Τι αλλάζει με τις προδιαγραφές Euro4 για τις μοτοσυκλέτες

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/7/2016

Ή αλλιώς, πως οι προδιαγραφές της ΕΕ θα συμβάλλουν ώστε να δούμε πολλά ήδη υπάρχοντα μοντέλα μοτοσυκλετών να εξαφανίζονται, αλλά και πολλά νέα να εξελίσσονται για το 2017.

 

Ανασημοσίευση από τεύχος 555 - Φεβρουάριος 2016

 

Οι αλλαγές που φέρνουν οι Euro4 είχαν καθοριστεί με οδηγία της ΕΕ από το 2013, και δεν αφορούν μόνο στους ρύπους, αλλά καθορίζουν πολλά θέματα, φέρνοντας αλλαγές τόσο στις μοτοσυκλέτες όσο και στις υποχρεώσεις των  εταιριών και των αντιπροσώπων. Για μοντέλα μοτοσυκλετών που παρουσιάζονται για πρώτη φορά ισχύουν από την 1η Ιανουαρίου 2016, ενώ τα ήδη υπάρχοντα θα έχουν ένα ακόμα χρόνο για να συμμορφωθούν, αλλιώς δεν θα μπορούν να πουληθούν από την 1/1/2017 και μετά. Αυτά τα χρονικά όρια είναι που θα καθορίσουν τις επιλογές των εργοστασίων, σχετικά με το ποια μοντέλα αξίζει τον κόπο να προσαρμοστούν ή δεν συμφέρει, οπότε θα καταργηθούν.

 

Euro4, οι ρύποι

Χοντρικά, οι Euro4 είναι δύο φορές αυστηρότερες από τις Euro3, που ισχύουν από το 2006. Δεν είναι ίδιες για όλες τις κατηγορίες δικύκλων. Για παράδειγμα, με τις Euro4 οι περισσότερες μεγάλες μοτοσυκλέτες θα πρέπει να εκπέμπουν 1,14g/km μονοξείδιο του άνθρακα, ενώ στις Euro3 το όριο ήταν 2.0g/km (γραμμάρια ανά χιλιόμετρο). Παρόμοια, οι υδρογονάνθρακες κατεβαίνουν στο 0.17g/km από 0.3g/km, και το μονοξείδιο του αζώτου στο 0.09g/km από 0.15g/km. Εξίσου σημαντική αλλαγή είναι και η διάρκεια συμμόρφωσης με τις προδιαγραφές. Οι κατασκευαστές χρειάζεται να αποδεικνύουν πως οι κινητήρες τους θα είναι μέσα στα όρια μετά από 20.000km. Μέρος των ρύπων μιας μοτοσυκλέτας είναι και η εξάτμιση της βενζίνης όταν δεν λειτουργεί ο κινητήρας, κάτι που φέρνει νέες μεθόδους κατασκευής στα ρεζερβουάρ, τις τάπες τους και το σύστημα τροφοδοσίας. Οι αναθυμιάσεις θα πρέπει να πηγαίνουν σε ένα κάνιστρο μεγέθους πακέτου τσιγάρων που περιέχει άνθρακα (που τις ρουφάει σαν σφουγγάρι). Με τον κινητήρα σε λειτουργία, θα οδηγούνται στην εισαγωγή, προσθέτοντας άλλο ένα πονοκέφαλο στην ρύθμιση της τροφοδοσίας. 

Euro4, μόνο με ABS

Από την 1/1/2016 όλα τα πρωτοεμφανιζόμενα (που θα ξεκινήσουν να πωλούνται μέσα στο 2016) μοντέλα πάνω από 125 κυβικά θα πρέπει να έχουν ABS, ενώ τα μικρότερα είτε ABS είτε συνδυασμένα φρένα. Το κριτήριο εδώ είναι αν το συγκεκριμένο νέο μοντέλο είχε αρχίσει να πωλείται μέσα στο 2015: Τότε, μπορεί να συνεχίσει και το 2016 χωρίς ABS.

Euro4, με θύρα OBD 1

Το σύστημα OBD 1 είναι ένα στάνταρ διαγνωστικό πρωτόκολλο που επιτρέπει τον έλεγχο των ηλεκτρονικών και η ηλεκτρικών μερών της μοτοσυκλέτας, μέσω της αντίστοιχης θύρας. Κοινώς, το μπριζώνουμε στο laptop μας και βλέπουμε τι έχει, αν διαθέτουμε το κατάλληλο καλώδιο και λογισμικό. Η νομοθεσία της ΕΕ ορίζει πια πως ο εξοπλισμός που απαιτείται για να γίνει αυτό πρέπει να διατίθεται από τους κατασκευαστές ελεύθερα για όλους, κι όχι μόνο για τα εξουσιοδοτημένα τους συνεργεία. Αυτό περιλαμβάνει και κάθε πληροφορία επισκευής και συντήρησης, όπως για παράδειγμα τα service manual. Μένει να δούμε πως ακριβώς θα εφαρμοστεί αυτό στην πράξη. Ενώ η νομοθεσία ορίζει πως η πληροφόρηση αυτή θα πρέπει να είναι εύκολα προσβάσιμη απ’ όλους μέσω διαδικτύου για παράδειγμα, δεν ξέρουμε πως θα προσπαθήσει να την ερμηνεύσει ο κάθε κατασκευαστής, την στιγμή που πολλοί δεν έχουν διαθέσιμα ούτε τα owners manual στις ιστοσελίδες τους.

