Andrea Dovizioso-Yamaha MotoGP - Με διπλό ρόλο ο Ιταλός στην Yamaha Factory Racing

Ως αναβάτης εξέλιξης αλλά και ως σύμβουλος αναβατών! - Συμφωνία μέχρι το 2027
Dovi
Από τον

Παύλο Καρατζά

20/6/2025

Η Yamaha ανακοίνωσε ότι ο Andrea Dovizioso υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την εργοστασιακή ομάδα στο MotoGP, αναλαμβάνοντας τους ρόλους του δοκιμαστή αναβάτη αλλά και του συμβούλου απόδοσης αναβατών μέχρι το 2027.

Με την ιδιότητα του Test Rider, δηλαδή αναβάτη δοκιμών, ο Dovizioso θα συμμετέχει σε ιδιωτικές δοκιμές εκτός του ημερολογίου των Grand Prix, συμβάλλοντας άμεσα στην εξέλιξη των πρωτότυπων μοτοσυκλετών της Yamaha, με τον Ιταλό να έχει συμβάλλει σε αυτό τον ρόλο και στο πρόσφατο παρελθόν και μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση το 2022.

Επιπλέον, ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής του 2004 στη κατηγορία των 125 κ.εκ.  θα αναλάβει τον νεοσύστατο ρόλο του Rider Performance Advisor - Συμβούλου Απόδοσης Αναβάτη. Στην ουσία δηλαδή θα είναι ο άνθρωπος ανάμεσα στους αναβάτες και του μηχανικούς, ώστε να διευκολύνει την επικοινωνία και την συνεννόηση μεταξύ των δύο πλευρών, υποστηρίζοντας την ομάδα της Yamaha στο MotoGP στην ανάλυση και τη μεταφορά δεδομένων.

Ο Ιταλός δήλωσε σχετικά: "Είμαι πραγματικά χαρούμενος που ανακοινώνω επίσημα αυτή τη νέα σύνδεση με τη Yamaha Motor Co., Ltd. Ξέρω ότι αποτελεί ένα σημαντικό βήμα σε μια σχέση που βασίζεται στην αμοιβαία εμπιστοσύνη και τον σεβασμό. Αισθάνομαι απόλυτα άνετα στο ρόλο που έχουμε ορίσει μαζί με τη Yamaha, με στόχο τη μεγιστοποίηση της συμβολής μου σε αυτό το σημαντικό έργο. Και με τις δύο ιδιότητες, ως Test Rider και Σύμβουλος Απόδοσης Αναβάτη, θεωρώ τον εαυτό μου ως βασικό σύνδεσμο μεταξύ των διαφόρων παραγόντων που εμπλέκονται στη διαδικασία ανάπτυξης. Στόχος μου θα είναι να δημιουργήσω ισχυρή συνεργασία μεταξύ αναβατών, ομάδας και πληρώματος, αξιοποιώντας την εμπειρία μου τόσο στην πίστα όσο και μέσα στο γκαράζ. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι αυτό το ταξίδι θα διαμορφωθεί από πολλές μικρές λεπτομέρειες που χρειάζονται προσοχή, αλλά έχουμε επίσης ένα σαφές όραμα για το αποτέλεσμα που θέλουμε να επιτύχουμε και γνωρίζουμε το επίπεδο αφοσίωσης που απαιτείται για να φτάσουμε εκεί".

Βάσει της παραπάνω εξέλιξης ο πολύπειρος Ιταλός φαίνεται πως θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη των αγωνιστικών μοτοσυκλετών MotoGP της ιαπωνικής εταιρείας, ειδικά σε ένα χρονικό σημείο που οι κατασκευαστές καταστρώνουν τα πλάνα τους, ώστε να είναι όσο πιο έτοιμοι γίνεται την σεζόν του 2027 όταν οι νέες πρωτότυπες μοτοσυκλέτες θα φέρουν κινητήρες 850 κυβικών.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.