MotoGP Αργεντινής – Ο πιο πολυσυζητημένος αγώνας της σεζόν

Δύσκολα να γίνουν ξανά τόσα πολλά…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

9/4/2018

Ήταν βέβαιο πως μετά από όλα όσα έγιναν στις δοκιμές ο αγώνας θα ήταν συγκλονιστικός, κι όπως λέγαμε εχθές, η εκκίνηση θα ήταν εκρηκτική, ιδιαίτερα αν ο Marquez δεν ξεφύγει μπροστά, καθώς ήταν εκείνος που μπορούσε να οδηγήσει γρηγορότερα απ’ όλους, ακόμα και στην βροχή παρόλο που δεν πήρε την pole position. Τελικά ο αγώνας έγινε άνω-κάτω ακριβώς γιατί ήρθαν έτσι τα πράγματα ώστε ο Marquez να μείνει πίσω… και φυσικά κανείς δεν γινόταν να προβλέψει όσα έγιναν στην εκκίνηση. Ο Crutchlow είπε αμέσως μετά τον αγώνα πως στην Αργεντινή πήγαν με τον Marquez με σκοπό να κάνουν το 1-2 --το ότι θα κέρδιζε το είχε τόσο σίγουρο ο Marquez, που δεν μπορούσε να δεχτεί κανένα άλλο αποτέλεσμα κι αυτός είναι ένας βασικός λόγος για όλα όσα είδαμε…

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Miller να τους κάνει πλάκα για άλλη μία φορά. Με βάση τα δικά του λόγια (θυμηθείτε εδώ) το ζήτημα είναι να πάρεις το ρίσκο κι εκείνος θα το έκανε για δεύτερη ημέρα συνεχόμενα. Μπήκε με τα slick σε έναν αγώνα που είχε κηρυχθεί βρόχινος αλλά η πίστα στέγνωνε γρήγορα. Το αποτέλεσμα μέσα σε πέντε λεπτά, είναι τα slick να μην αποτελούν το ρίσκο αλλά την μόνη επιλογή παρόλο που η πίστα είχε μονάχα μία γραμμή στεγνή και μερικά σημεία γεμάτα νερό. Απλά γιατί τα βρόχινα δεν θα άντεχαν καθόλου σε αυτές τις συνθήκες.

MotoGP Αργεντινής: Πύρινες δηλώσεις Rossi & Marquez

Κι έτσι ο ένας μετά τον άλλο άρχισαν να εγκαταλείπουν τις θέσεις τους για να αλλάξουν ελαστικά με την ποινή να είναι ξεκάθαρη, πως θα έπρεπε να ξεκινήσουν από τα pit.. τι γίνεται όμως όταν αυτό αφορά όλους εκτός από έναν; Η εκκίνηση καθυστέρησε, ώστε να δωθεί και ένας μικρός χρόνος στην πίστα να καλυτερεύσει, και οι αναβάτες θα ξεκινούσαν από το τέλος, με βάση την σειρά εγκατάλειψης.

Μπροστά ο Miller δεν γινόταν να μην γελά, όσο μόνος του περίμενε με τα σωστά ελαστικά τους υπόλοιπους να αλλάξουν και την οργάνωση να βρει τρόπο να ξεκαθαρίσει το χάος αυτό.. Όλοι οι κανονισμοί για τέτοιες περιπτώσεις έχουν γραφτεί για λίγους αναβάτες, όχι για το σύνολο των αναβατών και η πιθανότητα να ξεκινήσουν όλοι μαζί από εκεί μέσα, θα ήταν καταστροφική, σωστά επιλέχθηκε να τους αφήσουν λοιπόν στην εκκίνηση

Κι ενώ τελικά όλα ήταν έτοιμα, χαρίζοντας μία εικόνα εκκίνησης που δεν έχει υπάρξει ξανά, έγινε κάτι που θα έβαζε όλη τη σεζόν σε νέα απρόβλεπτη τροπή ενώ ήταν ήδη αδύνατη κάθε πρόβλεψη. Η μοτοσυκλέτα του Marquez θα έσβηνε.. κι αυτό θα έφερνε το χάος. Διότι αμέσως του ζητήθηκε να εγκαταλείψει την εκκίνηση, εκείνος όμως την καθυστέρησε για μερικά δευτερόλεπτα ακόμα σπρώχνοντας την μοτοσυκλέτα του κι έπειτα γυρνώντας ανάποδα στην πίστα για να μπει στην θέση του, ο αρμαγεδώνας εξελίξεων μόλις αποκτούσε τα θεμέλιά του..

Δεν χρειάστηκε παρά ελάχιστα για τον Marquez να πιάσει τον Miller και να τεθεί επικεφαλής, όμως ο Zarco θα είχε μπει εσωτερικά του Pedrosa κι επειδή η αγωνιστική γραμμή στις συνθήκες της πίστας, ήταν απόλυτη, και καθοριζόταν από γραμμές νερού, ο Pedrosa θα έπεφτε μόλις άνοιγε, μία σπάνια στιγμή για έναν από τους πιο σταθερούς αναβάτες, και διεκδικητή του αγώνα..

