The Slider: Η Ελληνική Yardbuilt στο Wheels&Waves!

Πολυφωτογραφημένη-πολυσυζητημένη!!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/6/2017

Γράφαμε στους social media λογαριασμούς, πως φέρνοντας την μοτοσυκλέτα την Πέμπτη στο χωριό του Wheels and Waves, για να στηθεί στην τέντα της Yamaha, ήταν δύσκολο να κάνουμε δέκα μέτρα χωρίς να μας σταματήσουν για να βγάλουν το “The Slider” φωτογραφία! Τελικά θα ήταν ένα επαναλαμβανόμενο σκηνικό μέχρι και σήμερα την ημέρα που οι επισκέπτες στο «Χωριό» του Wheels and Waves θα γιγαντωθούν σαν πλήθος, και δεν μπορούμε πλέον να υπολογίσουμε τι ακριβώς θα πρέπει να περιμένουμε!

Όπως διαβάζετε στο yamahayardbuilt.motomag.gr, το microsite που περιγράφει την αρχή  της ζωής του, το The Slider ξεκίνησε ως ένα ολοκαίνουριο, με μηδέν χιλιόμετρα Yamaha XSR700. Έχει εντυπωσιάσει έτσι τον κόσμο στο Wheels and Waves με το μέγεθος της αλλαγής του και το γεγονός ότι μέσα σε λίγο καιρό είναι μία ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα με ξεκάθαρο χαρακτήρα και προσανατολισμό, χωρίς να χρειάζεται αλλαγές ή βελτιώσεις! Το ήταν όμορφη το ξέραμε, με την έννοια ότι κάθε μέρα βρισκόμαστε ανάμεσα σε καινούριες μοτοσυκλέτες, βλέπουμε τις αλλαγές τους και αντιλαμβανόμαστε αν ένα σχέδιο θα είναι ευχάριστο, στην ματιά του κόσμου. Φυσικά δεν υπάρχει αντικειμενικότητα στην ομορφιά, και ούτε καθολική αποδοχή, όμως κάποια σχέδια έχουν ένα μικρό προβάδισμα για μία υψηλή απήχηση. Θεωρούσαμε ότι το The Slider είναι μία τέτοια μοτοσυκλέτα και περιμέναμε με ανάμεικτα συναισθήματα, ενθουσιασμού, περιέργειας και ανυπομονησίας πασπαλισμένα με άγχος, για να δούμε αν θα αρέσει τελικά στον κόσμο. Οι εκπλήξεις τελικά ήταν απανωτές και ερχόντουσαν με δυνατά χτυπήματα!

Ξεκινήσαμε από τα συγχαρητήρια των υπόλοιπων συμμετεχόντων, που έφτασαν μέχρι το «μην το πεις στον συνάδελφό μου, αλλά η δική σας είναι καλύτερη από αυτή που φτιάξαμε εμείς!». Ο διαγωνισμός Yardbuilt της Yamaha είναι διεθνής με κορυφαίες συμμετοχές, χωρίς να υπάρχει περιορισμός στο κόστος κατασκευής. Ήταν άλλη μία έκπληξη να δέχεσαι συγχαρητήρια από ανθρώπους που έχουν ξοδέψει πολλά σε χρήμα, φτιάχνοντας μέχρι και carbon τροχούς, ρωτώντας για το The Slider! Πάνω όμως που λέγαμε ότι είχαμε ζήσει το αποκορύφωμα συγχαρητηρίων, κάτι καινούριο συνέβαινε..  

Το Wheels and Waves επισκέπτονται τρανταχτά ονόματα κατασκευαστών custom μοτοσυκλετών και μέσα στην λαοθάλασσα δεν είναι σίγουρο ότι θα τους συναντήσεις όλους, εκτός κι αν υπάρχει μία μοτοσυκλέτα που θέλουν και οι ίδιοι να δουν από κοντά και έρχονται να την βγάλουν φωτογραφία… το The Slider ήταν τελικά το καλύτερο σημείο για να τους συναντήσεις! Ο Πέτρος Χατζηροδέλης, ο άνθρωπος της Jigsaw Customs, έμενε με το στόμα ανοικτό όταν άνθρωποι όπως o “Brat Style” του έδιναν συγχαρητήρια για το The Slider και το φωτογράφιζαν!

Μετά το βάλαμε μπροστά. Ο crossplane κινητήρας της Yamaha εκπέμπει ανεμπόδιστα τον ήχο από τις custom εξατμίσεις τραβώντας από το αυτί, όσους το μάτι τους ξέφυγε από την παγίδα του πορτοκαλόμαυρου «The Slider». Έχοντας γράψει μονάχα τα χιλιόμετρα για τις δοκιμές της, η μοτοσυκλέτα μας ξεκίνησε για τον πρώτο της αγώνα στο μοναδικό από πλευράς σκηνικού και στιλ: Punks Peak!

