Το μισθολόγιο των αναβατών του MotoGP – “Οι πλούσιοι και οι φτωχοί” του grid

Με διαφορά ο Marquez ο πιο ακριβοπληρωμένος αναβάτης αν και απέχει πολύ από το μισθό άλλων αθλητών όπως του ποδοσφαιριστή Christiano Ronaldo
motomag Το μισθολόγιο των αναβατών του MotoGP – “Οι πλούσιοι και οι φτωχοί” του grid
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

9/1/2024

Το MotoGP τα τελευταία χρόνια έχει αυξανόμενη απήχηση και αυτό μεταφράζεται σε κέρδη εμπορικά και οικονομικά. Οι αναβάτες ταυτόχρονα έχουν καταφέρει να αποκτήσουν μεγάλη δημοσιότητα σε σχέση με το παρελθόν ενώ και τα έσοδα τους έχουν αυξηθεί σημαντικά. Το 2023 αρκετοί αναβάτες του grid είδαν τις απολαβές τους να παίρνουν την ανιούσα, ωστόσο κανείς τους δεν κατάφερε να πλησιάσει έναν αστέρα του ποδοσφαίρου ή του μπάσκετ όσον αφορά το μισθολογικό κομμάτι.

Στην κορυφή της λίστας με τους μισθούς των αναβατών του MotoGP συναντάμε και φέτος των οκτώ φορές πρωταθλητή Marc Marquez, ο Ισπανός λάμβανε έως τις 31 Δεκεμβρίου 2023 από την Honda 15 εκατομμύρια ευρώ ετησίως (δεν περιλαμβάνονται οι χορηγίες του Ισπανού). Αυτό το 2024 θα αλλάξει καθώς η μετακόμιση του στην Gresini Racing Team σημαίνει πως θα δει τις οικονομικές του απολαβές να μειώνονται, πάντως όπως ο ίδιος ξεκαθάρισε δεν θα αγωνίζεται αμισθί με την GP23. Στη δεύτερη θέση της λίστας συναντάμε τους Pecco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) και Fabio Quartararo (Monster Energy Yamaha Factory Racing), αμφότεροι αμείβονται με 5 εκατομμύρια ευρώ κάτι που σημαίνει πως απέχουν πολύ από τον μισθό του Marquez. Στην τρίτη θέση της λίστας βρίσκονται οι Maverick Viñales (Aprilia Racing) και Johann Zarco (Prima Pramac Racing), οι οποίοι αμείβονται με 4 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο, ωστόσο μάλλον οι απολαβές του Zarco την νέα χρονιά θα αλλάξουν καθώς ο Γάλλος μετακόμισε στην LCR Honda.

Το μισθολόγιο των αναβατών του MotoGP – “Οι πλούσιοι και οι φτωχοί” του grid

Στην τέταρτη θέση της λίστας συναντάμε τρεις αναβάτες, τους Joan Mir (Repsol Honda Team), Jack Miller (Red Bull KTM Factory Racing) και Aleix Espargaró (Aprilia Racing), οι οποίοι έχουν απολαβές 3 εκατομμύρια ευρώ. Στην πέμπτη θέση συναντάμε τον Enea Bastianini (Ducati Lenovo Team), με τον Ιταλό να αμείβεται με 2.5 εκατομμύρια ετησίως. Μία θέση πιο κάτω στην έκτη συναντάμε τον πρώην αναβάτη της LCR Honda Castrol Team, Alex Rins. Ο νέος αναβάτης της (Monster Energy Yamaha Factory Racing), λάμβανε από την προηγούμενη ομάδα του 2,2 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, με τον Pol Espargaro αναβάτη της GasGas Factory Racing Team, να βρίσκεται στην έβδομη θέση της λίστας με μισθό 2 εκατομμύρια ευρώ. Οι Franco Morbidelli (Monster Energy Yamaha MotoGP Team), Αlex Márquez (Gresini Racing Team) και Brad Binder (Red Bull KTM Factory Racing), φιλοξενούνται στην όγδοη θέση της μισθολογικής λίστας του MotoGP, με τους τρεις αναβάτες να λαμβάνουν 1 εκατομμύριο το χρόνο.

