Suzuki: Το σίριαλ "Turbo" καλά κρατεί!

Συνεχίζεται η αέναη εξέλιξη της turbo μοτοσυκλέτας της
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

11/11/2019

Το 2013, η Suzuki αποφάσισε να μας αφήσει με το σαγόνι στο πάτωμα όταν παρουσίασε το Recursion. Ένα πρωτότυπο με δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα 588cc, με έναν ΕΕΚ, που τροφοδοτούνταν με τεράστιες ποσότητες αέρα απ’ το Turbo και την ιπποδύναμή του να φτάνει τους 100 ίππους. Αισθητικά, ξέφευγε απ’ την σχεδιαστική ταυτότητα της Suzuki, με  μονόμπρατσο ψαλίδι, εντυπωσιακές ζάντες και φαίρινγκ που παραπέμπουν σε neoretro café racer.

Δυστυχώς, το μόνο που κάνει η Suzuki έκτοτε είναι να εξελίσσει σταθερά τόσο τον κινητήρα (από την άλλη ευτυχώς, μιας και δεν δείχνει να παρατά τα σχέδιά της), που τον είδαμε να αυξάνεται σε κυβισμό και να αποκτά δύο επικεφαλής εκκεντροφόρους όσο και το πλαίσιο, που την τελευταία φορά ήταν ενεργό μέρος του intercooler.

Τώρα, η Suzuki κατέθεσε νέες πατέντες σχετικά με την εξέλιξη του concept και παράλληλα επιβεβαίωσε από τη μεριά της το ρεπορτάζ μας με τα μοντέλα που δεν θα δούμε το 2020, αφού δεν υπήρξε καν υπόνοια για πρωτότυπο στην EICMA. Όπως φαίνεται όμως απ’ τα σχέδιά της, συνεχίζεται η εξέλιξη καθώς υπάρχουν μεγάλες αλλαγές τόσο στον κινητήρα όσο και το πλαίσιο. Το ευτύχημα είναι πως το μονόμπρατσο ψαλίδι παραμένει, με μόνο τις ζάντες να αλλάζουν σχέδιο.

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά: Είναι η τρίτη φορά που βλέπουμε το πλαίσιο του Recursion να αλλάζει (ή καλύτερα του ΧΕ7 ή ακόμη καλύτερα του GSX700T, αφού όλα αυτά είναι τα ονόματα που έχουν χρησιμοποιηθεί για την turbo μοτοσυκλέτα της). Αρχικά ήταν αλουμινένιο, έπειτα έγινε χωροδικτύωμα με ενεργό ρόλο ως κύκλωμα του intercooler, ενώ τώρα έχει αλλάξει αρχιτεκτονική. Συγκεκριμένα παραμένει ατσάλινο σωληνωτό χωροδικτύωμα με πλάκες που συνδέουν το ψαλίδι με αυτό και δένουν στο πίσω μέρος του κινητήρα. Ωστόσο, δεν είναι ευδιάκριτο αν το νέο πλαίσιο εξακολουθεί να είναι μέρος του κυκλώματος του intercooler.

Τα υπόλοιπα σχέδια της Suzuki εστιάζουν κυρίως στην χωροταξία, τη θέση της τουρμπίνας και τη νέα θέση του καταλύτη. Το σύστημα εξαγωγής είναι εμφανώς τροποποιημένο με το turbo (βλ. #3 στα σχέδια) να βρίσκεται όσο το δυνατόν πιο κοντά στην εξαγωγή για την εξάλειψη του turbo lag και είναι μεταξύ των δύο ψυγείων. Για αυτό το λόγο μειώθηκε και το πλάτος του κάτω ψυγείου στο μισό.  Επιπλέον, χρησιμοποιείται ένας μεγάλης διαμέτρου σωλήνας σχήματος L (ανεστραμμένο βλ. #51) που στέλνει τα καυσαέρια στον καταλύτη (#50) και μετά καταλήγουν στο τελικό που βρίσκεται κάτω από τον κινητήρα για την καλύτερη συγκέντρωση των μαζών χαμηλά και στο κέντρο της μοτοσυκλέτας. Ολόκληρη η τροποποίηση του συστήματος εξαγωγής έγινε αφενός μεν όπως είπαμε για την εξάλειψη του turbo lag και αφετέρου για να φτάνει πιο γρήγορα ο καταλύτης στην απαραίτητη θερμοκρασία για τη σωστή λειτουργία του.