Το OBD 1 είναι αρκετά πρωτόγονο σύστημα, τα αυτοκίνητα είναι από χρόνια στο OBD 2, όπως θα είναι και οι μοτοσυκλέτες από το 2020.

Euro4, ίδιος ήχος

Το όριο των 80dB παραμένει, και δεν γίνεται χαμηλότερο. Είναι ήδη χαμηλό. Ίδια παραμένει και η δοκιμή: Η μοτοσυκλέτα περνάει με σταθερό γκάζι και 45km/h ανάμεσα σε δύο μικρόφωνα, με δευτέρα και τρίτη στο κιβώτιο. Τώρα, αν ρωτήσει κάποιος πως γίνεται ένα superbike να κινείται με τρίτη και 45, θα απαντούσαμε πως κάποια μπορεί και να το κάνουν... Η άλλη δοκιμή θορύβου είναι στατική, με το μικρόφωνο 50 cm από την εξάτμιση και τις στροφές του κινητήρα να ανεβαίνουν μέχρι το μισό των στροφών όπου αποδίδεται η μέγιστη ισχύς. Αν ένας κινητήρας βγάζει την μέγιστη ιπποδύναμη στις 9.000, τότε ανεβάζουν ως 4.500 για την μέτρηση. Και πάλι, στην πράξη οι διαφορές που αντιλαμβάνεται το αφτί μας είναι μεγάλες, και μας κάνουν να απορούμε: Μερικές μοτοσυκλέτες δεν τις ακούς να δουλεύουν, κι άλλες συναντούν δυσκολίες να μπουν για track day σε πίστες όπου εφαρμόζονται αυστηρά όρια θορύβου (σε άλλες χώρες, εννοείται). Η εξήγηση γι’ αυτό είναι πως πράγματι, μπορεί στα χαρτιά όλες να λένε πως βγάζουν 80dB, αλλά η διαφθορά καλά κρατεί: Ξέρουμε πως οι εγκρίσεις τύπου που βγαίνουν σε κάποιες ευρωπαϊκές χώρες είναι πιο "ελαστικές" από άλλων χωρών.

 

  1. OBD I: Υποχρεωτικό το διαγνωστικό σύστημα στις μοτοσυκλέτες μαζικής παραγωγής. Έτσι, τα καρμπυρατέρ θα παραμείνουν μόνο σε όσες υπόκεινται σε κάποια χαριστική διάταξη εξαίρεσης, όπως συμβαίνει για μοτοσυκλέτες περιορισμένης παραγωγής ("μικρής σειράς")
  2. Εξάτμιση: Το όριο θορύβου παραμένει ίδιο, στα 80dB
  3. Καταλύτες: Το πιθανότερο είναι να γίνουν πιο ογκώδεις και πιο βαριοί. Τουλάχιστον το βάρος αυτό είναι χαμηλά. Το 2020 που οι μοτοσυκλέτες θα πρέπει να βγάζουν τους ίδιους ρύπους για όλη την διάρκεια ζωής τους, οι συνέπειες θα είναι πιο δραματικές
  4. Ρεζερβουάρ – σύστημα τροφοδοσίας: Θα γίνουν αλλαγές ώστε να διαφεύγουν όσο το δυνατόν λιγότερες αναθυμιάσεις στην ατμόσφαιρα (ρύποι είναι κι αυτές) Αναθυμιάσεις καυσίμου: Θεσπίζεται δοκιμή όπου η μοτοσυκλέτα παραμένει σε σφραγισμένο κουτί ώστε να μετρηθούν οι αναθυμιάσεις του καυσίμου. Προστίθεται δοχείο αναθυμιάσεων για να τις απορροφά όταν ο κινητήρας δεν δουλεύει. Όταν δουλεύει, επιστρέφουν στην εισαγωγή
  5. ABS: Υποχρεωτικό για όλα τα δίκυκλα πάνω από 125cc. Τα μικρότερα μπορούν να έχουν είτε ABS είτε συνδυασμένα φρένα. Εξαιρούνται οι enduro και trial
  6. Συντήρηση – επισκευή: Οι κατασκευαστές υποχρεώνονται να διαθέτουν όλα τα απαραίτητα για την διάγνωση βλαβών, την συντήρηση και την επισκευή των μοτοσυκλετών σε όλους, κι όχι μόνο στα εξουσιοδοτημένα τους συνεργεία

 

 

 

Λύκος! Λύκος στα πρόβατα!

