Italjet Dragster 559 Twin - Επίδοξος... T-Max Killer στην EICMA 2023

Η τελική μορφή παραγωγής στο ακραίο υβρίδιο scooter-μοτοσυκλέτας, με πολλές αλλαγές από το πρωτότυπο
Italjet Dragster 559
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

6/11/2023

Στην EICMA 2023, η Italjet θα έχει στο περίπτερο της την τελική έκδοση παραγωγής του Italjet Dragster 559 Twin, ενός ακραία σπορ υβρίδιου μοτοσυκλέτας - scooter, που στόχο έχει να “κλέψει” ένα μερίδιο αγοράς περισσότερο από το εμβληματικό… “καγκουρό” στον χώρο Yamaha T-Max και λιγότερο από το πιο “σοβαρό” Honda Forza 750.

Το ντεμπούτο του μεγάλου αδερφού των μονοκύλινδρων Dragster 125 και 200 είχε γίνει στην EICMA 2022, όπου είχε παρουσιαστεί ως Dragster 500GP. Πέρα από το συμβατικό σύστημα ανάρτησης μπροστά (ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι), όπου διέφερε από τα μικρότερα Dragster, το 500GP συνέχιζε να φέρει τα υπόλοιπα στοιχεία που έκαναν ξεχωριστή την οικογένεια Dragster. Ατσάλινο χωροδικτύωμα για πλαίσιο και υποπλαίσιο, ακραίο sport design, και σχεδιαστική γραμμή που ακροβατεί ανάμεσα στους κόσμους των scooter και των μοτοσυκλετών. Στην πρωτότυπη μορφή του, το 500GP έφερε έναν μονοκύλινδρο, τετράχρονο, υγρόψυκτο και τετραβάλβιδο κινητήρα με δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής και απόδοση 43 hp / 8.000 rpm και 4,4 kgm / 6.000 rpm, ενώ η μετάδοση περιελάμβανε… 6τάχυτο κιβώτιο και συμπλέκτη!

Το concept είχε εξελιχθεί από το Centro Stile της Italjet στο Castel Guelfo, ενώ η εταιρεία είχε αναφέρει πως σκόπευε να βγάλει το 500GP στην παραγωγή μέσα στο 2024.

Italjet Dragster 559 Twin

Τώρα, λίγο πριν την EICMA 2023 η Italjet μας δείχνει τις πρώτες teaser φωτογραφίες του τελικού μοντέλου παραγωγής από το μεγάλο Dragster, που θα λέγεται τελικά Dragster 559 Twin. Παρόλο τώρα που η πλαϊνή φωτογραφία είναι επίτηδες σκοτεινή, μπορούμε να δούμε αρκετές διαφορές σε σχέση με το πρωτότυπο 500GP.

Καταρχήν το κοστούμι μπροστά, που στο 500GP δεν πρόσφερε καμία προστασία (δείτε την καθαρή άνω φωτογραφία που δείχνει το concept από το 2022), πλέον έχει ψηλώσει και μεγαλώσει (στη σκοτεινή φωτογραφία του μοντέλου παραγωγής για το 2024), συνεχίζοντας όμως να αφήνει εκτεθειμένο στα βλέμματα το ανεστραμμένο πιρούνι, ενώ το 599 Twin έχει και ζελατίνα. Εντελώς νέο δείχνει το πλαίσιο χωροδικτύωμα, ενώ η εξάτμιση έχει μεγαλώσει, με το τελικό να βγαίνει πλέον δίπλα από τον τροχό πίσω, ελέω Euro προδιαγραφών.

Στα φρένα μπροστά δείχνουν να διατηρούνται οι δυο τετραπίστονες ακτινικές δαγκάνες, πιθανότατα της Brembo, ενώ πίσω έχει αλλάξει το σύστημα ανάρτησης, με διαφορετικό, piggy-back αμορτισέρ, το οποίο δείχνει να είναι μονό και όχι συνδυασμός δυο αμορτισέρ όπως στο 500GP.

Στο κοστούμι του 559 Twin έχουν ενσωματωθεί αεροδυναμικά φτεράκια, σε MotoGP στιλ, ενώ τα φώτα είναι full-LED, μαζί με DRL λαμπτήρες.

Ενδιαφέρον έχει να δούμε από πού θα έχει “αλιεύσει” η Italjet τον δικύλινδρο κινητήρα για το Twin της. Θα είναι από το KYMCO AK 550; Από κάποιο άλλο scooter; Ή θα δούμε την Italjet να χρησιμοποιεί κινητήρα μοτοσυκλέτας με 6τάχυτο κιβώτιο και συμπλέκτη στο χέρι, όπως στο πρωτότυπο 500GP; Πάντως η τελική μετάδοση παραμένει μοτοσυκλετιστική, με αλυσίδα.

