Θέλει 8.000 ευρώ για ένα 50αρι Honda

Και είναι μεταχειρισμένο!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

10/1/2019

Κάποτε τα μεταχειρισμένα από την Ιαπωνία ήταν η μοναδική επιλογή για να αγοράσεις φτηνά να υψηλής τεχνολογίας τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα, έστω κι αν είχε μόλις 400 κυβικά. Σήμερα όμως φαίνεται πως έχουν αλλάξει τα πράγματα, καθώς για ένα μεταχειρισμένο αεροψυκτό 50άρι ζητάνε 8.000 ευρώ!

Φυσικά όσοι γνωρίζουν κάτι παραπάνω για το συγκεκριμένο 50άρι της Honda, μπορούν να καταλάβουν γιατί η τιμή του είναι τόσο υψηλή. Πρόκειται για το Dream 50 (AC15), που η Honda έβγαλε στην παραγωγή στις αρχές της δεκαετίας του ’90 με μοναδικό στόχο θα θυμίζει στους οπαδούς της (και όχι μόνο…) την ένδοξη εποχή των Grand Prix της δεκαετίας του ’60.

CR 110 1962

Το Dream 50 ήταν από την αρχή ένα πανάκριβο 50άρι και γι΄αυτό δεν ήρθαν πολλά στην Ευρώπη. Ο λόγος ήταν πως η Honda δεν αρκέστηκε σε μια απλή αισθητική ομοιότητα με τις μοτοσυκλέτες των GP του 1960, αλλά σχεδίασε και κατασκεύασε έναν μοναδικό κινητήρα, αποκλειστικά για αυτό το μοτοσυκλετάκι. Κι όπως όλοι ξέρουμε, όταν ένας κινητήρας σχεδιάζεται και χρησιμοποιείται για ένα μόνο μοντέλο και μάλιστα περιορισμένης παραγωγής, η τιμή πώλησης εκτοξεύεται στα ύψη.  Ο συγκεκριμένος αερόψυκτος μονοκύλινδρος, τετράχρονος κινητήρας, έχει δύο επικεφαλείς εκκεντροφόρους και έξι ταχύτητες, όπως ακριβώς και το CR110 Super Cub του 1960, από το οποίο άντλησε η Honda την έμπνευσή της για τον σχεδιασμό του Dream 50. Η ιπποδύναμη ήταν στους 5,6 ίππους στις 10.500 στροφές και το βάρος στα 88 κιλά.

HRC Dream 50R (AR02) 2004

Το  HRC έφτιαξε μια αγωνιστική έκδοση Dream 50R  (AR02) χωρίς εξοπλισμό δρόμου, με βάρος μόλις 71 κιλά και ιπποδύναμη στους 7 ίππους στις 13.500 στροφές! Με αυτά τα αγωνιστικά μοτοσυκλετάκια διοργάνωναν οι αντιπρόσωποι της Ιαπωνίας και των ΗΠΑ κύπελλα ενιαίου τύπου. Για όποιον ενδιαφέρεται να αποκτήσει το ακριβότερο 50άρι παραγωγής, το συγκεκριμένο Dream 50 είναι μοντέλο 1991, βρίσκεται στην Ιταλία και πωλείται από την εταιρεία Ruote da Sogno. Δυστυχώς δεν λέει πόσα χιλιόμετρα έχει στην πλάτη του, ενώ οι τεχνικές πληροφορίες που δίνει έχουν λάθη και δεν είναι αξιόπιστες…

Η κατασκευάστρια μπαταριών Varta σε καθεστώς χρεωκοπίας! Δημοσιεύματα εμπλέκουν την Apple ως αιτία

Προληπτικό το μέτρο, λέει η διοίκησή της, η παραγωγή συνεχίζεται και οι μισθοί πληρώνονται κανονικά
varta
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

29/7/2026

Η γερμανική εταιρεία Varta, πασίγνωστη στον χώρο της παραγωγής πάσης φύσεως μπαταριών, μεταξύ αυτών και για οχήματα, προσέφυγε σε δικαστήριο της Στουτγκάρδης για να ξεκινήσει την πτωχευτική διαδικασία, θέτοντας εαυτόν σε καθεστώς υποχρεωτικής διαχείρισης.

Η Varta δηλώνει πως δεν αντιμετωπίζει άμεσο πρόβλημα πληρωμής των πιστωτών της, αλλά προβαίνει σε αυτήν την κίνηση εθελοντικά διαβλέποντας ένα μελλοντικό κενό στην ικανότητα πληρωμών της το 2027. Έτσι, παρά την εκκίνηση της πτωχευτικής διαδικασίας, η γερμανική εταιρεία καθησυχάζει πως η παραγωγή της συνεχίζεται απρόσκοπτη, ομοίως και η μισθοδοσία του προσωπικού.

