Ταξινομήσεις Απριλίου 2020: Πτώση μεν, θαύμα δε!

Τα πάντα κλειστά, όλοι στα σπίτια αλλά…
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

15/5/2020

Αν υπολογίσουμε πως ολόκληρο τον Απρίλιο τα πάντα ήταν κλειστά, οι υπηρεσίες του υπουργείου μεταφορών υπολειτουργούσαν και οι πολίτες απαγορεύοταν να μετακινηθούν πέρα από τα όρια του δήμου τους, τότε τα 922 δίκυκλα που ταξινομήθηκαν είναι πραγματικό θαύμα! Να θυμίσουμε εδώ, πως τα δίκυκλα δεν είναι σαν τα αυτοκίνητα όπου μεγάλος όγκος ταξινομήσεων αφορά εταιρικούς στόλους. Οι ταξινομήσεις δίκυκλων στη μεγαλύτερη πλειοψηφία τους αφορούν πραγματικές αγορές από ξεχωριστά άτομα. Σίγουρα το γεγονός πως κατά τη διάρκεια του lockdown αυξήθηκαν κατακόρυφα οι ανάγκες για courier έπαιξε ως ένα βαθμό το ρόλο του στην διατήρηση του αγοραστικού ενδιαφέροντος για μικρά δίκυκλα, όμως αυτό δεν θα πρέπει να μας οδηγήσει σε γενικεύσεις, διότι σημαντικό αριθμό ταξινομήσεων εμφανίζουν και οι premium εταιρείες – εκτός κι αν κάποιος από εσάς παρέλαβε δέμα από courier που οδηγούσε superbike του 2020 των 20.000€.

Έχοντας στα χέρια μας την έκθεση της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας για τις ταξινομήσεις οχημάτων τον Απρίλιο του 2020 και συγκριτικά στοιχεία για τα έτη 2018 και 2019, μπορούμε με απόλυτη σιγουριά να πούμε πως η εμπορική δραστηριότητα των δικύκλων την γλίτωσε πολύ φτηνά σε σχέση με τον κλάδο του αυτοκινήτου. Κάτι βέβαια που είναι απόλυτα λογικό, καθώς η οικονομική κρίση που ζήσαμε όλοι τα προηγούμενα χρόνια μας δίδαξε πως η αγορά καινούριου αυτοκινήτου είναι ο καλύτερος τρόπος για να χάσεις 15.000, 20.000 ή ακόμα και 30.000€ μέσα σε λίγα χρόνια, την ίδια ώρα που το δάνειο για την αγορά του τρέχει και εσύ είσαι άνεργος ή με κομμένο στη μέση τον μισθό.

Αντιθέτως όσοι αγόρασαν δίκυκλα έχουν στα χέρια τους ένα όχημα με αξία μεταπώλησης (έστω και κουτσουρεμένη), που δεν έγινε αιτία να χάσουν επιδόματα ή να υπερφορολογηθούν χυδαία και σίγουρα έχει πρακτική αξία. Επιπλέον, λόγω της αστικοποίησης του πληθυσμού, τα αυτοκίνητα έχουν πολύ περιορισμένο πεδίο χρήσης, το οποίο γίνεται ακόμα πιο περιορισμένο όσο περνάνε τα χρόνια, με τις επεκτάσεις των πεζοδρομήσεων και των απαγορεύσεων κυκλοφορίας στα κέντρα των πόλεων. Τα δίκυκλα είναι η πραγματική λύση στο πρόβλημα της μετακίνησης στην Ελλάδα και πολύ πιθανόν τα επόμενα χρόνια να είναι και η μοναδική για όσους ζουν σε αστικά κέντρα. Σύμφωνα λοιπόν με τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, τον Απρίλιο του 2018 ταξινομήθηκαν συνολικά 3.027 δίκυκλα άνω των 50cc, τον Απρίλιο του 2019 ταξινομήθηκαν 3.642 και τον Απρίλιο του 2020 σε συνθήκες lockdown, είχαμε 922 ταξινομήσεις. Σε αντίθεση με τα στοιχεία που λαμβάνουμε κάθε μήνα από τον Σ.Ε.Α.Α. σε αυτά εδώ υπάρχουν μέσα και όσα μεταχειρισμένα δίκυκλα βγάζουν πινακίδα για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Μιλάμε δηλαδή για δίκυκλα που έχουν εισαχθεί μεταχειρισμένα από άλλες χώρες. Πιθανόν κάποια από αυτά τα μεταχειρισμένα να είχαν ήδη πουληθεί καινούρια στη χώρα μας και για διάφορους λόγους να έβγαλαν καινούρια πινακίδα, αλλά το ποσοστό είναι πάρα πολύ μικρό για να το λάβουμε υπόψη μας. Κοιτάζοντας αυτά τα στοιχεία υπάρχουν αριθμοί που είναι αναμενόμενοι και κάποιοι που προκαλούν μικρές εκπλήξεις. Στα αναμενόμενα είναι το γεγονός πως οι premium εταιρείες με μεγάλες και ακριβές μοτοσυκλέτες εμφανίζουν και μεγάλο ποσοστό εισαγωγής μεταχειρισμένων, καθώς προσφέρουν μεγαλύτερο περιθώριο κέρδους για τους εμπόρους. Έτσι στις 198 μοτοσυκλέτες της BMW που έβγαλαν πρώτη φορά πινακίδα φέτος από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο, οι 40 είναι μεταχειρισμένες. Τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο “περίεργα” στην περίπτωση της Harley όπου συνολικά το τετράμηνο του 2020 ταξινομήθηκαν 22 καινούριες μοτοσυκλέτες και 30 μεταχειρισμένες! Ακόμα πιο “περίεργα” είναι τα πράγματα στην περίπτωση της Aprilia όπου εμφανίζονται στους πίνακες 6 καινούριες και 14 μεταχειρισμένες. Από τις mainstream εταιρείες, την μεγαλύτερη ποσοστιαία εισαγωγή μεταχειρισμένων έχει η Yamaha με 17,4% (785 καινούρια και 137 μεταχειρισμένα) και η Honda με 17,1% (113 μεταχειρισμένα στα 660 καινούρια). Συνολικά, στο πρώτο τετράμηνο του 2020 είχαμε 7.008 ταξινομήσεις καινούριων δίκυκλων άνω των 50cc και άλλες 696 ταξινομήσεις μεταχειρισμένων.

