάλι δεν ήμουν αρκετά γρήγορος και με προσπέρασε μία μοτοσυκλέτα ξυστά κουνώντας το χέρι πάνω κάτω, προφανώς επαινώντας με για την προσπάθειά μου».

Από την δημοτική αρχή τονίζεται πως τις ημέρες του αγώνα θα γίνει προσπάθεια να δημιουργηθούν πετρελαιογραμμές σε συγκεκριμένα σημεία που δεν θα καλύψουν με άμμο και πριονίδι ώστε να προσδώσουν αυθεντική εμπειρία ελληνικού αγώνα δρόμου και να ανεβάσουν τον βαθμό δυσκολίας.

Φυσικά, επειδή είμαστε στην Ελλάδα, κάθε τέτοια όμορφη προσπάθεια δεν γίνεται παρά να συναντήσει και εχθρότητα από την πλευρά της πολιτείας.

Παράγοντας του ΤΑΙΠΕΔ δήλωσε πως ένα τέτοιο πρωτάθλημα μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο στις πολύ μεγάλες προσπάθειες που έχουν καταβάλλει απέναντι σε κάθε ένα επιχειρηματία και επενδυτικό fund που έχει ζητήσει έκταση για την δημιουργία πίστας και παρά την αμεσότητα, τα μηδενικά γραφειοκρατικά εμπόδιο και κυρίως την τιμή-χάρισμα, με τα οποία έχουν απαντήσει, δεν κατάφεραν ακόμη να ολοκληρώσουν μία συμφωνία κυρίως γιατί υπάρχουν τέτοιες πρωτοβουλίες.

Αντίστοιχα Υφυπουργός Αθλητισμού που δεσμεύεται να απαντήσει με Αναλυτική Έκθεση, θέλησε να μεταφέρει ένα πρώτο σχόλιο πως τέτοιες πρωτοβουλίες δεν είναι ευνοϊκές ως προς την προσπάθεια της πολιτείας να δημιουργήσει δύο νέες πίστες σε Αθήνα και Κρήτη λέγοντας χαρακτηριστικά πως:
«Εμείς για εσάς τις χτίζουμε! Η συνεννόηση με τις Νομαρχίες ήταν να μην κάνουν τρίτο κολυμβητήριο και 17 μικρά πάρκα που μόνο από τα παγκάκια θα βγάζαμε τα τριπλάσια, αλλά αντιθέτως να τα ρίξουμε όλα σε μία πίστα που, ας είμαστε ρεαλιστές, δεν δίνει ευκαιρία για ανατίμηση παραπάνω από το 100% όταν το μέσο επίπεδο ανατίμησης σε αντίστοιχα έργα κυμαίνεται στο 180%. Όλη αυτή η προσπάθεια ακυρώνεται με τέτοιες πρωτοβουλίες και δεν εκτιμάται σωστά το έργο της πολιτείας».

Οι ΣΚΑΒΙΛΥΤΑΚΟι, μία εθιμοτυπική ονομασία, είναι όμως αποφασισμένοι να συνεχίσουν προσκαλώντας τους κατοίκους στις προαναφερθείσες περιοχές της Β.Ελλάδας και της Κρήτης, να φιλοξενηθούν στον πρώτο αγώνα και όλοι μαζί να θέσουν τα πρότυπα για τους επόμενους αγώνες, ώστε να δημιουργηθεί το πρώτο ενιαίο πρωτάθλημα!

Σε αυτό το σημείο θα θέλαμε να ευχηθούμε στους αναγνώστες ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ!
Μακάρι να φτάσουμε στο σημείο να μην γίνονται αυτοσχέδιοι αγώνες στους δρόμους και η έλλειψη αυτοκινητοδρομίων δεν γίνεται να είναι η μόνη δικαιολογία ως προς αυτή την πρακτική, ας ξεκινήσουμε με το να γεμίζουμε αυτές που ήδη υπάρχουν καθώς μόνο έτσι θα θέλει κάποιος να επενδύσει στην δημιουργία μίας νέας...

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.