«Έφυγαν” τον Abraham από τα MotoGP για να ανοίξει η πόρτα στον Zarco

Δεν ήθελε να σταματήσει να αγωνίζεται
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/11/2019

Σε συνάντηση με φίλους το βράδυ του Σαββάτου ο Karel Abraham ανακοίνωσε πως αποχωρεί από την ομάδα και κατά σειρά και από τα MotoGP. Δεν είχε καμία τέτοια διάθεση, κανένα σκοπό. Δεν το σκεφτόταν καιρό, δεν το είχε σκεφτεί γενικώς, μέχρι που είδε τις τριμελής συναντήσεις του Zarco με το αφεντικό της Reale Avintia και την Ducati.

Η Ducati αναβάθμισε την υποστήριξή της στην Avintia για να μπορεί να πάρει τον Zarco κι αυτό έφερνε αυτομάτως τον Abraham εκτός, από την στιγμή που ο Tito είναι πιο γρήγορος. Με λίγα λόγια η Ducati καλύπτει τα έξοδα και την αμοιβή του Zarco, καθώς η Avintia δεν πλήρωνε αναβάτες αλλά το αντίθετο, οι αναβάτες πλήρωναν την ίδια. Είτε με δυνατούς χορηγούς όπως ο Tito, είτε με γερές οικογενειακές τσέπες όπως ο Abraham, που ο πατέρας του είναι ο ιδιοκτήτης της πίστας του Brno.

Δεκαετίες πριν η συμμετοχή σε έναν αγώνα των MotoGP ήταν το ευκολότερο πράγμα του κόσμου, για έναν αγώνα ήταν πράγματι έτσι, ήταν κάτι που μπορούσε να γίνει. Και τώρα το να πάρεις μέρος στο πρωτάθλημα είναι κάτι που μπορεί να γίνει, χωρίς να σε προετοιμάζουν από τεσσάρων ετών σαν τον Marquez ή τον Rossi, και χωρίς οι γονείς σου να πουλήσουν όλα τους τα υπάρχοντα και να μένουν σε τροχόσπιτο, όπως έγινε με τον Stoner. Δηλαδή ακριβώς αυτό χρειάζεται, χρήματα και μάλιστα πολλά, τα οποία αυτός που δεν έχει προοπτική να γίνει ο επόμενος παγκόσμιος, τα δίνει γιατί του περισσεύουν. Σε κάθε αγώνισμα μοτοσυκλετιστικό, από το Dakar μέχρι τα MotoGP, υπάρχουν αυτές οι ομάδες που θα είναι εκεί για να τους πληρώσεις και να τρέξεις. Η Avintia ήταν μία από αυτές και ο Abraham ένας καλός πελάτης.

MotoGP: Karel Abraham για Zarco: Ας φέρει 5 εκατομμύρια να μιλήσουμε - Ο Abraham δεν θέλει να φύγει…

Ωστόσο ο Abraham δεν ήταν εκεί, στα MotoGP και το WSBK για να κάνει το κομμάτι του τρώγοντας τα λεφτά του πατέρα του. Είναι ο επόμενος ιδιοκτήτης του Brno και έχει χτίσει γύρω του ένα τεράστιο όνομα στην Τσεχία. Ό,τι κάνει είναι για να χτίσει το μέλλον του ως παράγοντας του μοτοσυκλετισμού στην Τσεχία που δεν είναι μικρή αγορά με τους γείτονες που έχει τριγύρω της. Φανταστείτε να είχαμε έναν Έλληνα που τρέχει τώρα στα MotoGP, δεν θα χρειαζόταν να τερματίζει περισσότερο από τελευταίος και δεν θα χρειαζόταν να είναι ούτε ο καλύτερος άνθρωπος στον κόσμο, ούτε ο πιο αγαπητός. Το γεγονός πως θα έκανε κάτι που δεν κάνουν οι άλλοι είναι αρκετό. Η διαφορά είναι πως ο Abraham δεν είναι ούτε φαντασμένος, ούτε υπερβολικός σε δηλώσεις, ούτε και επιδεικνύει τον πλούτο, όπως έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε να συμβαίνει. Και έχει χτίσει το δικό του κοινό, έχει επίσης αρκετές χορηγίες ώστε να μην πληρώνει τα πάντα η πίστα του Brno, και τα δικά του συμβόλαια υποστήριξης και επικοινωνίας τα οποία και τινάχθηκαν στον αέρα. Μέχρι το 2020 θα ήταν σίγουρα στα MotoGP και δεν είχε κανέναν λόγο να βρίσκεται εκτός και για αργότερα. Εκεί που οι υπόλοιποι παίζουν μουσικές καρέκλες κάθε δύο χρόνια, εκείνος απλά περιμένει να τον ρωτήσουν αν θα έρθει στην ομάδα τους, μαζί με τα ωραία του λεφτά… Φέτος όμως η Dorna τις μουσικές καρέκλες τις έπαιξε επιλεκτικά και με ακουστικά, ώστε η μουσική να κόβεται από συγκεκριμένα αυτιά και όχι από όλους.

Ο Abraham έβγαλε μία σειρά από ιστορίες στο Instagram εξηγώντας πως δεν ήθελε να φύγει και δεν είναι δική του απόφαση, πράγμα που δεν χρειαζόταν και να εξηγήσει, ξέραμε όλοι πως αισθανόταν με βάση αυτές εδώ τις δηλώσεις του.

Λιγο αργότερο το Αυτοκινητοδρόμιο του Brno επιβεβαίωσε πως ο Abrahma σταματά. Μέσα σε αυτά τα χρόνια -είχε ξεκινήσει το 2005- ο Abraham δεν είχε κάποια νίκη, είχε φτάσει έως και έβδομος.

Η Avintia δεν έχει ακόμη ανακοινώσει τα πλάνα της, προφανώς όμως είναι κάτι που θα κάνει άμεσα αν θέλει ο Zarco να οδηγήσει αύριο Δευτέρα, στην Jerez…

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες