MV Agusta Brutale 1000 2019 στην EICMA

Με αεροδυναμικά βοηθήματα!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

5/11/2018

Κατά την παρουσίαση των μοντέλων της RC σειράς, η MV Agusta παρουσίασε και το αναμενόμενο Brutale 1000. Το μοντέλο χρησιμοποιεί τον τετρακύλινδρο κινητήρα της F4 RC που πλέον εναρμονίζεται με όλες τις προδιαγραφές, καταφέρνοντας παράλληλα να διατηρήσει την ιπποδύναμη σε κορυφαία επίπεδα. Η MV Agusta δηλώνει πως ο κινητήρας της νέας Brutale 1000 παράγει 208 ίππους στις 13.450 στροφές με τη ροπή να αγγίζει τα 11,7 κιλά, καθιστώντας την έτσι κορυφαία στη κατηγορία των γυμνών μοτοσυκλετών. Αντίστοιχα, όπως και με την F4 RC, έτσι και η Brutale 1000 διαθέτει το δικό της αγωνιστικό κιτ που περιλαμβάνει την νέα χαρτογράφηση της ECU, καθώς και την εξάτμιση της SC-Project, ανεβάζοντας την ιπποδύναμη και εδώ στους 212 ίππουςΠαράλληλα η εταιρεία, θέλοντας να τηρήσει της παραδόσεις, τοποθετεί την καδένα του εκκεντροφόρου στη μέση του κινητήρα, ενώ ακόμη οι βαλβίδες τιτανίου είναι ακτινικά τοποθετημένες για την καλύτερη ροή του μείγματος. Επιπροσθέτως, οι εκκεντροφόροι έχουν διαφορετικό χρονισμό τόσο στην εισαγωγή όσο και στην εξαγωγή, ενώ ο στρόφαλος έχει επανασχεδιαστεί απ’ την αρχή ώστε να μειωθούν στο ελάχιστο οι κραδασμοί του κινητήρα που εμφανίζονται στις υψηλές στροφές.

Επίσης ο θάλαμος καύσης έχει επανασχεδιαστεί πλήρως, ενώ τα ελατήρια συμπίεσης είναι χαμηλής τριβής που κατασκευάζονται απ’ την Asso, περιορίζοντας έτσι τις μηχανικές απώλειες στο ελάχιστο κατά τη λειτουργία του. Πέραν αυτών, ο κινητήρας έχει επανασχεδιαμένο σύστημα λίπανσης ούτως ώστε να προσφέρει τις μέγιστες επιδόσεις κάτω απ’ όλες τις συνθήκες. Συγκεκριμένα είναι ημίξηρου τύπου και εγγυάται, ανεξαρτήτου θέσης της μοτοσυκλέτας (είτε σε μεγάλες κλίσης κατά το στρίψιμο είτε κάνοντας σούζες), την ιδανική λίπανση και ψύξη του κινητήρα, ενώ συνεισφέρει στην μείωση των μηχανικών θορύβων. Η MV Agusta εκμεταλλευόμενη τον επανασχεδιασμένο σύστημα λίπανσης, τα ελατήρια συμπίεσης και τον επανασχεδιασμό της μετάδοσης, κατάφερε να μειώσει περισσότερο τους μηχανικούς θορύβους απ’ το απαιτούμενο, προσφέροντας παράλληλα έναν κινητήρα με φοβερή απόκριση και ποιοτική λειτουργία. Ακόμη, το φίλτρο αέρος έχασε το σύστημα μεταβλητού μήκους των αυλών, αφαιρώντας ένα κιλό απ’ το συνολικό βάρος της μοτοσυκλέτας, ενώ το εργοστάσιο αναφέρει πως παρέχει μια πιο καθαρή καμπύλη απόδοσης. Όσον αφορά το σύστημα εξαγωγής καυσαερίων, τα τέσσερα τελικά των εξατμίσεων βγαίνουν κάτω από τη σέλα, ενώ διαθέτουν μια ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενη βαλβίδα (όπως είναι το EXUP) για πετύχουν την βέλτιστη ροή καυσαερίων, καθώς και την εναρμόνιση του κινητήρα με τις νέες προδιαγραφές.

