MotoGP Assen: Pole Position Bagnaia με απανωτά ρεκόρ των Ducati

Ιταλική όλη η δεκάδα εκτός από δύο KTM στο τέλος
Pole position assen
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/6/2024

Οι εξαιρετικές συνθήκες βοήθησαν λίγο περισσότερο να γίνει αυτό που έτσι και αλλιώς θα γινόταν εκτός και αν έβρεχε, να σπάσει το ρεκόρ για άλλη μία φορά, όπως γίνεται σε κάθε πίστα και δείχνει τις διαφορές των μοτοσυκλετών. Πρώτος υποψήφιος ο Bagnaia όμως ήταν ο Martin που ήταν ο πρώτος που κατέβηκε στο 1:30.

Ο Bagnaia πήρε το αίμα του πίσω αμέσως μετά απαντώντας δυναμικά την ίδια στιγμή που ο Martin έχασε την δική του ευκαιρία να βελτιώσει τον χρόνο του. Ο εργοστασιακός αναβάτης της Ducati είχε την πολυτέλεια να μείνει στο box τα τελευταία λεπτά όσο ο Martin προσπάθησε να πάρει την pole position χωρίς να τα καταφέρει όμως.

Ο Vinales ήταν κοντά στην προσπάθεια για το βάθρο παρέα με τον Alex Marquez ενώ ο Marc Marquez έφυγε από την μάχη για την πρώτη σειρά της εκκίνησης γλιστρώντας στην 7η στροφή προσπαθώντας να περάσει τον Aleix Espargaro. Στον οποίο καθόλου δεν άρεσε όλο αυτό που συνέβη αλλά συνέχισε την προσπάθειά του και να μπει 5ος.

Καλά τα πήγε ο Di Giannantonio που για άλλη μία φορά ξέφυγε από την Q1 και μαζί με την καλή επίδοση κράτησε πιο πίσω και τον Marc Marquez. Πίσω του έχει τον Morbidelli που παρά την εξαιρετική του απόδοση στον προηγούμενο αγώνα, εδώ δύσκολα θα δυσκολέψει στην εκκίνηση και σίγουρα όχι τόσο, όσο οι δύο KTM που ακολουθούν αμέσως μετά.

Ο Acosta είναι επίσης ο πρώτος που ξέφυγε από την Q1 με τον Quartararo να μην καταφέρνει κάτι αντίστοιχο και για άλλη μία φορά να μην υπάρχει Ιάπωνας στην Q2.

Τα αποτελέσματα:

Θέση

Ν#.

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος

Διαφ.

Προηγ.

1

1

Francesco Bagnaia

Ducati

01:30.540

 

 

2

89

Jorge Martin

Ducati

01:30.621

0.081

0.081

3

12

Maverick Viñales

Aprilia

01:30.951

0.411

0.330

4

73

Alex Marquez

Ducati

01:30.979

0.439

0.028

5

41

Aleix Espargaro

Aprilia

01:31.077

0.537

0.098

6

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

01:31.274

0.734

0.197

7

93

Marc Marquez

Ducati

01:31.378

0.838

0.104

8

21

Franco Morbidelli

Ducati

01:31.405

0.865

0.027

9

33

Brad Binder

KTM

01:31.479

0.939

0.074

10

31

Pedro Acosta

KTM

01:31.482

0.942

0.003

11

23

Enea Bastianini

Ducati

01:31.628

1.088

0.146

12

25

Raul Fernandez

Aprilia

01:31.928

1.388

0.300

Q1 Αποτελέσματα:

Q2

31

Pedro Acosta

KTM

01:31.372

 

 

Q2

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

01:31.390

0.018

0.018

13

20

Fabio Quartararo

Yamaha

01:31.620

0.248

0.230

14

43

Jack Miller

KTM

01:31.903

0.531

0.283

15

72

Marco Bezzecchi

Ducati

01:31.997

0.625

0.094

16

42

Alex Rins

Yamaha

01:32.108

0.736

0.111

17

88

Miguel Oliveira

Aprilia

01:32.123

0.751

0.015

18

32

Lorenzo Savadori

Aprilia

01:32.243

0.871

0.120

19

5

Johann Zarco

Honda

01:32.260

0.888

0.017

20

36

Joan Mir

Honda

01:32.497

1.125

0.237

21

10

Luca Marini

Honda

01:32.627

1.255

0.130

22

37

Augusto Fernandez

KTM

01:32.669

1.297

0.042

23

30

Takaaki Nakagami

Honda

01:33.030

1.658

0.361

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.