Cal Crutchlow: "Πήγαινα κόντρα στα "ρομποτάκια" των MotoGP"!

Δηλώσεις Crutchlow στον απόηχο της παραμονής της LCR στα MotoGP ως το 2026
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/1/2021

Η LCR προστέθηκε κι αυτή στην λίστα των ομάδων που επέκτειναν την συμφωνία τους για παραμονή στα MotoGP ως το 2026, μετά τις ΚΤΜ και Ducati. Ο πρώην αναβάτης αγώνων, Lucio Cecchinelli, ξεκίνησε την ομάδα το 1996 "με δύο μηχανικούς και ένα βαν", όπως λέει χαρακτηριστικά, και μετά από εννέα χρόνια στην κατηγορία των 125, μεταπήδησε στα 250cc το 2002, ενώ από το 2006 βρίσκεται στα MotoGP πάντα με την υποστήριξη της Honda.

Ανάμεσα στις επιτυχίες της συμπεριλαμβάνονται 85 τερματισμοί στο βάθρο και 24 νίκες σε όλες τις κατηγορίες, τρεις εκ των οποίων έγιναν στα MotoGP με αναβάτη τον Cal Crutchlow.

Ο Βρετανός αναβάτης όμως αποτελεί πλέον παρελθόν για την LCR, καθώς αναλαμβάνει από φέτος τον ρόλο του αναβάτη εξέλιξης για την εργοστασιακή ομάδα της Yamaha. Ο Crutchlow ήταν ένας από τους λίγους ανθρώπους στα paddock των GP που δεν μάσαγε τα λόγια του, έχοντας μάλιστα επικριθεί πολλές φορές για την αφοπλιστική ειλικρίνεια των απόψεών του, αποτελώντας τον φόβο και τον τρόμο των PR!

Ο ίδιος, αν και αντιλαμβάνεται ότι πολλές φορές βρέθηκε "μπλεγμένος" εξαιτίας των δηλώσεών του, ενώ θεωρήθηκε ως υπερόπτης από πολλούς στο χώρο, θεωρεί ότι ανέκαθεν είχε μια στενή και ειλικρινή επαφή με τον κόσμο έξω από τα paddock. Όπως δήλωσε σε μια συνέντευξή του που θα ταράξει σίγουρα τα νερά των MotoGP, "Στο κάτω-κάτω, δεν είμαι διαφορετικός από τον υπόλοιπο κόσμο, ενώ πολλοί αναβάτες θεωρούν τους εαυτούς τους υπεράνω από άλλους, γιατί απολαμβάνουν κάποια προνόμια."

Θέλοντας να στείλει ένα μήνυμα σε όσους προσπαθούν να βάλουν σε καλούπια τις προσωπικότητες των αναβατών για να συμπλέουν με την εταιρική εικόνα των εργοστασίων, ο Crutchlow πιστεύει ακράδαντα ότι το να λες τα πράγματα με το όνομά τους έτσι όπως τα αισθάνεσαι, ανταμείβει όχι μόνο τον ίδιο αλλά και τους χορηγούς του. "Λέω όσα λέω γιατί αυτά είναι που πιστεύω", εξηγεί. "Το αν είναι σωστό ή λάθος που τα λέω, αυτό δεν το ξέρω! Δεν πρόκειται όμως να πω ψέματα για κάτι, θα πω την αλήθεια έτσι όπως τη νιώθω. Αυτός είναι ο λόγος που είχα πάντα καλή σχέση με τον Τύπο, έστω και να με έριξαν στα σκ@τ@ μερικές φορές. Στο τέλος της ημέρας όμως, θεωρώ ότι οι άνθρωποι με σέβονταν γιατί είμαι διαφορετικός".

Η συνέχεια των δηλώσεών του είναι πραγματικά πιο έντονη, καθώς όπως λέει "διαφέρω από τα "ρομποτάκια" που αντανακλούν την εταιρική εικόνα και δίνουν τις εταιρικές απαντήσεις που θέλουν τα εργοστάσια. Νομίζω ότι όλο αυτό έχει αποδώσει καλά για μένα αλλά και για τους χορηγούς μου. Έχω κρατήσει τους ίδιους σπόνσορες για πάρα πολλά χρόνια, είμαι με την Monster περισσότερο καιρό από οποιονδήποτε άλλο αναβάτη."