Το μισθολόγιο των αναβατών του MotoGP – “Οι πλούσιοι και οι φτωχοί” του grid

Ο Miguel Oliveira (CryptoDATA RNF MotoGP Team), ο οποίος από το 2024 θα αγωνίζεται στην Trackhouse Racing MotoGP, λάμβανε από την ομάδα του την περσινή χρονιά 750.000 ευρώ, με τον Πορτογάλο να φιγουράρει στην ένατη θέση της λίστας. Ο μισθός του Jorge Martin (Prima Pramac Racing), ο οποίος τερμάτισε στη δεύτερη θέση του φετινού πρωταθλήματος ήταν στα 675.000 ευρώ, αν και είμαστε σίγουροι πως το 2024 ο Ισπανός θα δει τις απολαβές του να αυξάνονται “ξεφεύγοντας” ταυτόχρονα από την δέκατη θέση της λίστας. Ο μοναδικός Ιάπωνας αναβάτης του πρωταθλήματος Takaaki Nakagami (LCR Honda Idemitsu Team), αμείβεται με 650.000 ευρώ. Αρκετά πιο κάτω από τις 500.000 ευρώ θα δούμε τις απολαβές των Luca Marini (Mooney VR46 Racing Team), Augusto Fernández (GasGas Factory Racing Tech3), Fabio Di Giannantonio (Gresini Racing Team), Marco Bezzecchi (Mooney VR46 Racing Team) και Raúl Fernández (CryptoDATA RNF MotoGP Team/Aprilia). Ο Marini που από το 2024 θα αγωνίζεται στην Repsol Honda, λάμβανε 350.000 ευρώ, με τους Bezzecchi, Augusto Fernández, Raúl Fernández και τον νέο αναβάτη της Pertamina Enduro VR46 Racing Team Fabio Di Giannantonio να αμείβονται με 300.000 τον χρόνο.

Το μισθολόγιο των αναβατών του MotoGP – “Οι πλούσιοι και οι φτωχοί” του grid

Βλέποντας τις αποδοχές των αναβατών θα πει κάποιος πως τα χρήματα είναι αρκετά ενώ θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως οι αναβάτες του MotoGP κερδίζουν και άλλα χρήματα από χορηγούς, μπόνους κλπ., παρολαυτά σε καμία των περιπτώσεων δεν συγκρίνονται με τις αποδοχές που κερδίζει ετησίως ένας πρωτοκλασάτος αθλητής του ποδοσφαίρου ή του μπάσκετ όπως για παράδειγμα ο Christiano Ronaldo ή ο Γιάννης Αντετοκούνμπο.

Οι μισθοί των αναβατών του MotoGP του 2023

1η θέση: Marc Marquez – 15 εκατομμύρια ευρώ

2η θέση: Pecco Bagnaia, Fabio Quartararo – 5 εκατομμύρια ευρώ

3η θέση: Maverick Viñales, Johann Zarco – 4 εκατομμύρια ευρώ

4η θέση: Joan Mir, Jack Miller, Aleix Espargaró – 3 εκατομμύρια ευρώ

5η θέση: Enea Bastianini – 2,5 εκατομμύρια ευρώ

6η θέση: Alex Rins – 2,2 εκατομμύρια ευρώ

7η θέση: Pol Espargaro – 2 εκατομμύρια ευρώ

8η θέση: Franco Morbidelli, Αlex Márquez, Brad Binder – 1 εκατομμύριο ευρώ

9η θέση: Miguel Oliveira – 750.000 ευρώ

10η θέση: Jorge Martin – 675.000 ευρώ

11η θέση: Takaaki Nakagami – 650.000 ευρώ

12η θέση: Luca Marini – 350.000 ευρώ

13η θέση: Augusto Fernández, Fabio Di Giannantonio, Marco Bezzecchi, Raúl Fernández – 300.000 ευρώ

Το μισθολόγιο των αναβατών του MotoGP – “Οι πλούσιοι και οι φτωχοί” του grid

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.