Κάθε φορά που η νομοθεσία επιβάλλει αλλαγές, το πιο εύκολο είναι να βγούμε και να φωνάζουμε πως οι μοτοσυκλέτες θα βαρύνουν, θα ακριβύνουν και θα γίνουν απρόσιτες από χομπίστες στην συντήρησή τους. Πράγματι, αυτό συνέβη το 2005/2006, με την εφαρμογή των Euro3. Οι κατασκευαστές χρειάστηκε να περάσουν σε ψεκασμούς, στέλνοντας τα καρμπυρατέρ στα αζήτητα, και να βάλουν ογκώδεις και βαριούς καταλύτες. Αυτά έφεραν αύξηση του βάρους και μπελάδες με την διαχείριση της τροφοδοσίας, αφού για να βγάζουν λιγότερους ρύπους έπρεπε να καίνε και όσο λιγότερη βενζίνη γινόταν, και μετά να μετατρέπουν τα τοξικά καυσαέρια σε λιγότερο τοξικά. Στην πράξη, και σε πολλές περιπτώσεις, η απόκριση στο γκάζι έγινε προβληματική (και σε μερικές, παραμένει), και το βάρος αυξήθηκε. Επιπλέον, όταν αναγκάζεται ένας κατασκευαστής να αφιερώσει πόρους (χρόνο και χρήμα εξέλιξης) για να συμμορφωθεί με τις προδιαγραφές, τον αφαιρεί από αυτό που ως μοτοσυκλετιστές θα θεωρούσαμε πιο απολαυστική συνολικά εξέλιξη. Μόνο και μόνο η γνώση πως η μοτοσυκλέτα μας είναι πιο φιλική στο περιβάλλον, δεν αυξάνει την διασκέδαση στην οδήγησή της.

 

Έτσι, όσες μοτοσυκλέτες δεν είχαν εξ αρχής σχεδιαστεί για να συμβαδίζουν με τις προδιαγραφές Euro4, το πιθανότερο είναι να μην υπάρχουν ως μοντέλα 2017. Αυτό περιλαμβάνει όλες όσες ο προγραμματισμός της εξέλιξής τους ξεκίνησε μετά το 2012-2013, κι αν υπολογίσει κανείς πως ένα νέο μοντέλο χρειάζεται συνήθως 3, 4 ή ακόμα και πέντε χρόνια πριν βγει στην αγορά, τότε αυτά που είναι πιο συμφέρουσα η αντικατάστασή τους παρά η συμμόρφωσή τους, θα σταματήσουν να παράγονται. Οι νέες μοτοσυκλέτες, αυτές που πρωτοπαρουσιάζονται ως μοντέλα 2016, είναι σχεδιασμένες και με τις προδιαγραφές Euro5 υπολογισμένες, που θα είναι σε ισχύ από το 2020. Αυτά τα τέσσερα χρόνια (από το 2016 ως το 2020) δεν είναι αρκετά ώστε ένα νέο μοντέλο να καλύψει τα έξοδα εξέλιξής του και να αντικατασταθεί, οπότε είναι πιο συμφέρον για τους κατασκευαστές να έχουν προβλέψει πως θα μπορεί να καλύψει και τις Euro5 με ελάχιστες αλλαγές. Βλέπετε, είναι πιο συμφέρον να σχεδιαστεί ένας νέος κινητήρας, αντί να προσπαθείς να κάνεις έναν παλιό να καίει λιγότερο και να ρυπαίνει λιγότερο. 

Ήταν πάντα μέσα στην δουλειά των εταιριών να προσαρμόζονται, είτε λόγω νομοθεσίας είτε λόγω άλλων αναγκών, οπότε η τέχνη τους και η εφευρετικότητά τους ανέκαθεν δοκιμάζονταν. Το ίδιο συμβαίνει τώρα με τις Euro4 και Euro5. Θα βρουν τον τρόπο να κάνουν τους καταλύτες πιο μικρούς και αποδοτικούς, θα βρουν τον τρόπο να φτιάξουν την απόκριση του γκαζιού, να μειώσουν ακόμα περισσότερο την κατανάλωση – και παράλληλα, να φτιάξουν πιο επιθυμητές και συναρπαστικές μοτοσυκλέτες.   

