Δοκιμές MotoGP: Το "ταμείο" της Jerez

Πού βρίσκονται οι ομάδες
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/11/2019

Πριν από λίγες μέρες ολοκληρώθηκαν οι τελευταίας δοκιμές των MotoGP για την χρονιά που διανύουμε. Οι εργοστασιακοί αναβάτες, οι δορυφορικοί αναβάτες και οι test riders των εργοστασίων, θα ανέβουν ξανά πάνω στις σέλες των MotoGP τον Φεβρουάριο του 2020 στην πίστα της Sepang κι αφού οι μηχανολόγοι των ομάδων θα έχουν δουλέψει εντατικά πάνω στα πρωτότυπα της νέας σεζόν.

Οι δύο δοκιμές που έγιναν φέτος, στην Valencia αμέσως μετά τον τελευταίο αγώνα και στην συνέχεια στην Jerez, ήταν το απαραίτητο "εργαλείο" προκειμένου να συγκεντρωθούν δεδομένα και στοιχεία πάνω στα οποία θα δουλέψουν οι μηχανικοί. Καταλαβαίνετε λοιπόν, πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος τους και πόσο νευραλγικής σημασίας είναι και η παραμικρή πληροφορία που μεταφέρουν οι αναβάτες, καθώς αποτελούν τον βασικό παράγοντα που θα διαμορφώσουν τα πρωτότυπα του 2020, αλλά και πόσο ενδιαφέρον έχει το να κάνουμε μια… σούμα για το πού βρίσκονται οι ομάδες εν όψει της χειμερινής διακοπής.

Ξεκινώντας από την ομάδα και το εργοστάσιο που σάρωσε ό,τι τίτλο υπήρχε την σεζόν που πέρασε –μιλάμε φυσικά για την Honda…- τα δεδομένα που είδαμε σε αυτές τις δύο δοκιμές δεν μας έκαναν πολύ σοφότερους. Ο Marquez εξακολουθεί να είναι ο μοναδικός αναβάτης που μπορεί να οδηγήσει το RC213V στο όριο, αν και πολλές φορές πληρώνει κι αυτός το κόστος μιας τόσο δύσκολης μοτοσυκλέτας, όπως μπορεί να μας διαβεβαιώσει μετά και το δεύτερο χειρουργείο του στον ώμο, το οποίο εξελίχθηκε επιτυχώς πριν από λίγη ώρα. Οι υπόλοιποι αναβάτες της Honda (συμπεριλαμβανομένου και του αδερφού του Alex που θα ξεκινήσει την rookie χρονιά του στην ίδια, εργοστασιακή ομάδα με τον Marc) είναι απλά… απογοητευτικοί. Αυτό, όπως είπαμε δεν είναι κάτι που δεν το ξέραμε. Τώρα όμως ξέρουμε και ποια είναι η οπτική των ανθρώπων του HRC, καθώς οι δηλώσεις του Takeo Yokohama (μηχανολόγος του HRC) δίνουν ακριβώς το στίγμα για το 2020. Ο Yokohama λοιπόν είπε πως το 2019 πήραν την απόφαση να αυξήσουν την δύναμη και την ταχύτητα της μοτοσυκλέτας για να κερδίζει έδαφος όσο είναι όρθια.

Στα φρένα, στις κλίσεις και σε όλες τις άλλες καταστάσεις, είπε ότι έχουν τον Marc που διαχειρίζεται με τον καλύτερο τρόπο όλα αυτά… Συνέχισε μάλιστα λέγοντας πως δεν είναι στο DNA της Honda να φτιάχνει "εύκολες" MotoGP μοτοσυκλέτες, χωρίς όμως να ασπάζεται τελείως την άποψη ότι μια πιο φιλική μοτοσυκλέτα δεν μπορεί να φέρει νίκες. Εκεί πέταξε και την "μπηχτή" για τον Crutchlow, o οποίος είχε ζητήσει μια πιο εύκολη μοτοσυκλέτα, με τον Yokohama να απαντά ότι θα μπορούσαν να του φτιάξουν μία, αλλά δεν ήταν σίγουρο ότι θα τον έκανε πιο γρήγορο. Του είπε επίσης ότι πάνω σε ένα Honda MotoGP θα πρέπει να παλεύει με την μοτοσυκλέτα, αφού γι' αυτό πληρώνεται… Παρ' όλα αυτά, οι κατευθύνσεις τους για το 2020 είναι να βελτιώσουν ακόμη περισσότερο την αποδοτικότητα της καύσης του κινητήρα και να μειώσουν τις τριβές. Ταυτόχρονα όμως θέλουν να ομαλοποιήσουν και λίγο τη δύναμη, χωρίς όμως να θυσιάσουν τα απόλυτα νούμερα ισχύος. Μέχρι στιγμής πάντως, από τα αποτελέσματα των πρώτων δοκιμών, δεν έχει φανεί να αποδίδει η προσπάθεια, εξαιρουμένης πάντα της… εξαίρεσης του Marquez.

Ούτε όμως από το στρατόπεδο της Yamaha έρχονται θεαματικές μεταβολές. Μπορεί οι μηχανικοί της να έφεραν βαρέως τις ταπεινωτικές ήττες στις ευθείες, αλλά και μετά τις δοκιμές της Jerez ο καινούργιος κινητήρας δεν έφερε την πολυαναμενόμενη ανταγωνιστικότητα που ζητούσαν οι αναβάτες της. Τόσο ο Vinales όσο και ο Rossi υπολείπονταν τουλάχιστον 10km/h τελικής από τις Ducati και τις Honda, με τον Γιατρό να δηλώνει ότι το χάσμα με τους υπόλοιπους είναι ακόμη μεγάλο. Ο Vinales βέβαια, παρά τα θέματα με την τελική, κατάφερε να γράψει τον ταχύτερο χρόνο του διημέρου στην Jerez, αλλά το πρόβλημα είναι κάτι που πρέπει να λυθεί. "Οι χρόνοι είναι καλοί, η αίσθηση είναι καλή, αλλά αν δεν ξεκινάμε πρώτοι θα έχουμε πρόβλημα", δήλωσε χαρακτηριστικά ο Maverick. Με αυτές τις δηλώσεις ήταν απόλυτα σύμφωνος και ο Rossi ο οποίος δεν κατάφερε κάτι καλύτερο από τα να βρεθεί στο τέλος της πρώτης δεκάδας των χρόνων.

Ο Quartararo από την άλλη, ο οποίος έχει κι αυτός στην διάθεσή του μια πλήρως εργοστασιακή Μ1, τα είπε όλα μέσα σε ελάχιστες λέξεις: "Το έχουμε"! Κι αυτός όμως παραδέχτηκε ότι δεν νιώθει το ίδιο άνετα όσο με τον προηγούμενο κινητήρα, αλλά οι χρόνοι του ήταν άκρως ανταγωνιστικοί μέσα στην πρώτη πεντάδα.

Από την πλευρά της Suzuki τα νέα είναι πιο αισιόδοξα καθώς ο Mir έδωσε το οκ για τον νέο κινητήρα, αν και δεν ήταν απόλυτα σίγουρος για το αν υπάρχει όντως διαφορά στην τελική ταχύτητα. Τις βελτιώσεις που είχε διαπιστώσει στην Valencia τις επιβεβαίωσε και στην Jerez, ενώ τα πολύ καλά αποτελέσματα του team mate του, Alex Rins, είναι ακόμη μια απόδειξη ότι το Suzuki του 2020 βρίσκεται στον σωστό δρόμο.

