TOKYO Motor Show 2019: Το VIDEO του MOTO!

Ένα γρήγορο VIDEO με όλα όσα έγιναν στο Τόκυο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/10/2019

Η μεγαλύτερη Έκθεση μοτοσυκλέτας της Ιαπωνίας είναι κομμάτι του TOKYO MOTOR SHOW της μεγάλης έκθεσης αυτοκινήτων, μοτοσυκλετών, ηλεκτροκίνητων, φορτηγών κτλ -  οτιδήποτε δηλαδή έχει να κάνει με κίνηση και κάποιας μορφής κινητήρα.

Το τί έγινε στο TOKYO MOTOR SHOW το έχετε μάθει αναλυτικά από τα άρθρα του motomag μέχρι και το τέλος της προηγούμενης εβδομάδας, επιστρέφουμε τώρα με ένα δικό μας VIDEO που σκοπό έχει να μετατρέψει σε εικόνα όλα όσα είδαμε μαζί τις προηγούμενες ημέρες.

Το TOKYO MOTOR SHOW δεν έχει τόσο μεγάλο εμπορικό ενδιαφέρον, όπως άλλα Σαλόνια, όπως η EICMA για παράδειγμα, έχει όμως σημαντικό δημοσιογραφικό ενδιαφέρον.

Δεν έχει εμπορικό ενδιαφέρον γιατί οι Ιάπωνες κατασκευαστές περιμένουν να έρθει το Μιλάνο για να δείξουν τα νέα μοντέλα, κι αυτό είναι καλό. Γιατί όσο το βάρος θα πέφτει στην EICMA τόσο θα παραμένει ο σχεδιασμός των νέων μοντέλων στα δικά μας πλαίσια.

Ήδη η Suzuki έχει ξεστρατίσει από αυτό το μονοπάτι. Ήδη θεωρεί επαγγελματικό σφάλμα να παραβλέπεις την αγορά της Ασίας μιλώντας με εκατομμύρια μονάδες, αντί για μερικές χιλιάδες όπως η Ευρώπη. Η Honda παραμένει κοντά σε αυτό που είχε πει στο MOTO απευθείας πριν δύο χρόνια, πως η αγορά της Ευρώπης μπορεί να υστερεί τόσο σε αριθμό μοντέλων όσο και σε καθαρό κέρδος πλέον, όμως ο σχεδιασμός των μοτοσυκλετών παγκοσμίως πρέπει να μείνει σε Ευρωπαϊκά πρότυπα γιατί και οι υπόλοιποι λαοί αυτά βλέπουν, αυτά ονειρεύονται, τα Ευρωπαϊκά μοντέλα. Και είναι λογικό! Κανείς δεν παθιάστηκε με το υπερκυβισμένο παπί, είναι ωραίο – κι εμείς το θέλουμε, αλλά μπροστά σε ένα CBR1000R, κοιτάς το CBR όπως και να το κάνουμε. Και η Honda πάσχει στον τομέα του «φτιάχνω μοτοσυκλέτες για το πάθος» από επιλογή μάλιστα. Διότι κάτι έχει δει, κάτι στο οποίο δεν κάνει λάθος και είναι αντικείμενο διαφορετικής ανάλυσης που καλύτερα να γίνει σε ξεχωριστό άρθρο για να πάρει την προσοχή που της αξίζει.

Αντίθετα δηλαδή από την Kawasaki που για εκείνη οι μοτοσυκλέτες, έτσι κι αλλιώς, είναι ένας τομέας που ασχολείται ξεκάθαρα από πάθος και κάπου στο τέλος στυγνά επαγγελματικά. Είναι τόσο μεγάλος κατασκευαστής και οι μοτοσυκλέτες τόσο μικρό κομμάτι της, που κανείς και ποτέ, δεν θα μπορέσει να πει πως η Kawasaki κάνει ό,τι κάνει λειτουργώντας επιχειρηματικά, με την στυγνή έννοια του όρου. Διότι και δώρο σε κανέναν δεν θα γίνει, προφανώς και θα έχει κέρδος.

