MotoGP Αυστρία: Εκκωφαντική νίκη Marc Marquez στον ιστορικό 1000ο αγώνα

Πρώτη του νίκη στο Red Bull Ring
MotoGP Αυστρία: Εκκωφαντική νίκη Marc Marquez στον ιστορικό 1000ο αγώνα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/8/2025

Λίγα κάστρα είχαν μείνει δίχως κατάκτηση από τον Marc Marquez και σήμερα έπεσε άλλο ένα από τα τελευταία μαζί με μία σειρά από πρωτιές, καθώς έχουμε την 6η κατά σειρά διπλή νίκη και νίκη στον χιλιοστό αγώνα των MotoGP.

Για αρχή να πούμε πως η στήλη του Σάκη Συνιώρη για τα MotoGP του MOTO, δικαιώνεται για ακόμη μία φορά από την σημερινή επίδοση του Aldeguer που όχι απλά ανέβηκε στην δεύτερη θέση αλλά έκανε μερικές φανταστικές προσπεράσεις για να φτάσει έως εκεί.

Η σημερινή εκκίνηση δεν είχε τα χθεσινά προβλήματα του Sprint, ο Bezzecchi ξεκίνησε όπως θα ήθελε εκμεταλλευόμενος σωστά την pole position, ο Bagnaia έμεινε εμπρός χωρίς προβλήματα όπως και ο Marc Marquez προσπέρασε θέσεις και από τους πρώτους μόνο ο Alex Marquez δεν θα ήταν ικανοποιημένος καθώς έπρεπε να εκτελέσει ποινή μακρύτερου γύρου και όσο είχε πίσω του όλο το grid κολλημένο, το αποτέλεσμα θα ήταν πολύ πιο βαρύ.

Η μικρή μάχη των δύο εργοστασιακών Ducati δεν κράτησε πολύ αλλά έδωσε μία όμορφη νότα για την αρχή του αγώνα, με τον Bagnaia να αντιστέκεται στον Marquez ενώ πίσω ο Alex Marquez πάλευε με τον Acosta πριν εκτελέσει την ποινή του.

Με καθαρό και πανεύκολα στον επόμενο γύρο ο Marc Marquez πέρασε τον Bagnaia και αμέσως άρχισε να κόβει την απόσταση από τον Bezzecchi ο οποίος είχε καταφέρει να ανοίξει λίγο όσο οι Ducati πάλευαν.

Ο Bastianini άνοιξε γραμμή στα φρένα μετά την ευθεία ενώ αμέσως μετά ο Alex Marquez εκτελεί την ποινή του και φεύγει στην 11η θέση από εκεί που θα μπορούσε να παίξει έναν πιο δυναμικό ρόλο εμπρός.

Ο Acosta έχει ανοικτό πεδίο για τον Bagnaia, έναν Bagnaia που σε τίποτα δεν θυμίζει τον πρωταθλητή που ξέρουμε και έτσι η KTM αργά αλλά σταθερά θα έρθει σε στιγμή επίθεσης η οποία όμως ποτέ δεν φτάνει τροχό με τροχό εκείνη την ώρα αλλά πολύ αργότερα. Το ελπίζει κανείς να έρθει σύντομα όμως γιατί δεν είχε τίποτα άλλο να δει εμπρός.

Ο Marc Marquez απλά περιμένει να περάσουν οι γύροι πριν κάνει την επίθεσή του, ο Bezzecchi το ξέρει και έχει έναν τεταμένο αγώνα από εκείνους όμως που δεν περνάνε την αγωνία στον θεατή γιατί ο Marquez δεν είναι κολλημένος στον τροχό του. Αφήνει το εμπρός ελαστικό να επανέλθει στη σωστή θερμοκρασία μετά την αρχική μάχη, είναι η λογική εξήγηση ενώ έτσι και αλλιώς δεν χρειάζεται να πάρει το ρίσκο για να παλέψει από τώρα από την στιγμή που πίσω του δεν έχει καμία επικινδυνότητα.

Ο Martin με τον Quartararo είναι στην 15η θέση και 17η θέση όταν ο Martin στον 15ο γύρο πέφτει και δεν μπορεί να σηκωθεί εύκολα. Η μοτοσυκλέτα έχει πάρει το πόδι του μαζί και φαίνεται να έχει χτυπήσει για αυτό και μεταφέρεται στο ιατρικό κέντρο έχοντας τις αισθήσεις του για να εξεταστεί.