Στην φιλοσοφία του "χρειαζόμαστε κι άλλα" κινείται και ο Dovizioso με την Ducati, με το νέο πλαίσιο να αποτελεί ένα θετικό βήμα εξέλιξης, αλλά σύμφωνα με τον Ιταλό χρειάζεται ακόμη αρκετή δουλειά για να φτάσει την συμπεριφορά των αντιπάλων τους στις στροφές. Όπως είπε ο Dovi, "υπάρχουν αρκετά θετικά, αλλά και μερικά αρνητικά στοιχεία", κάνοντας τους μηχανικούς της Ducati να προετοιμάζονται για έναν δύσκολο χειμώνα. Όπως τόνισε ο Dovizioso, χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερη συλλογή και ανάλυση δεδομένων για να γίνει ένα πραγματικά μεγάλο βήμα εξέλιξης για του χρόνου.

Για τα δεδομένα της ΚΤΜ μπορείτε να διαβάσετε μια εκτενή ανάλυση εδώ, όπως και για το ότι οι επόμενες δοκιμές τη νέα χρονιά στην Μαλαισία είναι το Α και το Ω για την ομάδα των Αυστριακών, μιας και τα δεδομένα συλλέγονται ουσιαστικά μόνο από τον Espargaro με τους άλλους τρεις αναβάτες να βρίσκονται στο στάδιο της… εκπαίδευσης.

 

Manuel Gonzalez: MotoGP, WSBK γυρνούν την πλάτη στον Παγκόσμιο Πρωταθλητή WSSP300

Η επιτυχία των Ισπανών στο MotoGP η αιτία που θα παραμένει στη Moto2!
Manuel
Από τον

Παύλο Καρατζά

4/9/2026

Ο Manuel Gonzalez, είναι αδιαμφησβήτητα ένας από τους πιο ταλαντούχους αναβάτες της γενιάς του. Έχει ήδη στεφθεί μία φορά Παγκόσμιος Πρωταθλητής και φέτος είναι το φαβορί στη Moto2, όμως απ’ ότι φαίνεται καμία ομάδα στο MotoGP δεν θα τον κάνει δικό της "παίρνοντας" άλλους από τη 2η πιο σημαντική κατηγορία του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος.

Είναι γεγονός ότι οι Ισπανοί έχουν κατακλύσει τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ταχύτητας με τη χώρα τους να δουλεύει συστηματικά στην παραγωγή και ανάδειξη νέων ταλέντων με τέτοια ένταση και σχέδιο που δεν το κάνει καμία άλλη χώρα αυτή τη στιγμή. Αυτό δεν γίνεται φυσικά μόνο στον μηχανοκίνητο αθλητισμό στη χώρα της Ιβηρικής χερσονήσου που έχει την αθλητική κουλτούρα στο αίμα της και σε αυτό παίζουν φυσικά σημαντικό ρόλο και οι υποδομές της χώρας -σκεφτείτε μόνο πόσες πίστες έχει- όπως και η παιδεία που προωθείται συστηματικά γύρω από τον αθλητισμό.

Θύμα εντός εισαγωγικών αυτής της επιτυχίας των Ισπανών φαίνεται πως θα πέσει ο εξαιρετικός Manuel Gonzalez. Ο Μαδριλένος βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην κορυφή της γενικής κατάταξης της Moto2, μπροστά από τους Izan Guevara και Senna Agius και αγωνίζεται στη Moto2 από το 2021 έχοντας κατακτήσει 9 νίκες, 23 βάθρα και 9 pole positions. Το 2024, ο Manu τερμάτισε 3ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, πέρυσι ήταν δεύτερος, ενώ φέτος είναι πρωτοπόρος μέχρι στιγμής και όλα δείχνουν ότι πηγαίνει για τον 2ο παγκόσμιο τίτλο στη σύντομη μέχρι στιγμής καριέρα του, έπειτα από εκείνων στα Supersport 300 το 2019.

Όλα καλά μέχρι εδώ για τον Ισπανό που βλέπει όμως ήδη τρεις ανταγωνιστές του στην Moto2 (Daniel Holgado, Izan Guevara και David Alonso) να έχουν κλείσει συμβόλαιο για την επόμενη σεζόν στην κορυφαία κατηγορία ενώ ένας ακόμη, ο Senna Agius από την Αυστραλία, αναμένεται σύντομα να ανακοινωθεί. Το παράδοξο είναι πως ο Gonzalez είναι μπροστά απ’ όλους τους παραπάνω στη βαθμολογία και ηγείται του πρωταθλήματος, όμως όλα δείχνουν ότι θα αγωνίζεται στην Moto2 και την επόμενη χρονιά, καθώς δεν υπάρχει χειροπιαστή πρόταση από το MotoGP και οι συζητήσεις με τις ομάδες της Ducati και BMW από τα Superbikes δεν φαίνεται να καταλήγουν κάπου.