Γι’ αυτούς τους λόγους θα έχουμε τέλος εποχής και αρχή νέας για πολλά μοντέλα, κι έτσι εξηγείται εν μέρει και ο βαθύς ύπνος που είχαν πέσει αρκετοί κατασκευαστές. Σωστά ή λανθασμένα, περίμεναν να παρουσιάσουν νέα μοντέλα μόνο όταν θα ήταν υποχρεωμένοι να το κάνουν, κι όχι νωρίτερα. Γι΄αυτό και εξακολούθησαν να προσφέρουν μοντέλα που είχαν από χρόνια ανάγκη ανανέωσης, ή σταμάτησαν εντελώς να τα παράγουν, χωρίς αντικαταστάτη. Στους Ιάπωνες, που είχαν ρίξει μεγάλο βάρος στις αναπτυσσόμενες αγορές αφαιρώντας το από τις παραδοσιακές, το φαινόμενο ήταν πολύ πιο έντονο, με την Yamaha να ξυπνά πρώτη και να παρουσιάζει ήδη από το 2015 πλήθος νέων μοντέλων, βασισμένων σε λίγους νέους κινητήρες. Οι Ευρωπαίοι δεν χτυπήθηκαν τόσο, αφού βασίζονται σε μικρότερες πωλήσεις και μεγαλύτερους κύκλους ζωής για τα μοντέλα τους, ενώ είναι και πιο ευέλικτοι και απευθύνονται κυρίως σε αυτούς που είχαν λεφτά, παρά την όποια κρίση.

 

Το νόημα είναι πως αφού δεν μπορούμε να αποφύγουμε την νομοθεσία, τουλάχιστον ας την απολαύσουμε!  Μέσα στο 2016 θα υπάρξουν μοντέλα που δεν θα συνεχίσουν το 2017, οπότε είναι λογικό κάποια στιγμή να προσφερθούν με έκπτωση, ενώ τα νέα μοντέλα του ’17 θα είναι πολλά και λογικά καλύτερα από αυτά που θα αντικαθιστούν. Οι μάχες που θα προκύψουν μεταξύ των κατασκευαστών, καθώς όλοι θα προσπαθούν να υπερισχύσουν με τα νέα μοντέλα τους, μόνο σε καλύτερες μοτοσυκλέτες θα οδηγήσουν, και με τους Ιάπωνες να είναι πια ξύπνιοι, και τους Ευρωπαίους πιο δυνατούς από ποτέ – προβλέπεται να γίνει κόλαση!

 

Βασικές προδιαγραφές Euro

 Euro1Euro2 Euro3Euro4 Euro5
Έτος    1999  

2005  

2007 2016  2020   
CO   13,0g/km5,5g/km2.0g/km1,14g/km1,0g/km
Υδρογονάνθρακες 3,0g/km1,0g/km 0,3g/km0,17g/km0,1g/km
NOx 0,3g/km0,3g/km0,15g/km0,09g/km0,06g/km
Δοκιμή αναθυμιάσεων---ΝΑΙΝΑΙ
Σύστημα διάγνωσης---OBD1OBD2
Δοκιμή αντοχής  ---20.000kmΕφ’ όρου ζωής!
      

         

                                           

        

 

 

 

Yamaha Tracer 9 GT – Πολυτελής τουρισμός στη Μέση Γη

Το χλιδάτο ταξίδι δεν χρειάζεται ατελείωτα κυβικά και αχόρταγα άλογα. Αν κατέχεις την τέχνη, ένας μεσαίος κυβισμός αρκεί για την ευτυχία του σπορ τουρίστα
yamaha tracer 9 gt
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

31/7/2026

Η μοτοσυκλέτα που η Yamaha περιγράφει ως sport touring εκφράζει τη σύγχρονη εκδοχή αυτής της κατηγορίας, όπως έχει εξελιχθεί παράλληλα με το δημοφιλέστερο είδος της παγκόσμιας αγοράς, τις adventure.

Αν πριν μια δεκαετία το εξ ορισμού sport touring μοντέλο της ιαπωνικής εταιρείας ήταν το FJR 1300, σήμερα η ανάλογη οικογένεια στη γκάμα της Yamaha απαρτίζεται σχεδόν αποκλειστικά από Tracer 7 και 9 – συν ένα Niken GT.

Βαριά κληρονομιά

Το 2025 συμπληρώθηκε μια δεκαετία από την πρώτη εμφάνιση του Tracer 900, το οποίο είχε αναλάβει ένα σπουδαίο όσο και δύσκολο έργο, να διαδεχθεί τον προγενέστερο θρύλο ονόματι TDM 900. Το καθήκον αυτό έγινε ακόμη πολυτιμότερο όταν το FJR 1300 αφαιρέθηκε οριστικά από την ευρωπαϊκή γκάμα sport touring το 2020.

MT-09 Tracer 2015
MT-09 Tracer 2015

Στις τρεις γενιές που μεσολάβησαν η Yamaha το ανανέωσε το 2018 και το 2021, με την πρώτη να μας συστήνει την πολυτελέστερη έκδοση Tracer 900 GT.

