Ακόμη μια διαφορετική και εξωτική μοτοσυκλέτα εμφανίστηκε και μάλιστα στην Εσθονία. Είναι η Renard GT που παρουσιάστηκε σαν αρχικό πρωτότυπο στην έκθεση τεχνολογίας του Ανόβερο τον Απρίλιο του 2010, ενώ τώρα ετοιμάζεται η παραγωγή του.
Η Renard είχε ιδρυθεί το 1938 έχοντας κατασκευάσει αρχικώς απλά δίκυκλα με κινητήρες της Sachs. Τo 1944 όμως οι εγκαταστάσεις της βομβαρδίστηκαν και καταστράφηκαν ολοσχερώς. Από τότε δεν έγινε τίποτα με τη φίρμα, που σημαίνει αλεπού στα γαλλικά και για αυτό το λογότυπό τους ήταν ένα κεφάλι αλεπούς, που τώρα στη μοντέρνα εκδοχή του έχει μείνει ένα τριγωνάκι. Το 2008 μια ομάδα από επιχειρηματίες, σχεδιαστές και μηχανικούς ένωσαν τις δυνάμεις του για να φτιάξουν μια απόλυτη μοτοσυκλέτα. Η Renard Grand Tourer είναι μια αντισυμβατική μοτοσυκλέτα, χτισμένη γύρω από τον αερόψυκτο οκταβάλβιδο κινητήρα της Moto Guzzi που κινεί και το Stelvio. Τo στοιχείο που την κάνει εξωτική είναι το monocoque πλαίσιο από ανθρακονήματα και Kevlar. Ζυγίζει 11 κιλά, ενώ είναι συγχρόνως καρίνα, κουτί για το φίλτρο του αέρα και ρεζερβουάρ. Το εναλλακτικό αρθρωτό μπροστινό -που θυμίζει αρκετά Confederate- είναι επίσης ανθρακονημάτινο, ενώ και στα δυο άκρα της χρησιμοποιούνται αμορτισέρ Ohlins. Από εκεί και πέρα μια σειρά από κορυφαία εξαρτήματα πολλά κατασκευασμένα σε CNC από συμπαγή κομμάτια αλουμινίου και άλλα από κορυφαίους κατασκευαστές, όπως οι monoblock δαγκάνες της Brembo και οι αντλίες της LSR δίνουν την επιθυμητή εικόνα της εξωτικής μοτοσυκλέτας. Το βάρος της είναι 190 κιλά και το μεταξόνιο 1.450 χιλιοστά. Οι βελτιώσεις που έχουν κάνει στον κινητήρα των 1.151 κυβικών -που καλύπτει ήδη τις Euro 4- έφθασαν την απόδοσή του στους 125 ίππους και στα 12,3 χιλιογραμμόμετρα ροπής, αρκετά για διασκέδαση και τελική 230 χιλιομέτρων. Με στόχο λοιπόν την παραγωγή η Renard από την Εσθονία προστίθεται σε μια σειρά νέων κατασκευαστών που έχουν εμφανιστεί τον τελευταίο καιρό, όπως η αμερικανική Motus και η Horex στη Γερμανία. Με ιδιαίτερα μεγάλες μοτοσυκλέτες λειτουργούν σαν αντίβαρο στην σχετική στασιμότητα των ιαπωνικών εργοστασίων μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης.
QJMOTOR: Κινούμενα φτερά με έλεγχο από IMU - Υπόσχονται καλύτερο φρενάρισμα, επιτάχυνση και στρίψιμο
Πατέντα με ενεργά αεροδυναμικά πτερύγια – Στον δρόμο της CFMOTO V4 SR-RR
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
7/7/2026
Η QJMOTOR φαίνεται πως μπαίνει σε διαδικασία εξέλιξης της ενεργής αεροδυναμικής, καθώς μια νέα πατέντα αποκαλύπτει σύστημα με ανεξάρτητα κινούμενα αεροδυναμικά πτερύγια, τα οποία ελέγχονται από τη αδρανειακή μονάδα μετρήσεων (IMU) μεταβάλλοντας την αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας σε πραγματικό χρόνο.
Ένας ακόμη μεγάλος κατασκευαστής από την Κίνα δείχνει ότι θεωρεί την ενεργητική αεροδυναμική πεδίο εξέλιξης στις supersport μοτοσυκλέτες.
Η μοτοσυκλέτα που απεικονίζεται στα σχέδια της πατέντας θυμίζει τις SRK 800 RR και SRK 921 RR, δύο μοντέλα που ήδη διατίθενται με σταθερά αεροδυναμικά πτερύγια. Ωστόσο, το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στα ίδια τα μοντέλα, αλλά στο σύστημα που είναι ενσωματωμένο στα πλαϊνά του φέρινγκ.
