Ρεκόρ Guiness Pol Tarres με Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR στα 6.677 μέτρα στις Άνδεις

Ο Tarres κατάφερε να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ και με την Yamaha YZ450 FX η οποία ήταν η “εκπαιδευτική μοτοσυκλέτα” της αποστολής
motomag O Pol Tarres με Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR σπάει το δικό του ρεκόρ Guiness ανεβαίνοντας αυτή τη φορά στα 6.677 μέτρα στις Άνδεις
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

11/3/2024

Δύο χρόνια αφότου πέτυχε το παγκόσμιο ρεκόρ ανεβαίνοντας σε υψόμετρο 6.157 μέτρων στο Cerro Mercedario στις Άνδεις με το Yamaha Tenere 700, o Pol Tarres αποφάσισε πως ήρθε η ώρα να καταρρίψει το δικό του ρεκόρ αυτή τη φορά με το Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR, ενώ στο πλαίσιο της προσπάθειας ο Ισπανός πέτυχε ακόμη ένα σπουδαίο κατόρθωμα.

Ο στόχος του γιγαντόσωμου Pol Tarres και της ομάδας του ήταν να ανέβει στο Ojos del Salado, το οποίο είναι το ψηλότερο ηφαίστειο στη γη, το δεύτερο ψηλότερο βουνό στις Άνδεις και ταυτόχρονα η ψηλότερη κορυφή της Χιλής. Για να καταφέρει να επιτύχει το συγκεκριμένο ρεκόρ ο Tarres θα έπρεπε να χρησιμοποιεί δύο GPS καθώς και να επαληθευτεί το υψόμετρο από τρεις ανθρώπους οι οποίοι θα ήταν εκεί παρόντες στην προσπάθεια όπως ορίζει το καταστατικό του Guiness World Record.

O Pol Tarres με Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR σπάει το δικό του ρεκόρ Guiness ανεβαίνοντας αυτή τη φορά στα 6.677 μέτρα στις Άνδεις

Η ομάδα της αποστολής στις Άνδεις αποτελούνταν από τους Pol Tarres, Javi Echevarria (υπεύθυνος αποστολής), Miguel Echevarria (κινηματογραφικό συνεργείο), Ahikar Azcona (πρεσβευτής της Yamaha και τεχνική υποστήριξη), Joan Espasa (κινηματογραφικό συνεργείο) και τους οδηγούς βουνού, Gerardo Bauty, Cristian Órdenes, Thomas Caballero και Juan León.

Έχοντας πάρει σημαντικά μαθήματα από την προηγούμενη προσπάθεια, ο Tarres και ολόκληρη η ομάδα της TRECE Racing Society είχαν στη διάθεση τους δύο εβδομάδες για να εγκλιματιστούν στην οροσειρά των Άνδεων καθώς ακόμη και με την φυσική κατάσταση του Tarres τα πράγματα σε αυτό το υψόμετρο δεν είναι καθόλου εύκολα.

O Pol Tarres με Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR σπάει το δικό του ρεκόρ Guiness ανεβαίνοντας αυτή τη φορά στα 6.677 μέτρα στις Άνδεις

Ο Tarres και η ομάδα του χρησιμοποιούσαν ένα Yamaha YZ450 FX στο στάδιο της προετοιμασίας ώστε να δουν πως συμπεριφέρεται η μοτοσυκλέτα σε αυτό το υψόμετρο καθώς και πως είναι η μορφολογία του εδάφους πριν κάνουν την τελική τους προσπάθεια με το Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR.

Ακόμη ένας σημαντικός παράγοντας όσον αφορά την επίτευξη του στόχου θα έπαιζε ο καιρός. Η ομάδα είχε υπολογίσει πως η προσπάθεια θα γινόταν μετά τις 10 Μαρτίου ωστόσο η ταχύτατη αλλαγή του καιρού άλλαξε τα πλάνα. Η ομάδα αποφάσισε να επισπεύσει τις προσπάθειες καθώς οι ισχυροί άνεμοι και το χιόνι που υπήρχε σε αρκετά σημεία της διαδρομής έκανε την αρχική διαδρομή αδιάβατη. Ο Tarres με την ομάδα του είχαν μία επιλογή να πραγματοποιήσουν δύο προσπάθειες στις 6 και 7 Μαρτίου με την διαδρομή να είναι αυτή προς τον κύριο κρατήρα του ηφαιστείου.

Η στιγμή της αλήθειας είχε φτάσει για τον Pol Tarres και την ομάδα του. Ο Ισπανός καβάλησε το Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR το οποίο χρησιμοποιούσε αρκετά από τα εξαρτήματα που μπορεί ο κάθε ένας μας να αγοράσει πλέον από την Yamaha και για τα οποία έχετε διαβάσει στο MOTO. Η αφετηρία του Tarres ήταν το Refugio Murray στα 4.522 μέτρα ενώ το αξιοπερίεργο ήταν πως ο Ισπανός μαζί με την μοτοσυκλέτα του χρειάστηκε μόλις 50 λεπτά για να σημειώσει το νέο ρεκόρ Guiness φτάνοντας στα 6.667 μέτρα. Αυτή τη φορά σε σχέση με το παρελθόν το σημαντικότερο πρόβλημα αυτό της κατανάλωσης είχε λυθεί καθώς το Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR ήταν εφοδιασμένο με το διπλό ρεζερβουάρ καυσίμου. Ο Tarres όμως στο δρόμο για το νέο παγκόσμιο ρεκόρ πέτυχε και ένα δεύτερο με την μοτοσυκλέτα προετοιμασίας. Πιο συγκεκριμένα ο αναβάτης της Yamaha σημείωσε παγκόσμιο ρεκόρ για το μεγαλύτερο υψόμετρο που έχει επιτευχθεί ποτέ με μονοκύλινδρη μοτοσικλέτα, ανεβαίνοντας στα 6.756 μέτρα με την Yamaha YZ450 FX.

O Pol Tarres με Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR σπάει το δικό του ρεκόρ Guiness ανεβαίνοντας αυτή τη φορά στα 6.677 μέτρα στις Άνδεις

Ο Pol Tarres μετά την επίτευξη των δύο παγκοσμίων ρεκόρ είπε μερικά λόγια για τα όσα βίωσε στις Άνδεις: "Πάνω από τα 6.000 μέτρα όλα μοιάζουν να πηγαίνουν εξαιρετικά αργά, η σωματική εξάντληση είναι απερίγραπτη και δεν υπάρχει περιθώριο για λάθη. Ακόμα και το περπάτημα είναι πρόκληση, πόσο μάλλον η οδήγηση ενός Tenere σε αυτό το υψόμετρο".

Η TRECE Racing Society και η Yamaha Motor Europe θέλοντας να δώσει στο κοινό την ευκαιρία να βιώσει έστω και μέσα από την οθόνη το ταξίδι του Tarres προς τα τρία παγκόσμια ρεκόρ (2022 και 2024) θα παρουσιάσει ένα ντοκιμαντέρ μέσα στη φετινή χρονιά.

Ετικέτες

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες