Αποσύρεται το "69" από τα MotoGP

Φόρος τιμής στο "Kentucky Kid"
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/1/2019

Οι πληγές απ’ τον θάνατο του Nicky Hayden, το “Kentucky Kid” όπως ήταν το παρατσούκλι του, παραμένουν ακόμη ανοιχτές για την οικογένειά του και κανένας φόρος τιμής δεν θα είναι ποτέ αρκετός ώστε να καλύψει το κενό που άφησε πίσω του. Παρ’ όλα αυτά οι τιμές που έχουν δοθεί απ’ τις αγωνιστικές αρχές μετά το θάνατό του (πιο πρόσφατη αυτή της εισαγωγής του ονόματός του στο AMA Hall Of Fame) είναι λόγω του ήθους που χαρακτήριζε τον Hayden και είναι κάτι που θέλουν να παραμείνει ανεξίτηλο στο πέρασμα του χρόνου ώστε όλοι να θυμούνται πως παρά τον σκληρό ανταγωνισμό που υπάρχει, η ευγενής άμιλλα πρέπει να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο.
Ο Nicky, ξεκίνησε την αγωνιστική του καριέρα από πολύ μικρή ηλικία συμμετέχοντας σε dirt track αγώνες μέχρι που το 1998 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην πίστα. Το 2002 έλαβε μέρος ως wild cart στον αγώνα των WorldSBK, ενώ το 2003 πέρασε στα MotoGP με την Honda. Στο ντεμπούτο του κατάφερε να ανέβει αρκετές φορές στο βάθρο, ενώ δύο χρόνια αργότερα -το 2005- πήρε την πρώτη του νίκη στα MotoGP, προετοιμάζοντας κατάλληλα τη σκήνη για αυτό που θα ακολουθούσε αργότερα. Το 2006 βγήκε νικητής από ένα πρωτάθλημα που κρινόταν μέχρι τον τελευταίο αγώνα αφήνοντας πίσω του τον Rossi, ενώ το ήθος του ήταν ξεκάθαρο καθώς μετά τον τερματισμό, όπως είχε δηλώσει και ο Ιταλός αναβάτης, έσφιξαν τα χέρια και αγκαλιάστηκαν. Το 2015 όπου αποχώρησε απ’ τα MotoGP για να συνεχίσει την καριέρα του στα WorldSBK η οργάνωση τον τίμησε χρίζοντάς τον MotoGP Legend.

Τώρα η Dorna αποφάσισε να αποσύρει τον αριθμό που χρησιμοποιούσε το “Kentucky Kid” σε μια εκδήλωση που θα γίνει κατά τη διάρκεια του αμερικάνικου γύρου του πρωταθλήματος στις 14 Απριλίου στο Austin, καθώς ήταν η αγαπημένη του πίστα. Σε δηλώσεις του ο Carmelo Ezpeleta ανέφερε: “Είμαι περήφανος για την απόφαση που πήραμε να αποσύρουμε τον αριθμό "69" απ’ τους αγώνες. Ο Nicky ήταν μια σημαντική προσωπικότητα για τους αγώνες και ήταν ένα εξαιρετικό παράδειγμα ως αναβάτης, τόσο εντός όσο και εκτός της πίστας. Είναι μεγάλη μου ευχαρίστηση που θα τιμήσω την ιστορία του γι’ άλλη μια φορά, διασφαλίζοντας πως το "69" θα παραμείνει συνώνυμο με το πρόσωπό του και τον θρύλο του.”

Ο πατέρας του δέχτηκε τον φόρο τιμής απ’ την Dorna δηλώνοντας: “Είναι μεγάλη τιμή για τον Nicky που ο αριθμός του θα αποσυρθεί στο Austin. Ταιριάζει πάρα πολύ το ότι θα γίνει στον αμερικάνικο γύρο, καθώς αυτό ο αγώνας είχε μεγάλη σημασία για τον Nicky και πάντοτε ανυπομονούσε να έρθει η ώρα να αγωνιστεί σε αυτόν κάθε χρόνο. Για μένα, είναι μια ξεχωριστή εκδήλωση αφού χρησιμοποιούσα τον ίδιο αριθμό όταν αγωνιζόμουν και είμαι πολύ περήφανος που είδα τον Nicky να τον χρησιμοποιεί σ’ όλη του την καριέρα. Εκ μέρους μου και της οικογένειάς μου θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την Dorna που θα τιμήσει τον Nicky με αυτόν τον ξεχωριστό τρόπο, καθώς και με τις άλλες ευγενικές κινήσεις που έχει κάνει για να μας υποστηρίξει τις δύσκολες στιγμές.”

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.