Συνέντευξη τύπου για το DGR 2018

Έτοιμοι να φορέσουν κουστούμια
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/9/2018

Το 2017, σε 92 χώρες και 582 πόλεις στο κόσμο, χιλιάδες μοτοσυκλετιστές έβαλαν τα «καλά τους» και οδήγησαν με σκοπό να ευαισθητοποιήσουν τον κόσμο για τον καρκίνο του προστάτη και την ανδρική κατάθλιψη.

Η προσπάθεια αυτή συγκέντρωσε το ποσό των 4,82 εκατ. δολαρίων και προσφέροντάς το στο μη κερδοσκοπικό Ίδρυμα “THE MOVEMBER FOUNDATION” έδειξαν προς πάσα κατεύθυνση τη διαφορετική προσέγγιση στον τρόπο που βλέπουν και αντιμετωπίζουνσήμερα οι μοτοσυκλετιστέςπαρόμοια κοινωνικά φαινόμενα.

Φέτος στην Ελλάδα -και συγκεκριμένα στην Αθήνα- θα δώσουμε και εμείς ένα δυναμικό παρόν σε αυτό το παγκόσμιο event και για το λόγο αυτό η εκδήλωση DGR 2018 ενώνει την προσπάθειάτης με τη διοργάνωση «Ημέρες Μοτοσυκλέτας» και την Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία, προετοιμάζοντας μια μοναδική εκδήλωση που θα κάνει αίσθηση.

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου, που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 19/9 στις κεντρικές εγκαταστάσεις της Triumph, ο διοργανωτής του DGR Αthens Λουκάς Μέξης ενημέρωσε τους δημοσιογράφους σχετικά με το σκοπό του event, δημιουργώντας αίσθηση τόσο με το πάθος όσο με το φιλανθρωπικό του χαρακτήρα. Όλα θα συμβούν στο αμαξοστάσιο του ΟΣΥ στο Γκάζι, την Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου και ώρα 18.00. Εσείς απλά πάρτε τη μοτοσυκλέτα και το κράνος σας, ντυθείτε με το στυλ που ταιριάζει σε μια εκδήλωση για πραγματικούς τζέντλεμεν και να είστε σίγουροι ότι θα περάσετε υπέροχα.

56χρονος έπεσε με 352 χλμ/ώρα - Τώρα... ανυπομονεί να επιστρέψει στην πίστα!

Το σφοδρό ατύχημα με την dragster Hayabusa του δεν πτόησε τον Danny Cockerill - "Η ζωή είναι για να την ζεις"
Cockerill
Από τον

Παύλο Καρατζά

3/9/2025

Ο Danny Cockerill επέζησε από μια τρομακτική πτώση πριν από περίπου τρεις εβδομάδες σε πίστα της Μ. Βρετανίας και ήδη σχεδιάζει την επιστροφή του στην ενεργό δράση.

Ο Danny Cockerill, αγωνιζόμενος στα dragster είχε μία πτώση με 352 χλμ/ώρα στην αγγλική πίστα Santa Pod του Bedfordshire στις 17 Αυγούστου, έχοντας μόλις κάνει το προσωπικό του ρεκόρ με την αγωνιστική Suzuki Hayabusa του. Δεν είναι σίγουρο τι ακριβώς συνέβη, αλλά ο Cockerill έχασε τον έλεγχο αμέσως μετά τη γραμμή τερματισμού.

Ο αναβάτης αναρρώνει και ήδη σχεδιάζει να επιστρέψει στην πίστα το συντομότερο δυνατό. Ο ίδιος δήλωσε “Η μοτοσυκλέτα πήγαινε καλά, ήταν η καλύτερη επίδοση που είχα πετύχει ποτέ. Πέρασα τη γραμμή τερματισμού με ταχύτητα 338 χλμ/ώρα, αλλά όταν έπεσα από τη μοτοσυκλέτα, η ταχύτητα ήταν περίπου 352 χλμ/ώρα”.

Ο Cockerill είναι έμπειρος αγωνιζόμενος καθώς έχει συμμετάσχει σε πολλούς αγώνες τόσο με αυτοκίνητα όσο και με μοτοσυκλέτες για δεκαετίες. Μέχρι το ατύχημα, είχε ως στόχο να πετύχει χρόνο 6 δευτερολέπτων τόσο με αυτοκίνητο όσο και με μοτοσυκλέτα. Έχει ήδη πετύχει τον στόχο του με το αυτοκίνητο και ήταν πολύ κοντά στο να πετύχει το ίδιο και με τη Busa του.

Ο χρόνος που πέτυχε πριν πέσει στην κλασσική διαδρομή των 402 μέτρων ήταν 7,01 δευτερόλεπτα με ταχύτητα εξόδου 338 χλμ/ώρα.

“Πέρασα τη γραμμή τερματισμού, κάνοντας τούμπες, γλιστρώντας, συντρίβοντας και χτυπώντας – πίστευα ότι δεν θα σταματούσε ποτέ. Είδα μία φως και μία σκοτάδι, σε κάθε τούμπα και σε κάθε γύρισμα πόναγα ”, είπε ο Cockerill.

Danny

Ο αναβάτης υπέστη πολλά κατάγματα, συμπεριλαμβανομένου ενός σπασμένου πλευρού που του προκάλεσε ρήξη στο ήπαρ, καθώς και αρκετές εκδορές και εγκαύματα στα σημεία όπου η δερμάτινη φόρμα του είχε φθαρεί. Όμως και πάλι η υγεία του είναι εξαιρετικά καλή αν αναλογιστούμε την ταχύτητα που είχε όταν έπεσε και αυτό οφείλεται σε τεράστιο βαθμό στον εξοπλισμό που λέμε και ξαναλέμε πως είναι το A και το Ω, αλλά και στο γεγονός ότι βρισκόταν σε περιβάλλον πίστας.

Στην συνέχεια δήλωσε: “Την επόμενη μέρα ήμουν σε εγρήγορση – είναι πραγματικά θαύμα που είμαι ακόμα ζωντανός. Ακόμα και στο νοσοκομείο δεν μπορούσαν να πιστέψουν πόσο καλά ήμουν, λίγο μετά το ατύχημα”.

Οι περισσότεροι άνθρωποι θα θεωρούσαν όλα αυτά ως έναν καλό λόγο για τον 56χρονο να κρεμάσει το κράνος του, όμως αυτό δεν ισχύει για τον Danny Cockerill που δηλώνει χαρακτηριστικά “ Η ζωή είναι για να τη ζεις. Σκέφτομαι να ξαναφτιάξω μια μοτοσυκλέτα για να πάω να αγωνιστώ του χρόνου. Η γυναίκα και η κόρη μου μίλησαν την Κυριακή το βράδυ (το βράδυ του ατυχήματος). Συζητούσαν για το μέλλον μου και δεν πίστευαν ότι θα ήμουν έτοιμος να σταματήσω χωρίς να πετύχω τον χρόνο των 6 δευτερολέπτων”.