Τα χρέη της Norton στους πιστωτές της!

Χρωστάει μέχρι και στον John McGuiness
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

1/4/2020

Όσο ξεδιπλώνεται το κουβάρι της υπόθεσης με την χρεωκοπία της Norton, τόσο περισσότερα “άπλυτα” βγαίνουν στη φόρα και όπως αποδεικνύεται η ιστορία έχει πολύ ζουμί ακόμη. Πρόσφατα το SuperBike Magazine δημοσίευσε μια ανάλυση της εταιρείας που έχει αναλάβει τη διαχείριση της Norton με στόχο την πώλησή της, Binder Dijker Otte (BDO), όπου αναφέρονται λεπτομερώς όλα τα χρέη της αγγλικής εταιρείας μοτοσυκλετών αλλά και σε ποιους τα οφείλει!

Οι πιστωτές της Norton, έχουν χωριστεί σε τρεις μεγάλες κατηγορίες: Οι Ασφαλισμένοι (αυτοί που θα πάρουν σίγουρα τα χρήματά τους), οι Προνομιούχοι και οι Ανασφάλιστοι. Στην πρώτη κατηγορία υπάγονται οι τράπεζες που χορήγησαν δάνεια στην βρετανική εταιρεία, ενώ στη δεύτερη ανήκουν –όπως και στις περισσότερες περιπτώσεις- οι υπάλληλοι της Norton (ανέρχονταν στους 64 όταν η BDO ορίστηκε ως διαχειριστής της, όμως τώρα έχουν μειωθεί στους 58 με έξι υπαλλήλους να έχουν παραιτηθεί). Ανασφάλιστοι θεωρούνται στη προκείμενη περίπτωση οι αναβάτες που έχουν δώσει προκαταβολή για την αγορά μιας Norton μοτοσυκλέτας, οι συνεργάτες της αγγλικής φίρμας και το HMRC (Her Majesty’s Revenue and Customs), που είναι η υπεύθυνη υπηρεσία για τα έσοδα και τελωνεία της Βρετανίας.

Σε ό,τι αφορά τα συνολικά χρέη των εταιρειών του Stuart Garner, η ανάλυση της BDO αναφέρει πως ανέρχονται στα 31.986.674,26 ευρώ. Συγκεκριμένα, τα χρέη των εταιρειών του Garner στους Ασφαλισμένους πιστωτές – στη προκείμενη περίπτωση είναι μόνο η τράπεζα Metro, η οποία μάλιστα ήταν αυτή που έθεσε ως διαχειριστή την BDΟ – ανέρχονται στα €8.021.463,74. Από αυτά, τα 4,55 εκατομμύρια είναι οφειλές της Norton Motorcycles UK Ltd, ενώ τα υπόλοιπα 3,46 είναι χρέη της Donington Hall Estates Ltd και είναι τα μοναδικά χρήματα που θα επιστραφούν σίγουρα.

Τώρα, σχετικά με τα χρέη στους Προνομιούχους πιστωτές, δηλαδή τους 58 υπαλλήλους όπως αναφέραμε και πιο πάνω, ανέρχονται στις μόλις 52.348,23, τα οποία προκύπτουν απ’ τις €902,56 που αναλογούν σε κάθε εργαζόμενο για την καθυστέρηση κατάθεσης της μισθοδοσίας του.

Στην τρίτη και τελευταία κατηγορία, τους Ανασφάλιστους πιστωτές, οι οφειλές του Garner φτάνουν τα 8.010.181,80 εκατομμύρια ευρώ με τα 3.723.042,24 από αυτά να ανήκουν στους 466 αναβάτες που έχουν δώσει προκαταβολή για την αγορά μιας Norton μοτοσυκλέτας. Επιπλέον τα χρέη του Garner στο HMRC αγγίζουν τις €784.204,70 και με βάση τα λεγόμενα της BDO ούτε αυτά πρόκειται να αποπληρωθούν. Από τη στιγμή που οι εταιρείες του Garner τέθηκαν υπό καθεστώς διαχείρισης, οι καταθέσεις τους στην τράπεζα δεν ξεπερνούσαν τις €338.458,39 και αυτά τα χρήματα θα πάνε στον μοναδικό Ασφαλισμένο πιστωτή, τη Metro. Συγκεκριμένα αυτό που αναφέρεται στην ανάλυση της BDO είναι: “Αυτά τα χρήματα δεν περιλαμβάνονταν σε ξεχωριστό τραπεζικό λογαριασμό και συνεπώς δεν θα επιστραφούν σε όσους τα κατέθεσαν”