Η Brutale 1000 είναι εξοπλισμένη με την νέα ECU που δημιουργήθηκε από τη συνεργασία της MV Agusta με την Eldor, καθιστώντας έτσι δυνατή τη χρήση ride by wire, ενώ είναι εφοδιασμένη με IMU, τεχνολογίες που είμαστε συνηθισμένοι να βλέπουμε περισσότερο στα supersport μοντέλα. Έτσι, το traction control έχει οκτώ επίπεδα ρύθμισης με τη δυνατότητα απενεργοποίησης, ενώ διαθέτει anti-wheelie που είναι και αυτό απενεργοποιήσιμο. Τέλος το πακέτο των ηλεκτρονικών ολοκληρώνεται από το launch control και του power shifter. Η τεχνολογία LED χρησιμοποιείται σε όλα τα φωτιστικά σώματα προσφέροντας ένα μοναδικό αποτέλεσμα απ’ όποια πλευρά και αν τη κοιτάξει κανείς, ενώ ο προβολέας μπροστά διαθέτει τεχνολογία cornering light, φωτίζοντας στο εσωτερικό της στροφής. Τα όργανα απ’ τη πλευρά τους, αποτελούνται από μια TFT έγχρωμη οθόνη που φέρει με το παραπάνω όλες τις πληροφορίες στον αναβάτη.

Το πλαίσιο είναι τύπου χωροδικτύωμα με δύο αλουμινένιες πλάκες στο πίσω μέρος, να το ενώνουν με τον κινητήρα, συνδυάζοντας την ευελιξία που χαρακτηρίζει τις γυμνές μοτοσυκλέτες με την σταθερότητα των supersport. Ακόμη, για την ενίσχυση της σταθερότητας στις υψηλές ταχύτητες υπάρχουν τα αεροδυναμικά φτερά που παραπέμπουν σε αυτά των MotoGP και εδράζονται πάνω στο ψυγείο νερού, τα οποία αρχίζουν και αποδίδουν μετά τα 200 χιλιόμετρα την ώρα. Όσον αφορά τον τομέα τον αναρτήσεων, το μοντέλο είναι εξοπλισμένο με τις ημι-ενεργητικές αναρτήσεις της Ohlins, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι με τις μαζεμένες διαστάσεις του περιορίζει το μεταξόνιο στα 1.432 χιλιοστά. Στον τομέα των φρένων η Brembo έχει τον κύριο λόγo με τα Stylema να πιάνουν πάνω στους πλευστούς δίσκους των 320 χιλιοστών μπροστά ενώ το ABS είναι το 9.1 της Bosch που είναι η πιο ελαφριά μονάδα αυτή τη στιγμή. Παράλληλα οι ζάντες είναι εφοδιασμένες με αισθητήρα πίεσης των ελαστικών με την ένδειξη να αναγράφεται στα όργανα.

Δείτε το gallery που ακολουθεί με όλες τις φωτογραφίες

Για την δημιουργία του Brutale 1000 η MV Agusta φρόντισε να ολοκληρώσει το σύνολο με εκτεταμένη χρήση carbon, ακόμη και στις ζάντες της μοτοσυκλέτας, ενώ φρόντισε να καλύψει την ύπαρξή του με την ιδιαίτερη τεχνοτροπία της βαφής του, προσφέροντας το μεταλλικό κόκκινο ματ χρώμα. Τέλος, χρησιμοποιώντας μπαταρία λιθίου κατάφερε να ρίξει το βάρος της μοτοσυκλέτας στα 184 κιλά στεγνή. Η τιμή του δεν έχει ανακοινωθεί, όμως το μοντέλο θα είναι και αυτό, όπως πολλά άλλα της MV Agusta, περιορισμένης παραγωγής με 300 κομμάτια να βγαίνουν απ’ το εργοστάσιο για το 2019.

Ετικέτες

EICMA 2024: Phelon & Moore - Αναβίωση για τη βρετανική μάρκα που έκλεισε πριν από έξι 10ετίες

Πρώτη παρουσίαση στην EICMA - Made in China και αυτή - Αρχή με 2 μοτοσυκλέτες και 2 scooters
Phelon and Moore EICMA 2024
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

11/11/2024

Το ξεχασμένο όνομα της βρετανικής Phelon & Moore αναβιώθηκε και η νέα εταιρεία παρουσίασε στο Μιλάνο τις πρώτες δύο μοτοσυκλέτες της αλλά και δύο scooters.

Δεν είναι τυχαίο που δυσκολεύεστε να φέρετε στη μνήμη σας κάποιο ιστορικό στοιχείο ή μια μοτοσυκλέτα της Phelon & Moore (P&M) και νιώθετε έντονη την ανάγκη για γκουγκλάρισμα, ειδικά αν δεν είστε από εκείνους που ασχολούνται συστηματικά με την ιστορία των δύο τροχών ή με τις κλασσικές μοτοσυκλέτες.

