MotoGP Αυστραλία: Και έγιναν Moto3! Μαγικός αγώνας με ρεκόρ προσπεράσεων!

Ο πιο έντονος αγώνας της σεζόν!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/10/2017

Άτυπο ρεκόρ προσπεράσεων καταγράφηκε στην Αυστραλία, καθώς έξι με οκτώ αναβάτες πάλευαν για την πρώτη θέση με την κυριολεκτική έννοια του όρου, αποκτώντας μαύρα σημάδια από λάστιχα σε ώμους, αγκώνες και φαίρινγκ… Ο αγώνας στο Philip Island έμελλε να είχε την πιο μεγάλη ένταση αυτής της σεζόν και να είναι καθοριστικός για το πρωτάθλημα. Η μάχη για την πρώτη θέση ξεκίνησε από τον πρώτο γύρο και αμείωτη συνεχίστηκε μέχρι και τρεις γύρους πριν από το τέλος του αγώνα, την στιγμή που στην γραμμή τερματισμού κρίθηκε η τελευταία θέση του βάθρου…

Αν όλοι οι αγώνες ήταν σαν τον σημερινό, τότε το MotoGP θα ήταν το δημοφιλέστερο μηχανοκίνητο άθλημα, που θα έπρεπε να είναι έτσι κι αλλιώς, αλλά αυτή είναι μία άλλη κουβέντα. Όπως είπε και ο Rossi, ανταμείφθηκαν οι Ευρωπαίοι που ξύπνησαν νωρίς την Κυριακή για να δουν τον αγώνα! Με την αδρεναλίνη στα ύψη μετά από τις μάχες που παρακολουθήσαμε, θα περίμενε κανείς πως η επιθετικότητα θα συνέχιζε με δηλώσεις, ματιές κτλ ή τουλάχιστον αυτό μπορεί να συνέβαινε αν όλοι οι αναβάτες είχαν ελληνικές ρίζες. Ο Marquez είπε πως με έδερναν αλλά τους έδερνα και εγώ, ο Rossi ήταν με ένα τεράστιο χαμόγελο παρόλο που τόσο ο Marquez και κυρίως ο Zarco με τον Iannone τον πέταξαν εκτός γραμμής χάνοντας θέσεις από δύο φορές ο καθένας, πλην του Zarco που το έκανε περισσότερες. «Πόσο ευχαριστήθηκα τον αγώνα» έλεγε αμέσως μετά ο Rossi σε δύο διαφορετικές συνεντεύξεις. Μονάχα ο Vinales δεν ήταν τόσο χαρούμενος, αλλά κι εκείνος δεν εκφράστηκε με παράπονο, απέναντι στον Iannone πρώτα κι έπειτα για τον Zarco, που τον πέταξε "πίσω τρία τετράγωνα" στο "φιδάκι" που παιζόταν στην Αυστραλία.

Το πρωί η προπόνηση των αναβατών ξεκίνησε με βροχή, και αργότερα μαθαίναμε πως οι Yamaha είχαν προχωρήσει σε αλλαγές κατά την διάρκεια της νύχτας, που δεν κατάφεραν να δοκιμάσουν εξαιτίας της βροχής, αλλά πήραν το ρίσκο να χρησιμοποιήσουν στον αγώνα και το αποτέλεσμα το είδαμε, δεύτερη και τρίτη θέση στο βάθρο. Ο καιρός έκανε τα πάντα για να δημιουργήσει σπαζοκεφαλιές και τελικά φέρθηκε μεγαλόψυχα με ένα παράθυρο στα σύννεφα για να γίνει ένας στεγνός αγώνας, ένας μαγικός στεγνός αγώνας…

