Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP Ινδονησία: Pole Position και ρεκόρ Bezzecchi – Η χειρότερη κατάταξη της Ducati

Με τον Marc Marquez τέρμα κάτω, γλιτώνει τα σχόλια και ο Bagnaia
Με τον Marc Marquez τέρμα κάτω, γλιτώνει τα σχόλια και ο Bagnaia
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/10/2025

Τα βλέμματα στην Ινδονησία ήταν στραμμένα στις εργοστασιακές Ducati την ίδια στιγμή που οι δορυφορικές και μία συγκεκριμένη Aprilia ήταν με διαφορά ταχύτερες και έδειχναν, ειδικά ο Bezzecchi, πως θα έχουν για άλλη μία φορά το πάνω χέρι.

Είναι φυσιολογικό να κοιτά κανείς τις δύο εργοστασιακές από την στιγμή που κυριαρχούν στο πρωτάθλημα που είχε κριθεί πριν από την μέση του και κλείδωσε πολλούς αγώνες πριν το τέλος του. Θα ήταν έως και ανησυχητικό, αν δεν γινόταν αυτό, αν ο κόσμος δεν επικεντρωνόταν σε αυτούς τους δύο.

Ωστόσο αυτή η πίστα δεν ευνοεί τις μοτοσυκλέτες, προετοιμασμένες για το απόλυτο. Ναι, κάποιες MotoGP είναι πιο απόλυτες από τις υπόλοιπες. Φτιαγμένη για να είναι δημόσιος δρόμος τις υπόλοιπες ημέρες και με μία πολύ στενή και συγκεκριμένη αγωνιστική γραμμή με την πρόσφυση να εξαφανίζεται μόλις πατήσεις εκτός αυτής, όπως έδειξε σήμερα ο Quartararo και όπως έχει φανερώσει από την πρώτη στιγμή της λειτουργίας της η πίστα αυτή, αλλάζει τα δεδομένα για τις ομάδες.

Ο Bezzecchi δεν είναι η πρώτη φορά που ανεβαίνει στην πρώτη γραμμή της εκκίνησης και μάλιστα στην πρώτη θέση. Είναι όμως η πρώτη φορά που έχει την ευκαιρία να κερδίσει τον αγώνα με τρόπο διαφορετικό από αυτό που έγινε στην Αγγλία, στον 7ο γύρο του φετινού πρωταθλήματος.

Η Aprilia είναι επίσης η πρώτη φορά από πέρσι στην Γερμανία που ανεβάζει δύο μοτοσυκλέτες στην πρώτη σειρά και ξεκάθαρα για αυτό ευθύνεται η συγκεκριμένη πίστα. Όταν άλλωστε βλέπεις τον Marini να είναι ο ταχύτερος στην FP1 καταλαβαίνεις πως οι υπόλοιποι απλά παλεύουν να βρουν την πρόσφυση.

Είναι αστείο, αν όχι λυπηρό, να βλέπεις σχολιασμό για τις πτώσεις του Marc Marquez και αναφορές στο παρελθόν του όταν έκανε το εξής απλό εχθές, απλό για τον ίδιο, να πιέζει στο όριο. Όπως κάποτε έκανε την μοτοσυκλέτα της Honda προσπαθώντας να βρει τρόπο να κερδίσει τις ταχύτερες. Τώρα ήταν ο μόνος από τους δύο που πάλεψε να βρει το όριο της GP25 σε αυτή την πίστα. Αν περιμένεις κάτι λιγότερο από τον Marc Marquez, τότε εσύ κάνεις το λάθος και όχι οι πτώσεις που είναι μία σοβαρή πιθανότητα ως φυσικό επακόλουθο αυτής της δοκιμασίας, σε μία ενότητα του τριημέρου σχεδιασμένη ακριβώς για αυτό: Τις δοκιμές της Παρασκευής.

Ο Aldeguer από την πλευρά της Ducati τα πήγε πολύ καλύτερα με μία λίγο πιο διαφορετική Ducati ενώ και ο Marc Marquez έδειξε ότι μπορεί να ανακάμψει.

Το εισιτήριο από την Q1 δεν ήταν βεβαιότητα αλλά απλή ένδειξη γιατί δεν ήταν με διαφορά ταχύτερος και δεν πήρε και την πρώτη θέση άλλωστε με τον Di Giannantonio να είναι ταχύτερος. Στην Q2 δεν ανέβηκε ποτέ στον ταχύτερο ρυθμό, όπως έκανε ο Aldeguer για παράδειγμα.

Και πάλι όμως, ακόμη και εκείνος δεν ήταν ταχύτερος από τον Bezzecchi που αμέσως ήταν στο 1.29 χαμηλό πριν κατέβει και στο 1.28 με απόλυτη και ξεκάθαρη διαφορά από τους υπόλοιπους.

Ο ίδιος είναι πιο μετρημένος για το αποτέλεσμα του Sprint σε λίγο και για τον αγώνα αύριο, η αλήθεια είναι όμως πως είναι το φαβορί για τον συγκεκριμένο αγώνα και η πρώτη φορά φέτος που συμβαίνει αυτό με πιο απόλυτο τρόπο.

 

Αποτελέσματα Q2

ΘΕΣΗ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΔΙΑΦ

ΧΡΟΝΟΣ

1

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

 

01:28.832

2

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+0.398 / +0.398

01:29.230

3

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+0.452 / +0.054

01:29.284

4

42A. Rins

 

+0.504 / +0.052

01:29.336

5

37P. Acosta

 

+0.511 / +0.007

01:29.343

6

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+0.681 / +0.170

01:29.513

7

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+0.909 / +0.228

01:29.741

8

20F. Quartararo

 

+0.939 / +0.030

01:29.771

9

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

+0.941 / +0.002

01:29.773

10

88M. Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+1.019 / +0.078

01:29.851

11

49F. Di Giannantonio

 

+1.052 / +0.033

01:29.884

12

36J. Mir

Honda HRC Castrol

+1.127 / +0.075

01:29.959

Αποτελέσματα Q1

1

49F. Di Giannantonio

   

01:29.582

2

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

+0.088 / +0.088

01:29.670

3

21F. Morbidelli

 

+0.136 / +0.048

01:29.718

4

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+0.375 / +0.239

01:29.957

5

33B. Binder

 

+0.414 / +0.039

01:29.996

6

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+0.414 / +0.000

01:29.996

7

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+0.660 / +0.246

01:30.242

8

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+0.750 / +0.090

01:30.332

9

35S. Chantra

IDEMITSU Honda LCR

+1.041 / +0.291

01:30.623

10

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+1.374 / +0.333

01:30.956