 

Διαμαρτυρία από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Κόβουν εδαφική κάλυψη και τους βάζουν σε ζεύγη!

Οι υπεύθυνοι παίρνουν αποφάσεις που φέρνουν αναστάτωση στο προσωπικό
1
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/1/2026

Μία ξαφνική απόφαση ζητά από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην Αθήνα, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς προηγούμενη συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι λόγοι που επικαλούνται οι υπεύθυνοι είναι πως πρόκειται για θέμα ασφαλείας των αναβατών-διασωστών. Το πρόβλημα είναι πως δεν διπλασιάζουν τον αριθμό των διασωστών αλλά κόβουν τις περιοχές που αυτοί καλύπτουν και έπειτα φτιάχνουν ένα δαιδαλώδες δίκτυο κανόνων σε περίπτωση αδειών ή πολλαπλών περιστατικών, φορτώνοντας όχι μόνο με ευθύνη αλλά και με ηθικά διλήμματα το κέντρο αποφάσεων!

Οι ίδιοι οι διασώστες διαμαρτύρονται για αυτές τις αλλαγές, λέγοντας πως τις εμπνεύστηκαν δίχως να τους έχουν ρωτήσει ή να έχει γίνει καταγραφή των αναγκών. Όπως τονίζουν και οι ίδιοι ζήτημα ασφαλείας υπάρχει και όταν οδηγούν δύο διασώστες ο ένας πίσω από τον άλλο χωρίς να έχει γίνει διαχωρισμός στα ζεύγη με βάση τον ρυθμό που κινούνται οι αναβάτες και να έχει προηγηθεί φυσικά και η κατάλληλη εκπαίδευση. Ζήτημα ασφάλειας τονίζουν πως είναι και το να αλληλοκαλύπτονται οι σειρήνες οδηγώντας ανάμεσα στους στοίχους των αυτοκινήτων, ενώ τρέχουν να καλύψουν τα μισά περιστατικά από αυτό που κάνουν τώρα.

Μάλιστα, το νέο αυτό πρωτόκολλο θα ακολουθείται μόνο στην Αττική, όμως όχι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες – που θα παίρνει άδειες το προσωπικό, ενώ ο τηλεφωνητής – συντονιστής θα μπορεί να αποφασίζει αν μπορούν να κινηθούν οι διασώστες και μόνοι τους κατά περίπτωση. Δηλαδή, η απόφαση πάρθηκε για θέματα ασφαλείας αναγνωρίζοντας χωρίς να αναφέρεται πως αυτά τα θέματα είναι εποχιακά και υφίστανται μόνο στην Αττική!