Επιστρέφει στο box δείχνοντας πολύ καλύτερα λίγο πριν την λήξη του αγώνα.

Στον 19ο γύρο είναι που τελικά ο Marc Marquez θα αποφασίσει πως έχει έρθει η ώρα, κάνει την επίθεση του και ο Bezzecchi αντιστέκεται. Ευτυχώς γιατί έτσι έχουμε μία μάχη για έναν γύρο εμπρός η οποία λήγει με ξεκάθαρη επικράτηση του Marc Marquez στον 20 γύρο και αμέσως ανοίγει και διαφορά.

Η μάχη όχι απλά έχει τελειώσει αλλά πριν ολοκληρωθεί ένας γύρο με τον Marc Marquez εμπρός είναι σίγουρο πλέον πως η εμπρός θέση έχει τελειώσει για τον Bezzecchi.

Στο μεταξύ το θέαμα δεν έχει χωριστεί όπως θα έπρεπε γιατί όσο συμβαίνουν αυτά ο Bagnaia είναι στην 5η θέση, έχοντας δεχτεί -επιτέλους- την επίθεση του Acosta που τον βγάζει εκτός γραμμής τελείως και αφήνει και τον Aldeguer να περάσει εμπρός.

Στον 21ο πρώτο γύρο η Ducati του Di Giannantonio σπάει με την εξάτμιση να παίρνει φωτιά και τον φόβο για υγρά στην πίστα να είναι άμεσος, ευτυχώς όμως δεν χρειάστηκε η διακοπή. Συγχαρητήρια στον Ai Ogura που χώθηκε στον λευκό καπνό της Ducati χωρίς να χάσει την στροφή εμπρός του.

Ο Bagnaia κάνει το λάθος και χάνει θέση από τον Bastianini αλλά τα προβλήματα δεν θα τελειώσουν εκεί.

Με 5 γύρους να τελειώνουν ο Aldeguer που στο μεταξύ είχε ήδη τα βλέμματα επάνω του γιατί γυρνούσε στον χρόνο του Marc Marquez, περνά με εντυπωσιακό block-pass τον Bezzecchi και όπως έκανε και ο Marquez στον 19ο γύρο και αυτός ανοίγει την ψαλίδα από την τρίτη θέση και εντυπωσιάζει με το να οδηγεί πίσω από τον Marc Marquez μαζεύοντας και δέκατα από την διαφορά τους!

Ο Binder με τον Mir κυνηγά τον Bagnaia που δεν μπορεί να ξεφύγει από τις KTM μέχρι που ο Mir, τώρα που δεν τον έχει ρίξει κανείς, προσπερνά τον Binder και μπαίνει πίσω από τον Bagnaia.

Οι τρεις τους κάνουν έναν όμορφο αγώνα αλλά ο Bagnaia πρέπει να δώσει την θέση του στον Mir γιατί πάτησε εκτός πίστας, που έτσι και αλλιώς θα τον προσπερνούσε η Honda, το θέμα ήταν να καταφέρει να κρατήσει τον Binder πίσω. Τα καταφέρνει όταν δίνει την θέση του στον Mir, αλλά αμέσως μετά τον περνά και ο Binder, που σημαίνει ότι θα συνέβαιναν αυτές οι προσπεράσεις και χωρίς την εκτέλεση της ποινής.

Με τον Aldeguer σε απόσταση πίσω του ο Marc Marquez παίρνει άλλη μία φανταστική νίκη σε μία σεζόν που είναι δική του και απλά περιμένουμε πότε θα ανακηρυχθεί πρωταθλητής!

ΘΕΣΗ

ΒΑΘΜΟΙ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΧΡΟΝΟΣ

1

25

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

42:11.006

2

20

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+1.118

3

16

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+3.426

4

13

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+6.864

5

11

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+8.731

6

10

36J. Mir

Honda HRC Castrol

+10.132

7

9

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+10.476

8

8

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+12.486

9

7

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+15.472

10

6

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+15.537

11

5

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+16.185

12

4

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+16.241

13

3

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+18.478

14

2

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+18.491

15

1

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+25.256

16

 

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+30.316

17

 

88M. Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+34.008

18

 

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+37.478

ΠΤΩΣΕΙΣ / ΕΓΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

   

49F. Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

20 Laps

   

1J. Martin

Aprilia Racing

13 Laps

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.