Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP Πορτογαλία Practice - A. Marquez μπροστά και 2ος ο Bagnaia που "ξύπνησε" στο τέλος!

Στην 3η θέση ο Acosta - Συννεφιά και για το 60λεπτο Practice στο Portimao
Alex Marquez - Jerez 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

7/11/2025

Ο Alex Marquez δεν άφησε κανέναν να τον απειλήσει στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά στο Portimao, αν και ο ψυχωμένος σε αυτό το session Pecco Bagnaia ήταν ουσιαστικά γρήγορος και προσπάθησε να κάνει την έκπληξη προς το τέλος για να πάρει τελικά τη δεύτερη θέση.

O Pedro Acosta με το "καλημέρα" έκανε 1:39.171 περίπου όσο και ο ταχύτερος χρόνος του A.Marquez, όπως πριν συμπληρωθούν τα πρώτα έξι λεπτά του session Marquez, Acosta, Zarco, Bagnaia (!), Aldeguer και Binder κατέβηκαν κάτω από το 1.39, με τον Καταλανό να γράφει 1.39.272 και τον Franco Morbidelli να πέφτει. Πτώση είχε και ο Luca Marini πριν συμπληρωθεί το πρώτο 10λεπτο.

Ο Marco Bezzecchi ήταν 7ος με 7,5 δέκατα διαφορά από τον αναβάτη της Gresini στο πρώτο 10λεπτο, με τον Quartararo μια ανάσα πίσω, τον Marini με 9ο χρόνο και 10ο Ai Ogura της Trackhouse. 

Ο ομόσταυλός του Ιάπωνα, Raul Fernandez, διαγνώστηκε τελικά με μερική εξάρθρωση ώμου και έκανε μερικούς γύρους για να εκτιμήσει λίγο καλύτερα την κατάστασή του με τον Ισπανό να πονά προφανώς αλλά να συνεχίζει την προσπάθειά του.

Στο 20λεπτο A.Marquez και Paul Espargaro συναντήθηκαν μέσα στην πίστα με τον καθένα να προσπαθεί για γύρο και τελικά να χαλά ο ένας του άλλου, με τον Espargaro να έχει τον 15ο ταχύτερο χρόνο, μέχρι εκείνη τη στιγμή. Όμως αμέσως μετά ο αναβάτης της KTM που έδειξε πολύ ενοχλημένος από τη συμπεριφορά του A.Marquez ανέβηκε 4ος στο.

Ο Nicolo Bulega, με τη μοτοσυκλέτα του M.Marquez και έχοντας στο πλευρό του τόσο τον crew chief του Παγκόσμιου Πρωταθλητή αλλά και τον δικό του από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike συνέχισε να βελτιώνει το γυρολόγιό του και στο 25ο λεπτό γυρνούσε στο 1.39.48.

Με τη συμπλήρωση του πρώτου μισάωρου ο Bezzecchi τίποτα δεν είχε αλλάξει στην κορυφή με τον A.Marquez να διατηρεί την πρωτοπορία του χωρίς να προσπαθεί να βελτιώσει τον χρόνο του, με τον Acosta στη δεύτερη θέση και τον Zarco στην τρίτη και τους Espargaro και Bagnaia να κλείνουν την πρώτη πεντάδα. Έκτος ο Aldeguer, έβδομος ο Binder με τον Bezzecchi στην 8η θέση κα τον Quartararo πίσω του και τον Joan Mir να έχει αφήσει πίσω του τον Marini αλλά και τον 12ο Ogura.

Ο τραυματίας Raul Fernandez συνέχισε να πιέζει λίγο πριν μπούμε στο τελευταίο 20λεπτο και έτσι κατάφερε να γράψει τον 7ο καλύτερο χρόνο με την Aprilia, ενώ και ο Marini μπήκε ξανά στην 10άδα κάνοντας τον καλύτερο χρόνο μέχρι εκείνη τη στιγμή. Ο Ogura έκανε επίσης την επίθεσή του για τον 6ο καλύτερο χρόνο και κάπου εκεί 16 λεπτά πριν το τέλος βγήκαν οι σημαίες για τη βροχή που είχε αρχίσει να πέφτει στην πίστα με τον ουρανό να έχει βαρύνει πολύ.

