Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

Prima Pramac Yamaha MotoGP - El Turco, Jackass και YZR-M1 V4

Η παρουσίαση της ομάδας με την οποία ο Toprak κάνει επιτέλους ντεμπούτο στο MotoGP, δίπλα στον Miller
Prima Pramac MotoGP 2026
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

14/1/2026

Η Prima Pramac Yamaha MotoGP έκανε ποδαρικό στο 2026, με την παρουσίαση της ομάδας στην Academia Musicale Chigiana στο ιστορικό κέντρο της Σιένας στην Ιταλία, με τη νέα YZR-M1 V4 και τους Toprak Razgatlioglu και Jack Miller που θα βρίσκονται στο τιμόνι της.

Η επιλογή της Σιένα είναι συμβολική, αναφέρει η ομάδα, αφού αντικατοπτρίζει την κληρονομιά της ιταλικής Pramac, του ιδιοκτήτη του project που είναι παγκοσμίως γνωστή για την κατασκευή γεννηττριών, μπαταριών, παλετοφόρων οχημάτων, κ.α. Το 2026, γιορτάζονται δύο σημαντικά ορόσημα: τα 25 χρόνια συμμετοχής στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP και τα 60 χρόνια της Pramac, καθιστώντας τη Σιένα σημαντικό σκηνικό για τον εορτασμό αυτών των επετείων.

Η πρώτη σεζόν της τεχνικής συνεργασίας με τη Yamaha σηματοδότησε το πρώτο κεφάλαιο ενός μακροπρόθεσμου προγράμματος, θέτοντας σημαντικά θεμέλια για τη μελλοντική ανάπτυξη. Ως δεύτερη εργοστασιακή ομάδα της Yamaha, η Prima Pramac Yamaha MotoGP εμπιστεύεται την τεχνογωνσία της Iwata και το 2026.

Prima Pramac

Η σεζόν του 2026 σηματοδοτεί επίσης το ντεμπούτο στο MotoGP του τρεις φορές (21, 24 και 25) Παγκόσμιου Πρωταθλητή Superbike Toprak Razgatlıoglu, ο οποίος γίνεται ο πρώτος Τούρκος αναβάτης που αγωνίζεται στην κορυφαία κατηγορία. Γνωστός για το θεαματικό στιλ οδήγησής του, τις σούζες και τα endo που θυμίζουν επαγγελματία stunt-rider, η μετάβασή του στο MotoGP θα είναι ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της σεζόν. Και επιτέλους θα μπορέσουμε να δούμε αν το ταλέντο του είναι αρκετό για να τον κάνει να ξεχωρίσει στην κορυφαία διοργάνωση μοτοσυκλέτας.

Μαζί του, ο Jack Miller αποτελεί για άλλη μια φορά βασικό πυλώνα του έργου. Ο έμπειρος Αυστραλός φέρνει πολύτιμες γνώσεις για το πρωτάθλημα και θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο τόσο στην ανάπτυξη της μοτοσικλέτας όσο και στην απόδοση των αγώνων.

Yamaah V4

Η διοικητική δομή έχει επιβεβαιωθεί για το 2026, με μια ομάδα που συνεργάζεται εδώ και χρόνια, με τη σταθερότητα να αποτελεί δυνατό της σημείο.

Η ασφαλιστική εταιρεία Prima Assicurazioni θα είναι και πάλι ο κύριος χορηγός της Prima Pramac Yamaha MotoGP για τη σεζόν 2026.

Jack Miller

Ο Jack Miller δήλωσε μεταξύ άλλων: "Είναι ωραίο να ξεκινάς μια νέα σεζόν στην ίδια ομάδα. Η συνέχεια σε αυτό το paddock έχει μεγάλη σημασία και το να επιστρέφεις στο γκαράζ γνωρίζοντας τους ανθρώπους, το εργασιακό ήθος και την κατεύθυνση. Το περασμένο έτος ήταν ένα έτος μάθησης για μένα με τη Yamaha. Είχαμε μερικές δυνατές στιγμές, περάσαμε μερικές δύσκολες, αλλά τελικά χτίσαμε μαζί μια σταθερή βάση. Τώρα, με τη V4 για τη σεζόν ξεκινά ένα νέο κεφάλαιο. Είμαι περήφανος που συνεχίζω με την Prima Pramac Yamaha και ανυπομονώ να δω πού μπορούμε να φτάσουμε."

Toprak

Η σκυτάλη στον El Turco που δήλωσε τα εξής: "Σήμερα είναι μια πολύ ξεχωριστή μέρα για μένα, καθώς γίνομαι μέλος της οικογένειας της Prima Pramac Yamaha MotoGP. Η ιστορία της ομάδας και η ισχυρή συνεργασία της με τη Yamaha έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην απόφασή μου. Αυτό είναι ένα νέο κεφάλαιο στην καριέρα μου και θέλω να το προσεγγίσω με μακροπρόθεσμη προοπτική ανάπτυξης από την αρχή. Οι πρώτες δοκιμές με τη νέα YZR-M1 V4 ήταν θετικές, ειδικά όσον αφορά την επιτάχυνση και την έξοδο από τις στροφές. Φυσικά, αυτό είναι μόνο η αρχή -στο MotoGP, η απόδοση προέρχεται από τη συνεχή εργασία, την ανταλλαγή δεδομένων και τη σταδιακή βελτίωση, και σε αυτό στοχεύουμε. Ο κύριος στόχος μου αυτή τη σεζόν είναι η εξέλιξη: η προσαρμογή στο MotoGP, η κατανόηση της μοτοσυκλέτας και του επιπέδου του ανταγωνισμού, και το χτίστιμο της συνέπειας αγώνα με αγώνα. Τα αποτελέσματα έχουν σημασία, αλλά σε αυτό το στάδιο προτεραιότητα έχει η διαδικασία."