Η προσπάθεια της Harley Davidson να εισβάλει σε "χωράφια" που μέχρι τώρα ήταν terra incognita γι' αυτήν, είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Μπήκε δυναμικά στο μέλλον των ηλεκτρικών με την LiveWire, ενώ το Pan America είναι το εισιτήριό της για το σύμπαν των μεγάλων adventure. Η εταιρεία από το Milwaukee δείχνει γενικότερα μια έντονη κινητικότητα σε ό,τι αφορά το μέλλον της, καθώς πρόσφατα ήρθε και σε συμφωνία με την Qianjiang για την κατασκευή ενός μικρού μονοκύλινδρου 338cc για τις ασιατικές –αρχικά- αγορές. Τώρα, οι φήμες που κυκλοφορούν έχουν να κάνουν με την επιστροφή στο πλάνο που ονομάζεται από την φίρμα "More Roads to Harley Davidson". Το όλο θέμα πυροδοτήθηκε από την κατοχύρωση του ονόματος Bareknuckle, που προφανώς θα ανήκει στο streetfighter που ετοιμάζει η Harley, του οποίου το πρωτότυπο είχε παρουσιαστεί μαζί με την Pan America, με σαφείς παραπομπές στα θρυλικά Knuckleheads της Harley που ήταν στην παραγωγή από το 1936 ως το 1947. Όπως έχει ήδη διαρρεύσει, η μοτοσυκλέτα θα διαθέτει έναν υγρόψυκτο, V-2 κινητήρα 975cc, για τον οποίο δεν είναι γνωστά τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του. Αν όλα εξελιχθούν βάσει των πλάνων της Harley Davidson, χωρίς απρόοπτα, το Bareknuckle θα κάνει το ντεμπούτο του στην EICMA του 2019.
Η νέα έκδοση έρχεται εξοπλισμένη με διάφορα καλούδια στα περιφερειακά, με στόχο τους χρόνους στην πίστα
Από τον
Αλέξανδρο Λαμπράκη
20/5/2024
Στα πλαίσια της έκθεσης Suzuki Motor Fest, που φέτος διοργανώθηκε στην πίστα του Misano, το εργοστάσιο του Hamamatsu παρουσίασε μία αγωνιστική έκδοση του GSX-8R, η οποία εξοπλίζεται με μπόλικα καλούδια στα περιφερειακά όπως αναρτήσεις της Ohlins, έχοντας αποκλειστικό στόχο τις πίστες.
Πριν καλά-καλά το GSX-8R πατήσει τις ρόδες του στις αγορές του κόσμου, ήδη από τον Γενάρη, η Suzuki είχε καταθέσει τα απαραίτητα έγγραφα, προκειμένου η μοτοσυκλέτα της να ομολογκαριστεί για το Πρωτάθλημα MotoAmerica Twins Cup 2024. Στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού έχει καταφέρει μάλιστα να σημειώσει νίκη στον εναρκτήριο αγώνα της κατηγορίας, έχοντας δεχθεί τις κατάλληλες αλλαγές για αγωνιστική οδήγηση.
Τώρα, το εργοστάσιο του Hamamatsu παρουσιάζει την έκδοση CUP, η οποία εξοπλίζεται με σημαντικές αναβαθμίσεις σε σχέση με τη μοτοσυκλέτα παραγωγήγς, ενώ το πολυεστερικό κοστούμι με την έλλειψη φωτιστικών σωμάτων και βάσης πινακίδας, τονίζει τον προσανατολισμό της μοτοσυκλέτας. Ο υγρόψυκτος, δικύλινδρος εν σειρά κινητήρας των 776 κυβικών παραμένει ως έχει, κρατώντας από τα γκέμια σχεδόν 82 άλογα στις 8.500 στροφές και 8 χιλιογραμμόμετρα ροπής στις 6.800 στροφές. Ίδιο είναι το ατσάλινο σωληνωτό πλαίσιο, όπως και το υποπλαίσιο, όμως κάπου εκεί σταματούν οι ομοιότητες.
Όπως βλέπουμε, οι ρυθμιζόμνες αναρτήσεις μπροστά και πίσω έρχονται από την Ohlins, αφήνοντας στην άκρη το μη ρυθμιζόμενο ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι και το μονό αμορτισέρ που ρυθμίζεται ως προς την προφόρτιση της Showa. Η εξάτμιση είναι της Akrapovic, χωρίς καταλύτη ενώ πιθανότατα υπάρχει και πρόγραμμα, το οποίο αλλάζει ελαφρώς την απόδοση, ενώ ίσως προσθέτει και μερικούς ίππους, όμως η Suzuki δεν ανακοινώνει αλλαγές.
