Ρεκόρ οδήγησης σε πάγο!

O Ιρλανδός Declan McEvoy θα επιχειρήσει να το καταρρίψει
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/1/2019

Ο Declan McEvoy είναι ένας φανατικός adventure rider. Πέρα από την πατρίδα του την Ιρλανδία, έχει γυρίσει ολόκληρη την Ευρώπη, έχει φτάσει μέχρι το Magadan στην Ασία και την Σιβηρία, ενώ γνωρίζει πολύ καλά πώς να αντιμετωπίζει τα ακραία κλίματα ανά την υφήλιο. Τώρα, σχεδιάζει να αντιμετωπίσει μια ιδιαίτερη πρόκληση, τουλάχιστον σε ό,τι έχει να κάνει με το τερέν: τον πάγο. Ετοιμάζεται μάλιστα να καταρρίψει το παγκόσμιο ρεκόρ οδήγησης μοτοσυκλέτας πάνω σε πάγο και όχι έτσι απλά, αλλά θέλει να το κάνει με στιλ.
Πιο συγκεκριμένα θέλει να το πραγματοποιήσει πάνω στην παγωμένη λίμνη Βαϊκάλη, βόρεια της Μογγολίας. Πρόκειται για την μεγαλύτερη λίμνη με γλυκό νερό στον κόσμο, η οποία περιέχει το ένα τρίτο της ποσότητας γλυκού νερού της υφηλίου! Επιπλέον, για να οδηγήσεις πάνω σε μια παγωμένη λίμνη, φυσικά, θα πρέπει να το κάνεις τον χειμώνα. Οι χειμώνες στη Σιβηρία είναι εξαιρετικά παγωμένοι, ενώ πολύ συχνά δεν φτάνουν ψηλότερα από τους -20°C καθ' όλη την διάρκεια της ημέρας. Αν συνυπολογίσουμε και την αίσθηση ψύχους, τότε στα 80km/h η αίσθηση είναι -60°C. Τόση είναι σχεδόν η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί στον πλανήτη…


Εκτός από τους κινδύνους που διατρέχει ο ίδιος ο McEvoy, κινδυνεύει και η μοτοσυκλέτα του. Φυσικά, θα έχει λάστιχα με καρφιά, αλλά οι μπαταρίες και τα ηλεκτρονικά δεν δουλεύουν και πολύ καλά σε χαμηλές θερμοκρασίες. Σκεφτείτε μόνο πόσο αργά ανταποκρίνεται μια LCD οθόνη στο κρύο, για να έχετε μια εικόνα του τι συμβαίνει σε θερμοκρασίες πολύ κάτω από το μηδέν. Ακόμη κι ο κινητήρας κινδυνεύει. Αν και παράγει θερμότητα μέσω της διαδικασίας της καύσης, μπορεί να μην καταφέρει να φτάσει σε θερμοκρασία λειτουργίας έτσι ώστε να κυκλοφορεί σωστά το λάδι και να λιπαίνει τον κινητήρα. Ένας κολλημένος κινητήρας στην μέση μιας σιβηρικής λίμνης το καταχείμωνο, μπορεί να σου χαλάσει την μέρα…
Παρ' όλα αυτά, ο McEvoy είναι απόλυτα αφοσιωμένος στην προσπάθειά του και βρίσκεται σε προχωρημένες συζητήσεις με τον οργανισμό Guinness για να καταγράψουν και να πιστοποιήσουν το ρεκόρ. Ψάχνει επίσης και κάποια εταιρεία μοτοσυκλετών για να τον χορηγήσει, αν και δεν έχει μεγάλη επιτυχία ακόμη σ' αυτό. Αν και αποτελεί μεγάλο ρίσκο, φανταστείτε μόνο το κέρδος για τις πωλήσεις και το marketing που θα μπορούσε να προκύψει, για μια μοτοσυκλέτα που θα επιβιώσει από μια τέτοια δοκιμασία.
Ο McEvoy λέει ότι γνωρίζει πλήρως την σοβαρότητα των κινδύνων αυτής της προσπάθειας και φυσικά τον τρομάζουν. Όμως, η φιλοσοφία του ταυτίζεται απόλυτα με αυτή της αείμνηστης ηθοποιού Carrie Fisher: "Να φοβάσαι, αλλά να το κάνεις ούτως ή άλλως".