Σήμερα απολαμβάνουμε την τέταρτη γενιά του μεγάλου Tracer, αναβαπτισμένη ως Tracer 9 από την προηγούμενη γενιά του 2021, αυτή που περιγράφαμε ως “το καλύτερο Tracer που έβγαλε ποτέ η Yamaha”, χαρακτηρισμός που κατά συνέπεια ισχύει και για το φετινό μοντέλο.

Η σχέση του ΜΟΤΟ με τα Tracer δεν ξεκίνησε γραμμένη με χρυσά γράμματα, καθότι ήμασταν εκείνοι που είχαμε αναδείξει τα ζητήματα ευστάθειας της πρώτης γενιάς που κανείς άλλος δεν έθιξε παρά μόνο όταν βγήκε η δεύτερη. Γιατί τότε έπρεπε να εξηγήσουν την αλλαγή στο ψαλίδι και θυμήθηκαν πως ήταν καλό που μεγάλωσε το μεταξόνιο γιατί πριν δεν ήταν ιδιαίτερα σταθερή μοτοσυκλέτα, όπως εξαρχής γράφαμε.

Tracer 900 GT 2018
Tracer 900 GT 2018

Crossover μεταξύ κατηγοριών

Το πλέον σταθερό Tracer λοιπόν ήταν αυτό της τρίτης γενιάς, ενώ ήταν και η πρώτη φορά που πλησίασε σε συμπεριφορά και εξοπλισμό την επόμενη κατηγορία, έχοντας τα ίδια ηλεκτρονικά – με κυριολεκτικά τις ίδιες μονάδες ελέγχου – με την αντίστοιχη Ducati Multistrada αλλά σε χαμηλότερη τιμή. Είχε φυσικά την ίδια διαφορά και στο γκάζι, όμως σε έναν επαρχιακό γεμάτο στροφές το γκάζι περισσεύει και τα υπόλοιπα δυναμικά χαρακτηριστικά είναι αυτά που αναδεικνύονται.

Αυτά που περιγράφουμε για το Tracer 9 του 2021 ισχύουν μέχρι κεραίας και για την τρέχουσα γενιά του μοντέλου, στην οποία οι αλλαγές δεν χαλούν αυτήν την συνταγή που με κόπο τελειοποίησε η Yamaha.

Ήταν πολύς μακρύς ο δρόμος για να φτάσουμε εδώ, στην μοτοσυκλέτα που έχει αλλάξει την κατηγορία και κυριολεκτικά έσωσε τη Yamaha Ευρώπης από βέβαιο οικονομικό μαρασμό. Αν δεν πετύχαινε το Tracer και μαζί του ολόκληρη η οικογένεια των MT, το μέγεθος της Yamaha στην Ευρώπη δεν θα ήταν σε επίπεδο κορυφής, όπως είναι τώρα.

Στη δυσκολότερη αγορά του κόσμου, την Ευρωπαϊκή, η Yamaha πόνταρε πολλά στην επιτυχία του Tracer και το ρίσκο απέδωσε στο 100%.

Ένα ακόμη ρίσκο που δικαίωσε τη Yamaha ήρθε με την τρίτη έκδοση. Διότι το μοντέλο αυτό σοβαρεύει, αποκτά άλλο κόστος κι ανεβαίνει η τιμή ρισκάροντας να μπει φρένο στην εμπορική του πορεία. Έχοντας αλλάξει το όνομά του σε Tracer 9 πλέον, γίνεται το καλύτερο Tracer που είχε υπάρξει ποτέ, όπως εξηγήσαμε νωρίτερα. Στο τρέχον μοντέλο η Yamaha έχει ήδη κάνει το δύσκολο βήμα και δεν χρειάζεται να πάρει άλλο ρίσκο αυτή τη φορά, διαθέτοντας πια ένα Tracer για όλους, με διάφορες εκδόσεις και, για πρώτη φορά, μια αυτόματη έκδοση στην οικογένεια.

Tracer 9 GT

Πέντε πόντοι κάνουν τη διαφορά

Το Tracer 9 GT αποτελούσε ως το 2025 τον κορωνίδα της οικογένειας, ενώ με την τελευταία ανανέωση του μοντέλου η Yamaha δεν προέβη σε σαρωτικές αλλαγές, αλλά περισσότερο σε έναν fine tuning που ξεκινά από την εμφάνιση. Η πιο ουσιώδης επικαιρότητα γύρω από την τέταρτη γενιά Tracer 9 έγκειται αφενός στην άφιξη της έκδοση GT+ με ραντάρ, καθώς και η προσθήκη κατ’ επιλογή της αυτόματης-ημιαυτόματης μετάδοσης Υ-ΑΜΤ. Χάρη σε αυτά τα δύο νέα συστήματα η γκάμα των Tracer 9 εμπλουτίστηκε με νέες επιλογές, ικανές να καλύψουν κάθε γούστο και κάθε τσέπη.