Ο Crutchlow θεωρεί ότι αυτό οφείλεται στην προσωπικότητά του και ότι είναι πιο κοντά στον κόσμο, ο οποίος τους βλέπει σας ήρωες, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι. "Είμαστε απλώς καλοί στην δουλειά μας, Όπως όλοι οι άνθρωποι που είναι καλοί στην δουλειά τους." Εκεί αποδίδει και την καλή επαφή που έχει και με τον κόσμο που δεν εμπλέκεται στους αγώνες, καθώς δεν πιστεύει ότι ο ίδιος είναι κάτι ξεχωριστό. Δεν έχει αυτή την υπεροψία που χαρακτηρίζει άλλους αναβάτες επειδή βρίσκονται σε μια πλεονεκτική θέση. Όπως χαρακτηριστικά λέει "μπορεί κάποιοι να θεωρούν υπεροπτική και την δική μου συμπεριφορά, αλλά εγώ τα βράδια κοιμάμαι ήσυχος και ξέρω ότι ο κόσμος με γουστάρει γι' αυτό που είμαι."

Ως αναβάτης εξέλιξης κι όχι ως αγωνιζόμενος, ο Crutchlow έχει επαναπροσδιορίσει τις προτεραιότητές του στην ζωή. "Το βασικό μου μέλημα είναι να πάω την Willow (την κόρη του) στο σχολείο", δηλώνει. "Έχω ήδη σχεδιάσει με την Yamaha να μην κάνω δοκιμές όταν θα είναι η πρώτη της μέρα στο σχολείο. Είναι μεγάλο γεγονός για μένα και ειλικρινά πιστεύω πως αποσύρομαι από τους αγώνες την κατάλληλη στιγμή." Αυτό που δεν θα του λείψει, σύμφωνα με όσα λέει, είναι τα ταξίδια και η μικροπολιτική των αγώνων. Δηλώνει πως όλα αυτά τα χρόνια το διαχειρίστηκε με τον καλύτερο τρόπο, αλλά πλέον δεν μπορεί να ακολουθήσει όλα όσα συμβαίνουν μεταξύ των εργοστασίων, τους κανονισμούς κ.τ.λ.

Θα του λείψει όμως ο ανταγωνισμός και οι φίλοι του στα paddock, όπως ο Jack Miller και ο Sam Lowes. "Είμαστε κολλητοί φίλοι", όπως λέει. "Περνάω τα ηνία της σκληρής γλώσσας στον Jack και της δυσκολίας (του να οδηγεί τραυματισμένος) στον Sammy. Του είπα να σφίξει τα δόντια στο Portimao και το έκανε. Δεν μπορούσαμε να του ζητήσουμε κάτι παραπάνω. Ανυπομονώ να τους παρακολουθήσω στους αγώνες, αλλά θα μου λείπουν κάθε εβδομάδα που θα περνάει".

Δεν παρέλειψε, βέβαια, να πει πως θα του λείψουν και τα μέλη από όλες τις ομάδες που πέρασε (Tech3, Ducati, LCR), ενώ τώρα, μετά τις αναβολές και τις αλλαγές στο πρόγραμμα των δοκιμών, ο Crutchlow θα πρέπει να περιμένει μέχρι τον Μάρτιο για το Qatar, όπου θα κάνει το ντεμπούτο του ως αναβάτης δοκιμών της Yamaha. Υπάρχει επίσης και η πιθανότητα να συμμετάσχει σε κάποιους αγώνες ως wild card, αλλά ακόμη τίποτε δεν έχει επιβεβαιωθεί.

MotoGP: Από 2 έως 2184 ημέρες – Είναι όλοι τους ήρωες

Όλοι αγαπάνε ένα comeback - Ο Nick Harris θυμάται τις πιο εντυπωσιακές επιστροφές στην ιστορία του MotoGP
MotoGP Comebacks
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

9/10/2025

Από τον Mike Hailwood ως τον Marc Márquez, η ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας είναι γεμάτη με αναβάτες που αρνήθηκαν να τα παρατήσουν. Άλλοι χρειάστηκαν λίγες μέρες. Άλλοι, όπως ο Márquez, πάνω από έξι χρόνια. Όλοι όμως απέδειξαν πως η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται στο γκάζι, αλλά στο κουράγιο

Μπορεί να διαρκέσει δυο μέρες. Μπορεί να κρατήσει πάνω από μια δεκαετία. Όμως όλοι αγαπάμε ένα ηρωικό comeback, όσο μακρύ κι αν είναι. Από τον Mike Hailwood, τον Barry Sheene και τον Mick Doohan, μέχρι τον Jorge Lorenzo και τον σημερινό “βασιλιά των comeback” Marc Márquez, όλοι τους κέρδισαν επάξια μια θέση στις καρδιές μας.

