Ο Max Biaggi ετοιμάζεται να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ

Ταξίδι στη Βολιβία για να μπει στα ρεκόρ Guinness
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/7/2020

Η ηλεκτρική μοτοσυκλέτα που ετοίμασε η Voxan με την υποστήριξη του ιδρύματος του πρίγκιπα του Μονακό, δεν είναι απλώς άλλη μια παρουσία στη νέα μόδα των ηλεκτρικών οχημάτων που προωθούν λυσσαλέα οι πολιτικοί  και οι κρατικοδίαιτες ΜΚΟ του στενού οικογενειακού και επιχειρηματικού κύκλου τους. Σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε για να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ υψηλότερης τελικής ταχύτητας στην κατηγορία των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών και αναβάτης της θα είναι ο παγκόσμιος πρωταθλητής των Grand Prix κύριος Max Biaggi.

Το ραντεβού έχει οριστεί για το καλοκαίρι του 2021 στην αποξηραμένη λίμνη της Βολιβίας, όμως μέχρι τότε θα πρέπει η μοτοσυκλέτα να είναι έτοιμη για την επίτευξη του στόχου, που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι να ξεπεράσει τα 330km/h. Για τον σκοπό αυτό χρειάζεται πολύ δύναμη και φυσικά πολύ ενέργεια. Να βρεις δυνατό ηλεκτροκινητήρα είναι εύκολο, όμως το θέμα των μπαταριών που θα τον τροφοδοτήσουν με την απαραίτητη ενέργεια παραμένει το βασικό πρόβλημα. Τη λύση έδωσε η Venturi, μια θυγατρική εταιρεία της Voxan και συγκεκριμένα το τμήμα R7D που διαθέτει στις ΗΠΑ, μαζί με μια ομάδα φοιτητών του πανεπιστημίου του Ohio.

Το αποτέλεσμα είναι μια μπαταρία βάρους 140 κιλών, με 1470 κυψέλες και ισχύ 317kw. Προφανώς μια τόσο μεγάλη ενέργεια, παράγει και αντίστοιχα μεγάλα ποσά θερμότητας. Χώρος για ένα συμβατικό σύστημα ψύξης του ηλεκτροκινητήρα, των μπαταριών και των υπόλοιπων συστημάτων δεν υπάρχει, καθώς η αεροδυναμική σχεδίαση του φαίρινγκ ήταν απόλυτη προτεραιότητα και δεν ήθελαν να την καταστρέψουν προσθέτοντας τρύπες και κανάλια εξαερισμού των ψυγείων που δημιουργούν στροβιλισμούς και αναγκαστικά αυξάνουν το πλάτος της μοτοσυκλέτας. Τελικά η λύση ήρθε από τον κόσμο των dragster, όπου χρησιμοποιούν ξηρό πάγο για να κρατούν τη θερμοκρασία των συστημάτων υπερτοφοδότησης σε λογικά επίπεδα. Άλλωστε δεν υπάρχει ανάγκη για πολύωρη ψύξη, οπότε το λιώσιμο του πάγου μετά από μερικά λεπτά είναι αδιάφορο. Το άλλο πρόβλημα που είχαν μπροστά τους ήταν η αντοχή των ελαστικών, καθώς για να ισχύσει το ρεκόρ σε αυτή την κατηγορία, η FIM απαιτεί τα ελαστικά να είναι με χάραξη και να έχουν έγκριση τύπου. Η Michelin ήταν πρόθυμη να δώσει ένα ζευγάρι Pilot RS+ που έχουν δείκτη ταχύτητας έως τα 350km/h.

Παρ’ όλα αυτά, η Michelin και η Voxan δοκίμασαν τα ελαστικά στα ειδικά εργαστήρια που έχει η γαλλική εταιρεία στο τμήμα αεροσκαφών. Τα αποτελέσματα των δοκιμών έδειξαν πως μπορούν να αντέξουν έως και τα 450km/h χωρίς να υπάρχει κίνδυνος αποκόλλησης του πέλματος από τον σκελετό. Οι οδηγηκές  ικανότητες του Max Biaggi θα χρειαστούν όταν έρθει η στιγμή να φρενάρει από τα 350km/h πάνω στο σαθρό έδαφος της αποξηραμένης λίμνης. Εμπρός φρένα δεν υπάρχουν, καθώς σε αυτού του τύπου τις επιφάνειες μπορεί να προκαλέσει αστάθεια. Επίσης δεν θα έχει ούτε τη βοήθεια κάποιου αλεξίπτωτου, όπως εκείνων που χρησιμοποιούν στα dragster. Καθώς η επιβράδυνση θα πρέπει να γίνει προοδευτικά και υπάρχει αρκετός χώρος για να έχει μεγάλη χρονική διάρκεια, η μοτοσυκλέτα της Voxan διαθέτει μόνο ένα πίσω δισκόφρενο, αλλά μπορεί να χρησιμοποιήσει και το φρένο του ηλεκτροκινητήρα, το οποίο μάλιστα είναι εύκολο να ρυθμιστεί με ηλεκτρονικό τρόπο μέσω λογισμικού.     

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες