Yum-e: Το πρώτο ελληνικό σκούτερ παραγωγής παρουσιάστηκε στην Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2024!
Made in Greece από τον Σαρακάκη!
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
17/4/2024
Το πρώτο, από δύο που έχει γίνει γνωστό ότι ετοιμάζονται, σκούτερ MADE IN GREECE, έκανε την εμφάνισή του στην Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2024 από τον Όμιλο Σαρακάκη ΑΕΒΜΕ!
Μία πρωτιά για τον ιστορικό Όμιλο που η κατασκευή οχημάτων όχι μόνο δεν του είναι άγνωστη αλλά αποτελεί και ενεργό τομέα στο μακρύ χαρτοφυλάκιό του, παρουσιάστηκε δίχως τυμπανουκρουσίες, όμορφα και ξεκάθαρα, όπως αρμόζει στην συγκεκριμένη επαγγελματική κατηγορία που απευθύνεται. Ίσως για αυτό και δεν το ανακάλυψε κάποιος άλλος και δεν πήρε την έκταση που αρμόζει σε ένα εγχείρημα αυτού του μεγέθους, καθώς το Yum-e έχει στόχο να γίνει εξαγώγιμο προϊόν.
Το Yum-E είχε την δική του γωνιά στην Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2024
Το όνομά του έχει επιλεχθεί από την ιαπωνική λέξη για το όνειρο και το όραμα για το μέλλον, και τα ιαπωνικά είναι άμεσο σημείο αναφοράς στην ιστορία και την παράδοση του Ομίλου Σαρακάκη καθώς υπήρξε ο πρώτος εισαγωγέας Honda στην Ευρώπη κι ένας από τους ελάχιστους ανεξάρτητους που παραμένουν ενώ ταυτόχρονα είναι και ο παλαιότερος με συνεχή λειτουργία. Παράλληλα το όνομα Yum-e αποτελεί και λογοπαίγνιο για την λειτουργία του τρίτροχου σκούτερ που προορίζεται για εταιρείες μεταφορών και παραδόσεων.
Ο σχεδιασμός του έχει εξ αρχής απαντήσει στα γνωστά ζητήματα που καλούνται οι επαγγελματίες του χώρου να απαντήσουν με πρώτο και καλύτερο το ζήτημα της αυτονομίας καθώς μιλάμε για ηλεκτρικό όχημα.
Για αυτό και έγινε προσπάθεια να ξεπερνά τα 200 χιλιόμετρα αυτονομίας με την έγκριση τύπου να είναι ακριβώς 210χλμ αυτονομίας με μέγιστη ισχύ 4.0kW και μέγιστη ταχύτητα 45χ.α.ω. Διαθέτει δύο κινητήρες, έναν σε κάθε πίσω τροχό διαστάσεων 90/90-10 καθώς και τρία δισκόφρενα με λειτουργία CBS.
Εμπρός έχει τροχό 80/90-14 με αιχμηρό σχεδιασμό και μπόλικο χώρο για τα πόδια με ίσια ποδιά. Να σημειωθεί πως έχει χώρο και κάτω από τη σέλα για κράνος με έξυπνη τοποθέτηση των μπαταριών που παραμένουν αποσπώμενες και έτσι δεν υπάρχει περιορισμός στον χώρο παρκαρίσματος.
Οι HUB κινητήρες είναι αθόρυβοι και προσφέρουν και ανάκτηση ενέργειας κατά την επιβράδυνση με τις τρεις μπαταρίες λιθίου να είναι τύπου NMC, 48V/45Ah με χρόνο πλήρους φόρτισης 4,5 ώρες και για τις τρεις συνολικά. Οι μπαταρίες προσφέρουν έναν κύκλο 1000 φορτίσεων, δηλαδή σχεδόν τριών χρόνων εντατικής καθημερινής χρήσης των Σαββατοκύριακων συμπεριλαμβανομένων. Στόχος του Yum-e είναι να προσφέρει στις εταιρείες χαμηλό κόστος συντήρησης και εξίσου χαμηλό κόστος χρήσης.
Ο χώρος αποθήκευσης, από τα πλέον βασικά χαρακτηριστικά του νέου τρίκυκλου σκούτερ του Ομίλου Σαρακάκη, έχει ωφέλιμο φορτίο 85 κιλών και έξυπνο σχεδιασμό της πλατφόρμας ώστε το κουτί αποθήκευσης να αφαιρείται εύκολα για να αυξάνονται οι δυνατότητες φόρτωσης. Στο μεταξύ το κουτί αποθήκευσης είναι σχεδιασμένο για να φέρει τα διακριτικά της εταιρείας ενώ στον πλούσιο εξοπλισμό -για τα δεδομένα της κατηγορίας και όχι μόνο- περιλαμβάνονται τα ρυθμιζόμενα αμορτισέρ, LED φώτα παντού, λειτουργία οπισθοπορείας, χειρόφρενο, αισθητήρες παρκαρίσματος και ψηφιακά όργανα.
