Moto2 & Moto3, Valencia πρώτο test 2024 - Νέα εποχή Pirelli με κατάρριψη ρεκόρ πίστας και στις 2 κατηγορίες!

Με το ρεκόρ της Moto3 να είναι σχεδόν ένα δευτερόλεπτο κάτω από το προηγούμενο!
motomagMoto2 & Moto3 Valencia Δοκιμαστικά 2023 – Με το δεξί μπήκε η νέα εποχή με την Pirelli ως αποκλειστικό προμηθευτή ελαστικών
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

28/11/2023

Τα δοκιμαστικά που διεξήχθησαν την Δευτέρα 27/11, αμέσως μετά την ολοκλήρωση του τελευταίου γύρου των MotoGP, εγκαινίασαν την νέα εποχή για τις Moto2 και Moto3 με την Pirelli να είναι ο αποκλειστικός προμηθευτής ελαστικών, ενώ είδαν το ρεκόρ πίστας να μειώνεται και στις δύο κατηγορίες.

Έχετε ήδη διαβάσει στο MOTO, ότι μετά από 14 χρόνια η Dunlop αποχαιρετά τα MotoGP ως ο αποκλειστικός χορηγός σε Moto2 και Moto3, με την θέση αυτή να περνάει στην Pirelli. Η τελευταία προμηθεύει ήδη όλες τις κατηγορίες των WSBK (WSSP 300, WSSP, WSBK) με ελαστικά της, ενώ τώρα κάνει το επόμενο βήμα, εισερχόμενη στον κόσμο των MotoGP.

Moto2 & Moto3 Valencia Δοκιμαστικά 2023 – Με το δεξί μπήκε η νέα εποχή με την Pirelli ως αποκλειστικό προμηθευτή ελαστικών

Moto2: Νέο ρεκόρ πίστας με το καλημέρα

Το ρεκόρ πίστας της Moto2 κατηγορίας δεν άργησε να σπάσει, με τον Alonso Lopez της SpeedUp Boscoscuro να κρατάει τη φόρμα του από τον αγώνα της Κυριακής. Έτσι ήδη από το πρώτο session σημείωσε χρόνο 1:33,061, ταχύτερος κατά 203 εκατοστά σε σχέση με τον ταχύτερο γύρο του Fermín Aldeguer (GT Trevisan SpeedUp) το 2023 με ελαστικά Dunlop. Πίσω του, σε απόσταση μόλις 0,013 του δευτερολέπτου βρέθηκε ο Aron Canet, ο οποίος για τη νέα χρονιά βρίσκεται πάνω στην σέλα της Fantic Racing. Ο νικητής του τελευταίου αγώνα της Moto2 για το 2023, Fermin Aldeguer (Beta Tools Speed Up) συμπλήρωσε την πρώτη τριάδα.

Στα πρώτα δοκιμαστικά για το 2024 βρέθηκαν και τα νέα ονόματα της Moto2. Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής 2023 της Moto3, Jaume Masia (Pertamina Mandalika SAG Team), με μία 12η θέση βρέθηκε μπροστά από τον επίσης νεοεισερχόμενο Αυστραλό Senna Agius (Liqui Moly Husqvarna Intact GP). Οι Diogo Moreira (Italtrans Racing Team), Ayumu Sasaki (Correos Prepago Yamaha VR46 Team), Deniz Öncü (Red Bull KTM Ajo) και Xavi Artigas (Forward Team) βρέθηκαν επίσης για πρώτη φορά πάνω σε μοτοσυκλέτα της Moto2 με τον τρικύλινδρο κινητήρα 765 κυβικών της Triumph.