Κανένας από τους αναβάτες δεν άλλαξε ελαστικά γιατί οι ψιχάλες που έπεφταν να μην κάνουν απαραίτητο κάτι τέτοιο. Ένα τέταρτο πριν το τέλος ο χρόνος του Α.Marquez από την αρχή του session εξακολουθούσε να είναι ο κορυφαίος με τον Pedro Acosta να μειώνει όμως λίγο τη διαφορά και να στέλνει τον Marquez ξανά στην πίστα για να κάνει κάτι καλύτερο γιατί ο Acosta συνέχισε να πιέζει.

Ο αναβάτης της ΚΤΜ έκανε δεύτερο διαδοχικό ταχύτερο γύρο και πέρασε μπροστά με 1.38.062 σε μια πίστα που νιώθει πολύ άνετα. Στη 3η θέση είχε ανέβει λίγο πριν το τελευταίο 10λεπτο ο Di Giannantonio, με τον Zarco 4ο και τον Quartararo στην 5η θέση, με τον Γάλλο να οδηγεί διαρκώς πάνω και πέρα από το όριο της Yamaha του και να ρισκάρει με πτώση.

Η κατάταξη άλλαξε ξανά σύντομα με τον A.Marquez να κάνει τον πρώτο χρόνο της ημέρας κάτω από 1.38, οχτώ λεπτά πριν το τέλος και να περνά μπροστά από τον Acosta εκ νέου με τον Zarco τρίτο και τον Bezzecchi να έχει ανέβει στην τέταρτη θέση, έχοντας τον Mir πίσω του.

Αξιοσημείωτη η προσπάθεια του Fernandez που παρά τον τραυματισμό του στον ώμο προσπαθούσε διαρκώς να μπει μέσα στην πρώτη 10άδα βρισκόμενος στην 13η θέση πέντε λεπτά πριν το τέλος.

Όλοι προσπάθησαν για το καλύτερο σε αυτό το τελευταίο πεντάλεπτο με τον Bezzecchi να πηγαίνει για την ανατροπή αλλά να κάνει λάθος και τον Bagnaia να κάνει το ίδιο με έναν πραγματικά καυτό γύρο και τελικά να βρίσκεται πίσω από τον Marquez τρία εκατοστά πάνω από το 1.38, ενώ ο Acosta έμεινε στην τρίτη θέση. 

Ο τέταρτος καλύτερος χρόνος ήταν του Bezzecchi με τον Joan Mir 5o και τον Zarco που οδήγησε με αυτοπεποίθηση να κάνει τον 6ο καλύτερο χρόνο. Στην 7η θέση ο Di Giannantonio με τον Fermin Aldeguer πίσω του και τον Espargaro 9ο, ενώ η πρώτη 10 έκλεισε τελικά από τον Ai Ogura. 

O Fernandez τελικά βρέθηκε 15ος έπειτα από μία ηρωική προσπάθεια, ενώ στην 17η θέση με ένα δευτερόλεπτο διαφορά από την κορυφή τελείωσε το session ο Nicolo Bulega, σε μία καλή πρώτη επίσημη εμφάνιση που κατάφερε να ξυπνήσει και τον Pecco Bagnaia!

 

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

Alex MARQUEZ

BK8 Gresini Racing MotoGP

1'37.974

2

Francesco BAGNAIA

Ducati Lenovo Team

1'38.004

3

Pedro ACOSTA

Red Bull KTM Factory Racing

1'38.062

4

Marco BEZZECCHI

Aprilia Racing

1'38.133

5

Joan MIR

Honda HRC Castrol

1'38.183

6

Johann ZARCO

CASTROL Honda LCR

1'38.232

7

Fabio DI GIANNANTONIO

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1'38.302

8

Fermin ALDEGUER

BK8 Gresini Racing MotoGP

1'38.382

9

Pol ESPARGARO

Red Bull KTM Tech3

1'38.424

10

Ai OGURA

Trackhouse MotoGP Team

1'38.443

11

Luca MARINI

Honda HRC Castrol

1'38.551

12

Franco MORBIDELLI

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1'38.597

13

Fabio QUARTARARO

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

1'38.598

14

Brad BINDER

Red Bull KTM Factory Racing

1'38.653

15

Raul FERNANDEZ

Trackhouse MotoGP Team

1'38.762

16

Jack MILLER

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1'38.874

17

Nicolo BULEGA

Ducati Lenovo Team

1'38.986

18

Alex RINS

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

1'39.070

19

Enea BASTIANINI

Red Bull KTM Tech3

1'39.130

20

Somkiat CHANTRA

IDEMITSU Honda LCR

1'39.798

21

Lorenzo SAVADORI

Aprilia Racing

1'39.858

22

Miguel OLIVEIRA

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1'39.881