Crutchlow εξοργισμένος: Τα "χώνει" στην Dorna!

"Γελοία η ποινή", δήλωσε
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

1/4/2019

Ο Cal Crutchlow ήταν ένας από τους αναβάτες που ήλπιζαν –και μπορούσαν- να πετύχουν έναν τερματισμό στο βάθρο, στον αγώνα της Αργεντινής. Όμως οι αγωνοδίκες είχαν άλλη γνώμη, καθώς του επιβλήθηκε ποινή διέλευσης από τα πιτς για άκυρη εκκίνηση, με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να ξαναφτάσει το γκρουπ των πρωτοπόρων, αφού από την πέμπτη θέση βρέθηκε στην 22η.
Μετά τον τερματισμό του αγώνα μάλιστα, οι κάμερες των κατέγραψαν να μπαίνει σε πολλά box άλλων ομάδων, προκειμένου να βρει μια πόρτα που θα τον οδηγούσε στην πίσω μεριά των paddock για να πάει όσο πιο σύντομα γινόταν στα γραφεία των αγωνοδικών. Τελικά βρήκε το πέρασμα μέσα από το box του Maverick Vinales, σε ένα πρωτοφανές σκηνικό!
Ο αναβάτης της LCR ζήτησε και πήρε το τηλεοπτικό υλικό από τις ειδικές κάμερες που είναι τοποθετημένες στην σχάρα εκκίνησης, που δείχνουν ότι η μετακίνησή του ήταν μικρότερη από ένα εκατοστό. Οι οργανωτές παρέπεμψαν τον Crutchlow στο άρθρο 1.18 της ενότητας 14, το οποίο αναφέρει: "Όποιος αναβάτης κάνει βιαστική εκκίνηση θα είναι υποχρεωμένος να κάνει διέλευση από τα πιτς, όπως περιγράφεται στο άρθρο 1.19. Η μοτοσυκλέτα πρέπει να είναι στατική την ώρα που σβήνουν τα κόκκινα φώτα. Η άκυρη εκκίνηση προσδιορίζεται από την κίνηση της μοτοσυκλέτας προς τα εμπρός, την ώρα που σβήνουν τα φώτα. Σε περίπτωση ελάχιστης κίνησης και σταματήματος, όσο τα κόκκινα φώτα είναι αναμμένα, οι υπεύθυνοι αξιωματούχοι θα είναι οι μοναδικοί κριτές για το αν έχει κερδηθεί κάποιο πλεονέκτημα ή όχι. Αν επιβληθεί μια ποινή λόγω άκυρης εκκίνησης, η Διεύθυνση του Αγώνα θα πρέπει να επικοινωνήσει την ποινή στον αναβάτη το συντομότερο δυνατό."

Δείτε εδώ το βίντεο από τις ειδικές κάμερες στην εκκίνηση

Η αλήθεια είναι ότι στα replay της τηλεοπτικής κάλυψης, αυτή η ελάχιστη κίνηση δεν φαίνεται καν, ενώ στο υλικό από τις ειδικές κάμερες της Dorna, μπορεί να κανείς να διακρίνει μια πάρα πολύ μικρή μετατόπιση του μπροστινού τροχού. Ο Crutchlow από την μεριά του ισχυρίζεται ότι αυτή η κίνηση φαίνεται γιατί προσπαθούσε να ισορροπήσει με τα δάχτυλα των ποδιών του πάνω στην μοτοσυκλέτα και ότι ο συμπλέκτης του ήταν πλήρως πατημένος μέχρι που έσβησαν τα φώτα. "Αν δείτε την πλαϊνή κάμερα, την οποία αυτή μου έδειξαν, φαίνεται πως κουνήθηκα, αλλά δεν ήταν ούτε ένα εκατοστό. Ισορροπώ με τα δάχτυλά μου", δήλωσε ο Crutchlow. "Δεν έχω αφήσει τον συμπλέκτη. Μπορούμε να τους δείξουμε ότι η μανέτα του συμπλέκτη ακουμπάει πάνω στο κλιπόν και στη συνέχεια τον αφήνω μία φορά για την εκκίνηση. Οπότε, αν υπάρχει μεγάλος τζόγος από την μανέτα του συμπλέκτη μέχρι το σημείο που πιάνει ο συμπλέκτης, δεν σημαίνει ότι τον κρατάω και τσουλάω λίγο την μοτοσυκλέτα. Προσπαθώ να ισορροπήσω και λένε ότι έκανα άκυρη εκκίνηση. Είναι γελοίο!"