Το στάνταρ Tracer 9 GT με χειροκίνητο κιβώτιο συνιστά ένα πληρέστατο sport touring σύνολο, χτισμένο πάνω σε μια βάση που εξαρχής ενδεικνυόταν για τον μαγικό συνδυασμό ταξίδι και στρίψιμο, ενώ στην τρέχουσα γενιά είναι και πιο ευρύχωρο από πριν για δύο άτομα, καθώς το υποπλαίσιο έχει επιμηκυνθεί κατά 50 χιλιοστά. Αυτά τα μόλις 5 εκατοστά είναι αρκετά για ν’ αλλάξει το τρίγωνο της εργονομίας θέσης οδήγησης και να μεγαλώσει η απόσταση μαρσπιέ και πίσω σέλας.

Το βασικό χαρακτηριστικό που διαχωρίζει το GT από το βασικό μοντέλο είναι οι ημιενεργές αναρτήσεις της Kayaba με το σύστημα KADS, που έχει εξελιχθεί ειδικά για το Tracer 9. Για να μιλήσουμε πίσω από τις γραμμές του μάρκετινγκ, αυτό σημαίνει πως ο αλγόριθμος που έχει ο κατασκευαστής των αναρτήσεων προσαρμόστηκε στα δεδομένα της μοτοσυκλέτας και αυτό είναι ένα απαραίτητο βήμα που λειτουργεί εμφανώς υπέρ της.

Tracer 9 GT 2021
Tracer 9 GT 2021

Μοτοσυκλέτα να την παίζεις στα δάκτυλα

Επιπλέον, μπορεί κανείς να επιλέξει το Tracer 9 GT με τη μετάδοση Y-AMT, η οποία αφαιρεί από την εξίσωση τη μανέτα συμπλέκτη και τον λεβιέ ταχυτήτων, φέρνοντας στη θέση τους δύο κουμπιά για σειριακό χειρισμό του κιβωτίου ταχυτήτων από την αριστερή άκρη του τιμονιού ή, εναλλακτικά, μια πλήρως αυτόματη μετάδοση που απλοποιεί την οδήγηση αφήνοντας στον αναβάτη μόνο τα βασικά καθήκοντα: γκάζι και φρένο.

Κάποιος που δεν γνωρίζει καλά την ιστορία της Yamaha μπορεί να θεωρήσει πως το Υ-ΑΜΤ συνιστά επαναστατική καινοτομία για την ιαπωνική εταιρεία, ωστόσο επιχειρώντας μια μικρή ιστορική αναδρομή αναδεικνύεται η συμμετρία: πριν μιλούσαμε για το προηγούμενο sport touring ορόσημο της Yamaha, το FJR 1300 που στα μέσα της δεκαετίας του 2000 πρωτοτυπούσε με την έκδοση AS, εξοπλισμένη με τον ημιαυτόματο συμπλέκτη YCC-S (Yamaha Chip Controlled Shifting) και έκανε αυτό που κρύβουν πίσω τους τα δύο αρκτικόλεξα AS, Automatic Shifting.

Πρόκειται για ένα σύστημα που γνωρίζουμε πολύ καλά μέσω του long term MT-09 Y-AMT που απολαμβάνουμε σε καθημερινή βάση. Στην περίπτωση του Tracer 9 ωστόσο η Yamaha έχει ρυθμίσει διαφορετικά το σύστημά της και πολύ σοφά έπραξε, γιατί άλλες απαιτήσεις έχει κανείς από μια γυμνή σπορ μοτοσυκλέτα που έχει χτίσει το όνομά της στον απολαυστικά άτακτο χαρακτήρα της, ενώ το Tracer θέλει να προσφέρει άλλου είδους ανέσεις που πρέπει να ισορροπήσουν δικάβαλο και φορτωμένο ταξίδι με καθημερινή πρακτικότητα.

Το Tracer 9 GT Y-AMT συμπλεκτάρει καλύτερα την πρώτη στις εκκινήσεις από το MT-09, επιδεικνύοντας μιαν ομαλότητα που το συνοδεύει σε όλο το φάσμα των χαμηλών στροφών. Η ευστροφία του τρικύλινδρου CP3 των 119 ίππων έρχεται να πάρει τα κενά της γκαζιέρας από τις μεσαίες στροφές και ιδιαίτερα αν επιλέξεις χειροκίνητη αλλαγή ώστε να αλλάζεις μόνος σου κοντά στην κόκκινη περιοχή και όχι αρκετά νωρίτερα, τότε θα έχεις στο χέρι όλους τους λόγους που το Tracer9 έγινε επιτυχία και μαζί τη συνοδεία ενός αρκετά μπάσου ήχου για τα δεδομένα της τωρινής εποχής, σε σημείο να απορείς για το πώς κατάφερε να περάσει τις νέες αυστηρές προδιαγραφές.