Το γεγονός πως η εταιρεία δεν εξαναγκάστηκε σε πτώχευση και διαχείριση, αλλά μπήκε εθελοντικώς σε αυτή τη διαδικασία, είναι μια επιλογή που έγινε ώστε να μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί κανονικά. Κινήθηκε δηλαδή προληπτικά με στόχο να προλάβει να σώσει την παρτίδα πριν οι απαιτητικές πληρωμές και η έλλειψη ρευστότητας που διαβλέπει για το νέο έτος την υποχρεώσουν σε κλείσιμο και ξεπούλημα των περιουσιακών της στοιχείων.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της Varta, οι αιτίες εντοπίζονται στις επιδεινούμενες συνθήκες της παγκόσμιας αγοράς, στην πτώση της ζήτησης, στις συναλλαγματικές ισοτιμίες που επιβάρυναν τη θέση της, αλλά ως κυρίαρχο παράγοντα ονοματίζει “την απόφαση κομβικού πελάτη να τερματίσει τη συνεργασία”.

Σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters και πηγές του γερμανικού Τύπου, αυτός ο πελάτης είναι η Apple, η οποία είχε συμβόλαιο προμήθειας επαναφορτιζόμενων μπαταριών για τα ασύρματα ακουστικά AirPods, τις οποίες αποφάσισε να προμηθεύεται πλέον από την κινέζικη CoinPower και να τερματίσει τη συνεργασία της με τη Varta.

Σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλό της, Michael Ostermann, “η Varta AG αντιμετώπισε σημαντικές προκλήσεις το τελευταίο διάστημα. Το Εκτελεστικό Συμβούλιο και η Διοίκηση έχουμε πλήρη επίγνωση των ευθυνών μας απέναντι σε εργαζόμενους, πελάτες, προμηθευτές και επενδυτές και δουλεύουμε με όλες μας τις δυνάμεις για να διατηρήσουμε όσες θέσεις εργασίας είναι δυνατόν, να εξασφαλίσουμε τη βιωσιμότητα της εταιρείας και να δημιουργήσουμε τις καλύτερες δυνατές προοπτικές για τους μετόχους”.

Η Varta είχε αποσυρθεί από τα χρηματιστήρια της Φρανκφούρτης και της Βιέννης τον Μάρτιο του 2025 στα πλαίσια ενός σχεδίου αναδιοργάνωσης που εν τέλει κηρύχθηκε ολοκληρωμένο τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς.

Το Reuters μάλιστα αναφέρει πως κάποιοι μέτοχοι της Varta, μεταξύ αυτών η Porsche AG, αρνήθηκαν να συνεισφέρουν με επιπλέον κεφάλαια στην εταιρεία για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις.

Το σημαντικό είναι πως η όλη πτωχευτική διαδικασία δεν αφορά στο σύνολο της Varta, καθώς η Varta Consumer Batteries παραμένει κερδοφόρα και νομικώς αδέσμευτη από την πτωχευτική διαδικασία ως χωριστή οντότητα, αλλά επηρεάζονται άλλα κομμάτια της εταιρείας, όπως οι Varta Microbattery, Varta Micro Production και Varta Storage.

Το Τοπικό Δικαστήριο της Στουτγκάρδης διόρισε τον δικηγόρο Tobias Wahl για να επιβλέψει μια νέα διαδικασία αναδιοργάνωσης, η οποία ωστόσο γίνεται με τη Varta να διατηρεί τον έλεγχο των εξελίξεων, κάτι που προφανώς είναι εφικτό διότι προέβη στην πτώχευση προληπτικά και πριν προκύψουν πιέσεις από απλήρωτους προμηθευτές.

Τον Μάρτιο του 2025 είχε πτωχεύσει μια ακόμη μεγάλη βιομηχανία μπαταριών της Ευρώπης, η σουηδική Northvolt, η οποία ειδικευόταν σε μπαταρίες για ηλεκτρικά οχήματα και μάλιστα είχε λάβει πολύ μεγάλες επιχορηγήσεις από την Ε.Ε. για να στηρίξει τον ανταγωνισμό απέναντι των Κινέζων κατασκευαστών. Αν και οι δύο αυτές υποθέσεις δεν έχουν πολλά κοινά στοιχεία, συνδέονται σε μια κοινή πηγή των προβλημάτων τους: τις πολύ φθηνότερες κινέζικες μπαταρίες. Και στην περίπτωση της Varta, το σημείο-κλειδί ήταν το χαμένο συμβόλαιο της Apple, η οποία φέρεται να στράφηκε στην κινέζικη παραγωγή σπρώχνοντας τη γερμανική εταιρεία εγγύτερα στην πτώχευση.