Red Bull Donkey Cross 2011: Στα καλντερίμια της Μακρινίτσας

Από το

Μαύρο Σκύλο

11/3/2011

Τριάντα κορυφαίοι αναβάτες, τριάντα πεισματάρικα γαϊδουράκια και το μοναδικής ομορφιάς Βουνό των Κενταύρων, το Πήλιο, είναι τα συστατικά της πιο ανατρεπτικής, αστείας και ταυτόχρονα γεμάτης προκλήσεις εκτός δρόμου αναμέτρησης, που επιστρέφει για τρίτη φορά.

Απομένουν λίγες μέρες για το φετινό Red Bull Donkey Cross, που θα γίνει το πρώτο Σαββατοκύριακο του Απρίλη, στη γραφική Μακρινίτσα του Πηλίου. Πρόσφατα, μάλιστα, στην ηλεκτρονική σελίδα που έχει στηθεί για τον αγώνα (www.redbull.gr/donkeycross) αναρτήθηκε η δήλωση συμμετοχής καθώς και ο Ειδικός Κανονισμός, με όλες τις απαραίτητες πληροφορίες, την περιγραφή της διαδρομής, τα ωράρια του αγώνα και τους κανονισμούς.

Για να αντιμετωπίσουν την πρόκληση του Πηλίου, οι αναβάτες θα πρέπει να ολοκληρώσουν στον ελάχιστο δυνατό χρόνο την προκαθορισμένη διαδρομή μήκους με τις μοτοσυκλέτες τους, μέσα σε καλντερίμια και δύσβατα μονοπάτια, αλλά για κάποια μέτρα να αλλάξουν το τεχνικά προηγμένο όχημά τους, με το πιο hardcore όχημα της ιστορίας, το γαϊδουράκι!

Μετά από δύο πετυχημένους αγώνες το 2007 και το 2008 στο νησιώτικο και καλοκαιρινό περιβάλλον της Σίφνου, το Red Bull Donkey Cross επιστρέφει με νέες προκλήσεις σε ένα άκρως χειμερινό περιβάλλον, δημιουργώντας ένα πρωτόγνωρο σκηνικό για συμμετέχοντες και θεατές.

Με έκπληξη στεκόμαστε στο γεγονός πως, απόλυτα δικαιολογημένα, η διοργάνωση  διατηρεί το δικαίωμα αποκλεισμού αναβάτη σε περίπτωση ανάρμοστης ή βίαιης συμπεριφοράς προς τα γαϊδούρια, πριν ή και κατά την διάρκεια του αγώνα. Επίσης τιμωρείται, με ποινή αποκλεισμού, η παρεμπόδιση άλλου γαϊδουριού, ενώ στην ειδική -αλλά πολύ πιθανή- περίπτωση που το δικό μας γαϊδούρι αρνείται να προχωρήσει, μπορούμε να ολοκληρώσουμε την διαδρομή οδηγώντας το από το καπίστρι μέχρι τον τερματισμό.

Ξεκινώντας στη μία το μεσημέρι της Κυριακής 3 Απριλίου, οι συμμετέχοντες θα καβαλήσουν τα γαϊδουράκια τους και με όριο τα πενήντα λεπτά θα πρέπει να ολοκληρώσουν τρεις γύρους σε διαδρομή χιλίων περίπου μέτρων. Θα ακολουθήσουν πέντε γύροι με τις μοτοσυκλέτες σε μια άλλη διαδρομή σχεδόν τριών χιλιομέτρων, με μπόλικα τεχνητά εμπόδια και στενά ανηφορικά και κατηφορικά πέτρινα καλντερίμια, και όσοι προκριθούν θα μπορέσουν να ολοκληρώσουν την μέρα με άλλη μια βόλτα με τα αγωνιστικά γαϊδουράκια τους.

Ο “δικός μας” Ανδρέας Γκλαβάς έχει ήδη προμηθευτεί καρότα, μήλα και άλλα γλυκίσματα με τα οποία σχεδιάζει να δωροδοκήσει το δικό του γαϊδουράκι στον αγώνα. Για όλες τις πληροφορίες, επισκεφθείτε το www.redbull.gr/donkeycross

Pictures: RBDC4_NM_15.06.08.JPG και STICKER_LOGO_KOPTIKO.pdf

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.