Οδηγούμε το νέο Ducati Scrambler Icon

Το επόμενο βήμα
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/9/2018

Τα Scrambler της Ducati απέκτησαν τη δική τους δαρβινική αλυσίδα εξέλιξης. Οι "σκραμπλεράνθρωποι" την ονόμασαν "Joyvolution" και το πρώτο… είδος αυτής της εξελικτικής διαδικασίας είναι το Icon, καθόλου τυχαία επιλογή μιας και το Icon είναι και το πρώτο των Scrambler που είδε το φως της παραγωγής το 2015. Το Icon είναι και τώρα η πρώτη μοτοσυκλέτα που σηματοδοτεί τη νέα γενιά και αυτός δεν είναι ο μοναδικός συμβολισμός. Το ότι η παρουσίαση στην οποία ήμασταν προσκεκλημένοι ξεκινούσε από το Borgo Panigale, στο λίκνο της Ducati, είχε κι αυτό τη σημειολογία του.


Μετά λοιπόν την επίσκεψη στο Fisica In Moto Phisics Lab, εκεί όπου εκπαιδεύονται φοιτητές μηχανολόγοι από το Πανεπιστήμιο της Bologna και που μέχρι πρότινος είχε κλειστές τις πόρτες του για το κοινό, μεταφερθήκαμε σε μια από τις ομορφότερες και πιο γραφικές περιοχές της Ιταλίας γενικότερα, στην Τοσκάνη λίγο έξω από την Siena και πιο συγκεκριμένα στο Borgo San Luigi, εκεί που είχε στηθεί μια μικρή "land of joy". Το έχουμε γράψει και θα το ξαναγράψουμε, αλλά η κάστα των ανθρώπων που ανήκουν στο "κράτος εν κράτει" των Scrambler, είναι μια πραγματική παρέα και φροντίζουν να δουλεύουν και να περνάνε ανάλογα.

Ο ενθουσιασμός τους, το πόσο προσιτοί είναι, μέχρι και ο χαβαλές που κάνουν μεταξύ τους, είναι πηγαία και αυθόρμητα κι αυτό είναι κάτι που αντανακλάται στο προϊόν της δουλειάς τους. Όλο το στήσιμο της παρουσίασης μπορεί μεν να γίνεται πάνω στους άξονες του lifestyle που πρεσβεύουν τα Scrambler, αλλά πέρα απ' αυτό και τις μαρκετινίστικες πρακτικές, το κάνουν γιατί γουστάρουν να διασκεδάζουν και μαζί μ' αυτούς κι εμείς οι προσκεκλημένοι δημοσιογράφοι απ' όλο τον κόσμο.
Το πρώτο τέκνο λοιπόν της "Joyvolution" προέκυψε μέσω αυτής της μεγάλης κοινότητας που έχουν δημιουργήσει οι άνθρωποι της εταιρείας με το κοινό τους. Σε κάθε νέο Scrambler, το input (όπως το ονομάζουν), οι πληροφορίες που συλλέγουν από τους ιδιοκτήτες και όσους ασχολούνται με το customizing τους, είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες για τον εκάστοτε project manager που δίνει τις κατευθύνσεις. Ακούνε προσεκτικά και σχεδιάζουν τις επόμενες κινήσεις τους.

Το ίδιο έγινε και με το ανανεωμένο Icon. Στόχος τους τρεις βασικές αρχές: να είναι πιο προσιτό, πιο άνετο και πιο ασφαλές. Σ' αυτά προστέθηκαν η αναβάθμιση –έστω και μικρή- της εμφάνισης και ο τεχνολογικός εξοπλισμός. Το ρεζερβουάρ παρέμεινε ίδιο, όχι όμως τα διακοσμητικά καπάκια του που μεγάλωσαν και πλέον ξεχωρίζουν από το υπόλοιπο ρεζερβουάρ χάρη στην τεχνοτροπία της βαφής. Ο προβολέας, όπως και η βάση του είναι διαφορετικά, θυμίζοντας πολύ τα αντίστοιχα του Scrambler 1100, ενώ πλέον το Icon διαθέτει αυτόματα φώτα ημέρας LED, όπως LED είναι και τα φλας που έχουν σύστημα αυτόματης ακύρωσης.