Η γραμμή παραγωγής του Yum-e είναι ήδη έτοιμη και έχει ξεκινήσει να βγάζει τα πρώτα Made in Greece ηλεκτρικά σκούτερ! Μακάρι αυτή να είναι η αρχή και να δούμε περισσότερα δίκυκλα δική μας παραγωγής, καθώς τρίκυκλα σίγουρα θα δούμε και άλλα. Η σκέψη να ξεκινήσουν με κάτι που απαντά σε ένα κενό της αγοράς αυτή τη στιγμή είναι απολύτως σωστή καθώς όχι μόνο εξασφαλίζεται η πώληση αλλά ταυτόχρονα χτίζεται και ο τομέας της αξιοπιστίας διότι είναι πλέον κοινά αποδεκτό πως αν πετύχεις στις μεταφορές, έχεις πετύχει και γενικότερα στην λιανική πώληση. Έναν τομέα που θα θέλαμε να δούμε να διευρύνεται.
Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!
Πρώτη πάνω και μετά δευτέρα!
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
23/9/2025
Σχεδιασμένη και έτοιμη για αγώνες Superbike, για να κερδίζει στα εθνικά πρωταθλήματα και να ζει αποκλειστικά στα box μίας πίστας, η νέα Panigale V4 R συνεχίζει επάξια στον δρόμο που χάραξε η προηγούμενη έκδοση, δηλαδή πηγαίνοντας τα πράγματα ένα βήμα πιο κάτω. Μεγάλο, από εκείνα που γίνονται σπαγκάτο!
Εκτός από τα απίστευτα νούμερα με τελική που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν προνόμιο των μοτοσυκλετών MotoGP, και μην πει κανείς – σας παρακαλούμε λυπηθείτε μας – για την Kawasaki H2R γιατί αυτή ΔΕΝ είναι superbike. Είναι μία άλλη κατηγορία, δική της, όπως έχουμε πει στην δοκιμή – και συγκριτικό που έχουμε κάνει για αυτή και είμαστε και οι μόνοι στην Ελλάδα άλλωστε που την ξέρουμε τόσο καλά. Εκτός από hyperbike, όπως η H2R και άλλες κατασκευές σχεδόν όλες τους βασισμένες στην Hayabusa, ιστορίες για «άνοιγμα όπως μόνο ο Τάδε ξέρει» για παλαιότερα Kawasaki κτλ, σαν μοτοσυκλέτα της κατηγορίας superbike με τα αυστηρά πλαίσια που αυτή έχει, έχουμε τώρα την υψηλότερη τελική.
Η διαφορά με τις υπόλοιπες και συγκεκριμένα με την BMW M1000RR και την Aprilia σε δεύτερο πλάνο, με την M1000RR να έχει την ίδια -αρχική- ιπποδύναμη, είναι πως η Ducati έχει ετοιμάσει ένα ολόκληρο πλάνο για την ομάδα που θέλει να επενδύσει επάνω της με αντίστοιχα πακέτα εξοπλισμού και οδηγίες. Οπότε από τα 218 άλογα στις 15.750 στροφές ανεβαίνει στα 235 με το πρόγραμμα της εξάτμισης και αν βάλεις και το λάδι της Ducati ξεκλειδώνεις ακόμη 3,5 ίππους, όπως δηλαδή ήταν τα πράγματα και στην προηγούμενη έκδοση. Δεν διαφέρει ως προς αυτό, αλλά συνεχίζει την παράδοση, έχοντας δει πως αυτό είναι κάτι που εκτιμάται από τον κόσμο που ασχολείται με τους αγώνες, εκεί δηλαδή που στοχεύει η Panigale V4 R, η βάση για την μοτοσυκλέτα των WSBK.
