Jorge Martin - Η πρώτη κίτρινη κάρτα για χαμηλή πίεση ελαστικών δυσκολεύει το κυνήγι του τίτλου

Αφού βρέθηκε να τρέχει με χαμηλότερη από την επιτρεπτή πίεση στο Buriram, κινδυνεύει με ποινή 3 δευτερολέπτων εάν υποπέσει στο ίδιο παράπτωμα!
motomagMotoGP – Η προειδοποίηση που στενεύει τα όρια για τον Jorge Martin στο κυνήγι του τίτλου
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

9/11/2023

Η προειδοποίηση που έλαβε ο Jorge Martin στο GP της Ταϊλάνδης για χαμηλή πίεση ελαστικών κατά την διάρκεια του αγώνα, σημαίνει ότι πλέον βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο, καθώς δεν έχει την πολυτέλεια να παραβεί ξανά το άρθρο 2.4.4.9 των κανονισμών, όπου ορίζεται το χαμηλότερο όριο πίεσης των ελαστικών. Το θέμα είναι αν μπορεί η ομάδα του να εγγυηθεί κάτι τέτοιο.

Όπως σας έχουμε ήδη ενημερώσει από το GP του Silverstone και μετά το σύστημα των κανονισμών για τις πιέσεις των ελαστικών και το πώς αυτές μετρώνται άλλαξε. Λόγω του ότι αυτό συνέβη στα μέσα της σεζόν του 2023 και προκειμένου να δοθεί ο κατάλληλος χρόνος στους αναβάτες να συμμορφωθούν με αυτόν, η ποινή του αποκλεισμού δεν υφίσταται μέχρι στιγμής.

​​​​MotoGP – Η προειδοποίηση που στενεύει τα όρια για τον Jorge Martin στο κυνήγι του τίτλου

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι αναβάτες που θα πέσουν κάτω από τα 1,9 bar πίεσης στο μπροστινό ελαστικό και τα 1,7 bar πίσω δεν έχουν επιπτώσεις. Μάλιστα, στην πίστα του Buriram ο εργοστασιακός αναβάτης της Aprilia, Aleix Espargaro, ήταν ο πρώτος που έλαβε την προβλεπόμενη ποινή των τριών δευτερολέπτων, καθώς ήταν η δεύτερη φορά που υπέπεσε στην συγκεκριμένη παράβαση, χάνοντας την πέμπτη θέση στην οποία τερμάτισε και καταλήγοντας... στην όγδοη! Αποτέλεσε έτσι τον πρώτο αναβάτη που δέχεται τέτοια ποινή, καθώς μέχρι τότε οι Maverick Vinales, Franco Morbidelli, Raul Fernandez, Marco Bezzecchi, Pol Espargaro and Marc Marquez είχαν δεχτεί απλώς προειδοποίηση. Στην Ταϊλάνδη, ο Jorge Martin τους ακολούθησε, καθώς μετά το τέλος του αγώνα οι κριτές επιθεώρησαν τα δεδομένα των αισθητήρων για τη μέτρηση πίεσης των ελαστικών, διαπιστώνοντας παράβαση.

Αυτό για τον Ισπανό της Pramac σημαίνει ουσιαστικά ότι τα περιθώρια για λάθη στενεύουν ακόμα περισσότερο, στο κυνήγι του για τον τίτλο. Όπως έγινε σαφές από την περίπτωση του Aleix, οι κριτές δεν πρόκειται να χαριστούν, άρα ο Martin δεν έχει άλλη ευκαιρία να υποπέσει ξανά στο ίδιο παράπτωμα. Απομένουν τρεις γύροι και έξι αγώνες, μαζί με τους Sprint, για την ολοκλήρωση του Πρωταθλήματος, με τον “Martinator” να βρίσκεται αυτή την στιγμή στην δεύτερη θέση 13 βαθμούς πίσω από τον πρωτοπόρο Bagnaia, οπότε μαθηματικά έχει πολλές ελπίδες, ειδικά αν λάβουμε υπόψη το πόσο φορμαρισμένος φαίνεται τον τελευταίο καιρό έναντι του Bagnaia.

