Ελπίδες για Honda Super Blackbird 2021 τρέφουν νέες πατέντες

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/12/2019

Ένα νέο φαίρινγκ με μπόλικα εσωτερικά αεροδυναμικά βοηθήματα από την Honda, αφήνει υπόνοια πως μπορεί να ετοιμάζει ένα νέο sport touring. Σε αυτή την κατηγορία η Honda θα ήθελε να υπάρχει το VFR1200F που δεν πέτυχε όμως ποτέ αυτό τον στόχο, την ίδια στιγμή που εκτός Ευρώπης η Suzuki συνεχίζει να πουλά τις Hayabusa σε μεγάλους αριθμούς παρόλο που σε πολλές ασιατικές αγορές επιβαρύνεται με τεράστια φορολογία. Στις μεγαλύτερες αγορές, όπως της Βραζιλίας και της Ινδίας, οι Hayabusa κατασκευάζονται για την τοπική αγορά με την μορφή knocked-down με την διαφορά πως στην Ινδία ο κινητήρας είναι προ συναρμολογημένος ενώ στην Βραζιλία συναρμολογείται επί τόπου. Αυτές οι τεράστιες αγορές που κάποτε είχαν μονάχα μικρού κυβισμού μοτοσυκλέτες, βλέπουν τώρα την ανάγκη για μεγάλες sport touring και ετοιμάζονται να ζήσουν εκ νέου τον πόλεμο των κυβικών. Η Honda εισπράττει το αίτημα για νέα sport touring όχι μόνο από την Ευρώπη, αλλά και από άλλες χώρες στις οποίες διατηρεί ήδη εργοστάσια που θα μπορούσαν να κατασκευάσουν με την μορφή knocked-down μεγάλες μοτοσυκλέτες, όπως ήδη κάνουν. Ο νέος τετρακύλινδρος που υπάρχει στο CBR1000RR-R πρέπει επίσης να τον εκμεταλλευτούν περισσότερο για να αποσβέσουν γρηγορότερα την εξέλιξή του, κι αυτό μπορεί να γίνει μονάχα τοποθετώντας τον σε περισσότερα από ένα μοντέλα.

Μία νέα sport touring από το 2021, φαντάζει ένα λογικό βήμα για όλους αυτούς τους λόγους και τα σχέδια αυτά αφήνουν ελπίδες πως μπορεί η Honda να το ετοιμάζει. Αυτή την στιγμή υπάρχει μονάχα το εμπρός τμήμα ενός φαίρινγκ που μπορεί να ανήκει μονάχα σε sport touring και θυμίζει κάπως και τις γραμμές του Super Blackbird. Προφανώς, όπως ακριβώς και το νέο superbike, δεν θα μπορούσε να υπάρξει χωρίς αεροδυναμικά βοηθήματα, το βήμα εξέλιξης της εποχή μας στις μοτοσυκλέτες. Μέχρι και το γυμνό Ducati Streetfighter V4 έχει πλέον αεροδυναμικά βοηθήματα που αν τα αφαιρέσεις παραβιάζεις και την έγκριση τύπου, τουλάχιστον στις υπόλοιπες χώρες που μετρούν τέτοιες λεπτομέρειες…

Τα σχέδια της Honda δείχνουν οκτώ πτερύγια που με διαφορετική διατομή και σχήμα δημιουργούν πρόσθετη κάθετη δύναμη όταν η μοτοσυκλέτα τρέχει στην ευθεία, χωρίς να επηρεάζουν καθόλου την σταθερότητά της στις στροφές, μιας και υπό κλίση η μετωπική επιφάνειά τους περιορίζεται από το σχήμα τους.

Πρόκειται για ένα βήμα που έχει νόημα για την Honda και ελπίζουμε να δούμε μία νέα Sport Touring και την κατηγορία να αρχίζει να ξυπνά, μαζί με την έλευση του Suzuki Hayabusa μετά το 2021, και τα υπέρτροδοτούμενα Kawasaki που έχουν πάρει με την έκδοση SX SE την θέση του θρυλικού ZZR1400…

Φωτό: MoreBikes

https://bit.ly/MOTO_679

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/8/2025

Η νέα QJMotor Super4 αντλεί ξεκάθαρα τη σχεδιαστική της ταυτότητα από τη Superveloce, αλλά αυτή τη φορά υπάρχει και ένα θεμιτό πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ των δύο εταιρειών, που προσδίδει νομιμότητα στην ομοιότητα

Με την KTM να αποδευσμεύει την MV Agusta έχοντας όμως πραγματοποιήσει ήδη σειρά επενδύσεων, ξεκινώντας από το γραφείο σχεδιασμού μέσα στο εργοστάσιο στο Varese, βλέπουμε μία μεταστροφή στις παλιές αγάπες.