Ο Edoardo Rovelli, μάνατζερ του Ισπανού, δήλωσε: “Κατά τη γνώμη μου, όλοι ψάχνουν τον επόμενο Marc Marquez αυτές τις μέρες. Υπάρχει αυτή η συνεχής αναζήτηση για εξαιρετικό ταλέντο, ίσως ρισκάροντας με έναν αναβάτη χωρίς να γνωρίζουν πραγματικά πώς θα αποδώσει. Και αυτά είναι πράγματα που, σε κάθε περίπτωση, ο Manu έχει αποδείξει ότι μπορεί να κάνει. Ίσως, όμως, επειδή είναι ένας πιο καθαρός και σταθερός αναβάτης, λαμβάνει λιγότερη αναγνώριση για αυτό που πραγματικά κάνει.

Είναι αλήθεια ότι ο Manu αγωνίζεται στη Moto2 εδώ και πέντε χρόνια, αλλά τα δύο πρώτα τα πέρασε σε ένα πρόγραμμα που δεν είχε σχεδιαστεί με στόχο την κατάκτηση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος. Κάθε διαπραγμάτευση που έχω διεξάγει εκ μέρους του Manu έχει αποτύχει για διαφορετικό λόγο. Στην περίπτωση της Aruba [WSBK], από ό,τι μου είπαν, η Ducati χρειαζόταν έναν Ιταλό αναβάτη. Μιλάμε για μια ιταλική εργοστασιακή ομάδα που, λαμβάνοντας υπόψη τις τέσσερις εργοστασιακές μοτοσικλέτες στο MotoGP και το Superbike, είχε ήδη δύο Ισπανούς στο MotoGP και τον Iker Lecuona στο Superbike. Σε εκείνο το σημείο, δεν μπορούσαν να δεχτούν έναν τέταρτο Ισπανό αναβάτη, οπότε επέλεξαν να πάνε με έναν Ιταλό. Αυτός ήταν ο λόγος.

Ο Rovelli δήλωσε επίσης ότι η εξήγηση που του δόθηκε από την BMW είναι ότι η μοτοσυκλέτα, εκείνη την εποχή, δεν ανταποκρινόταν ακόμα στα πρότυπα του Manuel Gonzalez. Έπρεπε πρώτα να την εξελίξουν και στη συνέχεια, να την παραδώσουν στον Manuμ, όταν η μοτοσυκλέτα θα είναι πιο ανταγωνιστική, με ορίζοντα επικοινωνίας την επόμενη χρονιά.

Ο μάνατζερ του Gonzalez πρόσθεσε ότι ακόμη προσπαθούν να καταλάβουν τι ακριβώς πρέπει να κάνουν με την οριστική απόφαση για τον μέλλον του να μην έχει ληφθεί ακόμη: "Το MotoGP μοιάζει με ένα κλειστό κεφάλαιο, αλλά μέχρι να κατανεμηθούν επίσημα όλες οι θέσεις για το 2027, θα συνεχίσουμε να περιμένουμε. Η πιθανότερη απόφασή μας είναι να μείνουμε στη Moto2.”

Είναι κρίμα ένας τόσο ικανός αναβάτης να πέφτει θύμα της επιτυχίας της ίδιας του της χώρας και να μην μπορέσει να δείξει την αξία του στη μεγάλη κατηγορία. Θα είναι απορίας άξιο τι κίνητρο θα έχει ο Gonzalez την επόμενη σεζόν σε περίπτωση που κατακτήσει το πρωτάθλημα στην Moto2 και παραμείνει εκεί.