Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP Πορτογαλία FP1 - Εύκολα 1ος ο Alex Marquez με την Desmosedici GP24

Marco Bezzecchi 2ος και J.Miller 3ος - Ο N.Bulega πέρασε τον Pecco Bagnaia!
Alex
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

7/11/2025

Καμία εργοστασιακή Ducati δεν βρέθηκε στην πρώτη 5άδα στα ελεύθερα δοκιμαστικά της Πορτογαλίας με τον A.Marquez να κάνει πολύ λίγα αλλά φάνηκε ήταν αρκετά για να βρεθεί στην πρώτη θέση και το session να γίνεται με συννεφιά και την απειλή βροχής.

O Alex Marquez ήταν αυτός που ηγήθηκε από τα πρώτα λεπτά των ελεύθερων δοκιμαστικών στο Portimao, έχοντας τον Pedro Acosta σε απόσταση δύο δεκάτων και τον Johann Zarco στα τέσσερα δέκατα.

Ο Zarco πέρασε μπροστά με τη συμπλήρωση του πρώτου 10λέπτου, πέφτοντας κάτω από το 1.40 και αφήνοντας πίσω τον A.Marquez με τον Καταλανό να "απαντά" άμεσα ανοίγοντας την ψαλίδα στα 3,5 δέκατα του δευτερολέπτου.

Ο Fermin Aldeguer, ομόσταυλος του Marquez, είχε ανέβει τρίτος πριν από την συμπλήρωση του πρώτου 15λέπτου με τον Franco Morbidelli πίσω του και τον Acosta στην πέμπτη θέση. 

Η παραπάνω κατάταξη δεν άλλαξε και έπειτα από το πρώτο 15λεπτο, ενώ ο Marco Bezzecchi ήταν 9ος με ένα σχεδόν δευτερόλεπτο από την κορυφή και τον Pecco Bagnaia ακόμη πιο πίσω στην 16η θέση με 1,577 δλ. διαφορά από τον A.Marquez. Λίγο πιο πίσω από τον Bagnaia, ο ομόσταυλός του στην εργοστασιακή ομάδα της Ducati, Nicolo Bulega που έκανε το ντεμπούτο του στο MotoGP, μισό δεύτερο πίσω από τον Pecco και σχεδόν δύο δέκατα από την κορυφή.

A.Marquez, J.Zarco και F.Aldeguer διατηρήθηκαν στις τρεις πρώτες θέσεις 20 λεπτά πριν το τέλος, χωρίς να έχουν μπει ξανά στην πίστα από την ώρα που έκαναν τον καλύτερο χρόνο τους με τον Marquez να κρατά εύκολα το 1:39.145 και μόνο ο Bezzecchi βελτίωσε τον χρόνο του ανεβαίνοντας στην 6η θέση 0,768 από την κορυφή. 

Σφοδρή πτώση για τον Raul Fernandez της Trackhouse Aprilia, 18 λεπτά πριν το τέλος, έτσι φάνηκε τουλάχιστον με τον Ισπανό να είναι τυχερός και να αποφεύγει την επαφή με τη μοτοσυκλέτα που έσκασε πάνω στους αεροφράκτες με μεγάλη ταχύτητα. Μετά το τέλος των δοκιμαστικών ο Fernandez μεταφέρθηκε στο ιατρικό κέντρο της πίστας, όπου αποφασίστηκε να μεταβεί στο νοσοκομείο για αξονική τομογραφία. Ευχόμαστε να μην έχει χτυπήσει σοβαρά.

Δεκαπέντε λεπτά πριν το τέλος ο Acosta ανέβηκε στην 4η θέση, έχοντας πίσω του τους Di Giannantoniο, Morbidelli Mir και Bezzecchi 8ο πλέον, με τους Luca Marini και Quartararo να ακολουθούν για να κλείσουν την πρώτη δεκάδα.

Στο 12ο λεπτό πριν από το τέλος άρχισαν να πέφτουν και οι πρώτες ψιχάλες οπότε βγήκαν και οι σχετικές σημαίες, όμως αυτό δεν ενόχλησε τους αναβάτες με την βροχή να ξεκινά να πέφτει τελικά μετά τη λήξη του session. 

Με έξι λεπτά να απομένουν ο Marini έκανε ένα πολύ καλό γύρο και ανέβηκε στην τρίτη θέση της άτυπης κατάταξης κατεβάζοντας όλους τους υπόλοιπους κατά μία θέση, ενώ ο Bulega πλησίασε τον Bagnaia στο ένα μόλις χιλιοστό του δευτερολέπτου με τους δυο τους να βρίσκονται 19η και 18η θέση αντίστοιχα και 1,5 δλ. από την κορυφή. 

Στα τελευταία λεπτά πολλοί αναβάτες άλλαξαν το εμπρός ελαστικό του με φρέσκο για μια τελευταία επίθεση με τον Miller να ανεβαίνει δεύτερος, 2,3 δέκατα πίσω από τον Marquez (δεν άλλαξε ελαστικό) με τον J.Zarco να διατηρείται στην τρίτη θέση, όμως στον τελευταίο γύρο ο Bezzecchi ανέβηκε δεύτερος και με δύο δέκατα διαφορά από τον Καταλανό!

Στο τέλος ο N.Bulega κατάφερε να περάσει τον Bagnaia και να του ρίξει και 2,5 περίπου δέκατα για να καταταγεί 14ος με τον δις Παγκόσμιο Πρωταθλητή στο MotoGP 17ο και 1,161 δλ. πίσω από την κορυφή.

 

Θέση

#

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

73

Alex MARQUEZ

BK8 Gresini Racing MotoGP

1'39.145

2

72

Marco BEZZECCHI

Aprilia Racing

1'39.341

3

43

Jack MILLER

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1'39.378

4

5

Johann ZARCO

CASTROL Honda LCR

1'39.494

5

44

Pol ESPARGARO

Red Bull KTM Tech3

1'39.506

6

21

Franco MORBIDELLI

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1'39.534

7

10

Luca MARINI

Honda HRC Castrol

1'39.549

8

36

Joan MIR

Honda HRC Castrol

1'39.550

9

37

Pedro ACOSTA

Red Bull KTM Factory Racing

1'39.666

10

54

Fermin ALDEGUER

BK8 Gresini Racing MotoGP

1'39.685

11

20

Fabio QUARTARARO

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

1'39.732

12

49

Fabio DI GIANNANTONIO

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1'39.737

13

79

Ai OGURA

Trackhouse MotoGP Team

1'39.986

14

11

Nicolo BULEGA

Ducati Lenovo Team

1'40.073

15

33

Brad BINDER

Red Bull KTM Factory Racing

1'40.185

16

42

Alex RINS

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

1'40.221

17

63

Francesco BAGNAIA

Ducati Lenovo Team

1'40.306

18

25

Raul FERNANDEZ

Trackhouse MotoGP Team

1'40.349

19

23

Enea BASTIANINI

Red Bull KTM Tech3

1'40.400

20

88

Miguel OLIVEIRA

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1'40.857

21

35

Somkiat CHANTRA

IDEMITSU Honda LCR

1'41.263

22

32

Lorenzo SAVADORI

Aprilia Racing

1'41.520