Το πώς γίνεται αυτό είναι μια από τις μεγάλες αλλαγές που φέρνει η νέα γενιά των Icon, καθώς τώρα είναι εφοδιασμένο με την μονάδα IMU που παίρνει δεδομένα από πέντε άξονες και συνεργάζεται με την ECU. Χάρη σ' αυτήν, το Icon προσφέρει και cornering ABS της Bosch, αναβαθμίζοντας σημαντικά το επίπεδο του ηλεκτρονικού του εξοπλισμού. Σ' αυτό βέβαια συμβάλλει και το καινούργιο όργανο, το οποίο αν και παρέμεινε στο ίδιο μέγεθος και σχήμα με το προηγούμενο, αναγράφει πλέον περισσότερες πληροφορίες ενώ η μοτοσυκλέτα μπορεί να δεχθεί και την multimedia πλατφόρμα της Ducati που δίνει την δυνατότητα στον αναβάτη του να συνδέσει το κινητό του τηλέφωνο και να διαχειρίζεται κλήσεις και μηνύματα, καθώς και να ακούει την αγαπημένη του μουσική. Η τεχνολογία πάντως LCD την οποία διατηρεί το Scrambler –μιας και η μεταπήδηση σε TFT θα ανέβαζε σημαντικά το κόστος παραγωγής- θέτει τους περιορισμούς στον όγκο και το μέγεθος των πληροφοριών.


Αισθητικά (αλλά και ουσιαστικά) διαφορετική είναι και η σέλα, η οποία είναι πιο επίπεδη και με περισσότερο αφρώδες προς όφελος της άνεσης και της θέσης οδήγησης, ενώ στην αναβάθμιση της άνεσης συμβάλλει και το εντελώς διαφορετικό σετάρισμα των αναρτήσεων με γνώμονα πάντα το τι ζήτησαν οι αναβάτες των Scrambler κι όχι τόσο η συμπεριφορά, αν και αυτό όπως θα διαβάσετε στην αναλυτική παρουσίαση στο τεύχος του ΜΟΤΟ σηκώνει αρκετή συζήτηση.
Το πακέτο της αναβάθμισης ολοκληρώνουν ο συμπλέκτης με την υδραυλική πλέον οδήγηση και την ρυθμιζόμενη μανέτα, οι νέοι διακόπτες, ίδιοι με του 1100 Scrambler, οι νέες ζάντες με τα δέκα "μπράτσα" και τις βουρτσισμένες λεπτομέρειες, και ο ελαφρώς μακρύτερος λεβιές του κιβωτίου.


Μετά από μια ολόκληρη μέρα πάνω στη σέλα του Icon μπορούμε να πούμε ότι η Ducati και πιο συγκεκριμένα η "συμμορία" των Scrambler κινήθηκε προς την σωστή κατεύθυνση με τις λεπτομέρειες –και όχι μόνο- να είναι αυτές που κάνουν την διαφορά. Στο τεύχος Νοεμβρίου θα έχετε την δυνατότητα να διαβάσετε για το πώς μεταφράζονται όλα αυτά στην πράξη μέσα από μια αναλυτική μάτια αλλά και όλες τις πληροφορίες που συγκεντρώσαμε συζητώντας με τους ανθρώπους της εταιρείας.


 

Ετικέτες

Honda: Νέοι χρωματισμοί για τα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125

Συντηρητική ανανέωση από την Honda για τα τρία μικρά της μοντέλα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/1/2026

Η Honda προχωρά μόνο σε χρωματική ανανέωση για το 2026 όσον αφορά τα μικρά και εμβληματικά της μοντέλα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125.

