Θέλει 8.000 ευρώ για ένα 50αρι Honda

Και είναι μεταχειρισμένο!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

10/1/2019

Κάποτε τα μεταχειρισμένα από την Ιαπωνία ήταν η μοναδική επιλογή για να αγοράσεις φτηνά να υψηλής τεχνολογίας τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα, έστω κι αν είχε μόλις 400 κυβικά. Σήμερα όμως φαίνεται πως έχουν αλλάξει τα πράγματα, καθώς για ένα μεταχειρισμένο αεροψυκτό 50άρι ζητάνε 8.000 ευρώ!

Φυσικά όσοι γνωρίζουν κάτι παραπάνω για το συγκεκριμένο 50άρι της Honda, μπορούν να καταλάβουν γιατί η τιμή του είναι τόσο υψηλή. Πρόκειται για το Dream 50 (AC15), που η Honda έβγαλε στην παραγωγή στις αρχές της δεκαετίας του ’90 με μοναδικό στόχο θα θυμίζει στους οπαδούς της (και όχι μόνο…) την ένδοξη εποχή των Grand Prix της δεκαετίας του ’60.

CR 110 1962

Το Dream 50 ήταν από την αρχή ένα πανάκριβο 50άρι και γι΄αυτό δεν ήρθαν πολλά στην Ευρώπη. Ο λόγος ήταν πως η Honda δεν αρκέστηκε σε μια απλή αισθητική ομοιότητα με τις μοτοσυκλέτες των GP του 1960, αλλά σχεδίασε και κατασκεύασε έναν μοναδικό κινητήρα, αποκλειστικά για αυτό το μοτοσυκλετάκι. Κι όπως όλοι ξέρουμε, όταν ένας κινητήρας σχεδιάζεται και χρησιμοποιείται για ένα μόνο μοντέλο και μάλιστα περιορισμένης παραγωγής, η τιμή πώλησης εκτοξεύεται στα ύψη.  Ο συγκεκριμένος αερόψυκτος μονοκύλινδρος, τετράχρονος κινητήρας, έχει δύο επικεφαλείς εκκεντροφόρους και έξι ταχύτητες, όπως ακριβώς και το CR110 Super Cub του 1960, από το οποίο άντλησε η Honda την έμπνευσή της για τον σχεδιασμό του Dream 50. Η ιπποδύναμη ήταν στους 5,6 ίππους στις 10.500 στροφές και το βάρος στα 88 κιλά.

HRC Dream 50R (AR02) 2004

Το  HRC έφτιαξε μια αγωνιστική έκδοση Dream 50R  (AR02) χωρίς εξοπλισμό δρόμου, με βάρος μόλις 71 κιλά και ιπποδύναμη στους 7 ίππους στις 13.500 στροφές! Με αυτά τα αγωνιστικά μοτοσυκλετάκια διοργάνωναν οι αντιπρόσωποι της Ιαπωνίας και των ΗΠΑ κύπελλα ενιαίου τύπου. Για όποιον ενδιαφέρεται να αποκτήσει το ακριβότερο 50άρι παραγωγής, το συγκεκριμένο Dream 50 είναι μοντέλο 1991, βρίσκεται στην Ιταλία και πωλείται από την εταιρεία Ruote da Sogno. Δυστυχώς δεν λέει πόσα χιλιόμετρα έχει στην πλάτη του, ενώ οι τεχνικές πληροφορίες που δίνει έχουν λάθη και δεν είναι αξιόπιστες…

Προσωρινή μείωση 10 σεντς στη βενζίνη ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός – Ούτε κουβέντα για τους φόρους στα καύσιμα

Από το βήμα της Βουλής έγινε η ανακοίνωση ενόψει καλοκαιρινών διακοπών
motorcycle fuel pump
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/7/2026