Η Yamaha από την άλλη είναι η εταιρία που βλέπει την Honda ως τον μεγάλο αντίπαλο και στόχο έχει να την ξεπεράσει, και μάλιστα να το κάνει με πιο σπορ μοντέλα. Θέλει να είναι μία πρόταση προς το ίδιο κοινό αλλά «καλύτερα», κι όπου καλύτερα βάζει κανείς την διαφορετική φιλοσοφία απέναντι στους δύο τροχούς. Οι τέσσερις τους συνολικά, πλαισιώνουν την μοτοσυκλέτα απόλυτα και έχει ο καθένας την δική του ξεκάθαρη φιλοσοφία, κι ας έχουν πάρα πολλά κοινά σημεία στο σύνολο.

Το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον του TOKYO MOTOR SHOW βρίσκεται στα στελέχη. Παρόντες για να σου δείξουν τα νέα μοντέλα είναι οι άνθρωποι των εταιριών, όχι οι πωλητές, αλλά εκείνοι που σχεδιάζου και εξελίσσουν τα μοντέλα! Για παράδειγμα ο κύριος με το κουστούμι δίπλα στην Africa Twin, είναι ο άνθρωπος που ανέλυσε και σε εμάς κάθε πτυχή της νέας Africa όταν την οδηγήσαμε αποκλειστικά και αναλυτικά θα διαβάσετε στο επόμενο -επετειακό- τεύχος. Πρόκειται για τον κ. Morita, τον κύριο “LPL” που σημαίνει Large Project Leader, ο σκηνοθέτης του θέματος με λίγα λόγια.

Κάθε τομέας έχει πολλούς σχεδιαστές και έναν συντονιστή. Το μπλοκ του κινητήρα έχει τον δικό του Project Leader, το πλαίσιο το ίδιο κ.ο.κ. όλοι αυτοί έχουν έναν «αρχηγό», κάπως έτσι δουλεύουν όλες οι Ιαπωνικές εταιρίες, στις ευρωπαϊκές υπάρχουν διαφορές αν και σε πολλά σημεία η διαδικασία είναι ίδια. Αν θες να βρεις τον «αρχηγό» κάθε μοντέλου πρέπει να βρεθείς είτε στην παγκόσμια παρουσίασή του, είτε σε ευκαιρίες όπως το TOKYO MOTOR SHOW.

Το MOTO δεν χάνει παγκόσμιες παρουσιάσεις ακριβώς γιατί δίνει βάση στην δημοσιογραφική προσέγγιση και αυτό εκτιμάται -ακόμη- στην εποχή μας. Το TOKYO MOTOR SHOW λοιπόν μπορεί να μην αποτελεί στόχο επίσκεψης για το ευρύ κοινό, ή να μην έχει να δείξει τα πιο σημαντικά μοντέλα, όμως είναι η ατμόσφαιρα αυτή που αξίζει και οι άνθρωποι που είναι παρόντες που κάνουν την διαφορά.

Στο παρακάτω VIDEO δίνουμε την εικόνα των περιπτέρων των κατασκευαστών και όλες οι πληροφορίες για τις μοτοσυκλέτες υπάρχουν ήδη στις σελίδες μας.

Μαζί και φωτογραφικό υλικό από τα σημαντικότερα μοντέλα, μέσα από το TOKYO MOTOR SHOW, δείτε το VIDEO:

Ετικέτες

Honda: Νέοι χρωματισμοί για τα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125

Συντηρητική ανανέωση από την Honda για τα τρία μικρά της μοντέλα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/1/2026

Η Honda προχωρά μόνο σε χρωματική ανανέωση για το 2026 όσον αφορά τα μικρά και εμβληματικά της μοντέλα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125.

