Yamaha T-Max Crossover για να εναντιωθεί στο Honda X-Adv

Αποκαλύπτει ο κ. Paolo Pavesio Yamaha Motor Europe
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/5/2020

Το T-Max ήταν το πρώτο σκούτερ που ξέφυγε των διαχωριστικών γραμμών και μπήκε στα χωράφια της μοτοσυκλέτας, πρώτα γιατί είχε έναν κινητήρα εκεί ακριβώς που τον περιμένεις και στις μοτοσυκλέτες, μετάδοση με αλυσίδα καθώς κι ένα πλαίσιο που δεν ήταν απλά εκεί για να τα κρατά όλα αυτά μαζί. Κι έπειτα γιατί πράγματι στην πράξη όλα αυτά δούλευαν με τον τρόπο που έπρεπε. Στην συνέχεια βέβαια η Yamaha πάτησε πάνω στην επιτυχία αυτή και με την παγκόσμια αγοραστική δύναμη να εξασθενεί, το T-Max έφτασε να είναι κάτι πολύ ακριβό που με βεβαιότητα μεγάλο κομμάτι του κόστους αγοράς ήταν το βάρος του ονόματος. Μαζί με όλα τα υπόλοιπα, ο ανταγωνισμός του αυξήθηκε κατακόρυφα και όχι μόνο, η Honda έφτιαξε από το πουθενά μία νέα κατηγορία με το X-Adv. Ας το γράψουμε για πολλοστή φορά σε αυτό το σημείο: Το X-Adv είναι μοτοσυκλέτα. Ξεκάθαρα. Η Honda προσπάθησε πάρα πολύ να το περάσει στην αρχή ως σκούτερ, όπως και το Integra άλλωστε, ωστόσο στην πράξη πρόκειται για μοντέλα της σειράς NC με κουστούμι σκούτερ. Μάλιστα αργότερα η Honda επένδυσε στο ακριβώς αντίθετο marketing, ανάλογα με το πώς ψυχανεμιζόταν τον κόσμο... Είναι γιατί αν πετύχαινε η μεταμφίεση θα είχαν περισσότερα μοντέλα με μικρότερο κόστος, μία πρακτική που στα αυτοκίνητα λειτουργεί δεκαετίες τώρα. Σε μεγάλο βαθμό η Honda πέτυχε τον σκοπό της, αν και το ταξίδι στην Ίο και η τύχη που γέννησε το X-Adv ήταν πράγματα που δεν είχε εξ αρχής σχεδιάσει. Για να μην επαναλαμβάνουμε την ιστορία γέννησης του X-Adv που είχαμε αποκαλύψει πριν πολλά χρόνια, εκτός από τύχη η Honda είχε βέβαια και κάτι που δεν έχουν οι υπόλοιποι Ιάπωνες και μόλις ένας Ευρωπαίος μπορεί να δείξει αυτή την στιγμή, να παίρνει το ρίσκο να ακολουθήσει ιδέες των εργαζομένων της. Ο Ιάπωνας LPL (Large Project Leader) διαφωνούσε με το X-Adv που σχεδίασε ο Ιταλός και έλεγε πως δεν θέλει να αναλάβει να το βγάλει στην παραγωγή. Πως θα ντρέπεται να το έχει στο ενεργητικό του… από τότε έχει δαγκώσει την γλώσσα του πολλές φορές, όπως ο ίδιος μου έχει πει.

Αφορμή για όλα αυτά, είναι η δήλωση του κ. Paolo Pavesio, διευθυντή μάρκετινγκ της Yamaha στην Ευρώπη που είπε σε Ιταλούς δημοσιογράφους πως αν δεν υπήρχε το X-Adv τότε οι πωλήσεις του T-Max θα ήταν 20% περισσότερες! Λίγο πριν αποκαλύψει πως υπάρχει πολύς χώρος ανάμεσα στις μοτοσυκλέτες και στα σκούτερ και πως μπορεί να μην είναι στο DNA τους να βαδίζουν σε περπατημένο μονοπάτι, αλλά και το κενό αυτό πρέπει να καλυφθεί. Δεν πρέπει να περιμένουμε τίποτα τέτοιο όμως πριν το 2022, που σημαίνει πως υπάρχει δρόμος μπροστά μας.

Ωστόσο το T-Max του 2020, όπως είχαμε πει και στην αρχή της χρονιάς όταν το οδηγήσαμε στην Πορτογαλία, είναι αυτό ακριβώς που χρειαζόταν όχι μόνο για να σταθεί απέναντι στον ανταγωνισμό, αλλά και για να πάει τα πράγματα παρακάτω. Παραμένει ακριβό; Το μόνο σίγουρο, όταν κοστίζει παραπάνω από Tracer 900 και αυτό είναι κάτι που τοποθετήθηκε ο κ. Pavesio με την απάντηση – καθόλου τυχαία, να μην ξεφεύγει από αυτά που γράφαμε και πιο πάνω: «Η τιμή είναι ζήτημα οικονομίας κλίμακος που στις μοτοσυκλέτες είναι πολύ μεγαλύτερη. Με τον δικύλινδρο 700 κυβικών και δύο πλαίσια φτιάχνουμε τέσσερις μοτοσυκλέτες, με τον τρικύλινδρο των 900 κυβικών και δύο άλλα πλαίσια, φτιάχνουμε άλλες τέσσερις μοτοσυκλέτες. Με αυτό τον τρόπο το κόστος πέφτει, μοιράζεται σε περισσότερα μοντέλα και καλύπτεται από περισσότερους πελάτες. Στην περίπτωση του T-Max τα πράγματα είναι διαφορετικά, πολύ διαφορετικά, και το κόστος της βιομηχανικής παραγωγής δεν μοιράζεται με τον ίδιο τρόπο».

Από εκεί και πέρα ο κ. Pavesio τόνισε κι εκείνα που λέγαμε και τον Ιανουάριο, όταν πρωτο-δοκιμάσαμε το T-Max, πως το 2017 έχασε κομμάτι του σπορ χαρακτήρα που τώρα τον κέρδισε πίσω. Όχι μόνο από πλευράς εμφάνισης αλλά και στον κινητήρα και στις αναρτήσεις. Παράλληλα τόνισε πως πάνω από το 50% των ιδιοκτητών αλλάζουν το T-Max τους με ένα καινούριο, αυτό σημαίνει πως πρέπει να συνεχίζουν την εξέλιξη και μάλιστα να μην μένουν στην επιφάνεια των πραγμάτων αλλά να πηγαίνουν κάθε φορά τα πράγματα πολύ πιο κάτω. Σε αυτό το σημείο όμως και μιας και ο ανταγωνισμός έχει κιβώτιο δύο συμπλεκτών με αυτόματες αλλαγές, ο κ. Pavesio τόνισε πως η CVT μετάδοση παραμένει για την Yamaha η καλύτερη λύση για την μετακίνηση σε μητροπολιτικές περιοχές. Η Yamaha προχωρά με το δεδομένο της σταθερότητας στην τιμή πώλησης και έτσι κάθε φορά που μία τεχνολογία θα γίνεται πιο προσιτή, τότε αμέσως θα προστίθεται και στα μοντέλα που δεν την είχαν, όπως το Cornering ABS για παράδειγμα…

Θυμηθείτε:

Παρουσίαση Yamaha TMAX TechMax 2020

Ετικέτες

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.