Ο κινητήρας, γνωστός, Desmosedici Stradale R στα 998 κυβικά, με σφυρήλατο ατσάλινο στρόφαλο, τώρα με μεγαλύτερο βάρος άρα και υψηλότερη αδράνεια. Η Ducati έχει πει πως θέλει την αδράνεια του κινητήρα, θέλει να στρίβεις την μοτοσυκλέτα με το άνοιγμα του γκαζιού, εκμεταλλευόμενος εκείνη την στιγμή αυτό που αρχικά σου εναντιωνόταν πριν την πλαγιάσεις. Το συνολικό ποσό της αδράνειας δεν έχει αλλάξει πολύ προς τα πάνω σαν νούμερο, αν κάποιος μπορούσε να το μετρήσει, η βασική αλλαγή είναι πως μετακόμισε χαμηλότερα ως προς το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας. Ως συνήθως αυτές είναι εξαιρετικά μικρές αλλαγές που μόνο μέσα στην πίστα έχουν νόημα, αλλά είπαμε, αυτός είναι και ο ρόλος της, ότι πιο σύγχρονο μπορεί να αποκτήσει ένας ιδιώτης ή μία ομάδα σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα για να την ανεβάσει πολύ κοντά στο επίπεδο των WSBK. Στην άυξηση λοιπόν του βάρους του στροφάλου, έρχονται τα χυτά αλουμινένια έμβολα, ελαφρύτερα κατά 5,1% με επίστρωση DLC στο πάνω μέρος και κάτω με δαχτυλίδι απόξεσης.
Βασική αλλαγή είναι η χρήση του DRG (Ducati Racing Gearbox) που ταυτόχρονα έρχεται και με το σύστημα κλειδώματος νεκράς. Αυτό είναι απαραίτητο, δηλαδή πηγαίνει με τον τύπο που αγωνιστικού κιβωτίου ώστε να μην μπορείς να βάλεις νεκρά κατεβάζοντας πριν την στροφή. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από πριν γιατί η νεκρά είναι τώρα κάτω από την πρώτη και δεν είναι καθόλου δύσκολο, ακόμη και για τον πλέον έμπειρο να συνεχίσει να πιέζει τον λεβιέ.
Με την νεκρά να φεύγει ανάμεσα από την πρώτη και την δευτέρα καθιστά αυτή την αλλαγή ταχύτερη και εξαλείφει την πιθανότητα να μην πάει κάτι καλά στην χρήση του quickshifter. Το κλείδωμα νεκράς, πατέντα της Ducati, τουλάχιστον με τον συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης, δεν σε αφήνει να βάλεις νεκρά αν δεν κάνεις τους ίδιους ακριβώς συνδυασμούς με την μανέτα που κάνουν και στα WSBK!
Η νέα V4 R έχει το εμπρός υποπλαίσιο που έχει και η κανονική Panigale V4 με την γενναία μείωση της στρεπτικής ακαμψίας κατά 40%, και συνδυάζεται με το συμμετρικό και εξίσου άκαμπτο νέο ψαλίδι. Ο υπολογισμός έχει γίνει βάση των δυνατοτήτων των διαθέσιμων ελαστικών αυτή την στιγμή, που σημαίνει πως εδώ έχουμε και ακόμη μία παράδοση που συνεχίζει ακάθεκτη: Όσο περισσότερο θα παλαιώνει αυτή η μοτοσυκλέτα τόσο λιγότερο θα συνεργάζεται με τα ελαστικά που θα υπάρχουν απαιτώντας δομικές αλλαγές για να ταιριάξει εκ νέου το ίδιο!
Με την μάστιγα των Euro5+ προδιαγραφών, η Ducati έπρεπε να βρει ορισμένες ευφάνταστες λύσεις για μικρή αλλά καίρια βελτίωση της καύσης. Δεν γινόταν να κάνει και θαύματα σε έναν τέτοιο, ήδη υψηλής απόδοσης κινητήρα, ούτε όμως και χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Μόνο να πετύχει τον στόχο για το συγκεκριμένο εύρος στροφών που οι νέες προδιαγραφές το απαιτούν. Για αυτό τον λόγο άλλαξε την θέση των μπεκ ψεκασμού και το προφίλ των εκκεντροφόρων τόσο για την εισαγωγή, όσο και για την εξαγωγή.
Αυτό αναπόφευκτα έφερε αλλαγή και στην αναπνοή του κινητήρα που άλλαξε από την εισαγωγή έως και το φιλτροκούτι. Μόλις 1,5% έχει αυξηθεί η ροή, αλλά ήταν αρκετή για να επιτευχθεί ο στόχος. Στο μεταξύ ο κόφτης είναι στις 16.000 στροφές για όλες τις σχέσεις εκτός της έκτης που μπορεί να ανέβει στις 16.500 στροφές, ενώ η μέγιστη απόδοση έρχεται λίγο πιο κάτω, καταδεικνύοντας και τα περιθώρια που υπάρχουν σε αυτό τον κινητήρα που έχει δεχτεί υψηλή τεχνογνωσία από τα MotoGP και είναι φτιαγμένος για να μπορεί να αποτελεί την βάση για τα WSBK.