Το ST125 Dax εκτός των Pearl Horizon White και Candy Energy Orange, θα διατίθεται πλέον και στον χρωματισμό Pearl Shining Black. Το Monkey 125 θα είναι πλέον διαθέσιμο σε τρεις νέους χρωματισμούς: Το Powder Black Metallic πάνω σε πλαίσιο Mat Gun Powder Black Metallic, το Knight Silver Metallic που συνδυάζεται με Millennium Red, ενώ το Pearl Himalayas White συνδυάζεται με Banana Yellow. Τέλος, το Super Cub C125 θα διατίθεται τη νέα χρονιά σε χρωματισμό Premium Silver Metallic και Pearl Sugarcane Beige.

Με την ευκαιρία της ανανέωσης των χρωμάτων των τριών μοντέλων, ας δούμε και μερικά ιστορικά στοιχεία γι’ αυτά:

Monkey

Monkey

Το Monkey εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως Z100 το 1961, ένα μοντέλο ειδικά σχεδιασμένο για χρήση σε ιαπωνικά λούνα παρκ, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα Super Cub C50 3,1kW OHV 49 κυβικών

Το πρώτο μοντέλο μαζικής παραγωγής για εξαγωγή κατασκευάστηκε από μόλις πέντε ανθρώπους, οι οποίοι μπορούσαν να παράγουν 20 μονάδες την ημέρα - η γραμμή παραγωγής του ήταν μόλις 7 μέτρα σε μήκος.

Το μοντέλο τρίτης γενιάς που έκανε το ντεμπούτο του το 1974 έγινε το πρότυπο για το σύγχρονη Monkey: ο σχεδιασμός του πλαισίου παρέμεινε αμετάβλητος για πάνω από τρεις δεκαετίες.

Το 2018, το Monkey υποβλήθηκε στην μεγαλύτερη αναβάθμιση μέχρι σήμερα. Ο εμβληματικός κινητήρας 50 κυβικών αναβαθμίστηκε σε 125 κυβικά, το στυλ ανανεώθηκε και οι προδιαγραφές εκσυγχρονίστηκαν.

Dax

Dax

Το ST125 Dax ξεκίνησε τη ζωή της το 1969 ως ST50 Dax, κατασκευασμένο για εξαγωγή στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και βασισμένο στον ίδιο κινητήρα Super Cub C50 με το Monkey.

Το ST50 ήταν μια παραλλαγή του Monkey Z50M του 1967 – ένα δίκυκλο “ψυχαγωγικού χαρακτήρα” για την Αμερική και την Ευρώπη, σχεδιασμένο να προσφέρει μεγαλύτερη άνεση, διατηρώντας όμως το πνεύμα του Monkey.

 

Το Dax πήρε το όνομά της από το Dachshund, ή Sausage Dog, χάρη στο μακρύ και χαμηλό του προφίλ – κατασκευασμένο με βάση το πλαίσιο σε σχήμα Τ.

Το Nauty Dax Honda CY50 του 1973 ήταν μια ενισχυμένη έκδοση του Dax, η οποία ήταν εξοπλισμένη με φαρδύτερα ελαστικά.

Super Cub

Super Cub

Σε συνεχή παραγωγή από το 1958, το Super Cub είναι το πιο μηχανοκίνητο όχημα όλων των εποχών με τις περισσότερες παραγόμενες μονάδες

Το αρχικό Super Cub δεν σχεδιάστηκε αλλά σμιλεύτηκε ως μοντέλο από πηλό, βασισμένο στις ιδέες και το όραμα του ίδιου του Soichiro Honda.

Από την εισαγωγή του το 1958, το Super Cub έχει χρησιμοποιήσει μόνο τετράχρονο κινητήρα.

Το Super Cub έχει κατασκευαστεί σε 16 εργοστάσια σε 15 διαφορετικές χώρες και έχει πωληθεί σε 160 διαφορετικές χώρες.

Το Ιαπωνικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας απένειμε στο Super Cub την καταχώριση τρισδιάστατου εμπορικού σήματος το 2014, αναγνωρίζοντας το σχήμα και το σχεδιασμό του ως εμβληματικό προϊόν της Honda και καθιστώντας το πρώτο όχημα που πέτυχε κάτι τέτοιο.