Το κύμα ροπής που καβαλάς μετά τα 60-70 στο κοντέρ είναι απλά η πρώτη ανωφέρεια που σε προϊδεάζει για το επόμενο, το δυνατότερο. Ευτυχώς η δύναμη δεν έρχεται σε σκαλοπάτια και έτσι σερφάρεις συνεχώς σε ένα κύμα ροπής που εκτός από την οδήγηση σε επαρχιακό βοηθά και στο ταξίδι, ώστε οι προσπεράσεις να έχουν αμεσότητα αλλά, το κυριότερο, να ταξιδεύεις με σταθερή ταχύτητα σε χαμηλές στροφές, που είναι σημαντικότερος παράγοντας για τον έλεγχο της κούρασης ακόμη και από την κάλυψη του αέρα.

Το συμβατικό κιβώτιο τώρα, έχει και αυτό ένα βοήθημα που πλησιάζει πολύ την χρήση του αυτόματου κιβωτίου στην χειροκίνητη λειτουργία και αυτό είναι το quickshifter τρίτης γενιάς.

Tracer 9 GT 2025
Tracer 9 GT 2025, η πρώτη γενιά με μετάδοση Υ-ΑΜΤ

Πάμε τώρα στην περίπτωση που στο ένα Tracer 9 GT με το αυτόματο κιβώτιο Y-AMT επιλέξουμε τη χειροκίνητη λειτουργία και στο άλλο έχουμε το quickshifter. Εδώ τώρα η λειτουργεία ταυτίζεται. Αν μάλιστα οδηγούμε σε έναν επαρχιακό δρόμο που δεν παίζει ρόλο η στάση στα φανάρια παρά μόνο οι αλλαγές ταχυτήτων, τότε μπορούμε να συγκρίνουμε τα δύο διαφορετικά κιβώτια σε απόλυτο βαθμό. Με το αυτόματο κιβώτιο μπορείς να κάνεις ακόμη πιο γρήγορη αλλαγή, με τον αριστερό δείκτη απλά πατάς το αντίστοιχο κουμπί και ο ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενος συμπλέκτης επικοινωνεί με την ECU, η ανάφλεξη προσαρμόζεται άμεσα και η αλλαγή είναι λίγο πιο άμεση ειδικά στα ανεβάσματα στις 3 τελευταίες σχέσεις, αντίστοιχα ισχύει αυτό για όλα τα κατεβάσματα.

Για τις τρεις πρώτες σχέσεις αναλόγως του πόσο πολύ έχει ανοίξει το γκάζι, υπάρχει μία ισοβαθμία μεταξύ αυτόματου κιβωτίου και quickshifter. Από εκεί και πέρα όμως και σε όσο πιο σπορ ρυθμό κινείσαι, τόσο εκμηδενίζεται η διαφορά τους

Την πρακτικότητα του αυτόματου κιβωτίου θα την εκτιμήσεις στο ταξίδι από μικρές λεπτομέρειες που ούτε φανταζόσουν πως θα έχουν θετική επίδραση, όπως το να πληρώνεις διόδια και να κάνεις άμεση εκκίνηση μαζεύοντας τσέπες και λοιπά χαρτιά, κάρτες ή ρέστα στα επόμενα μέτρα ενώ είσαι ήδη σε κίνηση.

Θα την εκτιμήσεις επίσης σε κάθε αστική συνθήκη, κάθε φορά που δεν θα ψάχνεις νεκρά στο φανάρι και φυσικά έχοντας αρκετές ρυθμίσεις για να φέρεις τη συμπεριφορά της μετάδοσης στα δικά σου γούστα και τις συνθήκες της στιγμής. Το Υ-ΑΜΤ μπορεί να ρυθμιστεί για short-shifting, δηλαδή να αλλάζει γρήγορα ταχύτητες χωρίς να αφήνει τις στροφές να ανέβουν πολύ, μπορεί εξίσου εύκολα και με το πάτημα ενός κουμπιού να περάσει σε πιο σπορτίφ λειτουργία, αφήνοντας τη βελόνα του στροφομέτρου να σκαρφαλώσει αρκετά ψηλά πριν αλλάξει σχέση.

Αυτή η προσαρμοστικότητα είναι που το κάνει τόσο εύχρηστο σε πληθώρα καταστάσεων, ενώ η χειροκίνητη λειτουργία με τα κουμπιά στο τιμόνι σου δίνει τον έλεγχο στο χέρι και θα συνεχίσει να σε υποστηρίζει ακόμη κι αν θέλεις να οδηγήσεις επιθετικά, όπου πλέον η σειριακή λειτουργία της μετάδοσης αρχίζει να θυμίζει ένα πολύ καλό quickshifter, αλλάζοντας με τα κουμπιά χωρίς καν να κλείνεις το γκάζι.

