Suzuki - Επιστροφή στα 500 κυβικά... μέσω Κίνας

Μέσω της συνεργασίας της με την κινεζική Haojue, ίσως δούμε το Hamamatsu να μπαίνει “σφήνα” στην καυτή Α2 κατηγορία διπλωματών
motomagSuzuki – Επιστροφή στα 500 κυβικά μέσω Κίνας
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

5/1/2024

Μία είδηση που μας έρχεται από την Κίνα, αναφέρει πως η Suzuki ετοιμάζεται να εισέλθει στην ιδιαίτερα ανταγωνιστική κατηγορία των 500 κυβικών με μια νέα πλατφόρμα μοντέλων, τα οποία αν όντως γίνουν πραγματικότητα θα μπορούσαν να αποτελέσουν best-sellers στην Α2 κατηγορία των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τα τελευταία χρόνια η Suzuki, μετά και την διακοπή από την κυκλοφορία του V-Strom 250, απουσιάζει εντελώς από την μικρομεσαία κατηγορία μοτοσυκλετών στην Ευρώπη. Μετά και την αποχώρησή της από τα MotoGP το 2022, αλλά και γενικότερα από το αγωνιστικό στερέωμα, η Suzuki φαίνεται ότι έχει επικεντρωθεί στην κατασκευή μικρού κυβισμού σκούτερ, που απευθύνονται κατά κύριο λόγω στις ασιατικές αγορές. Λογικό, αν το δει κανείς από τη μεριά των αριθμών και των ποσοστών κέρδους και ειδικά το τελευταίο είναι κάτι που οι Ιάπωνες δεν διαπραγματεύονται. Το εργοστάσιο από την μεριά του έχει δηλώσει ότι θέλει να στρέψει τους πόρους του σε “ένα βιώσιμο και πράσινο μέλλον”. Μέχρι στιγμής, όμως, έχει περιοριστεί στη συνεργασία με τους άλλους τρεις μεγάλους Ιάπωνες κατασκευαστές, με το project “HySe”, που αφορά την κατασκευή κινητήρων υδρογόνου, όπου συμμετέχει και ο γίγαντας της αυτοκινητοβιομηχανίας που ακούει στο όνομα Toyota.

Σε κάθε περίπτωση, η Suzuki έχει να μας παρουσιάσει κάποιο μοντέλο με δικύλινδρο κινητήρα 500 κυβικών αρκετά χρόνια -πάνω από μία δεκαετία. Μέχρι τώρα, δεν είχε δείξει σημάδια ότι σκοπεύει να κάνει κάποια τέτοια κίνηση, παρά το γεγονός ότι η δημιουργία της A2 κατηγορίας έχει επαναφέρει στο προσκήνιο τις μοτοσυκλέτες μικρομεσαίου κυβισμού. Από την μεριά της και η διαρκής οικονομική ύφεση έχει αναγκάσει αρκετούς πεπειραμένους αναβάτες να ψάξουν προς αυτή την κατηγορία, αναζητώντας μία μοτοσυκλέτα που τα κάνει όλα, χωρίς υψηλά κόστη απόκτησης, χρήσης και συντήρησης.

Suzuki – Επιστροφή στα 500 κυβικά μέσω Κίνας

Τώρα, μία φωτογραφία που κυκλοφόρησε, βάζει ξανά την Suzuki στον χάρτη, μέσω του συνεταίρου της Haojue, για την κινεζική και όχι μόνο αγορά. Στην εν λόγω φωτογραφία βλέπουμε τέσσερα μοντέλα, τα οποία αφορούν τις τέσσερις βασικές κατηγορίες. Έτσι λοιπόν, έχουμε το adventure DL 500, το οποίο ακολουθεί τα V-STROM 800/DE, το streetfighter DR500 στα βήματα του GSX-8S, το supersport GSX500R που είναι ίδιο με το ολοκαίνουργιο GSX-8R και το cruiser TR500, που φέρει έντονα σχεδιαστικά στοιχεία από το Eliminator 500 της Kawasaki. Όπως αναφέρουν οι Κινέζοι, οι οποίοι γνωρίζουν καλύτερα από εμάς τη Haojue, στην περίπτωση που έχουν στα χέρια τους τον συγκεκριμένο κινητήρα, εκείνος θα είναι αρκετά συντηρητικός όσον αφορά την απόδοση.

Η Haojue Holdings Company Ltd., όπως είναι το πλήρες όνομά της, ξεκίνησε να δραστηριοποιείται στην κατασκευή μοτοσυκλετών το 1992. Δέκα χρόνια αργότερα, το 2002, η Haojue σύνηψε συνεργασία με την ιαπωνική Suzuki, για την δημιουργία μοτοσυκλετών, παπιών και σκούτερ και την πώλησή τους για τις ιδιαίτερες αγορές της Ασίας. Αν ρίξετε μία ματιά στο site της εταιρείας θα δείτε ότι τα μοντέλα της δεν ξεπερνούν τα 300 κυβικά, ενώ τα περισσότερα μοιάζουν σχεδιαστικά με τα μεγαλύτερου κυβισμού Suzuki που έχουμε εδώ. Όσον αφορά τα σκούτερ, πολλά από αυτά των 125 κυβικών μας φέρνουν έντονα στο μυαλό τα νέα Avenis 125 και Burgman Street 125EX που κυκλοφορούν στην χώρα μας. Ακόμα και κάποιες κωδικές ονομασίες ταιριάζουν (ας πούμε το DL 160 και τα DR 160S και DR 300).

Suzuki – Επιστροφή στα 500 κυβικά μέσω Κίνας

Οι πληροφορίες που υπάρχουν μέχρι στιγμής θέλουν τη Haojue να χρησιμοποιεί έναν δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα, ο οποίος εξωτερικά θυμίζει πολύ αυτόν των 471 κυβικών που χρησιμοποιεί η Honda για τα δικά της μοντέλα στην κατηγορία. Γνωρίζουμε ότι γενικότερα οι Κινέζοι κατασκευαστές χρησιμοποιούν σχέδια κινητήρων -κυρίως παλαιότερης τεχνολογίας- που μάλιστα τους τα πουλάνε οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι και Ιάπωνες κατασκευαστές. Ορισμένοι βέβαια, όπως έχουμε δει κατά καιρούς δεν έχουν κανένα πρόβλημα να αντιγράψουν μέχρι και την τελευταία βίδα ενός ιαπωνικού ή ευρωπαϊκού μοντέλου, χωρίς να έχουν πάρει καμία άδεια για να το κάνουν. Εδώ βέβαια, υπάρχει από πίσω το εργοστάσιο του Hamamatsu.

Η Suzuki ξέρει να φτιάχνει κινητήρες και μάλιστα πολύ καλά, έχοντας καταφέρει να έχει ένα από τα καλύτερα συστήματα ψεκασμού εκεί έξω, ανεξαρτήτως κατηγορίας κυβισμού και τιμής. Γι’ αυτό και είναι μάλλον απίθανο να χρησιμοποιήσει κινητήρα κάποιου άλλου κατασκευαστή και μάλιστα Ιάπωνα! Αναμφίβολα, όμως η επιστροφή της Suzuki στα 500 κυβικά με έναν δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα και με μία ολοκληρωμένη γκάμα που περιλαμβάνει ένα μοντέλο για κάθε βασική κατηγορία, θα αυξήσει ακόμα περισσότερο τον ανταγωνισμό. Και αυξημένος ανταγωνισμός σημαίνει μόνο ένα πράγμα για εμάς, τους καταναλωτές, και αυτό είναι καλύτερες μοτοσυκλέτες.

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.