Phelon and Moore

Ίσως το όνομα Panther να σας είναι πιο οικείο γιατί έτσι έγιναν κυρίως γνωστές οι μοτοσυκλέτες της βρετανικής εταιρείας -από τις αρχές του 1920 και έπειτα- που ιδρύθηκε στο Yorkshire της Αγγλίας το 1904, από τον Joah Phelon και τον μηχανικό Richard Moore. Ο Moore μπήκε στην εταιρεία έπειτα από τον θάνατο του ανηψιού του Phelon, Harry Rayner, σε τροχαίο δυστύχημα με την εταιρεία να ονομάζεται αρχικά Phelon & Rayner.

Αυτό που χαρακτήριζε τις μοτοσυκλέτες της Phelon & Moore ήταν οι καινοτομίες που τις έκαναν να ξεχωρίζουν αλλά και η φήμη που απέκτησαν ως πολύ ποιοτικές και αξιόπιστες μεταξύ των δύο πολέμων, ενώ ήταν δημοφιλείς και με side car. 

Οι P&M χρησιμοποιούσαν μετάδοση με αλυσίδα από το 1902, λίγο αργότερα ήρθαν και τα κιβώτια ταχυτήτων (δύο στην αρχή και έπειτα τέσσερεις) ενώ σήμα κατατεθέν τους ήταν ο μονοκύλινδρος κινητήρας που αποτελούσε ενεργό μέρος του πλαισίου και είχε περιστραφεί ολόκληρος μέσα στο πλαίσιο κατά 40 μοίρες (κινητήρας sloper). Το πρώτο πρωτότυπο έκανε την εμφάνισή του το 1900 με τα χειροποίητα μοντέλα να κατασκευάζονται και να πωλούνται μεταξύ 1901 και 1903. 

Phelon and Moore EICMA 2024

Σύμφωνα και με σχετικές αναφορές κάποιοι πιστεύουν ότι η P&M, ενσωματώνοντας όλα τα παραπάνω, ήταν η πρώτη που ξέφυγε από τα ποδήλατα με κινητήρα και δημιούργησε την πρώτη πραγματική μοτοσυκλέτα. 

Αυτό το χαρακτηριστικό παρέμεινε μέχρι και το οριστικό κλείσιμο της εταιρείας το 1966, με την P&M να βρίσκεται ήδη σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης από το 1962. Τα οικονομικά προβλήματα ξεκίνησαν τον 'B ΠΠ γιατί σε αντίθεση με τον 'A ΠΠ, η P&M δεν ήταν ανάμεσα στις εταιρείες που κατασκεύασαν μοτοσυκλέτες μαζικά για τον στρατό.

Η προσπάθεια αναβίωσης το ονόματος της P&M ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια από ένα γκρουπ επενδυτών και τώρα 58 χρόνια μετά έγινε και η αναβίωση της Phelon & Moore στη EICMΑ με δύο μοτοσυκλέτες και δύο scooter που κατασκευάζονται στην Κίνα.

Η πρώτη μοτοσυκλέτα και εκείνη με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι Capetown, ένα όνομα που δεν επιλέχθηκε τυχαία αφού η P&M θέλει να συνδεθεί με το παρελθόν της και η πρωτεύουσα της Ν. Αφρικής ήταν και ο τελικός προορισμός του τεράστιου ταξιδιού των Theresa Wallach και Florence Blenkiron, με τις δύο γυναίκες να ξεκινούν από το Λονδίνο και να διασχίζουν κάθετα την Αφρική περνώντας μέσα από τη Σαχάρα χωρίς βοήθεια, στη σέλα μιας Panther.

Phelon and Moore EICMA 2024

Η Capetown δεν αντιγράφει άλλη μοτοσυκλέτα και ξεχωρίζει με τη σχεδίασή της, έχει πλαίσιο χωροδικτύωμα, μονόμπρατσο ψαλίδι και πλούσιο στάνταρ εξοπλισμό αφού σε αυτόν περιλαμβάνεται TFT οθόνη επτά ιντσών που προφέρει πλοήγηση και συνδεσιμότητα, αλλά και σύστημα ανίχνευσης τυφλού σημείου, ρυθμιζόμενη ζελατίνα, traction control, σύστημα παρακολούθησης πίεσης ελαστικών, ρυθμιζόμενο ABS με λειτουργία off-road και full LED σώματα.