Λίγη υπομονή ακόμα και στις επόμενες ημέρες θα γνωρίζουμε τα πάντα για το Italjet Dragster 559 Twin.

Και όμως - Μια Moto Guzzi χωρίς V2 κινητήρα!

Νέο entry-level μοντέλο με δικύλινδρο σε σειρά, βασισμένο στην Aprilia RS457
New Model Inline Moto Guzzi
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

1/8/2025

Η Moto Guzzi ετοιμάζει το μεγαλύτερο τεχνολογικό άλμα εκτός παράδοσης εδώ και δεκαετίες. Αντί για τον κλασικό εγκάρσια τοποθετημένο V2, η νέα της μικρή μοτοσυκλέτα θα χρησιμοποιεί δικύλινδρο σε σειρά 457 κ.εκ., προερχόμενο από την Aprilia, με στόχο την παγκόσμια αγορά και ιδιαίτερα την Ασιατική

Το καλοκαίρι του 2023 η Aprilia παρουσίασε την RS457, εξοπλισμένη με νέο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα. Το μοτέρ αυτό γρήγορα έγινε η βάση για ολόκληρη οικογένεια μοντέλων, την RS457, την Tuono 457 και σύντομα την Tuareg 457. Όλα παράγονται στο εργοστάσιο της Piaggio στην Ινδία, διασφαλίζοντας χαμηλότερο κόστος και άμεση πρόσβαση σε αναδυόμενες αγορές.

Η Moto Guzzi, μέλος του ίδιου ομίλου (Piaggio) από το 2004, αποφάσισε να υιοθετήσει τον κινητήρα, φέρνοντας για πρώτη φορά εδώ και σχεδόν έναν αιώνα έναν δικύλινδρο σε σειρά σε μοντέλο παραγωγής της. Αν και η Guzzi είχε φτιάξει εν σειρά κινητήρες τη δεκαετία του ’30, αυτοί περιορίζονταν σε αγωνιστικές εφαρμογές. Από το 1967 και μετά, η εταιρική ταυτότητα της, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον εγκάρσιο αερόψυκτο V2. Η εισαγωγή της υδρόψυξης με το V100 Mandello ήταν ήδη μεγάλο βήμα αλλά η εγκατάλειψη του V2 αποτελεί πραγματική επανάσταση.

New Model Inline Moto Guzzi

Η νέα naked της Guzzi θα μοιράζεται τον κινητήρα και ορισμένα περιφερειακά με την Tuono 457, αλλά θα έχει ολοκληρωτικά δική της αρχιτεκτονική στηριζόμενη σε σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο αντί για αλουμινίου, με στόχο να προσδώσει διαφορετική γεωμετρία αναβάτη για μια πιο άνετη θέση οδήγησης αλλά και μια μια πιο παραδοσιακή σχεδίαση ρεζερβουάρ και φωτιστικών σωμάτων.

Η κατηγορία 350-500 κ.εκ. αναπτύσσεται ραγδαία, ιδιαίτερα στην Ασία. Για μικρές εταιρείες όπως η Guzzi (15.000 μονάδες ετησίως), η διείσδυση σε αυτές τις αγορές είναι ζήτημα επιβίωσης. Η παραγωγή στην Ινδία, όπως ήδη γίνεται με την Aprilia, ανοίγει τον δρόμο για οικονομικά προσιτά μοντέλα που θα μπορούν να πωλούνται τόσο σε Ασία όσο και σε Ευρώπη.

New Model Inline Moto Guzzi

Παράλληλα, η Moto Guzzi ακολουθεί το παράδειγμα άλλων κατασκευαστών: KTM- Bajaj, Triumph-Bajaj και εργοστάσια στην Ταϊλάνδη, BMW-TVS. Όλοι προσαρμόζουν την παραγωγή τους σε μικρότερες και πιο οικονομικές μοτοσυκλέτες για να κερδίσουν μερίδιο αγοράς σε χώρες με εκρηκτική ζήτηση.

Αν και είχε ακουστεί ότι η Guzzi θα επαναφέρει το όνομα “Eldorado”, αυτό φαίνεται απίθανο, καθώς ιστορικά αφορούσε μεγάλες cruiser. Μια πιο ταιριαστή επιλογή θα ήταν ίσως το “Airone”, το πρώτο μεταπολεμικό Guzzi μαζικής παραγωγής που έφερε την ελευθερία ταξιδιού σε χιλιάδες αναβάτες, ακριβώς όπως στοχεύει να κάνει και η νέα, μικρή Moto Guzzi.

New Model Inline Moto Guzzi