Πρόσφατα είχαμε τον θανατηφόρο τραυματισμό ενός μοτοσυκλετιστή - διασώστη με τις συνθήκες του δυστυχήματος να περιγράφουν ξεκάθαρα πως με τον τρόπο που έγινε το τρακάρισμα με τον ηλικιωμένο οδηγό του αυτοκινήτου που έκοψε κάθετα μία λεωφόρο με δύο ρεύματα κυκλοφορίας, ενδεχομένως να είχαμε και δεύτερο θύμα αν κινούνταν ανά ζεύγη οι διασώστες! Κι αυτό γιατί δεν υπήρχε χρόνος αντίδρασης στην συγκεκριμένη περίπτωση, οπότε ακόμη και 30-40 μέτρα απόσταση να είχαν μεταξύ τους, ένα μεγάλο νούμερο μέσα στην πόλη, πάλι δεν θα υπήρχε αρκετός χρόνος αντίδρασης για τον δεύτερο!

Στην προκειμένη περίπτωση οι διασώστες εκφράζουν την κοινή λογική, που όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας πάει περίπατο, υποβαθμίζοντας ένα κρίσιμο τομέα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενώ φαίνεται πως οι υπεύθυνοι ανοίγουν έτσι την πόρτα στους ιδιώτες και στον τομέα αυτόν. Ας δούμε όμως και τι λένε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι:

EKAV_MOTOMAG

Η Δημοσίευση από την πλευρά των μοτοσυκλετιστών-διασωστών:

“Πώς να διαλύσετε την «αιχμή του δόρατος» του ΕΚΑΒ από την άνεση του γραφείου σας

Αν κάτι λειτουργεί σωστά στο ΕΚΑΒ, αυτό είναι το τμήμα των μηχανών άμεσης επέμβασης. Ή μάλλον λειτουργούσε σωστά, γιατί βρήκαμε τον τρόπο να το σαμποτάρουμε εκ των έσω.

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, δεν είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο. Είναι, κατά γενική ομολογία, η αιχμή του δόρατος. Λειτουργώντας κατά μόνας (ένας διασώστης με μία μηχανή), καλύπτουν πολλούς τομείς, φτάνουν πρώτες, αποσυμφορούν το σύστημα, σώζουν χρόνο — και ο χρόνος στην επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα είναι ζωή.

Αν κάτι λειτουργεί καλά, τι κάνεις; Το ενισχύεις; Διευκολύνεις τη λειτουργία του;

Στην Ελλάδα, του κόβεις τα πόδια!

Εν μία νυκτί αποφασίστηκε οι μηχανές να κινούνται πλέον ως ζεύγη. Δύο μηχανές για ένα περιστατικό. Γιατί; Γιατί έτσι λέει ένα «πρωτόκολλο» που εμπνεύστηκαν άνθρωποι μέσα από τα γραφεία τους. Έτσι αποφάσισαν να μειώσουν στο μισό τη δυναμική του τμήματος των μηχανών του ΕΚΑΒ, αλλά και να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα σε ένα τμήμα που δούλευε «ρολόι». Το οξύμωρο είναι ότι κανείς δεν έχει δει ή αναγνώσει αυτό το «πρωτόκολλο», που μάλλον κινείται στη σφαίρα της φαντασίας αυτών που το εμπνεύστηκαν.

Αυτά όλα ισχύουν για τις μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, καθώς το «φανταστικό» αυτό πρωτόκολλο δεν θα εφαρμοστεί στη Θεσσαλονίκη και στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας όπου υπάρχουν μηχανές. Άλλο ΕΚΑΒ στην Αθήνα και άλλο στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Πάμε να δούμε τι σημαίνουν αυτές οι αποφάσεις πρακτικά.

Αν οι μηχανές του ΕΚΑΒ κάλυπταν 14 τομείς, τώρα θα καλύπτουν τους μισούς ή και λιγότερους. Οι μισοί τομείς θα έχουν δύο μηχανές-διασώστες και οι άλλοι μισοί κανέναν. «Καλύτερα ένας παρά κανένας», θα έλεγε κάποιος, αλλά αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα.

Ας μιλήσουμε όμως και για την ασφάλεια, ένα θέμα που καίει πραγματικά τους διασώστες των μοτοσυκλετών. Όταν δύο μηχανές του ΕΚΑΒ κινούνται με φάρους και σειρήνες, ο μέσος οδηγός στην Αθήνα αντιλαμβάνεται την πρώτη. Μόλις αυτή περάσει, θεωρεί ότι ο δρόμος είναι ελεύθερος. Το δεύτερο δίκυκλο, που ακολουθεί με τις δικές του σειρήνες να «χάνονται» μέσα στον θόρυβο της πρώτης, είναι ένας κινούμενος στόχος. Οι διασώστες δεν είναι απλώς εκτεθειμένοι στον δρόμο· είναι πλέον θύματα ενός πειράματος που αγνοεί τους βασικούς νόμους της κυκλοφοριακής ψυχολογίας.

