Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP, Misano, FP1: Ταχύτερος ο Franco Morbidelli – Ντεμπούτο για τη Yamaha V4

2ος ο Quartararo και 3ος ο Di Giannantonio - Αφοί Marquez κλείνουν την πεντάδα
franco
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/9/2025

Η δράση στο Misano ξεκίνησε με ταχύτερο όλων τον Franco Morbidelli στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά, με δεύτερο τον Quartararo και τρίτο τον Di Giannantonio. Τα αδέρφια Marquez πήραν την 4η και 5η θέση με τον Alex μπροστά από τον Marc, ενώ η πρωτοεμφανιζόμενη Yamaha V4 με τον Augusto Fernandez βρέθηκε στην 21η θέση.

O Marc Marquez βγήκε κεφάτος στην πίστα και ήταν ο ταχύτερος στην αρχή της FP1. O Di Giannantonio στην συνέχεια πέρασε πρώτος, ενώ ο Bagnaia ήταν τρίτος και τέταρτος ο Jorge Martin και ο Augusto Fernandez με τη νέα Yamaha V4 ήταν εκείνη τη στιγμή στην 9η θέση.

Ο Luca Marini που δήλωνε αισιόδοξος για την εξέλιξη της Honda ανέβηκε έπειτα στην πρώτη θέση, με τον Bezzecchi να περνάει στην συνέχεια εκείνος πρώτος.

Έπειτα η νέα V4 της Yamaha παρουσίασε πρόβλημα και ο Augusto Fernandez μπήκε στα πιτ, ενώ ο Miguel Oliveira έχει πτώση.

O Alex πέρασε πρώτος στη συνέχεια με τον Marc Marquez δεύτερο, τον Bezzecchi τρίτο και τον Di Giannantonio τέταρτο. Ο Bagnaia είναι 7ος και ο Acosta 9ος .

Στην συνέχεια ο Augusto Fernandez που είχε υποχωρήσει στην 14η θέση, πήρε την δεύτερη Yamaha V4 και ξαναβγήκε στην πίστα.

Ο Franco Morbidelli που μπήκε τελευταίος στην πίστα λόγω τιμωρίας από τον προηγούμενο γύρο, έγραψε τον ταχύτερο γύρο, 1:31:342 και αμέσως μετά ο Di Giannantonio πέρασε δεύτερος.

Ο Miguel Oliveira έχει και δεύτερη πτώση λίγο πριν το τέλος, ενώ πτώση σημείωσε και ο Morbidelli στο τέλος χωρίς ευτυχώς να χτυπήσει.

Παρακάτω οι ταχύτεροι γύροι ανά αναβάτη:

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

Franco Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1:31.34

2

Fabio Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

1:31.59

3

Fabio Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1:31.59

4

Alex Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

1:31.60

5

Marc Marquez

Ducati Lenovo Team

1:31.61

6

Luca Marini

Honda HRC Castrol

1:31.61

7

Pedro Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

1:31.66

8

Marco Bezzecchi

Aprilia Racing

1:31.67

9

Raul Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

1:31.80

10

Jorge Martin

Aprilia Racing

1:31.84

11

Francesco Bagnaia

Ducati Lenovo Team

1:31.92

12

Joan Mir

Honda HRC Castrol

1:31.97

13

Jack Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1:32.01

14

Miguel Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1:32.01

15

Enea Bastianini

Red Bull KTM Tech3

1:32.15

16

Fermin Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

1:32.28

17

Maverick Viñales

Red Bull KTM Tech3

1:32.30

18

Alex Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

1:32.47

19

Ai Ogura

Trackhouse MotoGP Team

1:32.50

20

Brad Binder

Red Bull KTM Factory Racing

1:32.51

21

Augusto Fernandez

Yamaha Factory Racing Team

1:32.53

22

Johann Zarco

CASTROL Honda LCR

1:32.92

23

Somkiat Chantra

IDEMITSU Honda LCR

1:33.58