 

Μπαίνει δασμός στο “Made in India” – Επηρεάζει από KTM και Suzuki έως Triumph, BMW και Royal Enfield!

Επειδή τα πήγαν καλά τα προηγούμενα χρόνια
Μπαίνει δασμός στο “Made in India” – Επηρεάζει από KTM και Suzuki έως Triumph, BMW και Royal Enfield!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

9/1/2026

Ακριβαίνουν τα δίκυκλα και οι μοτοσυκλέτες που έρχονται από Ινδία από εδώ και πέρα και μάλιστα σημαντικά, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση επιβάλλει αύξηση Εισαγωγικού Δασμού η οποία είναι σημαντική, καθώς μιλάμε για 8% έως τα 250 κυβικά και 6% από εκεί και πάνω. Συνήθως αυτό είναι ανάποδο, δηλαδή το ποσοστό αυξάνεται με τον κυβισμό, αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση έκριναν διαφορετικά.

Φαντάζει μία ξαφνική κίνηση καθώς δεν υπάρχει ιστορικό ανταλλαγής δηλώσεων μεταξύ Ινδίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης για να περιμένει κανείς κάτι τέτοιο, οπότε κοιτώντας το βαθύτερα, φτάνει στο Σύστημα Γενικευμένων Προτιμήσεων της ΕΕ.

Το GSP (Generalised System of Preferences) χρησιμοποιείται από την ΕΕ για να ενθαρρύνει τις αναπτυσσόμενες χώρες και να ενισχύσει τις εξαγωγές τους.

Βάση αυτού του συστήματος δεν υπήρχαν επιβαρύνσεις στις εισαγωγές από την Ινδία για μία σειρά από πολλά αγαθά, ανάμεσά τους και οι μοτοσυκλέτες. Εκεί είχε καθοριστεί πως όσο η εισαγωγή δίκυκλων από την Ινδία δεν ξεπερνά ένα συγκεκριμένο αριθμό, δεν θα επιβάλλεται αυτό το 6% με 8% που ζητούν πλέον από 1η Ιανουαρίου 2026.

Η Ινδία χάνει τα δασμολογικά της προνόμια λοιπόν και αυτό είναι περισσότερο σοβαρό από ότι θα περίμενε κανείς γιατί αυτομάτως επηρεάζεται μία σειρά από σημαντικές για την Ελλάδα μοτοσυκλέτες:

  • Η οικογένεια 390 της KTM με τα Adventure και τα Duke.
  • Τα μικρά Triumph που είναι τα μόνα που κατασκευάζονται στην Ινδία αντί της Ταϋλάνδης, όπως όλα τα υπόλοιπα.
  • Οι μοτοσυκλέτες Royal Enfield
  • Οι BSA μοτοσυκλέτες που μόλις συμφωνήθηκαν για την Ελληνική αγορά
  • Το BMW 450GS που είναι το μόνο που κατασκευάζεται εκεί, μέσω της TVS
  • Η ίδια η TVS όταν και εφόσον έρθει στην Ελλάδα
  • Η σειρά 457 της Aprilia
  • Η Bajaj που έχει επίσημη αντιπροσωπεία στην Ελλάδα

Τα σκούτερ της Suzuki που είναι τα μόνα που έρχονται από ένα υπερσύγχρονο εργοστάσιο που κατασκευάζει μέχρι και Hayabusa για τους Ινδούς (οι δικές μας Hayabusa παραμένουν Made in Japan)

Δεν ξέρουμε αν σε κάποιον φαντάζει μικρό το ποσοστό, όμως είναι ο μέσος όρος που βγάζει ένα κατάστημα από την πώληση. Όταν ζητά κάποιος μία καλύτερη τιμή από το μαγαζί που αγοράζει την μοτοσυκλέτα του, έχει στο μυαλό του το συνολικό ποσό που δίνει, όχι τα 480Ευρώ που βγάζει το κατάστημα από μία μοτοσυκλέτα των 6.000 Ευρώ. Μία αύξηση σαν ένα δεύτερο ποσοστό πωλήσεων, είναι ήδη μεγάλη λοιπόν, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για μοντέλα με πολύ περιορισμένα περιθώρια εξαιτίας του υψηλότατου ανταγωνισμού.