MotoGP – Η προειδοποίηση που στενεύει τα όρια για τον Jorge Martin στο κυνήγι του τίτλου

Το πρόβλημα είναι ότι ο Bagnaia δεν έχει έως τώρα πάρει κίτρινη κάρτα για πίεση ελαστικών, που σημαίνει ότι έχει το προβάδισμα σε αυτό τον τομέα. Στην περίπτωση που η κατάσταση παραμείνει έτσι μέχρι και την Valencia, τότε θα μπορεί εκεί να παραβεί τον κανονισμό, λαμβάνοντας μόνο μία προειδοποίηση χωρίς κανένα αντίκτυπο, μιας και είναι ο τελευταίος αγώνας του πρωταθλήματος.

Αντιθέτως, ο Martin θα μπορούσε στον τελευταίο αγώνα της σεζόν να τερματίσει πρώτος, όμως αν έχει παραβεί τους κανονισμούς να χάσει την θέση του (και πιθανώς αρκετές ακόμα θέσεις), σε περίπτωση που οι αναβάτες που ακολουθούν δεν έχουν απόσταση μεγαλύτερη των τριών δευτερολέπτων από τον Ισπανό. Αυτό θα μπορούσε να του στοιχίσει μέχρι και το Πρωτάθλημα, που όπως φαίνεται από τα μέχρι τώρα δεδομένα ίσως κριθεί στον τελευταίο γύρο.

Βέβαια, υπάρχουν και άλλες παραβάσεις που θα μπορούσαν να του κοστίσουν σε θέσεις. Το να προσέξει όμως να μην πατήσει εκτός ορίων, ή το να παραχωρήσει την θέση που πήρε κάνοντας πιο σύντομη διαδρομή, είναι κάπως ευκολότερα από το να ρυθμίσει σωστά τις πιέσεις του, κατά την διάρκεια ενός αγώνα. Είναι κάτι που κρίνεται από πολλές παραμέτρους, με βασικότερη το αν ένας αναβάτης προηγείται ή ακολουθεί κάποιον άλλο. Αν μείνει για πολλή ώρα στον πίσω τροχό κάποιου άλλου αναβάτη, τότε το ελαστικό δεν δέχεται αρκετή ψύξη, λόγω του slipstreaming που κόβει την ροή του αέρα στον πίσω, με κίνδυνο να υπερθερμανθεί και να χάσει πρόσφυση. Από την άλλη η πολύ υψηλή πίεση μπορεί να έχει κόστος από μόνη της στο επίπεδο της πρόσφυσης που έχουν τα ελαστικά, ειδικά προς το τέλος του αγώνα που η δεδομένη αύξηση της πίεσης διογκώνει τον όγκο του αέρα στο εσωτερικό του ελαστικού.

MotoGP – Η προειδοποίηση που στενεύει τα όρια για τον Jorge Martin στο κυνήγι του τίτλου

Μπορεί λοιπόν να ακούγεται εύκολο το γεγονός ότι το μόνο που πρέπει να κάνει ο Martin είναι να έχει τις σωστές πιέσεις για τουλάχιστον το 50% του κυρίως αγώνα και το 30% της διάρκειας του Sprint (οι μετρήσεις είναι σε πραγματικό χρόνο), όμως δεν είναι. Μία άλλη λύση είναι να προσπαθεί κάθε φορά να τερματίσει πρώτος, με περισσότερα από τρία δευτερόλεπτα διαφορά από τον αμέσως επόμενο αναβάτη, κάτι που δεν έχει καταφέρει να κάνει μέχρι στιγμής φέτος, με το καλύτερο αποτέλεσμα να έρχεται στον αγώνα Sprint του Sachsenring με 2,468 δευτερόλεπτα διαφορά από τον δεύτερο.

Όπως καταλαβαίνουμε λοιπόν, τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο για τον Martin και θα ήταν κρίμα να χάσει το πρωτάθλημα στα… χαρτιά. Αναμφίβολα θέλουμε να το πάρει ο καλύτερος, όμως ο όρος αυτός περιλαμβάνει αυτόν που εκτός από γρήγορος και ικανός αναβάτης, μπορεί να ακολουθήσει και τους κανονισμούς. Μέχρι στιγμή ο Martin έχει υποδείξει τεράστια αποθέματα ψυχραιμίας, ένα χαρακτηριστικό που μπορεί να τον βοηθήσει και σε αυτό το κομμάτι.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.