Πρόκειται για 400 μέτρα στην κορυφή ενός βουνού, που αποτελεί το «σβήσιμο» των Πυρηναίων στον ωκεανό, μέσα στην χώρα των Βάσκων, όπως αρκετά πανό και graffiti σε ενημερώνουν για να μην λες ότι βγήκες από την Γαλλία και μπήκες στην Ισπανία… Κάτι λιγότερο από σαράντα χιλιόμετρα μακριά από το θέρετρο της Γαλλίας που διοργανώνεται το Wheels and Waves, δηλαδή στην μέση της αυτονομίας του μικρού ρεζερβουάρ της μοτοσυκλέτας μας, ο αγώνας αυτός γίνεται κοντά σε άλλες δράσεις που συνδέονται με το φεστιβάλ και μέσα στο έδαφος της Ισπανίας που έχει καλύτερη νομοθεσία για τέτοιες εκδηλώσεις, και δεν απαιτεί μία τεράστια γραφειοκρατία, όπως στην Γαλλία.

Το όνομα του αγώνα αυτού, ή καλύτερα της οργανωμένης κόντρας, έχει φτάσει να δικαιολογείται μονάχα από την πρώτη κατηγορία που είναι μέχρι πενήντα κυβικά και τρέχουν όλοι τους ντυμένοι με στολές! Μετά βλέπεις ακριβές μοτοσυκλέτες, τις καλύτερες του Wheels and Waves να κοντράρονται μεταξύ τους..

Οι συμμετέχοντες στο Yardbuilt κάναμε τον δικό μας αγώνα. Οκτώ μοτοσυκλέτες, τρεις αγώνες, για να προκύψει η ταχύτερη των custom Yamaha, σε έναν άτυπο αγώνα, καθαρά για ψυχαγωγικούς λόγους. Η εκκίνηση δινόταν με το αριστερό χέρι στο κράνος για την αποφυγή άκυρης εκκίνησης, και το The Slider έφτασε με τεράστια ευκολία στον τρίτο αγώνα με βλέψεις για την πρώτη θέση… Μόνο που δίπλα του στην εκκίνηση είχε στηθεί η μοτοσυκλέτα των Γάλλων και κάτω από το κράνος, χωρίς να το ξέρουμε εκείνη την στιγμή, ήταν ο Alaxander K. διευθυντής όλου του αγωνιστικού τμήματος της Yamaha Europe. Ο Πέτρος δεν έπιασε γρήγορα τον συμπλέκτη, χάθηκε ένα δευτερόλεπτο και μία σούζα εξαιτίας της κοντύτερης σχέσης έδωσε στον πολύ γρήγορο διευθυντή της Yamaha την ευκαιρία… και δεν την χάρισε φυσικά.

πανω από 2.000 άτομα μαζεύονται στον στενό δρόμο δημιουργώντας ουρές χιλιομέτρων για την κόντρα του Wheels and Waves

Μέχρι εκεί στον σημείο του αγώνα, το The Slider είχε φτάσει χωρίς πρόβλημα με την Γαλλική αστυνομία, που δεν χαρίζεται ούτε σε «ξεκράνωτη» μύγα στην θέση του συνεπιβάτη.. πόσο μάλλον σε μια μοτοσυκλέτα με κρυμμένη πινακίδα, χωρίς καμία προδιαγραφή ήχου. Μέσα στις 150-200 μοτοσυκλέτες που εκείνη την στιγμή όλοι μαζί, ανέβαιναν μέχρι το Ισπανικό βουνό, οι Γάλλοι έκαναν τα στραβά μάτια, όπως και στην επιστροφή. Μόνο που το The Slider έμεινε μέχρι αργά στο βουνό για τις ανάγκες φωτογράφισης και στην επιστροφή, έσβηνε μπροστά από τους αστυνομικούς και τσουλούσε σαν ηλεκτρικό προσπαθώντας να μην τραβήξει το βλέμμα τους. Σταματώντας σε κάθε βενζινάδικο της επιστροφής, σαν διψασμένη σαύρα στις λακκούβες που γέμισαν από την αραιή βροχή, έφτασε πίσω στο χωριό όπου στήθηκε απέναντι από την σκηνή της Yamaha με τον κόσμο να συνεχίζει να βγαίνει φωτογραφίες μαζί του! Μέχρι στιγμής ο Πέτρος ζει, για δεύτερη φορά, το όνειρο του custom builder της διεθνής σκηνής και οι επόμενες ώρες θα δείξουν πόσο γρήγορα θα έρθει και η υλοποίηση…  

 

 

Δείτε τις πρώτες φωτογραφίες από το Wheels and Waves - είναι δύσκολο να κάνεις διάλειμμα από το οφθαλμόλουτρο και θα ακολουθήσει δεύτερο καλύτερο gallery, όμως αυτή είναι μία καλή αρχική ιδέα του τι βλέπει κανείς στο μεγάλο αυτό χωριό- μαζί οι υπόλοιπες Yardbuilt της Yamaha και το Punks Peak:

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.