Ήταν τόσο δύσκολα να προβλέψεις καταστάσεις που όλες οι ομάδες εκτός από μία, είχαν ετοιμάσει τις δεύτερες μοτοσυκλέτες με βρόχινες ρυθμίσεις και ελαστικά! Ήταν επίσης εξαιρετικά δύσκολο να μαντέψεις ποια ελαστικά να τοποθετήσεις. Η Michelin ανακοίνωσε πως το μαλακό θα άντεχε για 20 γύρους σε πλήρη ρυθμό, ο αγώνας ήταν 27 γύροι.. από την άλλη η χαμηλή θερμοκρασία θα το βοηθούσε να διατηρηθεί, ενώ αν έβρεχε υπήρχε το πλεονέκτημα της αλλαγής. Αν δεν έβρεχε όμως και έβγαινε και ο ήλιος τότε η μεσαία γόμα θα ήταν καλύτερη επιλογή. Κι ενώ έμεναν δέκα λεπτά για την έναρξη άρχισαν οι κατασκοπείες. Η Honda ήθελε να δει τι ελαστικά θα επιλέξει η Ducati και το ανάποδο… Χθες ο Marquez έπαιξε ένα πολύ καλό παιχνίδι στον Iannone, ανέβηκε στην μοτοσυκλέτα και ξανά κατέβηκε για να τον αποτρέψει να τον ακολουθεί στην διεκδίκηση της πρώτης θέσης. Σήμερα ο Dovizioso άλλαξε τελευταία στιγμή ελαστικό, έβγαλε την μεσαία γόμα και ξανά τοποθέτησε την.. μεσαία! Εκείνη την στιγμή η Honda θα νόμιζε πως τοποθετούν την μαλακή, ωστόσο ήταν ένα τέχνασμα χωρίς αντίκρισμα. Ο Dovizioso θα έπρεπε να κάνει μία φοβερή εκκίνηση από την 11η θέση που λόγω συγκυριών και επιλογών βρέθηκε χθες, όμως αντί για αυτό είχε μία έξοδο στην πρώτη στροφή, στην στροφή Doohan, που η ιδανική της γραμμή μπορεί να σου χαρίσει μεγάλο προβάδισμα και ήταν ο Rossi την έπαιζε στα δάχτυλα σήμερα. Ο Dovizioso την έκανε λάθος μία φορά, αλλά ήταν το λάθος που ίσως του στοίχισε το πρωτάθλημα καθώς βρέθηκε στην εικοστή θέση και από εκεί ανέβηκε γρήγορα στην 14η κόλλησε με τον Pedrosa που καλά έκανε και τον δυσκόλεψε να περάσει τελικά ανέβηκε μέχρι την 11η και στην καρό σημαία ακριβώς τον πέρασε ξανά ο Pedrosa μαζί με τον Redding που από ώρα είχε μπει στο παιχνίδι τους και τον έριξαν στην 13η θέση και μαζί και στην διεκδίκηση του πρωταθλήματος…

Μπροστά τώρα ήταν όλο το θέαμα από τον πρώτο γύρο του αγώνα, που ο Marquez με μία μέτρια εκκίνηση βρέθηκε να τον οδηγεί για ελάχιστο χρόνο. Δεν έχει νόημα να απαριθμήσουμε τις προσπεράσεις, πρώτα γιατί πρέπει να μελετηθούν όλες οι κάμερες καθώς από την κεντρική μίξη ο σκηνοθέτης δεν κατάφερνε να τις δείξει όλες, και δεν θα μπορούσε άλλωστε. Το χαρακτηριστικό των πρώτων γύρων, είναι που η ψυχολογία της έδρας παίζει πράγματι τεράστιο ρόλο, και απόδειξη είναι ο Miller. Όπως έχει συμβεί και στο παρελθόν με άλλους αναβάτες, για παράδειγμα με τον Folger στο Sachsenring που τώρα απουσιάζει από τους αγώνες προσπαθώντας να αναρρώσει και με τόσα ακόμη παραδείγματα, η οδήγηση στα MotoGP είναι κυρίως θέμα ψυχολογίας. Ο Miller το απέδειξε αυτό όταν μπήκε επικεφαλής του αγώνα οδηγώντας την κούρσα μπροστά στους Αυστραλούς θεατές που ζητωκραύγαζαν.