Tracer 9 GT
Τα όργανα του Tracer 9 GT: 2021 πάνω και 2025 κάτω

Η πολυπλοκότητα είναι απλή

Για τη Yamaha ο κομβικός ρόλος του Tracer 9 GT καθρεπτίζεται στον εξοπλισμό του, ο οποίος είναι αντάξιος μεγαλύτερων και ακριβότερων μοτοσυκλετών.

Ο προσαρμοζόμενος προβολέας Martix LED, τα φώτα στροφής, το ενοποιημένο σύστημα πέδησης που παντρεύει αρμονικά συνδυασμένη πέδηση και ABS, παράλληλα με ένα πρακτικότατο σύστημα Vehicle Hold Control για εύκολες εκκινήσεις σε ανηφόρα, οι ημιενεργητική ανάρτηση της ΚΥΒ, οι τουριστικές ανέσεις όπως ο ηλεκτρικά ρυθμιζόμενος ανεμοθώρακας, το cruise control και η μεγάλη TFT οθόνη 7 ιντσών με ενσωματωμένη πλοήγηση είναι απλώς διαφορετικές εκφράσεις της ίδιας κεντρικής λογικής: ασφάλεια και άνεση παντού.

Η δε ενοποίηση όλων των ηλεκτρονικών συστημάτων του Tracer 9 GT υπό την ομπρέλα του Yamaha Ride Control, το οποίο αναλαμβάνει να ενορχηστρώσει τα πάντα με μαέστρο την αδρανειακή κεντρική μονάδα έξι αξόνων, αναδεικνύει τη γοητεία της μοτοσυκλέτας όπως εκφράζεται από μια έντονη θεωρητική αντίθεση: τόσα πολλά ηλεκτρονικά συστήματα που μπορεί να ακούγονται περίπλοκα και μπερδεμένα συνεργάζονται αρμονικά χωρίς να ζητούν δεκάδες ρυθμίσεις από τον αναβάτη, που μπορεί να αλλάξει πολύ δραστικά τη μοτοσυκλέτα του με το απλό πάτημα ενός κουμπιού, επιλέγοντας μια μόνο ρύθμιση.

Κι αν θέλει να βουτήξει στα βαθιά των ηλεκτρονικών ρυθμίσεων, η παραμετροποίηση που προσφέρει η Yamaha είναι αναλυτικότατη και ακουμπά τα πάντα, ως τις δέκα σκάλες των θερμαινόμενων γκριπς!

Tracer 9 GT 2026
Tracer 9 GT 2026

Έξυπνη πολυτέλεια

Η Yamaha έχει μείνει έξω από το παιχνίδι των μεγάλων adventure από τότε που σταμάτησε το Super Tenere 1200 και έχει στρέψει το ενδιαφέρον της στην ασφάλτινη πτέρυγα αυτής της κατηγορίας με μοτοσυκλέτες που διακρίνονται από την όρθια θέση οδήγησης. Εκεί είναι που το Tracer 9 έχει διακριθεί με επιμονή στις αγορές του κόσμου και μεταξύ αυτών στην ελληνική, για να φτάσει σήμερα να καλύπτει ένα ευρύ φάσμα αναγκών, από την πιο λιτή και απλή βασική έκδοση ως την κορυφαία Tracer 9 GT+ με λίστα εξοπλισμού που γεμίζει εγκυκλοπαίδεια.

Ένα σκαλί πιο κάτω θα βρούμε το δίδυμο των Tracer 9 GT, με παραδοσιακό χειροκίνητο κιβώτιο ή με το Υ-ΑΜΤ, ως ενδιάμεση κορυφή με τις ηλεκτρονικές αναρτήσεις.

Ξεκινώντας λίγο πάνω από τα 16 χιλιάρικα, το GT διατηρεί μια καθαρή απόσταση στην τιμολόγησή του τόσο από το βασικό μοντέλο, όσο και από το ακριβότερο όλων GT+, προσφέροντας υψηλού επιπέδου υπηρεσίες με την πολυτέλεια που κάνει τη διαφορά από το εισαγωγικό Tracer 9 και τη σιγουριά μιας παράδοσης που ξεπερνά τη δεκαετία στις αγορές.

Το καλύτερο Tracer που έβγαλε ποτέ η Yamaha παραμένει εδώ και στην τέταρτη γενιά του με την έκδοση Tracer 9 GT φροντίζει να καλύψει το πολυτελές εύρος της κατηγορίας του με δύο επιλογές που περιστρέφονται γύρω από την μετάδοση Υ-ΑΜΤ, ενώ ταυτόχρονα κλείνει το μάτι στις μεγαλύτερες και ισχυρότερες επιλογές ισορροπώντας με το ένα πόδι στους μεσαίους κυβισμούς και το άλλο στους μεγάλους.

Ετικέτες