Mike Hailwood – Η επιστροφή του θρύλου

Όταν η Honda αποχώρησε από τους αγώνες Grand Prix στο τέλος του 1967, πλήρωσε τον Hailwood, τετράκις παγκόσμιο πρωταθλητή, για να μην αγωνιστεί με άλλη εργοστασιακή ομάδα. Εκείνος στράφηκε στη Formula 1, ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο και μάλιστα βραβεύτηκε με το George Medal όταν έσωσε τον Clay Regazzoni από φλεγόμενο μονοθέσιο στο Kyalami.
Όμως το μικρόβιο των δύο τροχών δεν έσβησε ποτέ. Το 1978, στα 38 του χρόνια, επέστρεψε στο Isle of Man TT με Ducati και φυσικά… νίκησε. Το επανέλαβε και το 1979, πριν αποσυρθεί οριστικά. Τραγικά, δύο χρόνια αργότερα, σκοτώθηκε σε τροχαίο μαζί με την 9χρονη κόρη του Michelle.

MotoGP Comebacks

Barry Sheene – Ο ήρωας με το τσιγάρο στο χέρι

Ήταν 1975 όταν η κάμερα της Thames Television κατέγραφε τον Barry Sheene να πετάγεται στον αέρα με 250 km/h στη Daytona. Το φρικτό ατύχημα τον έκανε εθνικό ήρωα, σπασμένος μηρός, σπασμένο χέρι, καμένα γόνατα, αλλά ο Barry προσπαθούσε να λύσει το κράνος του μόνος του, ενώ περιέγραφε τις κακώσεις του χαμογελώντας στην κάμερα, ζητώντας ένα τσιγάρο.
Μόλις επτά εβδομάδες αργότερα, επέστρεψε στους αγώνες στο Cadwell Park και σε τέσσερις μήνες κέρδισε το πρώτο του Grand Prix στο Assen. Ακολούθησαν δύο παγκόσμιοι τίτλοι και 18 νίκες. Ακόμα και μετά το τρομακτικό ατύχημα στο Silverstone το 1982, ο Sheene γύρισε πίσω επτά μήνες αργότερα για να συνεχίσει να αγωνίζεται.

MotoGP Comebacks

Mick Doohan – Από τη διάσωση στο μεγαλείο

Το 1992, ο Mick Doohan βρισκόταν ένα βήμα πριν από τον πρώτο του τίτλο, όταν ένα ατύχημα στο Assen του κόστισε σοβαρό τραυματισμό στο πόδι. Το νοσοκομείο δεν αντέδρασε σωστά, και όταν απειλήθηκε ακρωτηριασμός, ο θρυλικός Dr. Costa τον ”απήγαγε” για να τον μεταφέρει στην κλινική του στην Ιταλία.
Ο Doohan επέστρεψε επτά εβδομάδες αργότερα, σχεδόν ανίκανος να περπατήσει, αλλά αποφασισμένος να μην αφήσει τον Wayne Rainey να του πάρει τον τίτλο. Έχασε εκείνο το πρωτάθλημα για μόλις τέσσερις βαθμούς, αλλά έναν χρόνο μετά ξανακέρδισε, και στη συνέχεια κατέκτησε πέντε συνεχόμενα παγκόσμια πρωταθλήματα.

MotoGP Comebacks

Jorge Lorenzo – Ο άνθρωπος των δύο ημερών

Το 2013, ο Lorenzo έσπασε την κλείδα του σε πτώση στις ελεύθερες δοκιμές του Assen. Όλοι υπέθεσαν πως η σεζόν του τελείωσε. Όμως δύο μέρες μετά, γύρισε στην πίστα με δέκα βίδες και μια πλάκα τιτανίου και τερμάτισε πέμπτος μέσα σε αφόρητο πόνο. Δύο εβδομάδες αργότερα έπεσε ξανά και ξανατραυματίστηκε, αλλά δεν εγκατέλειψε ποτέ. Μέσα σε ενάμιση χρόνο, το 2015, έγινε τριπλός παγκόσμιος πρωταθλητής MotoGP.

MotoGP Comebacks

Marc Márquez – Ο βασιλιάς των comebacks

Κανείς δεν έχει γράψει ιστορία όπως ο Marc Márquez. Μετά τον τραυματισμό του το 2020, πέρασε πέντε μεγάλες επεμβάσεις, 108 πτώσεις, και 2184 μέρες μέχρι να ξανασηκώσει το τρόπαιο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή στο Motegi το 2025.
Περισσότερα από 1000 μέρες χωρίς νίκη, μια ατελείωτη διαδρομή αποκατάστασης και ψυχικής αντοχής — και τελικά, μια από τις πιο συγκλονιστικές επιστροφές στην ιστορία του αθλητισμού.

MotoGP Comebacks

Δεν έχει σημασία ο χρόνος, οι τραυματισμοί ή οι συνθήκες.
Όλοι αυτοί οι αναβάτες αλλά και πολλοί ακόμη, απέδειξαν ότι το θάρρος, η επιμονή και η ψυχή είναι τα πραγματικά χαρακτηριστικά ενός πρωταθλητή.
Και για αυτό είναι όλοι τους ήρωες.