Δοκιμάζοντας το KTM 1290 Superduke R

Η θεραπεία της χορτοφαγίας
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/4/2018

Έχουμε στα χέρια μας αυτές τις μέρες την τελευταία έκδοση του KTM 1290 Superduke R και φυσικά μας τρώνε τα δάκτυλά μας να γράψουμε κάτι για αυτή την (ΠΟΛΥ) ιδιαίτερη μοτοσυκλέτα. Σαφώς και θα έχουμε πλήρες τεστ με μετρήσεις επιδόσεων, καταναλώσεις και δυναμομέτρηση σε επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ, όμως οι πρώτες ζεστές εντυπώσεις έχουν την δική τους αξία. Ιδιαίτερα τώρα που ακόμα έχουμε την γεύση στο στόμα από την οδήγηση του νέου 790 Duke. Ξεκάθαρα πρόκειται για δύο διαμετρικά αντίθετες μοτοσυκλέτες σε χαρακτήρα. Το 790 Duke σε γοητεύει με την αρμονία του, το 1290 Superduke R σε… υποτάσσει με την ωμή βία του!

Σε αυτή την κατηγορία των μεγάλων streetfighter υπάρχει το Aprilia Tuono 1100, το Yamaha MT-10, το Suzuki GSX-S 1000 και το KTM 1290 Superduke R (update: ναι - ναι και το BMW S1000R που δεν μπορούμε να το ξεχάσουμε). Κάποτε είχαμε και τα Ducati Streetfighter 1098 και Kawasaki Z 1000, όμως η μικρή ζήτηση και οι προδιαγραφές Euro 4 τα εξαφάνισαν.

Παρ’ ότι το KTM 1290 Superduke R μοιάζει στα χαρτιά να είναι αντίπαλός του Tuono 1100 Factory και του MT-10 SP, στην πραγματικότητα αυτές οι τρεις μοτοσυκλέτες διαφέρουν πολύ μεταξύ τους. Το Aprilia είναι ένα superbike με ψηλό τιμόνι και γι’ αυτό είναι καλύτερο μέσα στην πίστα και λιγότερο ευχάριστο στο δρόμο. Το MT-10 έχει τη σωστή κλιμάκωση στο κιβώτιο ταχυτήτων για οδήγηση στους δρόμους και γι’ αυτό τα πάει πολύ καλύτερα μέσα στην πόλη και στα στροφιλίκια.

Όμως το KTM 1290 Superduke R είναι το μοναδικό πλέον V2 σε αυτό το κλειστό club και αυτό με τη σειρά του επηρεάζει σε απόλυτο βαθμό την προσωπικότητά του. Ο V4 της Aprilia και ο crossplane εν σειρά τετρακύλινδρος της Yamaha έχουν ροπή παντού και γραμμική παροχή δύναμης, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να συγκριθεί η απόκριση στο γκάζι με έναν V2 που έχει 200 κυβικά παραπάνω και πολύ μεγαλύτερη διαδρομή εμβόλου. Το KTM 1290 Superduke R είναι πραγματικά μια βίαιη μοτοσυκλέτα. Είναι η θεραπεία για την χορτοφαγία! Το μικρό βάρος και τα υπερσύγχρονα ηλεκτρονικά σε βοηθούν να την κουμαντάρεις, αλλά δεν μπορούν να κρύψουν τον αιμοδιψή χαρακτήρα του.  Στις μέρες μας θα βρεις κι άλλες μοτοσυκλέτες που σου ζουλάνε τους αδένες παραγωγής αδρεναλίνης, αλλά μόνο το 1290 Superduke R τους χτυπάει με βαριοπούλα.

Triumph Tiger 400: Ενδεχόμενο να έρθει και να προλάβει μικρό Tenere και Tuareg!

Σε δοκιμασμένη πλατφόρμα το τέταρτο τετρακοσάρι της Triumph στην πιο ανταγωνιστική κατηγορία
Triump Tiger 400
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/9/2025

Μετά τα Speed, Scrambler και Thruxton, η Triumph φαίνεται έτοιμη να επεκτείνει την πλατφόρμα των 400 κυβικών και στον δημοφιλή κόσμο των adventure

Η συνεργασία Triumph–Bajaj έχει ήδη δώσει στην αγορά μια πλήρη γκάμα μεσαίου κυβισμού, που στοχεύει να κυριαρχήσει στο δημοφιλές εύρος 300-500cc. Μετά το γυμνό Speed 400, το crossover Scrambler 400 X με την πιο αγριεμένη έκδοση XC και το πιο πρόσφατο Thruxton 400, όλα δείχνουν ότι η επόμενη λογική κίνηση θα είναι μια adventure πρόταση, ένα Tiger 400. Ένα μοντέλο που θα μπορούσε να σταθεί απέναντι σε εδραιωμένους ανταγωνιστές όπως το Royal Enfield Himalayan 450 και το KTM 390 Adventure.

Η πρώτη “γεύση” του ενδεχόμενου Tiger 400 έρχεται από ψηφιακό σχέδιο που δημοσιεύτηκε σε ινδικά μέσα. Εκεί βλέπουμε μια μοτοσυκλέτα με σπορ-τουριστικό χαρακτήρα εμπνευσμένο από το Tiger Sport 660, βασισμένη όμως στα τεχνικά θεμέλια των υπαρχόντων 400. Μισό fairing, ψηλή ζελατίνα, μυώδες ρεζερβουάρ, μπροστινό φτερό τύπου “ράμφος” και full LED φώτα με DRL δίνουν σαφείς αναφορές στα μεγαλύτερα Tiger. Στα μηχανικά μέρη συναντάμε ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός, πίσω μονό αμορτισέρ, ζάντες αλουμινίου με ελαστικά διπλής χρήσης και μονό δίσκο σε κάθε τροχό, εξοπλισμό ήδη γνώριμο από το Scrambler 400 X.

Στην καρδιά του Tiger 400 θα χτυπά ο γνωστός μονοκύλινδρος των 398,15 κ.εκ., υγρόψυκτος με 4 βαλβίδες, που αποδίδει 39,5 ίππους και 3,8 κιλά ροπής, συνδυασμένος με κιβώτιο ταχυτήτων έξι σχέσεων. Ένας κινητήρας που έχει ήδη αποδείξει τη φιλικότητα και την ευελιξία του, ιδανικός τόσο για ταξίδι όσο και για πιο ελαφρύ χωμάτινο παιχνίδι. Δεν αποκλείεται η Triumph να παρουσιάσει και πιο “μάχιμη” adventure εκδοχή με ακτινωτές ζάντες 21 και 18 ιντσών και αναρτήσεις μεγαλύτερης διαδρομής.

Προς το παρόν όλα αυτά παραμένουν υποθέσεις, και δεν είναι η πρώτη φορά που ακούγονται, όμως το ενδιαφέρον για ένα Tiger 400 παραμένει τεράστιο, όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και σε αναπτυσσόμενες αγορές όπως η Ινδία. Αν επιβεβαιωθεί στην EICMA 2025, τότε η Triumph θα κλείσει ιδανικά τον κύκλο της γκάμας 400, βάζοντας δυνατά πόδι και στην πιο “καυτή” κατηγορία της αγοράς.