Σε αντίθεση με τα συμβατικά φτερά, τα οποία έχουν σταθερή κλίση, τα νέα πτερύγια της QJMOTOR μπορούν να κινούνται ανεξάρτητα μεταξύ τους, ελεγχόμενα με βάση τα δεδομένα από την IMU της μοτοσυκλέτας. Έτσι, είναι σε θέση να προσαρμόζουν τη θέση τους ανάλογα με τις συνθήκες οδήγησης και τις κινήσεις της μοτοσυκλέτας.
Διαφορετική αεροδυναμική για κάθε φάση της οδήγησης
Η πιο ενδιαφέρουσα δυνατότητα του συστήματος είναι ότι τα δύο φτερά δεν είναι απαραίτητο να κινούνται ταυτόχρονα. Η ανεξάρτητη λειτουργία τους ανοίγει τον δρόμο ώστε να επηρεάζουν ακόμη και την είσοδο της μοτοσυκλέτας στη στροφή, λειτουργώντας θεωρητικά με τρόπο αντίστοιχο με τα πηδάλια roll ενός αεροσκάφους.
Παρότι δεν είναι ξεκάθαρο κατά πόσο ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να προσφέρει πραγματικό πλεονέκτημα στην πίστα ή αν θα επηρέαζε την αίσθηση στο τιμόνι, η πατέντα δείχνει ότι η QJMOTOR εξετάζει σοβαρά αυτή την προοπτική.
Περισσότερη κάθετη δύναμη στο φρενάρισμα
Η πιο άμεση εφαρμογή αφορά το δυνατό φρενάρισμα. Σύμφωνα με την περιγραφή της πατέντας, τα φτερά μπορούν να περιστρέφονται προς τα κάτω όταν ο αναβάτης φρενάρει έντονα.
Με αυτόν τον τρόπο αυξάνεται τόσο η αεροδυναμική αντίσταση όσο και η κάθετη δύναμη στον εμπρός τροχό. Η μεγαλύτερη αντίσταση συμβάλλει στη μείωση της ταχύτητας, ενώ η αυξημένη φόρτιση θα μπορούσε να επιτρέψει δυνατότερο φρενάρισμα πριν το ελαστικό φτάσει στα όρια της πρόσφυσης.
Λιγότερες σούζες χωρίς απώλεια επιδόσεων
Κατά την επιτάχυνση, το σύστημα θα μπορούσε να λειτουργεί αντίστροφα. Σήμερα οι σύγχρονες superbike βασίζονται στον συνδυασμό ηλεκτρονικού ελέγχου σούζας, σταθερών φτερών και της διαχείρισης του γκαζιού από τον αναβάτη για να κρατούν τον εμπρός τροχό στο έδαφος.
Ωστόσο, ο ηλεκτρονικός έλεγχος συχνά περιορίζει την ισχύ του κινητήρα, ενώ τα σταθερά αεροδυναμικά πτερύγια δημιουργούν μόνιμη αντίσταση στον αέρα, ακόμη και όταν δεν απαιτείται επιπλέον κάθετη δύναμη.
Με τα κινούμενα winglets, η επιπλέον κάθετη δύναμη θα μπορούσε να παράγεται μόνο όταν χρειάζεται και στη συνέχεια τα πτερύγια να επιστρέφουν σε θέση με μικρότερη αεροδυναμική αντίσταση. Θεωρητικά, αυτό θα επέτρεπε ισχυρότερη επιτάχυνση χωρίς την αντίστοιχη απώλεια τελικής ταχύτητας.
Η παρουσίαση είχε τραβήξει αμέσως τα βλέμματα δημοσιογράφων και επισκεπτών, δείχνοντας ότι τα εργοστάσια της Κίνας θεωρούν την ενεργητική αεροδυναμική έναν από τους βασικούς τομείς εξέλιξης των σπορ μοτοσυκλετών του μέλλοντος.
Η επόμενη μεγάλη μάχη
Προς το παρόν, δεν υπάρχουν δημόσια δεδομένα σε σχέση με το πόσο μεγάλο πρακτικό πλεονέκτημα προσφέρουν τα ενεργητικά αεροδυναμικά βοηθήματα σε σχέση με τα συμβατικά σταθερής κλίσης. Η τεχνολογία βρίσκεται ακόμα σε πρώιμο στάδιο και βρίσκεται κυρίως στο επίπεδο των πρωτοτύπων και των πατεντών.
Παρ' όλα αυτά, το γεγονός ότι τόσο η CFMOTO όσο και η QJMOTOR εξελίσσουν αντίστοιχα συστήματα δείχνει ότι η ενεργητική αεροδυναμική ίσως αποτελέσει το επόμενο πεδίο ανταγωνισμού στην κατηγορία των supersport και superbike μοτοσυκλετών. Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι αν οι αναβάτες θα εμπιστευτούν ένα σύστημα που θα μεταβάλλει συνεχώς την αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας τόσο στον δρόμο όσο και στην πίστα, με την εμπειρία να δείχνει ότι η φυσική πορεία των συστημάτων είναι από αχρείαστα, ανασφαλή και υπερβολικά σύνθετα, σε απαραίτητα και κάποιες φορές μέχρι και υποχρεωτικά.
