Ο Max Biaggi ετοιμάζεται να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ

Ταξίδι στη Βολιβία για να μπει στα ρεκόρ Guinness
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/7/2020

Η ηλεκτρική μοτοσυκλέτα που ετοίμασε η Voxan με την υποστήριξη του ιδρύματος του πρίγκιπα του Μονακό, δεν είναι απλώς άλλη μια παρουσία στη νέα μόδα των ηλεκτρικών οχημάτων που προωθούν λυσσαλέα οι πολιτικοί  και οι κρατικοδίαιτες ΜΚΟ του στενού οικογενειακού και επιχειρηματικού κύκλου τους. Σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε για να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ υψηλότερης τελικής ταχύτητας στην κατηγορία των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών και αναβάτης της θα είναι ο παγκόσμιος πρωταθλητής των Grand Prix κύριος Max Biaggi.

Το ραντεβού έχει οριστεί για το καλοκαίρι του 2021 στην αποξηραμένη λίμνη της Βολιβίας, όμως μέχρι τότε θα πρέπει η μοτοσυκλέτα να είναι έτοιμη για την επίτευξη του στόχου, που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι να ξεπεράσει τα 330km/h. Για τον σκοπό αυτό χρειάζεται πολύ δύναμη και φυσικά πολύ ενέργεια. Να βρεις δυνατό ηλεκτροκινητήρα είναι εύκολο, όμως το θέμα των μπαταριών που θα τον τροφοδοτήσουν με την απαραίτητη ενέργεια παραμένει το βασικό πρόβλημα. Τη λύση έδωσε η Venturi, μια θυγατρική εταιρεία της Voxan και συγκεκριμένα το τμήμα R7D που διαθέτει στις ΗΠΑ, μαζί με μια ομάδα φοιτητών του πανεπιστημίου του Ohio.

Το αποτέλεσμα είναι μια μπαταρία βάρους 140 κιλών, με 1470 κυψέλες και ισχύ 317kw. Προφανώς μια τόσο μεγάλη ενέργεια, παράγει και αντίστοιχα μεγάλα ποσά θερμότητας. Χώρος για ένα συμβατικό σύστημα ψύξης του ηλεκτροκινητήρα, των μπαταριών και των υπόλοιπων συστημάτων δεν υπάρχει, καθώς η αεροδυναμική σχεδίαση του φαίρινγκ ήταν απόλυτη προτεραιότητα και δεν ήθελαν να την καταστρέψουν προσθέτοντας τρύπες και κανάλια εξαερισμού των ψυγείων που δημιουργούν στροβιλισμούς και αναγκαστικά αυξάνουν το πλάτος της μοτοσυκλέτας. Τελικά η λύση ήρθε από τον κόσμο των dragster, όπου χρησιμοποιούν ξηρό πάγο για να κρατούν τη θερμοκρασία των συστημάτων υπερτοφοδότησης σε λογικά επίπεδα. Άλλωστε δεν υπάρχει ανάγκη για πολύωρη ψύξη, οπότε το λιώσιμο του πάγου μετά από μερικά λεπτά είναι αδιάφορο. Το άλλο πρόβλημα που είχαν μπροστά τους ήταν η αντοχή των ελαστικών, καθώς για να ισχύσει το ρεκόρ σε αυτή την κατηγορία, η FIM απαιτεί τα ελαστικά να είναι με χάραξη και να έχουν έγκριση τύπου. Η Michelin ήταν πρόθυμη να δώσει ένα ζευγάρι Pilot RS+ που έχουν δείκτη ταχύτητας έως τα 350km/h.

Παρ’ όλα αυτά, η Michelin και η Voxan δοκίμασαν τα ελαστικά στα ειδικά εργαστήρια που έχει η γαλλική εταιρεία στο τμήμα αεροσκαφών. Τα αποτελέσματα των δοκιμών έδειξαν πως μπορούν να αντέξουν έως και τα 450km/h χωρίς να υπάρχει κίνδυνος αποκόλλησης του πέλματος από τον σκελετό. Οι οδηγηκές  ικανότητες του Max Biaggi θα χρειαστούν όταν έρθει η στιγμή να φρενάρει από τα 350km/h πάνω στο σαθρό έδαφος της αποξηραμένης λίμνης. Εμπρός φρένα δεν υπάρχουν, καθώς σε αυτού του τύπου τις επιφάνειες μπορεί να προκαλέσει αστάθεια. Επίσης δεν θα έχει ούτε τη βοήθεια κάποιου αλεξίπτωτου, όπως εκείνων που χρησιμοποιούν στα dragster. Καθώς η επιβράδυνση θα πρέπει να γίνει προοδευτικά και υπάρχει αρκετός χώρος για να έχει μεγάλη χρονική διάρκεια, η μοτοσυκλέτα της Voxan διαθέτει μόνο ένα πίσω δισκόφρενο, αλλά μπορεί να χρησιμοποιήσει και το φρένο του ηλεκτροκινητήρα, το οποίο μάλιστα είναι εύκολο να ρυθμιστεί με ηλεκτρονικό τρόπο μέσω λογισμικού.     