Σύμφωνα πάντως με τους κανονισμούς, αν ο Crautchlow είχε κουνηθεί και είχε σταματήσει πριν σβήσουν τα φώτα, θα μπορούσε να αποφύγει την ποινή. Πάνω σε αυτό το σημείο, ο Βρετανός αναβάτης ήταν πολύ καυστικός για τον Freddie Spencer, ο οποίος από φέτος είναι ο Πρόεδρος της Επιτροπής Κριτών FIM MotoGP, με σκοπό να έχει μια καλύτερη κρίση –που του προσδίδει η εμπειρία του από τους τίτλους και της 27 νίκες στα GP- για το τι συμβαίνει μέσα στην πίστα από την οπτική των αναβατών. Ο Crutchlow λοιπόν είπε ότι κάποιος που τοποθετήθηκε σε αυτή τη θέση για να έχει καλύτερη αντίληψη του αγώνα, αλλά και για να αντιλαμβάνεται την οπτική των αναβατών σε ό,τι έχει να κάνει με συμβάντα που γίνονται στις προσπεράσεις, θα έπρεπε να κάνει την δουλειά του. Υποστηρίζει επίσης ότι δεν θα ήθελε να του προσάψουν το πλεονέκτημα της αμφιβολίας, μιας και δεν θεωρεί ότι έκανε κάτι λάθος, εμμένοντας στην θέση του για την μη χρήση συμπλέκτη και για την προσπάθειά του να ισορροπήσει πάνω στην μοτοσυκλέτα. Όπως είπε χαρακτηριστικά, στην επόμενη συνέλευση της Επιτροπής Ασφαλείας των αναβατών που θα δείξουν το σχετικό βίντεο, οι υπόλοιποι αναβάτες θα βάλουν τα γέλια και θα χάσουν κάθε ίχνος σεβασμού προς τον Freddie Spencer. "Είναι γελοίο", επέμεινε. "Δεν κέρδισα τίποτα από αυτό και αμαυρώνει την εικόνα της εκπληκτικής εκκίνησης που πέτυχα. Δεν κυλούσα την μοτοσυκλέτα όταν έσβησαν τα φώτα, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να κάνω τίποτε για να αλλάξω αυτή την απόφαση."

ροσπαθώ να ισορροπήσω και λένε ότι έκανα άκυρη εκκίνηση. Είναι γελοίο!"

O Βρετανός αναβάτης της LCR δεν μάσησε τα λόγια του και σε ό,τι έχει να κάνει το σκεπτικό του Spencer, λέγοντας πως κατά την άποψή του δεν θα έδινε ποτέ τέτοια ποινή στον Marquez, στον Rossi, στον Dovi, ή σε κάποιον σαν αυτούς. Στις δηλώσεις του ανέφερε: "Πιστεύει κανείς ότι θα έδινε στον Valentino ποινή διέλευσης από τα πιτς; Δεν θέλω να πικάρω τον Valentino ή κάποιον άλλο αναβάτη, απλώς μιλάω για κάποιον με δυνατό προφίλ. Δεν νομίζω ότι θα το έκανε. Ας πούμε ότι ο Marc είχε κάνει κάτι τέτοιο και οδηγούσε τον αγώνα. Θα του έδινε τέτοια ποινή; Εγώ νομίζω πως όχι. Αυτή είναι όμως η άποψή μου. Φυσικά θα πει ότι θα το έκανε, αλλά εγώ δεν συμφωνώ. Τον σέβομαι πάρα πολύ για ό,τι έχει καταφέρει ως αναβάτης, αλλά για την Επιτροπή Ασφαλείας ζητήσαμε κάποιον που καταλαβαίνει τους αγώνες, που θα έχει κατανόηση και κρίση για τους κανονισμούς, όποιος και για το πού επωφελείται κάποιος ή όχι. Ποιο είναι ένα σωστό προσπέρασμα και ποιο όχι… Όταν ανέβηκα στο γραφείο του, ο Freddie Spencer δεν μου είπε ούτε μία κουβέντα. Καθόταν απλώς εκεί με τα χέρια πλεγμένα μπροστά του. Ήμουν εκεί δέκα λεπτά παραπονούμενος, λέγοντας ότι δεν κουνήθηκα. Όλη η ομάδα μου ήταν εκεί. Κανείς όμως από τους κριτές δεν είπε κουβέντα. Ακούγεται λες και ήμουν μαινόμενος ταύρος, κάνοντας επίθεση προς αυτούς, αλλά πρέπει να καταλάβετε το πώς νιώθω, όπως και την άποψη όσων το είδαν στην τηλεόραση και τους ρώτησα. Θεωρούν ότι δεν έκανα άκυρη εκκίνηση."
Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και οι δηλώσεις του Lucio Cecchinelo, ιδιοκτήτη της ομάδας LCR, ο οποίος θεωρεί κι αυτός ότι δεν υπήρξε κάποιο κερδισμένο αβαντάζ από την απειροελάχιστη κίνηση της μοτοσυκλέτας του Crutchlow, η οποία ήταν τελείως άσχετη με το αποτέλεσμα. Ο Crutchlow μετά την ποινή που δέχθηκε, έχασε κάθε πιθανότητα να διπλασιάσει τους τερματισμούς στο βάθρο την φετινή χρονιά, καταλήγοντας τελικά να τερματίσει της 13η θέση.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.