Πριν την απόκτηση της MV Agusta από τον Pierer οι Ιταλοί είχαν ενώσει τις δυνάμεις τους με την QJMotor σχεδιάζοντας και την μεσαία Adventure που ήταν κατά βάση ένα Benelli TRK με άλλη εμφάνιση. Η Benelli ανήκει στην QJ Motor η οποία διατηρεί για αυτήν ξεχωριστή γραμμή παραγωγής μέσα στο εργοστάσιό της στην Κίνα ενώ παράλληλα είναι και αντιπρόσωπος της MV Agusta για την κινέζικη αγορά. Το εγχείρημα που από κοινού είχαν στήσει με την MV Agusta αλλά ακόμη και η συνέχιση της συνεργασίας τους εντός Κίνας, είχε μπει στον πάγο αμέσως μόλις παρέλαβε την μάρκα η KTM. Κανείς από την πλευρά της QJMotor δεν ή γνώριζε πώς θα εξιλιχθούν τα πράγματα και αν θα μπορεί να συνεχίσει να εμπορεύοται μοντέλα της MV Agusta.

Ο Pierer είχε υπάρξει κατηγορηματικός τόσο για την έλευση μίας Adventure από την MV Agusta, αλλά τελικά έκανε πίσω σε αυτό, όσο και σε συνεργασία με κινέζους κατακασκευαστές, που τελικά τώρα δεν μπορεί να το αλλάξει.

Η QJMotor δεν χρειάστηκε να περιμένει πολύ για να δει πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα καθώς κράτησε λιγότερο από δύο χρόνια, ο παγετός στις σχέσεις με την MV Agusta.

Το Super4 χρησιμοποιεί έναν παράλληλο δικύλινδρο κινητήρα 449cc, απόδοσης 52 ίππων στις 9500 rpm, σε πλαίσιο που βασίζεται σε υπάρχουσες μοτοσυκλέτες της QJMotor. Το συνολικό βάρος περιορίζεται στα μόλις 169 κιλά, με μικρό μεταξόνιο στα 1.389 mm και τελική ταχύτητα περίπου 190 χλμ/ώρα.

Οι σχεδιαστικές γραμμές παραπέμπουν ξεκάθαρα στην MV Agusta Superveloce, καθώς ορισμένα από τα πιο πρόσφατα μοντέλα της QJMotor έχουν χρησιμοποιήσει σχέδια που προέρχονται από δουλειά της ιταλικής σχεδιαστικής εταιρείας C-Creative. Η C-Creative ιδρύθηκε από τον πρώην πρόεδρο της MV, Giovanni Castiglioni, γιο του Claudio Castiglioni, ο οποίος αναβίωσε τηn MV Agusta με την superbike F4 στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μαζί με τον πρώην επικεφαλής σχεδίασης της MV, Adrian Morton, και τον Paolo Bianchi, που προηγουμένως διηύθυνε το CRC (Centro Ricerche Castiglioni ή Castiglioni Research Center), το οποίο λειτουργούσε ως το τμήμα Έρευνας & Ανάπτυξης της MV.

QJ-MV μια παλιά ιστορία

Η QJMotor έχει ξαναχρησιμοποιήσει σχέδια της MV στο μοντέλο Super9, που όχι μόνο δανείζεται τη σχεδίαση της MV Superveloce, αλλά βασίζεται και σε τεχνική συμφωνία μεταξύ των δύο εταιρειών για τη χρήση μιας έκδοσης 921cc του παλαιότερης γενιάς τετρακύλινδρου εν σειρά κινητήρα της MV, καθώς και πλαισίου και μονόμπρατσου ψαλιδιού δανεισμένα από τη MV Agusta Brutale. Οι δεσμοί μεταξύ QJ και MV χρονολογούνται αρκετά χρόνια πίσω, με την μητρική εταιρεία της QJMotor, Qianjiang, να σκοπεύει αρχικά να χρησιμοποιήσει τον τετρακύλινδρο κινητήρα που είχε σχεδιάσει η MV σε μία sport μοτοσυκλετα υπο το σήμα της Benelli, πριν στραφεί στην ανάπτυξη της δικής της γκάμας QJMotor. Επίσης υπήρχε σχέδιο συνεργασίας για την παραγωγή πιο προσιτών μοντέλων της MV Agusta, όπως το Lucky Explorer 5.5, και αναφέραμε στην αρχή του άρθρου με κινητήρες και πλαίσια της QJMotor/Benelli. Το μοντέλο όμως, δεν πήρε ποτέ το πράσινο φως, μετά την απόκτηση της MV από την ΚΤΜ, αλλά με την επιστροφή της MV στους προηγούμενους ιδιοκτήτες της, δεν αποκλείεται τέτοια σχέδια να αναβιώσουν.

Το Super4 θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο για την αγορά προσιτών sportbikes υψηλής αισθητικής, όπως τα Triumph Speed 400 και Scrambler 400, που κατασκευάζονται στην Ινδία από την Bajaj και έχουν σημειώσει μεγάλη επιτυχία.

Συνηθίζεται να υπάρχει καθυστέρηση μερικών μηνών μεταξύ της έγκρισης τύπου των κινεζικών μοτοσυκλετών και της επίσημης παρουσίασής τους, γεγονός που υποδεικνύει ότι το Super4 πιθανότατα θα αποκαλυφθεί κατά τη διάρκεια της EICMA στο Μιλάνο τον Νοέμβριο και θα φτάσει στην γραμμή παραγωγή ως μοντέλο του 2026.

Σε κάθε περίπτωση εμείς αναμένουμε να δούμε εάν το μοντέλο θα καταφέρει να βρει τον δρόμο του προς την ευρωπαϊκή αγορά.