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ MOTO: Έρχονται Yamaha Tenere 430 2027 – Yamaha Tenere 900 2027 – Yamaha SportTouring!

Το Tenere 700 ενδυναμώνεται και γίνεται το κέντρο μίας οικογένειας!
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ MOTO: Έρχονται Yamaha Tenere 430 2027 – Yamaha Tenere 900 2027 – Yamaha SportTouring!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/9/2026

Κάλλιο αργά παρά ποτέ, για την περίπτωση του Tenere που 7 χρόνια μετά την εμφάνισή του, ενδυναμώνει την θέση του στην γκάμα της Yamaha και γίνεται το κέντρο μίας νέας οικογένειας η οποία θα έχει και εισαγωγικό μοντέλο αλλά και επόμενο βήμα.

Με αυτό τον τρόπο όσοι από τους ήδη κατόχους Tenere 700, επιθυμούν την αναβάθμιση, δεν θα σκέπτονται να φύγουν από την αγκαλιά της Yamaha, μην έχοντας άλλη διέξοδο όταν αποφασίσουν πως θέλουν κάτι περισσότερο σε δύναμη και ταξιδιωτικές δυνατότητες.

Αντίστοιχα η τεράστια απήχηση των μικρο-μεσαίων ON-OFF, που επιθυμούμε την επάνοδό τους από το 2018 όταν συρρικνώθηκε η κατηγορία με λιγότερα προσφερόμενα μοντέλα, μέχρι να γιγαντωθεί τώρα εκ νέου, έχει αφήσει την Yamaha χωρίς μερίδιο και αντίστοιχα χωρίς εισαγωγικό μοντέλο. Μία δηλαδή πρόταση για εκείνον που δεν θέλει να προχωρήσει απευθείας στην μεσαία κατηγορία ή για κάποιον που θέλει μία δεύτερη, μικρότερη σε κυβισμό και απαιτήσεις μοτοσυκλέτα.

Αυτό το κενό θα καλύψει ένα νέο τελείως μοντέλο με κινητήρα που βασίζεται στην σειρά των τριακοσαριών, αρκετά όμως βελτιωμένος και με μεγαλύτερη χωρητικότητα, ώστε να τοποθετείται ταυτόχρονα μακριά από το Tenere 700 αλλά να έχει και την απαραίτητη ιπποδύναμη για να ανταπεξέλθει στον ισχυρό ανταγωνισμό.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούτε πως η Yamaha ετοιμάζεται να μεγαλώσει την οικογένεια των Tenere. Ειδικά για το Tenere 900 οι φήμες γιγαντώθηκαν πριν λίγες ημέρες όταν η Yamaha προανήγγειλε μία παρουσίαση στο πλαίσιο της EICMA με υπόσχεση για νέα μοντέλα και εκεί εμφανίστηκε ένα «τρικύλινδρο καρδιογράφημα» κάνοντας τους πάντες να ελπίζουν σε ένα νέο Tenere 900.

Αντίστοιχα όμως έχουμε πει και παλαιότερα πως προετοιμάζεται ένα μικρό Tenere. Η διαφορά είναι πως τώρα έχουμε περισσότερη βεβαιότητα για το τι θα δούμε το 2027, ασχέτως με το τι θα εμφανιστεί αρχικά στην EICMA. Το μικρότερο των Tenere είναι μία εξίσου πολύ καλή πρόταση που μάλιστα έχει αργήσει κιόλας και θα έπρεπε να είναι ήδη εδώ.

Οι πληροφορίες μας λένε πως το μικρότερο των Tenere θα είναι στα 430 κυβικά και μπορεί να ονομάζεται Tenere 450 με έναν κινητήρα που θα δούμε και σε street μοντέλα. Αναμένεται να συνεχίζει στις αξίες του Tenere 700, καθώς το μεσαίο θα είναι πάντα το επίκεντρο της οικογένειας αυτής και εκείνο που θα δέχεται τις περισσότερες εξελίξεις πρώτο.

