Σε νέα τσέπη τα διόδια της Εγνατίας Οδού εντός του 2025 ενώ υπάρχουν σημαντικές παραλείψεις

Τούνελ χωρίς πιστοποίηση για διευρωπαϊκό δίκτυο - Χωρίς Σ.Ε.Α.
Egnatia
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/9/2025

Η ολοκλήρωση της παραχώρησης της Εγνατίας Οδού αναμένεται μέσα στο 2025, με τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών Χρίστο Δήμα να διαβεβαιώνει ότι θα προχωρήσουν οι απαραίτητες βελτιώσεις για τους οδηγούς

Απαντώντας σε ερώτηση του βουλευτή Ροδόπης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. – ΚΙΝ.ΑΛ., Ιλχάν Αχμέτ, ο Χρίστος Δήμας υπογράμμισε στη Βουλή τον κομβικό ρόλο που παίζει η Εγνατία Οδός για την ανάπτυξη και τις μετακινήσεις στη Βόρεια Ελλάδα. Όπως ανέφερε, η παραχώρηση θα ολοκληρωθεί εντός του έτους ώστε να δρομολογηθούν έργα αναβάθμισης σε σήραγγες, γέφυρες και υποδομές, με στόχο την καλύτερη εξυπηρέτηση των οδηγών.

"Η Εγνατία Οδός αποτελεί έναν σύγχρονο αυτοκινητόδρομο, μέρος του Διευρωπαϊκού Δικτύου, με δείκτες οδικής ασφάλειας ανάλογους των υπόλοιπων ελληνικών αυτοκινητοδρόμων", σημείωσε ο Υπουργός, ενώ πρόσθεσε ότι ήδη απαιτούνται νέες συντηρήσεις, υπολείπεται όμως και η κατασκευή Σταθμών Εξυπηρέτησης Αυτοκινητιστών (ΣΕΑ) μέσα στις καθορισμένες προθεσμίες.

Παράλληλα, αναφέρθηκε σε έργα που βρίσκονται σε εξέλιξη στη Θράκη και τη Μακεδονία, όπως η αποκατάσταση του τμήματος Κομοτηνή – Τελωνείο Κήπων, η παράκαμψη Καβάλας και οι εργασίες μεταξύ κόμβου Λαγκαδά και Νυμφόπετρας.

Ο κ. Δήμας υπενθύμισε επίσης ότι ο νέος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας προβλέπει αυστηρότερες ποινές για παραβάσεις που συνδέονται με σοβαρά τροχαία, τονίζοντας ότι η θεσμική αυτή αλλαγή αποτελεί ασπίδα για την οδική ασφάλεια και την ανθρώπινη ζωή.

Εκείνο που κανείς βουλευτής δεν ρώτησε και αυτό που αποφεύγουν από την πλευρά της Πολιτείας να σχολιάσουν είναι το ζήτημα των τροχαίων ατυχημάτων στους σταθμούς διοδίων της Εγνατίας.

Από απευθείας δήλωση στο MOTO εργαζομένων στους σταθμούς διοδίων της Εγνατίας, ξεκαθάρισαν πως οι πομποδέκτες των υπόλοιπων εταιρειών δεν συνεργάζονται σωστά με τις διόδους αυτόματης χρέωσης που έχει η Εγνατία με αποτέλεσμα πολλοί να εγκλωβίζονται και να πρέπει να κάνουν όπισθεν. Ταυτόχρονα με το γεγονός πως τουλάχιστον στο ανατολικό τμήμα της Εγνατίας αρκετοί σταθμοί είναι τοποθετημένοι σε σημείο χωρίς ορατότητα που κάποιος ξένος που δεν γνωρίζει τον δρόμο και δεν έχει δει και την πινακίδα ή την είδε και δεν την κατάλαβε, με αποτέλεσμα να καταλήξει να φρενάρει την τελευταία στιγμή. Και όταν πετύχει κάποιον που προσπαθεί να κάνει και όπισθεν τότε έχουμε το σκηνικό για σίγουρο ατύχημα.

Η Εγνατία μετρά ήδη πολλά ατυχήματα στους σταθμούς των διοδίων. Θα έπρεπε να είναι από τους πρώτους δρόμους της χώρας που καταργούνται οι μετωπικοί σταθμοί και εφαρμόζεται σύστημα αντίστοιχο της Σερβίας, της Ιταλίας και τόσων άλλων χωρών που έχουν αποφασίσει να λειτουργήσουν με το σύστημα των Παραχωρήσεων, όπως επέλεξε και η Ελλάδα.

Εκείνο που τόνισε ο Υπουργός είναι οι Σταθμοί Εξυπηρέτησης που ειδικά για τις μοτοσυκλέτες είναι κομβικής σημασίας καθώς δεν μπορείς να ανεφοδιαστείς από την Θεσσαλονίκη μέχρι και την Αλεξανδρούπολη, αν δεν βγεις από τα πλευρικά διόδια και μία μοτοσυκλέτα θα χρειαστεί να το κάνει αυτό πολλές φορές εξαιτίας της απόστασης. Υπάρχει η πρόβλεψη αυτή την στιγμή να μην πληρώσεις τα επόμενα διόδια εξηγώντας πως βγήκες για να γεμίσεις, αλλά είναι μία ολόκληρη διαδικασία, χώρια που ο ταξιδιώτης δεν την γνωρίζει.

Τουλάχιστον σε αυτό το πρόβλημα αναφέρθηκαν, αλλά πρόκειται ήδη για μία καθυστέρηση πολλών ετών για την οποία δεν δόθηκε και καταληκτική ημερομηνία, μόνο ότι το έχουν καταγράψει ως πρόβλημα και θα κάνουν κάτι για αυτό. Στο μεταξύ η ΓΕΚ/ΤΕΡΝΑ που θα αναλάβει την Εγνατία Οδό και θα πρέπει να υλοποίησει τα παραπάνω, θα καταβάλει μικρότερη αποζημείωση με την δικαιολογία ότι απομένουν εργασίες που πρέπει να γίνουν. Για άλλη μία φορά στην Ελλάδα ουσιαστικά καλύπτουμε το κόστος των εργασιών και έπειτα πληρώνουμε έναν τρίτο για να τα χρησιμοποιήσουμε σε κόστος που καλύπτει εκ νέου την κατασκευή τους αντί μόνο της διαχείρισης!

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.