“Μετά την κρίση στον κόλπο, καταστράφηκαν αρκετά διυλιστήρια στην ευρύτερη περιοχή. Αυτό δημιούργησε νέες πιέσεις στις τιμές και της βενζίνης και του ντίζελ. Λόγω αφενός μειωμένης παραγωγής από την μία αλλά και εποχικής ζήτησης η κυβέρνηση σε συνεννόηση με τα δύο ελληνικά διυλιστήρια απαντά σε αυτή την πρόκληση. Τα διυλιστήρια δεσμεύτηκαν να συμβάλλουν χρηματοδοτικά στη στήριξη της ελληνικής κοινωνίας για τους επόμενους μήνες και έτσι θα έχουμε μείωση 10 λεπτών/λίτρο στη βενζίνη και 5 λεπτών στο ντίζελ έως τέλος Αυγούστου. Λεπτομέρειες εφαρμογής θα ανακοινωθούν την επόμενη εβδομάδα,” ήταν η ακριβής δήλωση του πρωθυπουργού, που έγινε από βήματος της Βουλής σήμερα, Παρασκευή 10 Ιουλίου.

Προφανώς πρόκειται για ένα μέτρο σχεδιασμένο να ανακουφίσει ελαφρώς τους ταξιδιώτες ενόψει καλοκαιρινών διακοπών, ωστόσο προκύπτουν πολλές αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητά του.

Από τη μια φαίνεται να καταρρέει η εκεχειρία Ιράν-ΗΠΑ και τις τελευταίες μέρες έχουν ξαναρχίσει οι εχθροπραξίες κι από τις δύο πλευρές, γεγονός που εντείνει τους φόβους για νέο ράλι τιμών στα καύσιμα. Σε αυτό το σενάριο τα 10 σεντς δεν θα κάνουν την παραμικρή διαφορά.

Από την άλλη, δεν πρόλαβαν να περάσουν μερικές ώρες από την ανακοίνωση του πρωθυπουργού και ήδη κυκλοφορούν ειδήσεις για διαδοχικές αυξήσεις τιμών στα διυλιστήρια. Αν σκοπεύουν να ρεφάρουν από τώρα τα 10 σεντς, προφανώς στην αντλία δεν θα δούμε διαφορά.

Και βέβαια, το καροτάκι των 10 σεντς για Ιούλιο και Αύγουστο μπορεί να γράφει τίτλους – είναι δε βέβαιο πως στο γυαλί της τηλεόρασης θα γράψει ακόμα καλύτερα – αλλά επί της ουσίας δεν λύνει κανένα πρόβλημα, μοιάζει απλώς με ένα προσωρινό και αναποτελεσματικό πασάλειμμα.

Ο εξορθολογισμός της φορολόγησης των καυσίμων, που αναλογεί σε περισσότερο από το 60% της τιμής στο πρατήριο, θα μπορούσε να αποδώσει πολλά περισσότερα και θα λειτουργούσε πολύ πιο αποτελεσματικά ως έκτακτο (και ακόμη περισσότερο ως μόνιμο) μέτρο αν υπήρχε πραγματικά η βούληση να προστατευτεί η ελληνική κοινωνία και αγορά από την ανεξέλεγκτη ακρίβεια των καυσίμων. Δυστυχώς για την ελληνική κυβέρνηση, με τέτοια ακριβώς μέτρα περιστολής της φορολογίας αντιμετώπισαν άλλες χώρες την ακρίβεια και είδαν απτά αποτελέσματα. Ακόμη πιο δυστυχώς, είναι εμφανές πως η μόνη βούληση που υπάρχει είναι επικοινωνιακής φύσης και όχι ουσίας.

Ας ελπίσουμε τουλάχιστον να τα δούμε αυτά τα 10 σεντς στην αντλία, γιατί αν αρχίσουν από τώρα να ανεβάζουν τιμές τα διυλιστήρια πριν κάνουν τη μείωση και στο μεταξύ αναφλεγεί ξανά ο Περσικός Κόλπος, μόνο το ποδήλατο θα μας γλιτώσει.