Τα κλιπ-ον είναι νέα και έχουν τοποθετηθεί πλέον κάτω από την άνω τιμονόπλακα, φορτίζοντας περισσότερο των μπροστινό τροχό με το βάρος του αναβάτη. Στο αριστερό γκριπ βρίσκουμε και τα κουμπιά, τα οποία έχουμε δει μέχρι και στα MotoGP και βασική τους δουλειά είναι κυρίως η ρύθμιση “on the fly” των ηλεκτρονικών. Τα ρυθμιζόμενα μαρσπιέ είναι από billet αλουμίνιο, ενώ έχουν έρθει πιο ψηλά και πιο πίσω ώστε να μην βρίσκουν εύκολα κάτω. Όπως φαντάζεστε, σέλα και μαρσπιέ συνεπιβάτη μας έχουν αποχαιρετίσει, ενώ η σέλα του οδηγού έχει αντικατασταθεί από ένα κάλυμμα neoprene, αφήνοντας πίσω την άνεση της πολιτικής έκδοσης, για χάρη των χρόνων.
Μεταλλικά σωληνάκια φρένων -που συνεργάζονται με τις ακτινικές τετραπίστονες δαγκάνες τις Nissin, που έχει και η έκδοση παραγωγής-, οδηγός αλυσίδας, αγωνιστικού τύπου τάπα ρεζερβουάρ, προστατευτικό φρένου και προστατευτικά κινητήρα βρίσκονται επίσης στο μενού. Το “κοστούμι” της μοτοσυκλέτας είναι πλέον πολυεστερικό για χαμηλότερο βάρος, αλλά και χαμηλότερο κόστος σε περίπτωση πτώσης. Πίσω έχει τοποθετηθεί ένα LED φως για βρόχινους αγώνες και συνθήκες χαμηλής ορατότητας.
Τα ελαστικά της Dunlop, είναι ίδια με αυτά της πρώτης τοποθέτησης στις φωτογραφίες, όμως είμαστε σίγουροι πως όταν εάν και εφόσον βρει τον δρόμο του για τους αγώνες, θα αλλαχτούν με slick γόμες. Αυτός άλλωστε είναι και ο στόχος της συγκεκριμένης έκδοσης για τη Suzuki, να επιστρέψει στους αγώνες και γιατί όχι να σχηματίσει ένα ενιαίο πρωτάθλημα χαμηλού budget αντίστοιχο με το R7 Cup της Yamaha. Με τη διακοπή παραγωγής του GSX-R, οι ομάδες της Suzuki στα διάφορα τοπικά πρωταθλήματα έχουν είτε αλλάξει κατασκευαστή, είτε μείνει με παλαιότερης τεχνολογίας αγωνιστικά, τα οποία δεν μπορούν να ανταγωνιστούν εύκολα τον πιο σύγχρονο ανταγωνισμό.
Ένα σημείο που προσέξαμε ότι δεν έχει αλλαχθεί είναι η ζελατίνα. Στην έκδοση παραγωγής είναι αρκετά κοντή και στενή, θυσιάζοντας κομμάτι της προστασίας για την άνεση. Όταν όμως μιλάμε για αγώνες, η ομορφιά μπαίνει σε δεύτερη μοίρα, με τα χρονόμετρα να έχουν την πρωτοκαθεδρία. Όπως διαπιστώσαμε στην δική μας δοκιμή του GSX-8R, που θα δημοσιευθεί στο τ.655, η ζελατίνα δεν είναι αρκετή για να κρύψει από πίσω της τον αναβάτη, χάνοντας πόντους στην αεροδυναμική. Αναμφίβολα η πιο επιθετική θέση των κλιπ-ον στην έκδοση CUP επιτρέπει καλύτερη προστασία, όμως και πάλι αμφιβάλουμε ότι είναι η ιδανική, ιδιαίτερα για πίστα όπου στις ευθείες μαζεύεις πολλά χιλιόμετρα.
Όπως, όμως, μας ενημέρωσαν και οι Ιταλοί δημοσιογράφοι, που είχαν την ευκαιρία να δοκιμάσουν αυτή την πρώτη έκδοση, καθώς φέτος το Suzuki Motor Fest διεξήχθη στην χώρα τους, το GSX-8R CUP βρίσκεται ακόμη στο στάδιο της εξέλιξης, οπότε περιμένουμε να δούμε αν και ποιες αλλαγές θα ακολουθήσουν. Δυστυχώς, εμείς θα πρέπει να περιμένουμε, ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή η έκδοση CUP θα βρει τον δρόμο της προς την παραγωγή, φτάνοντας ίσως και στην χώρα μας. Τυχεροί Ιταλοί…