Πάμε τώρα και στο οξύμωρο του πρωτοκόλλου «λάστιχο».

Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αυτοί που έλαβαν την απόφαση ισχυρίζονται ότι οι μηχανές πρέπει να είναι διπλές για να εφαρμόζουν καλύτερα το πρωτόκολλο πρώτων βοηθειών. Η απόφασή τους, όμως, προβλέπει ότι αν ο ασυρματιστής κρίνει πως πρέπει να κινηθούν κατά μόνας για κάποια περιστατικά, ή αν είναι καλοκαίρι και οι άδειες πιέζουν, τότε το πρωτόκολλο... θα κάνει φτερά! Οι μηχανές θα «σπάνε» και θα πηγαίνει μία σε κάθε περιστατικό. Πώς θα κρίνει ο ασυρματιστής ποιο περιστατικό θα διαχειριστεί μία μηχανή και ποιο δύο; Θα μετακυλιστεί η ευθύνη στους ασυρματιστές; Δεν έχουν ήδη αρκετές ΕΔΕ;

Επίσης, τον Ιούλιο στην Αθήνα των εκατομμυρίων τουριστών, η ασφάλεια και το πρωτόκολλο είναι δευτερεύοντα μπροστά στις άδειες; Αν ένας διασώστης μπορεί να σώσει μια ζωή μόνος του τον Αύγουστο, γιατί είναι «ανεπαρκής» τον Ιανουάριο; Ή το πρωτόκολλο είναι σοβαρό και απαράβατο, ή είναι απλώς μια φούσκα που θα σκάσει πάνω μας.

Πάμε, λοιπόν, και στην πλάνη των «δύο ατόμων» και του πρωτοκόλλου.

Αν το επιχείρημα είναι ότι δύο άτομα κάνουν καλύτερη δουλειά στο πεδίο, τότε ας κοιτάξουμε τα ασθενοφόρα. Εκεί το πλήρωμα είναι δύο άτομα. Όταν ο ένας οδηγεί προς το νοσοκομείο, ο άλλος μένει μόνος πίσω με τον ασθενή και παρέχει τις πρώτες βοήθειες. Με τη λογική της «διπλής μηχανής», θα έπρεπε τα ασθενοφόρα να έχουν τρία άτομα πλήρωμα για να τηρείται το πρωτόκολλο κατά τη μεταφορά: δύο πίσω στην καμπίνα και ένας να οδηγεί. Αλλά εκεί επικρατεί σιωπή. Εκεί ο ένας διασώστης αρκεί. Στις μηχανές όμως, όπου το ζητούμενο είναι η ταχύτητα και η διασπορά, προτιμάμε να δεσμεύουμε δύο μηχανές στο ίδιο σημείο, αφήνοντας άλλους τομείς ακάλυπτους.

Το απολύτως οξύμωρο, βέβαια, είναι ότι αυτό το πρωτόκολλο κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι, γιατί επί της ουσίας δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει καμία αιτιολόγηση και κανένα επίσημο έγγραφο που να αναλύει το σκεπτικό.

Οι πρωταγωνιστές στο περιθώριο;

Το πιο εξοργιστικό; Κανείς δεν ρώτησε τους ίδιους τους διασώστες των μηχανών· τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο, που γνωρίζουν την κίνηση, τους κινδύνους και τις πραγματικές συνθήκες. Αυτούς που ζουν τη δουλειά και δεν τη διαβάζουν σε υπηρεσιακά σημειώματα. Η απόφαση πάρθηκε ερήμην τους.

Αντί να ενισχύσουν τον Τομέα Μοτοσυκλετών, επιλέγουν να τον «ευνουχίσουν» επιχειρησιακά. Μετατρέπουν ένα ευέλικτο σώμα ταχείας ανταπόκρισης σε μια δυσκίνητη δομή, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος και μειώνοντας την αποτελεσματικότητα.

Για να μην υπάρχουν απορίες σχετικά με τη θέση των διασωστών (όχι πως τους ζητήθηκε), αυτή είναι συντριπτικά κατά του μέτρου των δύο μηχανών. Λέτε αυτοί να μην ξέρουν και να γνωρίζετε εσείς, από τα γραφεία σας, καλύτερα τη λειτουργία του τμήματος;

Η «ασφάλεια» δεν επιβάλλεται με φανταστικά πρωτόκολλα και αποφάσεις γραφείου που δημιουργούν νέους κινδύνους. Η ασφάλεια και η επιτυχία κερδίζονται στον δρόμο. Και στον δρόμο, αυτή τη στιγμή, το μόνο που καταφέρατε είναι να βάλετε τρικλοποδιά σε αυτούς που τρέχουν για να προλάβουν να σώσουν όσους πιο πολλούς μπορούν.”