Το πρωτότυπο Bi-Turbo 250 V2 της Honda

Μια ιστορία που θυμίζει Suzuki Recursion
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

23/10/2018

Το Young Machine κατά καιρούς ξεθάβει τεχνολογικούς θησαυρούς από τα μουσεία των ιαπωνικών εργοστασίων, όπως το VT 250 Turbo της Honda με του 53 ίππους και τα 200km/h τελικής ταχύτητας. Η ιστορία του VT 250 Turbo μας ταξιδεύει πίσω στο 1984, όταν οι πρώτες μοτοσυκλέτες Turbo είχαν ήδη μπει σε παραγωγή. Συγκεκριμένα η Honda πουλούσε από το 1981 το CX 500 Turbo, μόνο που το μοντέλο αυτό ήταν για τις αγορές των ΗΠΑ και της Ευρώπης και δεν ήταν διαθέσιμο στην ιαπωνική αγορά. Για την Ιαπωνική αγορά (και όχι μόνο για αυτή…) σκέφτηκε να φτιάξει το VT 250 Turbo.

Θυμίζουμε πως στην Ιαπωνία εκείνη την εποχή η νομοθεσία έκανε σχεδόν απαγορευτική την απόκτηση μιας μοτοσυκλέτας άνω των 400cc για τους περισσότερους Ιάπωνες, ενώ υπήρχαν και περιορισμοί στην μέγιστη απόδοση και την τελική ταχύτητα των μοτοσυκλετών. Τα 250 κυβικά έπρεπε να βγάζουν έως 45 ίππους, τα 400 κυβικά έως 53 ίππους και από εκεί και πάνω δεν επιτρεπόταν ιπποδύναμη άνω των 98 ίππων. Επίσης, ανεξαρτήτως κυβισμού, όλες οι μοτοσυκλέτες δεν επιτρεπόταν να ξεπερνούν τα 180km/h τελικής ταχύτητας. Κάποιοι από αυτούς τους νόμους ισχύουν έως σήμερα στην Ιαπωνία.

Με όλους αυτούς τους περιορισμούς πάνω από το κεφάλι της, η Honda πειραματίστηκε με αυτή την Turbo έκδοση του V2 κινητήρα των 250 κυβικών του VT 250. Πρόθεσή της ήταν να το παρουσιάσει ως ανταγωνιστή των τετρακύλινδρων σπορ μοτοσυκλετών των 400cc και γι΄αυτό η ιπποδύναμή του ήταν στους 53 ίππους, όσο δηλαδή και το μέγιστο επιτρεπόμενο όριο.

 Όμως η τελική του πρωτότυπου δεν περιοριζόταν στα 180km/h και το VT 250 Turbo είχε ταχύμετρο που οι ενδείξεις του έφταναν έως τα 240km/h. Δυστυχώς η Honda δεν κατάφερε να πείσει τις αρμόδιες επιτροπές του ιαπωνικού κράτους πως αυτή η μοτοσυκλέτα ανήκει στην κατηγορία των 400 κυβικών λόγω απόδοσης και όχι στην κατηγορία των 250 κυβικών. Έτσι η ευκαιρία να δούμε σε παραγωγή έναν από τους μικρότερους κινητήρες turbo στην ιστορία, έλαβε άδοξο τέλος για γραφειοκρατικούς λόγους. Αυτή η ιστορία έχει αρκετές ομοιότητες με τον κινητήρα turbo της Suzuki που παρουσίασε πριν τέσσερα χρόνια με το πρωτότυπο Recursion, υποσχέθηκε ότι θα το έχει στην παραγωγή μέσα στο 2018 και τελικά φαίνεται ότι… θα το φάει η μαρμάγκα!

Πόλεμος διαγωνισμών δημιουργεί έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Τεράστιες ευθύνες στο Υπουργείο Μεταφορών

Προσπάθησαν με απευθείας αναθέσεις να λύσουν το πρόβλημα
Πόλεμος διαγωνισμών δημιουργεί έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Τεράστιες ευθύνες στο Υπουργείο Μεταφορών
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/2/2026

Το κόλπο των απευθείας αναθέσεων που σκαρφίστηκε το Υπουργείο Μεταφορών για να μετριάσει το πρόβλημα της έλλειψης πινακίδων δεν λειτούργησε και πλέον με την πάροδο του χρόνου το ζήτημα γίνεται ολοένα και μεγαλύτερο.

Στις νέες μοτοσυκλέτες η Πολιτεία επιβάλλει πρόσθετη φορολογία κατά παράβαση των κανονισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μάλιστα μέρος των εσόδων που εισπράττονται από αυτή την τακτική δεν καταλήγει στα Ταμεία του Κράτους, αλλά φεύγει στην Ε.Ε. για να καλύψει το πρόστιμο που μας επιβάλλουν.