Για το Tenere 900 ο κινητήρας υπάρχει, αν και θα έχει σίγουρα μία ανανέωση και προσαρμογή της απόκρισης για τα νέα του καθήκοντα. Η τεχνογνωσία είναι επίσης το μόνο σίγουρο πως δεν λείπει, χρειαζόταν μονάχα εκείνη η αποφασιστικότητα που απουσιάζει γενικά από τους Ιάπωνες κατασκευαστές και αυτό το γράφω βάση προηγούμενης συζήτησης με πρώην υψηλόβαθμα στελέχη της Yamaha Ευρώπης που είχαν τότε παραδεχτεί ότι δοκίμαζαν ένα τέτοιο μοντέλο. Διότι οι δοκιμές αυτές πράγματι είχαν γίνει πριν χρόνια για ένα μεγάλο Tenere βασισμένο στους τωρινούς κινητήρες και όχι στο αποτυχημένο εμπορικά Super Tenere. Εκείνο το μοντέλο που πήρε πολύ μικρή βαθμολογία από εμάς όταν κυκλοφόρησε, από την πρώτη στιγμή και αποδείχτηκε αργότερα από την παγκόσμια εμπορική του πορεία πως είχαμε δίκιο, βαθμολογήθηκε χαμηλά και από τα ίδια αυτά στελέχη, λέγοντας πως οφείλουν να φτιάξουν κάτι καλύτερο. Παρότι το Super Tenere υπήρξε μία ευχάριστη μοτοσυκλέτα για ταξίδια σε ανοικτούς δρόμους, δεν ήταν ούτε σπορ ούτε είχε την παραμικρή ικανότητα στο χώμα, εκτός και αν το σύγκρινε κανείς με Varadero, με προγενέστερες μοτοσυκλέτες. Η κατηγορία εξελίχθηκε πολύ πιο γρήγορα και η Yamaha έμεινε χωρίς κανένα μοντέλο στην γκάμα της για τα μεγάλα ON-OFF.

Για χρόνια το Yamaha Tenere 700 σήκωσε μόνο του όλη την αντιπροσώπευση της Yamaha στις Adventure μοτοσυκλέτες και το έκανε περισσότερο από επάξια, κρατώντας όχι μόνο την Yamaha στο επίκεντρο, αλλά μεγαλώνοντας ολόκληρη την κατηγορία, φέρνοντας νέο κόσμο! Κι αυτό η Yamaha δεν το εξαργύρωνε όσο θα έπρεπε, καθώς δεν έδινε ευκαιρία για το επόμενο βήμα, σε εκείνους που σκεφτόντουσαν κάτι τέτοιο. Κάτι αντίστοιχο έχει η Triumph στην γκάμα της και μάλιστα σε πάρα πολλές εκδόσεις, έχοντας έτσι δει πως μπορεί να ταιριάξει και να συγκριθεί τόσο με την αμέσως επόμενη κατηγορία στα έως 1.100 κυβικά, απέναντι σε V-Strom 1050 και Africa Twin, αλλά και στα νέα μοντέλα που έρχονται από την Κίνα και χτίζουν την κατηγορία από τα 800 κυβικά και έως τα 1.000 αυτή την στιγμή.

Μένει να δούμε αν η Yamaha θα τα εμφανίσει ταυτόχρονα ή θα εστιάσει σε ξεχωριστές ημερομηνίες αποκάλυψης για τα νέα μοντέλα στην ON-OFF γκάμα της.

Παράλληλα αναμένουμε και περισσότερες επιλογές στην Sport Touring σειρά όπου και εκεί υπάρχει διαθέσιμος κινητήρας αλλά και μπόλικη τεχνογνωσία. Ένα ντυμένο τετρακύλινδρο MT-10 θα ήταν μία εξαιρετική προσθήκη στην γκάμα της Yamaha και ταυτόχρονα θα άνοιγε την πύλη και για μία νέα έκδοση του Tracer, που θα μπορούσε να απαντήσει στον νέο ανταγωνισμό από Honda και Suzuki που έχουν πλέον νέα μοντέλα, δημιουργώντας και εκεί μία νέα οικογένεια στην οποία η Yamaha θα μπορούσε να πλαισιώσει από δύο πλευρές ταυτόχρονα, αντί για μία.