Φυσικά σε έναν τέτοιο αγώνα δεν γινόταν κανείς να μείνει μπροστά για πολύ… Ο Zarco πατούσε πάνω σε κεφάλια πιο πίσω και ερχόταν να πάρει θέσεις, αν και τον Miller τον προσπέρασαν οι δύο Yamaha που άρχισαν να κυνηγιούνται μεταξύ τους. Σε μία στροφή μπροστά ήταν ο Rossi, στην επόμενη ο Vinales. Ο Espargaro που τόσο εκπληκτικός ήταν την Παρασκευή, είχε προσπαθήσει στην αρχή του αγώνα να κρατήσει τον Rossi πίσω του, μέχρι και τον έκτο γύρο ήταν εντός πεντάδας και πάλεψε για λίγο και με τον απίστευτο σήμερα Zarco. Στην στροφή Doohan όμως θα έκανε το λάθος σημειώνοντας πτώση. Είμαστε στον 7ο γύρο, ο Rossi οδηγεί τον αγώνα και πίσω του ο Zarco έχοντας επιτεθεί σε Marquez και Vinales περνώντας και τον Miller που τα έπαιζε όλα για όλα και ήθελε βάθρο στην πατρίδα του, την στιγμή που λίγο πριν οδηγούσε τον αγώνα.

Εφτά γύρους και ήδη έχουμε περισσότερα συμβάντα από το Motegi… Στον όγδοο γύρο ο Rossi κάνει το λάθος ο Zarco περνάει μπροστά μαζί με τον Marquez που τον κυνηγά ο Miller που τον έχει ο Vinales, που πίσω του είναι ο Crutchlow περσινός νικητής… Περνάει ο Miller, συμπληρώνουμε τον δέκατο γύρο και πίσω έρχεται ο Iannone να περάσει τον Βρετανό και να αρχίσει να πιέζει προς τα πάνω… Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει ότι θα χαρίσει σε λίγο τα πιο επιθετικά προσπεράσματα..

Κλείνει δεύτερο γύρο ο Zarco μπροστά, ο Marquez κοιτά πίσω του. Θα πει μετά στην συνέντευξη ότι γινόταν τέτοια μάχη που ήθελε να ξέρει.. αν ο Dovizioso ήταν κάπου εκεί είπε, τότε θα έπεφτε με τα μούτρα στον Zarco, τώρα τον ελέγχει όσο πίσω ο Rossi πολεμά με τον Miller με τρία αλληλοπροσπεράσματα και στο τέταρτο ο Rossi είναι μπροστά, ενώ πίσω ο Vinales παλεύει με τον Iannone και παλεύει πολύ δυνατά, ενώ οι κάμερες τα χάνουν γιατί μπροστά ο Rossi περνά τον Marquez παραλίγο και τον Zarco στα φρένα… το κάνει αμέσως μετά όμως. Είμαστε στον 13ο γύρο και έχουμε προσπεράσματα να γεμίσουμε δύο αγώνες!

Ο Rossi είναι και πάλι μπροστά πίσω του γίνεται ένας πανικός, τον Zarco θέλει ο Marquez να τον προσπεράσει και ο Vinales παραλίγο και τους δύο μαζί. Μέχρι τώρα έχουν ακουμπήσει τουλάχιστον τρεις φορές και θα ακολουθήσουν κι άλλες, ενώ φτάνουμε στην μέση του αγώνα. Μαντέψτε ποιος περνάει μπροστά.. ο Zarco με τον Marquez να πέφτει στην 5η θέση, ο Rossi ξανά παίρνει την θέση του, ο Vinales παλεύει με τον Γάλλο, τον τσατίζει ξανά περνάει τον Rossi, πίσω ο Marquez παίζει με τον Iannone.

Είμαστε εννιά γύρους πριν το τέλος, ο Vinales περνά μπροστά, ο Marquez τον Zarco και κυνηγά τον Rossi. Ο Iannone παλεύει και εκείνος και ακολουθεί. Μετρήστε τώρα πόσες φορές έχει αλλάξει η πρώτη θέση! Φτάνουμε στους οκτώ γύρους πριν το τέλος, οι δύο Yamaha μπροστά και ο Marquez πάει να περάσει με τον ίδιο τρόπο που έκανε στην αρχή, αλλά μπροστά του είναι ο Rossi που δεν θα κόψει στην στροφή και ο Marquez θα πέσει πάνω του σε μία άκρως επιθετική κίνηση που αφήνει μαύρα σημάδια στην στολή του Rossi που αναγκάζεται να ανοίξει γραμμή, χώνεται και ο Iannone στο κενό. O Marquez πιάνει τον Vinales, περνά μπροστά όσο ο Rossi έχει κάνει το ίδιο με τον Iannone και αμέσως μετά και με τον Vinales!