​ Moto2 & Moto3 Valencia Δοκιμαστικά 2023 – Με το δεξί μπήκε η νέα εποχή με την Pirelli ως αποκλειστικό προμηθευτή ελαστικών

Moto3: Νέο ρεκόρ γύρου με σχεδόν ένα δευτερόλεπτο κάτω από το φράγμα του 1:38.00

Η νέα εποχή της Pirelli στη μικρή κατηγορία, είδε το ρεκόρ γύρου να σπάει ήδη από το πρώτο session, μένοντας ωστόσο πάνω από το φράγμα του 1:38.00. Ο Dani Holgado της Red Bull KTM Tech3, ο οποίος ήταν ήδη ταχύτατος στο πρώτο session, μπήκε στο δεύτερο έτοιμος να μειώσει ακόμα περισσότερο το χρόνο του. Με 1:37.300 έγραψε το όνομά του στην κορυφή της λίστας, 986 δέκατα ταχύτερος από τον καλύτερο χρόνο 1:38.286 του Darryn Binder το 2020! Η διαφορά αυτή είναι αναμφίβολα εντυπωσιακή, αν σκεφτεί κανείς ότι μιλάμε για μικρού κυβισμού μοτοσυκλέτες, με πολύ μικρότερες διαφορές απόδοσης μεταξύ τους απ' ότι για παράδειγμα στη μεγάλη κατηγορία MotoGP. Με διαφορά 0.383 εκατοστά, στη δεύτερη θέση βρέθηκε ο Jose Antonio Rueda (Red Bull KTM Ajo), ενώ ο φετινός Rookie of the Year στην Moto3, David Alonso (Gaviota GASGAS Aspar Team) πλασαρίστηκε στην 3η θέση.

Moto2 & Moto3 Valencia Δοκιμαστικά 2023 – Με το δεξί μπήκε η νέα εποχή με την Pirelli ως αποκλειστικό προμηθευτή ελαστικών

Τα τελευταία δοκιμαστικά για το 2023 στην Valencia έδωσαν τη δυνατότητα στα νέα πρόσωπα της κατηγορίας να συστηθούν με τις μοτοσυκλέτες τους. Οι David Almansa (Rivacold Snipers Team), Angel Piqueras (Leopard Racing), Luca Lunetta (SIC58 Squadra Corse), Jacob Roulstone (Red Bull KTM Ajo) και Eddie O’Shea (VisionTrack Racing Team) πήραν το βάπτισμα του πυρός στα MotoGP, με την είσοδό τους στην Moto3, ενώ όλοι τους κατάφεραν να βρουν θέση μεταξύ των πρώτων 15 αναβατών.

Moto2 & Moto3 Valencia Δοκιμαστικά 2023 – Με το δεξί μπήκε η νέα εποχή με την Pirelli ως αποκλειστικό προμηθευτή ελαστικών

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Pirelli προμηθεύει τις Moto2 και Moto3 κατηγορίες με τα DIABLO Superbike και τα Diablo Rain, ένα ελαστικό παραγωγής και όχι κάποιο πρωτότυπο! Αυτό σημαίνει ότι ο καθένας μπορεί να προμηθευτεί τα συγκεκριμένα ελαστικά για τη δική του μοτοσυκλέτα, τα οποία φυσικά αφορούν αποκλειστικά και μόνο χρήση πίστας. Με αυτό τον τρόπο η Pirelli υποστηρίζει τη φιλοσοφία της  ”We sell what we race, we race what we sell” (“Πουλάμε αυτά με τα οποία αγωνιζόμαστε, αγωνιζόμαστε με αυτά που πουλάμε”)

Για τη Moto2 οι διαστάσεις είναι 125/70-17 μπροστά και 200/65-17 πίσω για τα σλικ, ενώ για τα βρόχινα είναι 120/70-17 και 200/60-17, αντίστοιχα. Για τη Moto3 οι διαστάσεις για τα Diablo Superbike είναι 100/70-17 μπροστά -ίδια και στα Rain-, ενώ πίσω είναι 120/17-17 για τα σλικ και 125/70-17 για τα βρόχινα. Όλοι οι αναβάτες και στις δύο κατηγορίες είχαν διαθέσιμες δύο γόμες, μεσαίας και μαλακής σκληρότητας για τα Diablo Superbike.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.