Ο Pedrosa εκτός λοιπόν με τον Marquez να δέχεται αμέσως μετά το μήνυμα, ποινή διέλευσης από τα pit για δύο λόγους, ότι δεν υπάκουσε εγκαταλείποντας αμέσως, κι ότι οδήγησε ανάποδα, έστω και για μερικά μέτρα. Σκληρή ποινή, αλλά όχι άδικη, διότι ακόμα κι ένα δευτερόλεπτο καθυστέρησης της εκκίνησης με slick ελαστικά που χάνουν βαθμούς σε μία πίστα που δεν έχει στεγνώσει είναι πρόβλημα.. όπως και να έχει, ο Marquez ο ταχύτερος της πίστας και βέβαιος νικητής του αγώνα, έμπαινε στο τέλος κι αμέσως όλοι οι εμπρός του θα αντιμετώπιζαν την δίψα του για νίκη. Είναι το άλλοθι που πρέπει να του δώσουμε ως φίλαθλοι του αθλήματος, το μόνο άλλοθι που έχει, την δίψα για νίκη, ίσως την πιο δυνατή στο grid..

πτώση Pedrosa...

Μπροστά ο Miller θα έμπαινε ξανά επικεφαλής, και θα είχε τον Rins πίσω του να κρατά τον Zarco σε απόσταση ασφαλείας, με τον Crutchlow γρήγορα να ενσωματώνεται σε μία τετράδα που ξεχώριζε με διαφορά. Ο Rins για όλο το πρώτο μισό καθυστερούσε τον Zarco, μετά ήταν ταχύτερος μπορώντας να πιάσει και τον Miller, όχι όμως σταθερά γρήγορος. Ο Crutchlow ήταν επίσης ταχύτερος τους Γάλλου, και τουλάχιστον 2 φορές αναγκάστηκε να κόψει απότομα γιατί σε κάθε στροφή φρενάριζε καλύτερα..

Ο Rins έπαιξε τεράστιο ρόλο όσο πίεζε τον Miller και μετά άνοιγε την γραμμή του με τον Zarco να μην μπορεί να το εκμεταλλευτεί χωρίς να ρισκάρει ακόμα περισσότερο. Με τις επιθέσεις αυτές, οδηγούσε τον Miller να κάνει το λάθος, και ο Αυστραλός το έκανε, άνοιξε γραμμή γλιστρώντας στο φρενάρισμα και λίγο μετά η υπέροχη αυτή τετράδα που φρόντισε να μας κάνει να χαρούμε αγωνιστικό θέαμα, θα έφερνε τον Άγγλο εμπρός με τον Γάλλο πίσω του.

Ήταν η στιγμή που η φημισμένη ατυχία του Crutchlow θα τον εγκατέλειπε και οι τελευταίοι γύροι του είναι σεμιναριακοί, κρατήθηκε όσο έπρεπε, ρίσκαρε μονάχα εκεί που οι πιθανότητες ήταν καλύτερες και στο τέλος κράτησε πίσω του έναν από τους πιο μαχητικούς αναβάτες που υπάρχουν, ο Zarco θα έβγαινε δεύτερος.

Ο Crutchlow ήταν ο μεγάλος νικητής, έχοντας πάει για σίγουρα δεύτερος –σύμφωνα με τον ίδιο- και τελικά κερδίζοντας. Για αυτό και πριν από λίγα λεπτά, ξεσπάθωσε: «Οι δημοσιογράφοι λείπουν από την αίθουσα, προφανώς προσπαθώντας να κάνουν ένα ρεπορτάζ με τεράστιους τίτλους. Η είδηση δεν είναι εκεί όμως, η είδηση είναι εδώ σε εμάς, σε αυτή την αίθουσα και όποιος λείπει από εδώ να μην έρθει ξανά σε δική μου συνέντευξη μέχρι το τέλος της σεζόν!»

Μερικά λόγια με οργή, που έχουν και δίκιο και άδικο ταυτόχρονα για έναν από τους πιο αγαπημένους αναβάτες, αγαπημένος και γιατί εκφράζει πάντα την οργή του..

«Οι δημοσιογράφοι λείπουν από την αίθουσα, προφανώς προσπαθώντας να κάνουν ένα ρεπορτάζ με τεράστιους τίτλους. Η είδηση δεν είναι εκεί όμως, η είδηση είναι εδώ σε εμάς, σε αυτή την αίθουσα και όποιος λείπει από εδώ να μην έρθει ξανά σε δική μου συνέντευξη μέχρι το τέλος της σεζόν!»

