Ξεκίνησαν οι αντιδράσεις: Πρόστιμο 2.000 Ευρώ θα πληρώνουν οι βενζινοπώλες για ανεφοδιασμό χωρίς κράνος

Δεν το είχαν δει να έρχεται…
Ξεκίνησαν οι αντιδράσεις: Πρόστιμο 2.000 Ευρώ θα πληρώνουν οι βενζινοπώλες για ανεφοδιασμό χωρίς κράνος
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/2/2025

Μπούμερανγκ γυρνάει η πρωτοβουλία κυβέρνησης και βενζινοπωλών για τον ανεφοδιασμό αναβάτη μοτοσυκλέτας χωρίς κράνος, καθώς στο νομοσχέδιο που πρόκειται να κατατεθεί μαζί με τον νέο Κ.Ο.Κ προβλέπεται πρόστιμο 2.000 Ευρώ για οποιονδήποτε πωλήσει βενζίνη σε ξεκράνωτο αναβάτη!

Είναι από τις περιπτώσεις που εμπίπτουν στο «σας είπαμε να προσέχετε και δεν ακούσατε» καθώς είχαμε τονίσει ακριβώς αυτό το ζήτημα στο τελευταίο επεισόδιο-άρθρο, σχετικά με το έπος αυτό που διαδραματίζεται μεταξύ κυβέρνησης και πρατηρίων.

Για αρχή και για όποιον δεν έχει παρακολουθήσει τι έχει συμβεί ή έχει ασαφή άποψη για το τι συμβαίνει μιλάμε για ένα μέτρο που στοχεύει στην λύση ενός απαράδεκτου φαινομένου, την μη χρήση κράνους. Είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρώπη και από τις λίγες στον κόσμο που δεν φοράμε κράνος με ηλίθιες βασικές δικαιολογίες κάθε φορά. Επειδή είμαστε εδώ 40 χρόνια και έχουμε ζήσει το έργο αυτό, όπως και έχουμε παλέψει και παλεύουμε συνέχεια για να σταματήσει το φαινόμενο, γνωρίζουμε πως ανά περίοδο υπήρχαν διαφορετικές δικαιολογίες. Την δεκαετία του ΄80 έλεγαν πως δεν προστατεύει, πως κάνει κακό στον αυχένα, την δεκαετία του ΄90 πως το γυμνό κεφάλι είναι πιο αεροδυναμικό και στην κόντρα πάνε καλύτερα χωρίς αυτό και γενικά έχουμε ακούσει τα πάντα. Διανύουμε την περίοδο του «είναι δικαίωμά μου να μην το φοράω, κάνω κακό μόνο στον εαυτό μου» που είναι εξίσου ηλίθιο και κάνει τους γιατρούς στο ΚΑΤ και τους τραυματιοφορείς να χτυπάνε το δικό τους κεφάλι καθώς είναι σε θέση να μιλήσουν για το μετά και για εκείνους που έχουν μετανιώσει αλλά είναι αργά.

Σε μία κοινωνία λοιπόν που έχει αποτύχει να εκπαιδεύσει τον κάθε χρήστη δικύκλου, γιατί δεν είναι όλοι μοτοσυκλετιστές που γυρνάνε χωρίς κράνος, ένα πρατήριο στην Κίσσαμο Χανίων πήρε την πρωτοβουλία να μην ξανά βάλει βενζίνη σε οποιονδήποτε σταματήσει στις αντλίες του. Μία απόφαση με βαριά καρδιά καθώς ήρθε μετά τον χαμό 17χρονου συγγενή, απόλυτα δικαιολογημένη όταν μπορείς να αντιληφθείς τι ακριβώς ζουν οι άνθρωποι αυτοί και σε πλήρη αντιδιαστολή με το βασικό επιχείρημα των ημερών για την μη χρήση του.

Με την τακτική διακυβέρνησης που βασίζεται στην αντίδραση αντί του προγραμματισμού, της χάραξης πορείας και της επιβολής κατεύθυνσης, την πρωτοβουλία αυτή που ξεκίνησε από συναισθηματική φόρτιση την σήκωσε ο Υπουργός Άδωνις Γεωργιάδης με καμπάνια για την χρήση του κράνους και την επιθυμία να απλωθεί αυτή η πρωτοβουλία σε όλα τα βενζινάδικα όλης της χώρας και μάλιστα να πλαισιωθεί νομοθετικά.

Στην τέταρτη κατά σειρά πράξη αυτή της ιστορίας, ήρθε η εμπλοκή του Υπουργού Θεοδωρικάκου που συμπλήρωσε την τακτική Άδωνι Γεωργιάδη, ετοιμάζοντας νομοθετική παρέμβαση.

Εδώ είναι που είδαμε να διαφαίνεται ο κίνδυνος για τους πρατηριούχους που μέχρι εκείνη την ώρα και μέσω των εκπροσώπων τους απλά χόρευαν στο επικοινωνιακό γαϊτανάκι χωρίς να βλέπουν τι έρχεται.

Διότι δεν γίνεται να υπάρχει νομοθεσία που επιβάλλει χωρίς να οριστεί και πρόστιμο για εκείνον που δεν την ακολουθεί. Ο νόμος δεν λειτουργεί με «πρωτοβουλίες» και «καλή διάθεση» αλλά πρέπει να ορίζει και την ποινή για εκείνον που τον παραβλέπει.

Κι αυτή η ποινή ορίστηκε στις 2.000 Ευρώ για όποιον βάζει βενζίνη σε αναβάτη που δεν φορά κράνος!

Να θυμίσουμε πως αυτή την στιγμή η μη χρήση κράνους ΔΕΝ έχει χρηματικό πρόστιμο, μόνο διοικητικό, κάτι που επίσης αναμένεται να αλλάξει με τον νέο ΚΟΚ αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα είναι στο ύψος των 2.000 Ευρώ. Οι οικονομικές συνέπειες λοιπόν από την μη χρήση κράνους είναι βαρύτερες για το πρατήριο απ’ ότι για τον αναβάτη που δεν το φορά!

Ο πρόεδρος των Πρατηριούχων Εμπόρων Καυσίμων Αττικής, Νίκος Παπαγεωργίου τόνισε πως ο κλάδος είναι αρνητικός πλέον στο νέο νομοθέτημα ενώ αντίστοιχα τοποθετήθηκε και η Πρόεδρος της Ένωσης Βενζινοπωλών Νομού Αττικής (ΕΒΝΑ), Μαρία Ζάγκα η οποία έχει συμπεριληφθεί στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας και στο παρελθόν έχει δηλώσει πως στη χώρα υπάρχει «επίσημο παρακράτος στα καύσιμα». Σύμφωνα με την ίδια, δεν γίνεται τα πρατήρια να κάνουν το έργο της αστυνομίας και διαφωνεί κάθετα με το πρόστιμο.

Αυτή είναι και η πέμπτη κατά σειρά πράξη στην ιστορία αυτή που ξεκίνησε τον Δεκέμβριο από το τραγικό γεγονός ενός νέου που έχασε την ζωή του και ενώ τα θλιβερά παρόμοια στατιστικά συνεχίζουν να γράφουν αριθμούς από τότε σε όλη την περιφέρεια.

Μένει να δούμε πως θα συνεχίσει τώρα το Υπουργείο Ανάπτυξης που πλέον δεν έχει στο πλευρό του τους βενζινοπώλες και αν κάποια στιγμή θα εμπλακεί ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης καθότι το δικό του Υπουργείο είναι που έχει τεράστιο ποσοστό ευθύνης, διαχρονικά.

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.