Μπαίνει δασμός στο “Made in India”

Ακόμη και το μικρό BMW έχει συμπιέσει τιμές για να μπορέσει να ανταποκριθεί στα νέα δεδομένα, οπότε μόνο μικρό δεν είναι το 6%, πόσο μάλλον το 8% σε μία κατηγορία με ακόμη μεγαλύτερο ανταγωνισμό επί της τιμής και όχι των χαρακτηριστικών, όπως συμβαίνει με τα σκούτερ της Suzuki.

Στο μεταξύ η Ελλάδα επιβάλλει πρόσθετους δασμούς σε όλα τα οχήματα που εισέρχονται για πώληση στην χώρα μας, κατά παράβαση της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας και η χώρα πληρώνει πρόστιμο. Εισπράττει δηλαδή από όλους μας ένα αρκετά μεγάλο ποσό, κομμάτι αυτού φεύγει στην Ευρωπαϊκή και κρατά το υπόλοιπο. Ένας πρόσθετος φόρος που δεν μπαίνει και όλος στα ελληνικά ταμεία, χώρια το υψηλό ΦΠΑ, είναι ο βασικός λόγος που οι μοτοσυκλέτες εδώ είναι ακριβότερες από την υπόλοιπη Ευρώπη σε μεγάλο ποσοστό μοντέλων.

Στην κατηγορία S-17b που μας ενδιαφέρει, περιλαμβάνονται όλες οι μοτοσυκλέτες που αναφέρονται πιο πάνω, βάση της περιγραφής κυβισμού και κινητήρα.

Μιλώντας με τους Έλληνες εισαγωγείς, αυτή την στιγμή δεν έχει φανεί ακόμη η χρέωση καθότι το μεσοδιάστημα αυτών των λίγων ημερών από την αρχή του έτους δεν έχει γίνει ακόμη κάποιος εκτελωνισμός.

Ωστόσο στην διαδικασία “Taric Simulation” που μπορεί να κάνει κάποιος εκτελωνιστής είναι ένας δασμός που ήδη φαίνεται.

Από εκεί και πέρα υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στους εισαγωγείς, άρα μπορεί να ανοίγονται και ορισμένα παραθυράκια για την αποφυγή του κατά περίπτωση. Τα 450GS δεν έρχονται απευθείας από την Ινδία αλλά πηγαίνουν στο Βερολίνο και παραλαμβάνονται από εκεί. Αν η BMW στο Βερολίνο αποφασίσει να κάνει το ελάχιστο στις μοτοσυκλέτες αυτές για να δηλώσει συναρμολόγηση σε Ευρωπαϊκό Έδαφος, ενδεχομένως να μπορεί να αποφύγει τον πρόσθετο δασμό ή να έχει κάποιον άλλο τρόπο. Η Aprilia θα μπορούσε να ετοιμάσει ένα πλήρες κιτ CKD (Completely Knocked Down), ή ακόμη καλύτερα ένα SKD (Semi-Knocked Down) και να συναρμολογεί τα 457 σε Ευρωπαϊκό έδαφος, έχοντας μεγάλη ελευθερία εντός Ινδίας γιατί είναι δικό της εργοστάσιο (της Piaggio) αυτό που έχει αναλάβει την παραγωγή τους.

Προς το παρόν υπάρχει αρκετό διαθέσιμο στοκ νέων μοντέλων που έχουν εισαχθεί έως 31/12, μένει να δούμε πως θα επηρεαστούν οι “Made in India” μοτοσυκλέτες από εδώ και πέρα.