Το ST125 Dax εκτός των Pearl Horizon White και Candy Energy Orange, θα διατίθεται πλέον και στον χρωματισμό Pearl Shining Black. Το Monkey 125 θα είναι πλέον διαθέσιμο σε τρεις νέους χρωματισμούς: Το Powder Black Metallic πάνω σε πλαίσιο Mat Gun Powder Black Metallic, το Knight Silver Metallic που συνδυάζεται με Millennium Red, ενώ το Pearl Himalayas White συνδυάζεται με Banana Yellow. Τέλος, το Super Cub C125 θα διατίθεται τη νέα χρονιά σε χρωματισμό Premium Silver Metallic και Pearl Sugarcane Beige.

Με την ευκαιρία της ανανέωσης των χρωμάτων των τριών μοντέλων, ας δούμε και μερικά ιστορικά στοιχεία γι’ αυτά:

Monkey

Monkey

Το Monkey εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως Z100 το 1961, ένα μοντέλο ειδικά σχεδιασμένο για χρήση σε ιαπωνικά λούνα παρκ, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα Super Cub C50 3,1kW OHV 49 κυβικών

Το πρώτο μοντέλο μαζικής παραγωγής για εξαγωγή κατασκευάστηκε από μόλις πέντε ανθρώπους, οι οποίοι μπορούσαν να παράγουν 20 μονάδες την ημέρα - η γραμμή παραγωγής του ήταν μόλις 7 μέτρα σε μήκος.

Το μοντέλο τρίτης γενιάς που έκανε το ντεμπούτο του το 1974 έγινε το πρότυπο για το σύγχρονη Monkey: ο σχεδιασμός του πλαισίου παρέμεινε αμετάβλητος για πάνω από τρεις δεκαετίες.

Το 2018, το Monkey υποβλήθηκε στην μεγαλύτερη αναβάθμιση μέχρι σήμερα. Ο εμβληματικός κινητήρας 50 κυβικών αναβαθμίστηκε σε 125 κυβικά, το στυλ ανανεώθηκε και οι προδιαγραφές εκσυγχρονίστηκαν.

Dax

Dax

Το ST125 Dax ξεκίνησε τη ζωή της το 1969 ως ST50 Dax, κατασκευασμένο για εξαγωγή στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και βασισμένο στον ίδιο κινητήρα Super Cub C50 με το Monkey.

Το ST50 ήταν μια παραλλαγή του Monkey Z50M του 1967 – ένα δίκυκλο “ψυχαγωγικού χαρακτήρα” για την Αμερική και την Ευρώπη, σχεδιασμένο να προσφέρει μεγαλύτερη άνεση, διατηρώντας όμως το πνεύμα του Monkey.

 

Το Dax πήρε το όνομά της από το Dachshund, ή Sausage Dog, χάρη στο μακρύ και χαμηλό του προφίλ – κατασκευασμένο με βάση το πλαίσιο σε σχήμα Τ.

Το Nauty Dax Honda CY50 του 1973 ήταν μια ενισχυμένη έκδοση του Dax, η οποία ήταν εξοπλισμένη με φαρδύτερα ελαστικά.

Super Cub

Super Cub

Σε συνεχή παραγωγή από το 1958, το Super Cub είναι το πιο μηχανοκίνητο όχημα όλων των εποχών με τις περισσότερες παραγόμενες μονάδες

Το αρχικό Super Cub δεν σχεδιάστηκε αλλά σμιλεύτηκε ως μοντέλο από πηλό, βασισμένο στις ιδέες και το όραμα του ίδιου του Soichiro Honda.

Από την εισαγωγή του το 1958, το Super Cub έχει χρησιμοποιήσει μόνο τετράχρονο κινητήρα.

Το Super Cub έχει κατασκευαστεί σε 16 εργοστάσια σε 15 διαφορετικές χώρες και έχει πωληθεί σε 160 διαφορετικές χώρες.

Το Ιαπωνικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας απένειμε στο Super Cub την καταχώριση τρισδιάστατου εμπορικού σήματος το 2014, αναγνωρίζοντας το σχήμα και το σχεδιασμό του ως εμβληματικό προϊόν της Honda και καθιστώντας το πρώτο όχημα που πέτυχε κάτι τέτοιο.