Έχουμε πάλι Marquez μπροστά και Rossi πίσω και ξαφνικά έρχεται ο Zarco, πιάνει τον Vinales από το σβέρκο και τον πετά τέσσερις θέσεις πίσω, μπαίνει τρίτος και κυνηγά τον Rossi! Ο Rossi τώρα θα έχει πέντε γύρους που θα παλεύει με τους Zarco και Iannone και μάλιστα πολύ επιθετικά, όλα αυτά θα λειτουργήσουν υπέρ του Marquez. Ο μόνος λόγος που ξεφεύγει μπροστά είναι η τεράστια μάχη πίσω του! Ο Iannone θα καταφέρει να φτάσει μέχρι την δεύτερη θέση, θα κινδυνέψει πτώση με τον Zarco και με όλα αυτά ο Marquez είναι βέβαιο πως έχει ξεφύγει και ο Vinales έχει καταφέρει να τους προφτάσει στην πέμπτη θέση. Ο Rossi θα κονταροχτυπηθεί με όλους και δύο γύρους πριν το τέλος θα μπει μπροστά κάνοντας αυτό που ξέρει καλύτερα, κλείνοντας κάθε πόρτα. Πλέον φαίνεται πως δεν πρέπει να κυνηγά μπροστά αλλά να οδηγεί με το μυαλό πίσω. Ο Vinales θέλει να πάρει το αίμα του πίσω από τους άλλους δύο. Μπαίνει μπροστά στον Iannone και έχει βάλει στόχο τον Zarco, κυριολεκτικά όμως στόχο, αν ο Γάλλος κάνει το λάθος θα τον πατήσει ο Ισπανός! Στην κόψη ακριβώς, στην καρό σημαία, ο Vinales τον προσπερνά για μία τρίχα και μισή, όσο πίσω αυτό θα γινόταν στον Dovizioso…

Κάπως έτσι ολοκληρώθηκε ένας από τους πιο έντονους αγώνες των τελευταίων ετών, ένας μαγικός αγώνας που δεν έχει στιγμιότυπα, είναι ολόκληρός ένα στιγμιότυπο!

Διαφορά ασφαλείας πλέον για τον Marquez στο πρωτάθλημα, αλλά σε μία τέτοια σεζόν κανείς δεν πρόκειται να πάρει το ρίσκο να προεξοφλήσει κάποιο ενδεχόμενο...

 
ΘΕΣΗ
ΑΝΑΒΑΤΗΣ
ΜΟΤΟ
Διαφ.
1
Marc MARQUEZ
Honda
40'49.772
2
Valentino ROSSI
Yamaha
+1.799
3
Maverick VIÑALES
Yamaha
+1.826
4
Johann ZARCO
Yamaha
+1.842
5
Cal CRUTCHLOW
Honda
+3.845
6
Andrea IANNONE
Suzuki
+3.871
7
Jack MILLER
Honda
+5.619
8
Alex RINS
Suzuki
+12.208
9
Pol ESPARGARO
KTM
+16.251
10
Bradley SMITH
KTM
+16.262
11
Scott REDDING
Ducati
+21.652
12
Dani PEDROSA
Honda
+21.668
13
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
+21.692
14
Karel ABRAHAM
Ducati
+26.110
15
Jorge LORENZO
Ducati
+26.168
16
Tito RABAT
Honda
+26.252
17
Alvaro BAUTISTA
Ducati
+36.377
18
Loris BAZ
Ducati
+39.654
19
Sam LOWES
Aprilia
+40.400
20
Hector BARBERA
Ducati
+45.901
21
Danilo PETRUCCI
Ducati
+48.768
22
Broc PARKES
Yamaha
+57.711
 
ΠΤΩΣΗ
 
 
 
Aleix ESPARGARO
Aprilia
20 γύροι

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.