Στις αναρτήσεις έχουμε την κορυφή του αγωνιστικού κόσμου με πιρούνι 43 χιλιοστών, Öhlins NPX25/30 και αμορτισέρ πίσω TTX36, όλα τους ρυθμισμένα για την νέα απόδοση του κινητήρα και με μία τεράστια βιβλιοθήκη εμπειρίας να συνοδεύει τις αναρτήσεις για πλήρη ρύθμιση στις ανάγκες του συγκεκριμένου αναβάτη, σε συγκεκριμένη πίστα.
Νέο είναι και το σταμπιλιζατέρ SD20 επίσης της Öhlins, ενώ ακριβώς για τον λόγο των πολλών ρυθμίσεων που απαιτούνται για να προσωποποιήσεις την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, μπορείς να ρυθμίσεις την έδραση στο ψαλίδι σε 4 διαφορετικές θέσεις με βήμα δύο χιλιοστών κάθε φορά. Δεν υπάρχει σύγχρονη superbike που να μην προσφέρει τέτοιες αλλαγές ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί από την ομάδα σε κάθε ξεχωριστή πίστα, οπότε αντίστοιχα και εδώ οι ρυθμίσεις όχι μόνο προσφέρονται αλλά έχουν και τριπλάσιο εύρος από την προηγούμενη έκδοση. Για εκείνους που θα συνεχίσουν και με αγωνιστική τηλεμετρία υπάρχει ήδη και η βάση για αναλογική, οριζόντια τοποθέτηση αισθητήρα στο πίσω αμορτισέρ.
Στο μεταξύ έχουμε εδώ το γνωστό από παλαιότερα DDL (Ducati Data Logger) που συλλέγει όλες τις πληροφορίες από όλους τους σένσορες της μοτοσυκλέτας και είναι πλέον αναβαθμισμένο στην τελευταία του έκδοση, επιτρέποντας στους μηχανικούς να ρυθμίσουν την μοτοσυκλέτα σε ταχύτατο χρόνο με τον εξοπλισμό που παρέχει -φυσικά έξτρα- η Ducati. Εννοείται πως κάλλιστα μπορεί να το κάνει αυτό και ο αναβάτης από μόνος του, αλλά στο επίπεδο για το οποίο πλέον μιλάμε, είναι δεδομένο πως την εργασία αυτή θα την αναλάβει μηχανικός.
Στα φρένα έχουμε τις νέες δαγκάνες Brembo Hypure με δίσκους 330mm αλλά όπως πάντα είναι το Cornering ABS της Bosch που κάνει την διαφορά. Εδώ αποκλειστικά φτιαγμένο στις ανάγκες του Ducati Corse, με τους δικούς τους αλγόριθμους. Όπως και πριν, η Ducati σε συνεργασία με την Bosch έχει το δικό της Firmware πάνω στο οποίο τρέχουν οι δικοί της αλγόριθμοι και δεν βασίζεται σε ρύθμιση με βάση τους αλγόριθμους της Bosch. Βέβαια κομμάτι αυτού του προγραμματισμού πηγαίνει πίσω στην Bosch και από εκεί σε άλλους κατασκευαστές, ως μέρος της συμφωνίας μεταξύ των Ιταλών της Ducati και των Γερμανών της Bosch. Που σημαίνει πως η εξέλιξη των φρένων στις superbike παραγωγής έχει διαποτιστεί από το DNA της Ducati.
Εκτός από τον πρόσθετο εξοπλισμό που μπορείς να έχεις για να ρυθμίσεις την μοτοσυκλέτα σου, όλα είναι διαθέσιμα και από την οθόνη των 6,9 ιντσών που έχουμε ήδη δει στην Panigale V4 με δύο βασικά πακέτα μενού, το Track και το Road που με βάση τον προσανατολισμό αυτής της μοτοσυκλέτας, μόνο το πρώτο θα πρέπει να χρησιμοποιείται.
Στην ήδη αδιανόητη μοναχικότητά της, ως κάτι απόλυτα εξειδικευμένο, μπορεί κανείς να συνεχίσει να προσθέτει, από ζάντες κάρμπον για να γλιτώσεις ένα γραμμάριο από τις ήδη ελαφριές ζάντες (!) μέχρι πακέτα PRO στα φρένα, αγωνιστικά φαίρινγκ (αυτό είναι και το μόνο σίγουρο) ρυθμιζόμενα μαρπσιέ και ένα σωρό λεπτομέρειες για να κερδίσεις στο εθνικό σου πρωτάθλημα, αφού αυτός είναι και ο στόχος αυτής της μοτοσυκλέτας. Ναι εμείς δεν έχουμε, εθνικό πρωτάθλημα, τουλάχιστον όχι κάποιο που να μπορεί να συντηρήσει τέτοιες μοτοσυκλέτες, αλλά η Ducati Panigale V4 R έτσι και αλλιώς έχει το κοινό της…