Ανάμεσα στη λίστα των Ανασφάλιστων Πιστωτών, αποδείχτηκε ότι βρίσκεται και ο John McGuiness, ο οποίος όπως φαίνεται δεν πληρώθηκε βάσει συμβολαίου για τη συμμετοχή στους Road Racing αγώνες ως εργοστασιακός αναβάτης της εταιρείας.

30.000 πινακίδες κυκλοφορίας πέφτουν στην αγορά σήμερα – Όποιος προλάβει

Νέα προσωρινή διέξοδος στο πρόβλημα, δεν λύθηκε τίποτε όμως και οι ελλείψεις θα επιστρέψουν
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/4/2026

Την Τετάρτη 8 Απριλίου θα διοχετευτούν στην ελληνική αγορά 30.000 πινακίδες κυκλοφορίας για νέες μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα, ξεμπλοκάροντας μιαν αγορά που εδώ και μερικούς μήνες είχε παγώσει περιμένοντας πότε θα ήταν ξανά διαθέσιμες πινακίδες.

Έχουμε αναφερθεί αναλυτικά στο πρόβλημα και στο παρελθόν, το οποίο επιγραμματικά έχει ως εξής: πόλεμος μεταξύ δύο κατασκευαστών πινακίδων οδήγησε σε ακύρωση του σχετικού διαγωνισμού μετά από προσφυγή του χαμένου. Η κυβέρνηση επιχείρησε να λύσει το πρόβλημα με απευθείας ανάθεση, κάτι που ωστόσο μπορεί να γίνει για μικρό αριθμό πινακίδων και δεν μπορεί να επαναληφθεί πολλές φορές, καθώς η Ε.Ε. έχει θέσει ως όρο να μη γίνεται απευθείας ανάθεση πάνω από πέντε φορές στην ίδια επιχείρηση καθώς αυτό θα κατέλυε ουσιαστικά το νόημα του διαγωνισμού.

Για να μπορέσει αυτή τη φορά το κράτος να προχωρήσει στην κατασκευή πινακίδων χρειάστηκε να βρει ένα νέο τέχνασμα για απευθείας ανάθεση, εξασφαλίζοντας έτσι αυτές τις 30.000 πινακίδες που θα διατεθούν από σήμερα (8/4) στην ελληνική αγορά, ωστόσο είναι προφανές πως το επόμενο αδιέξοδο περιμένει στη γωνία.

Τέτοιου είδους παρακάμψεις της προβλεπόμενης διαδικασίας προφανώς και δεν μπορούν να θεωρηθούν πανάκεια, ούτε να υποκαταστήσουν το νόημα ενός δημόσιου διαγωνισμού, έτσι αργά ή γρήγορα κινδυνεύουμε να βρεθούμε ξανά υπόλογοι κατά το κοινοτικό δίκαιο και η αγορά να ξαναστερέψει από πινακίδες κυκλοφορίας.

Μια οριστική λύση για το πρόβλημα μας προσφέρει το παράδειγμα άλλων κρατών, στα οποία η προμήθεια των πινακίδων δεν γίνεται μέσω του υπουργείου, αλλά μέσω συμβεβλημένων εμπόρων που έχουν πιστοποιηθεί και εξουσιοδοτηθεί να τις κατασκευάζουν στις επίσημες προδιαγραφές.

Ο πελάτης του οχήματος μπορεί τότε να πάρει τον αριθμό κυκλοφορίας του από το αρμόδιο υπουργείο και να απευθυνθεί ο ίδιος στην επιχείρηση που θα του την φτιάξει, πληρώνοντάς τη επιτόπου και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Ούτε διαγωνισμοί με καταγγελίες και προσφυγές, ούτε καθυστερήσεις, ούτε ελλείψεις στην αγορά. Τι πιο απλό και ευθύ;