Στο παραπάνω που αποτελεί παγιωμένη τακτική, προστίθεται και το νέο πρόβλημα στην πώληση νέων μοτοσυκλετών, να μην μπορούν να πάρουν πινακίδα κυκλοφορίας. Αν πραγματικά ήθελε η Πολιτεία να πολεμήσει για κάποιο λόγο την αγορά της μοτοσυκλέτας, δεν θα χρειαζόταν να κάνει περισσότερα από όσα προβλήματα δημιουργεί ήδη με τους χειρισμούς της.

Το ζήτημα το έχουμε αναδείξει από το τελευταίο τετράμηνο του 2025, όταν κυκλοφόρησε η φήμη πως ξέμεινε από «τσίγκο» ο προμηθευτής και δημιουργείται έλλειψη πινακίδων.

Οι πινακίδες δεν είναι τσίγκινες και ο προμηθευτής δεν είχε ξεμείνει από πρώτες ύλες, ο διαγωνισμός του Υπουργείου Μεταφορών δεν είχε προχωρήσει, αυτό ήταν το πρόβλημα. Αρχικά φάνηκε αυτό στην Αττική και πολύ γρήγορα το πρόβλημα εξαπλώθηκε σε όλη την χώρα. Για να μπορέσουν να ολοκληρώσουν την πώληση και να προχωρήσουν σε είσπραξη καθώς είχαν ήδη αποδώσει ΦΠΑ και μάλιστα ορισμένα καταστήματα έχοντας πληρώσει και την μοτοσυκλέτα στην εισαγωγική εταιρεία, μερίδα επαγγελματιών άρχισε να εκδίδει πινακίδες από άλλες περιοχές. Εκτός από την αλλοίωση των στατιστικών για το που κυκλοφορούν τα οχήματα, το πρόβλημα της έλλειψης πινακίδων γρήγορα γιγαντώθηκε.

Στα τέλη του περασμένου Σεπτεμβρίου όμως ο ανάδοχος ξεκίνησε να κόβει και να εκδίδει νέες πινακίδες, θυμίζουμε εδώ την ανάσα που δόθηκε εκείνη την περίοδο.

Αυτό συνέβη με απευθείας ανάθεση του Υπουργείου Μεταφορών με ένα σχετικά μικρό ποσό, που είναι κάτω από το όριο στο οποίο επιβάλλονται οι διαγωνισμοί.

Το πρόβλημα ήταν πως η εταιρεία που δεν κέρδισε τον διαγωνισμό έκανε ένσταση, κάτι αναμενόμενο όμως, και φυσικά συνέχισε να κάνει ενστάσεις, μεταφέροντας τις προσφυγές της ολοένα και σε ψηλότερο επίπεδο.

Αυτός ο πόλεμος για το ποιος θα πάρει την δουλειά, δεν γίνεται να αποτελεί δικαιολογία από την μεριά του Υπουργείου Μεταφορών, διότι είναι αναμενόμενο και θα έπρεπε να ξεκινήσουν οι διαδικασίες προτού στερέψει η αγορά.

Τον περασμένο Σεπτέμβριο λοιπόν προχώρησαν σε απευθείας αναθέσεις ενώ παράλληλα μαινόταν ο πόλεμος των αναδόχων εταιρειών με την συγκεκριμένη ενέργεια να ανακοινώνεται από τον κ. Κυρανάκη ως επιτυχία, την στιγμή που όχι μόνο άργησε -θα μπορούσε να γίνει πριν δημιουργηθεί αυτή η τεχνική έλλειψη- αλλά δεν ήταν και μόνιμη λύση.

Με το νέο πλαίσιο οι απευθείας αναθέσεις προς έναν συγκεκριμένο ανάδοχο για μία συγκεκριμένη ενέργεια δεν γίνεται να έχουν την μορφή της παράκαμψης του διαγωνισμού, όπως ξεκάθαρα συνέβη στην προκειμένη περίπτωση και έτσι πάγωσαν και αυτές.

Τα Ιόνια Νησιά, Νομοί στην Β. Ελλάδα και σε άλλες περιοχές που έχουμε καταγράψει, το πρόβλημα είναι απόλυτο, ενώ ελάχιστες είναι αυτή την στιγμή οι πινακίδες κυκλοφορίας που εκδίδονται, ενώ βαδίζουμε στην πλήρη διακοπή λίγο πριν την έναρξη της εμπορικής σεζόν.

Η ευθύνη του Υπουργείου Μεταφορών ξεκινά από την καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας και έπειτα στον χειρισμό της υπόθεσης και χρειάζεται να δοθεί άμεση λύση.