Διότι όσα έκανε ο Marquez και η κόντρα με τον Rossi που αυτομάτως αναζωπυρώνεται, δεν γίνεται να περάσει στα πίσω γράμματα από τον κόσμο που ήδη σχολιάζει, λέγοντας ο καθένας την άποψή του. Πρόκειται για τους καλύτερους αναβάτες.. σίγουρα λοιπόν ο σχολιασμός θα ξεκινήσει από εκεί, όσο κι αν κανείς δεν θέλει να βλέπει οπαδούς να σχολιάζουν αντί για φιλάθλους…

Ο Crutchlow λοιπόν αναφερόταν στον Marquez και στον Rossi, διότι από την στιγμή που ο Ισπανός μπήκε τελευταίος, ξεκίνησε έναν αγώνα να βρεθεί στο βάθρο, κάτι που θα έσπαγε τα ρεκόρ, αλλά έχοντας αυτό στο μυαλό του έκανε λάθη, κι έκανε πολλά. Πρώτα με την Aprilia που πέταξε έξω, κυριολεκτικά πατώντας την, μετά με τον Ιάπωνα αναβάτη μέχρι να έρθει η σειρά του σχεδόν βραζιλιάνου Morbideli, τότε ήταν που θα του έβγαζαν μήνυμα να πέσει μία θέση πίσω, η δεύτερη ποινή και συνολικά το τρίτο παράπτωμα. Θα ερχόταν όμως και τρίτη ποινή και τέταρτο παράπτωμα για τον Marquez.

Οδηγούσε απίστευτα σταθερά και γρήγορα και φυσικά έπιασε και τον Rossi.. Οι Yamaha είχαν προβλήματα, μένοντας αρκετά πίσω από την τετράδα εμπρός. Ο Rossi πάλεψε για λίγο με τον Iannone αλλά τον πέρασε μαζί με τον Dovizioso, ή μάλλον ο Dovi έπεφτε θέσεις. Σε περίπτωση που αναρωτιέται κανείς, η άλλη Ducati ήταν σταθερά πίσω, τερματίζοντας τελικά 15η, με τον Lorenzo να μην μπορεί να πάρει το ρίσκο πιέζοντας σε αυτές τις συνθήκες.

Σταθερά ο Vinales και από πίσω ο Rossi είχαν πάρει τις θέσεις πίσω από την τετράδα από την οποία είχαν μία πολύ μεγάλη απόσταση διεξάγοντας έναν μοναχικό αγώνα, μέχρι που ήρθε ο Marquez. Ήταν πολύ πιο γρήγορος από τον Rossi, και μπορούσε να τον περάσει καθαρά και χωρίς πρόβλημα, όμως ο Marquez δεν καθόταν, διότι –το ξανά λέω- δεν μπορούσε να δεχτεί πως δεν θα ήταν στο βάθρο, κι έκανε το λάθος. Έκανε το λάθος να πετάξει τον Rossi έξω, πράγμα τόσο ξεκάθαρο που ο ίδιος σήκωσε το χέρι εκείνη την στιγμή, αφού κοίταξε πίσω, ζητώντας συγνώμη… το έκανε βέβαια για τρίτη φορά.

Αμέσως μετά θα περνούσε τον Vinales αλλά δεν είχε σημασία καθώς η οργάνωση θα του έριχνε ποινή τριάντα δευτερολέπτων, πράγμα που θα τον έριχνε πίσω, μία θέση εμπρός από τον Rossi, στην 18η… Κατέστρεψε έτσι τον δικό του αγώνα, του Rossi αλλά κι άλλων.. Δεν ήταν ένα περιστατικό όπως του Zarco με τον Pedrosa στην αρχή, μία διεκδίκηση της αγωνιστικής γραμμής που απλά τώρα ήταν απόλυτα στενή, αλλά λάθος κίνηση, για αυτό σήκωσε το χέρι και σωστά τιμωρήθηκε.

Αμέσως μετά τον αγώνα θα πήγαινε στο box της Yamaha να ζητήσει συγνώμη, η πρώτη του σωστή κίνηση, θα τον υποδεχόταν όμως ο Uccio και θα τον έδιωχνε χωρίς να την κάνει δεκτή, χωρίς να μιλήσει με τον Rossi.. Πόσο ακόμα καύσιμο να πέσει στην φωτιά μετά από αυτό..

Όσο κι αν συμφωνούμε με τον Crutchlow, ο αγώνας αυτός δεν γίνεται παρά να είναι σίγουρα ο πιο πολυσυζητημένος της χρονιάς, με την σεζόν να γίνεται ολοένα και πιο ενδιαφέρουσα. Ένα πράγμα έχουμε ως βασική παρατήρηση: Πως ο επόμενος αγώνας φαίνεται να αργεί περισσότερο απ’ όσο θα θέλαμε, με τόσο έντονο ανταγωνισμό, θα ήταν ιδανικός κι ένας αγώνας την εβδομάδα!

 

MotoGP Αργεντινής: Πύρινες δηλώσεις Rossi & Marquez

 

Ανακοίνωση της Dorna για τον αγώνα της Αργεντινής

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.