Τα σχέδια χωρίς τα ψυγεία μας αποκαλύπτουν περισσότερες πληροφορίες, με την εισαγωγή του turbo (βλ. #33) που έρχεται από το φίλτρο αέρα, ενώ ο σωλήνας #34 μεταφέρει τον πεπιεσμένο αέρα στο intercooler που βρίσκεται στο πάνω μέρος του κινητήρα, πριν περάσει στους αυλούς εισαγωγής. Όπως και στα παλιότερα σχέδια της Suzuki, έτσι και εδώ βλέπουμε πως έχει διατηρηθεί το υγρόψυκτο ψυγείο λαδιού (#27) που βρίσκεται δίπλα απ’ το φίλτρο (#28), το οποίο καταλαμβάνει λιγότερο χώρο απ’ τα κλασικά.

Ετικέτες

MotoGP: Joan Mir - “Παράξενη” η ποινή πίεσης ελαστικών στην Καταλονία

Η “ελάχιστη παράβαση” που κόστισε στην HRC το πρώτο βάθρο της σεζόν της στα MotoGP.
Mir
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/5/2026

Ο Joan Mir χαρακτήρισε “παράξενη” την ποινή που δέχθηκε μετά το Grand Prix της Καταλονίας, υποστηρίζοντας πως μια ελάχιστη απόκλιση στην πίεση των ελαστικών στέρησε από τη Honda το πρώτο της βάθρο στη σεζόν του 2026.

Ο Ισπανός της Honda πραγματοποίησε έναν από τους καλύτερους αγώνες του τα τελευταία χρόνια, περνώντας μεγάλο μέρος του επανεκκινημένου αγώνα στη δεύτερη θέση.

Ο Mir έχασε προσωρινά τη θέση από τον τελικό νικητή Fabio Di Giannantonio, όμως κατάφερε να περάσει ξανά μπροστά από τον Pedro Acosta στους τελευταίους γύρους και να τερματίσει δεύτερος.

Ωστόσο, μετά τον αγώνα βρέθηκε ανάμεσα στους έξι αναβάτες που τέθηκαν υπό έρευνα για χαμηλή πίεση ελαστικών.

Ο Mir ήταν ο υψηλότερα τοποθετημένος αναβάτης από τους πέντε που τελικά τιμωρήθηκαν με ποινή 16 δευτερολέπτων, ενώ μόνο ο Francesco Bagnaia απέφυγε την τιμωρία λόγω προβλήματος διαρροής στη ζάντα του τροχού.

Ο αναβάτης της HRC αποκάλυψε αργότερα ότι έχασε το απαιτούμενο ποσοστό γύρων πάνω από το ελάχιστο όριο πίεσης για “ελάχιστη διαφορά”.

“Οι βαθμοί του πρωταθλήματος ενδιαφέρονται!” είπε αστειευόμενος όταν ρωτήθηκε πώς αισθάνεται για την ποινή.

“Αλλά εγώ δεν ενδιαφέρομαι ιδιαίτερα, γιατί έκανα έναν εξαιρετικό αγώνα και έδωσα το 100%.”

Mir

“Ήταν σαν Sprint, αλλά πήρα ποινή κανονικού αγώνα”

Ο Mir στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι ο αγώνας μειώθηκε σε 12 γύρους μετά τις κόκκινες σημαίες, στην ίδια δηλαδή διάρκεια με τους αγώνες Sprint του Σαββάτου.

Σύμφωνα με τους κανονισμούς, αν η ίδια παράβαση είχε συμβεί στο Sprint του Σαββάτου, η ποινή θα ήταν 8 δευτερόλεπτα αντί για 16.

“Το μόνο που μου φάνηκε παράξενο ήταν η ποινή, γιατί ουσιαστικά κάναμε έναν αγώνα Sprint και πήρα ποινή κανονικού Grand Prix,” δήλωσε ο Mir.

Όπως εξήγησε, η μικρότερη διάρκεια του αγώνα σήμαινε και μικρότερες διαφορές μεταξύ των αναβατών στον τερματισμό, κάτι που έκανε την ποινή πολύ πιο καταστροφική.

“Σε έναν πλήρη αγώνα οι διαφορές θα ήταν μεγαλύτερες. Πιθανότατα θα ήμουν όγδοος ή ένατος μετά την ποινή. Τώρα βρέθηκα 13ος. Δεν είναι δίκαιο!”

Παράλληλα, ο Mir αναγνώρισε ότι από την άλλη πλευρά απονεμήθηκαν πλήρεις βαθμοί Grand Prix και όχι οι μισοί που δίνονται στους αγώνες Sprint.

Χωρίς την ποινή, ο παγκόσμιος πρωταθλητής θα είχε υπερδιπλασιάσει τη φετινή συγκομιδή βαθμών του.

Αντί γι’ αυτό, ο Mir πηγαίνει πλέον στο Mugello με μόλις 11 βαθμούς και τη 18η θέση στο πρωτάθλημα, την ώρα που ο ίδιος έχει δηλώσει την αποχώρηση του από τη Honda στο τέλος της σεζόν και με τις πληροφορίες να αναφέρουν ως πιθανότερο προορισμό τη Gresini Ducati.