Η μοτοσυκλέτα ζυγίζει με το ρεζερβουάρ της γεμάτο 240 κιλά και για την κίνησή της χρησιμοποιεί ένα εν σειρά δικύλινδρο μοτέρ 693 κ.εκ. με δύο εκκεντροφόρους στην οχταβάλβιδη κεφαλή του και απόδοση 74 ίππους και 6,93 κιλά ροπή. Η Capetown 

Απλώς ικανοποιητική βαφή, προσεγμένο design που δείχνει ότι κάποιος όντως ασχολήθηκε με τη σχεδίαση της μοτοσυκλέτας και καλή συναρμογή πλαστικών είναι αυτά που είδαμε από κοντά για την Capetown που θα είναι διαθέσιμη σε δύο εκδόσεις, μία με χυτές αλουμινένιες και μία με ακτινωτές ζάντες, αλλά και με εννέα κιλά επιπλέον βάρους.

​   Phelon and Moore

Επόμενη είναι η cruiser Panther, η μοτοσυκλέτα που είναι απορίας άξιο που πήρε το πλέον αναγνωρίσιμο όνομα της P&M αφού ανήκει σε μια κατηγορία με σχετικά περιορισμένο ενδιαφέρον στην Ευρώπη -όχι όμως στην Ασία ή την άλλη μεριά του Ατλαντικού. 

Αυτή η μοτοσυκλέτα φέρει V2 κινητήρα 573 κ.εκ. με μέγιστη ισχύ 54 ίππων στις 8.500 σ.α.λ. και 4,94 κιλά ροπής στις 8.500 και 6.500 σ.α.λ. αντίστοιχα. Και η Panther που θυμίζει αρκετά Softail στο πίσω μέρος της θα παραχθεί σε δύο εκδόσεις, την C και την S με την πρώτη να φέρει μπόλικο χρώμιο και τροχούς 16 ιντσών με "χοντρά" ελαστικά, ενώ στην S το χρώμιο απουσιάζει ο τροχός μπροστά είναι 19 ιντσών και η γενικότερη αισθητική βγάζει περισσότερη "κακία". Βάρος 246 και 249 γεμάτα κιλά για την S και την C αντίστοιχα. 

Η P&M είχε και scooter πριν από εξήντα και πλέον χρόνια και η νέα εταιρεία σκοπεύει επίσης να έχει στην γκάμα της scooter με την αρχή να γίνεται με δύο μοντέλα εντελώς διαφορετικής προσέγγισης αλλά με το ίδιο όνομα, Panthette.

Phelon and Moore Panthette S

Το πρώτο είναι το Panthette S, ένα μικρού κυβισμού scooter με 16άρη εμπρός τροχό και 14 πίσω που θα είναι διαθέσιμο με δύο υγρόψυκτος κινητήρες, 125 και 200 κ.εκ. με απόδοση 12 και 17 ίππων αντίστοιχα και βάρος στα 142 κιλά γεμάτο. 

Στοιχεία του στάνταρ εξοπλισμού που προκαλούν εντύπωση είναι η κάθετη TFT οθόνη πληροφοριών με διαγώνιο στις επτά ίντσες και το σύστημα ανίχνευσης τυφλού σημείου (!), ενώ κάτω από τη σέλα χωρά δύο κράνη σύμφωνα με τον κατασκευαστή του.

​   Phelon and Moore

Το δεύτερο scooter είναι το Panthette X, με adventure αισθητική και διάθεση για να κινηθεί και στο χώμα με ακτινωτούς τροχούς και ζάντες 14 και 13 ιντσών εμπρός και πίσω αντίστοιχα. Και εδώ η οθόνη είναι επτά ιντσών αλλά οριζόντιας διάταξης με τον εξοπλισμό να περιλαμβάνει το σύστημα ανίχνευσης τυφλού σημείου όπως και μεγάλες προστατευτικές χούφτες αλλά και θερμαινόμενα γκριπ. Το πιρούνι μπροστά είναι ανεστραμμένο 41 χλστ. και δύο αμορτισέρ με ξεχωριστό δοχείο φροντίζουν για την πίσω ανάρτηση.

Το Panthette X θα είναι διαθέσιμο ως 125 αλλά και 300 με την απόδοση στους 12 και 24 ίππους αντίστοιχα. Μένει να δούμε αν και πότε τα συγκεκριμένα μοντέλα θα έρθουν και στην ελληνική αγορά αφού μέχρι στιγμής δεν έχει εκδηλωθεί ενδιαφέρον από κάποιον έμπορο.