MotoGP Αυστρίας: H ΚΤΜ φεύγει από Moto2, Marquez – Dovizioso αντιμέτωποι με επανάληψη

Γεμάτο εξελίξεις το αυστριακό GP πριν τον αγώνα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/8/2019

Δεν θα παίξει άλλο με τους κινητήρες της Triumph η KTM και θα αποσυρθεί από κατασκευαστής πλαισίου για την Moto2 από την επόμενη σεζόν. Αυτή η απόφαση, αν και δεν ήταν ξεκάθαρο πως θα έρθει, αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα έως τώρα, με τις δυσκολίες προσαρμογής που υπήρχαν έπειτα από την αλλαγή κινητήρα. Προφανώς και δεν φταίει ο κινητήρας για το γεγονός πως η KTM δυσκολευόταν να έχει το κατάλληλο πλαίσιο. Ούτε και η KTM φταίει που δεν τα κατάφερε. Τέτοια προβλήματα υπάρχουν όταν προσπαθείς να κάνεις πολλά πράγματα ταυτόχρονα, κι έτσι η απόφαση να φύγει από την Moto2 είναι προς την σωστή κατεύθυνση.

Παράλληλα ανανέωσε για άλλη μία πενταετία την συμμετοχή της στο MotoGP, που έληγε το 2021, ενώ θα επενδύσει περισσότερο στην Moto3 βάζοντας στον αγώνα και την Husqvarna. Αυτό δεν σημαίνει πως κάνει το ίδιο λάθος, κάνοντας περισσότερα από εκείνο που θα έπρεπε. Το αντίθετο, επενδύει σε αυτό που πάντα ήθελε, τους νέους αναβάτες. Ενισχύοντας την παρουσία της στην Moto3 η KTM δείχνει να θέλει να κάνει ορισμένα πράγματα πάρα πολύ καλά, αντί για όλα και μέτρια, την ίδια ώρα που και η παρουσία της στην κορυφαία κατηγορία είναι θετική. Κι ας μην προσαρμόζεται ο Zarco και ας έχουν υπάρξει γκρίνιες και παράπονα εκατέρωθεν. Αυτό συνέβαινε όταν προσπαθούσαν να κάνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα και με στόχους ιδιαίτερα φιλόδοξους. Φαίνεται όμως να μπαίνουν σε μία νέα πορεία, και η απόσυρση από την Moto2 είναι μία αρχή σωστού επαναπροσδιορισμού. Αναμενόμενο επίσης πως οι εξαγγελίες αυτές θα γινόντουσαν στο σπίτι τους, με όλη την σημασία που έχει αυτό.

Η ανανεωμένη πίστα μπορεί να είναι στο σπίτι της KTM, σηματοδοτεί όμως την νέμεση του Marquez, την πίστα που η Κυριακή δεν του βγαίνει παρόλο που παίρνει την πρώτη θέση της εκκίνησης, την πίστα που ο Dovizioso παίζει με τα νεύρα του και κερδίζει. Αυτό το είπε ο ίδιος ο Marquez εχθές, τόνισε πως ο Dovizioso έχει στρατηγική να παίξει με το μυαλό του, ουσιαστικά αναγνωρίζοντας ένα από τα ελαττώματά του, πως είναι υπερβολικά παρορμητικός. Βέβαια σε αυτή την παρόρμηση οφείλεται το απίστευτο πράγμα που έκανε στην Τσεχία την προηγούμενη εβδομάδα, παίρνοντας την pole position όταν έβαλε slick στην βροχή. Μία παρόρμηση που την υποστηρίζει με απίστευτή προσήλωση και συγκέντρωση, μιας και slick στην προηγούμενη πίστα είχαν βάλει κι άλλοι, όμως εκείνος ήταν τελικά που τα κατάφερε.

Όλο αυτό έχει ένα σημείο που μέχρι τώρα δεν έχει πετύχει όπως θα έπρεπε, κι αυτό το κομβικό σημείο είναι η Αυστρία. Φέτος βέβαια την pole position δεν την πήρε απλά, την έκανε σημαία και την σήκωσε πολλά μέτρα από το έδαφος εξαιτίας της διαφοράς ρυθμού που είχε με όλους τους υπόλοιπους. Φέτος επίσης ο ισχυρότατος ανταγωνισμός που υπάρχει στην αρχή κάθε σεζόν, τώρα έχει καταλαγιάσει απέναντι στον Marquez και απλά συντηρείται στις υπόλοιπες θέσεις. Ο Crutchlow δεν μπορεί να εξηγήσει τι είναι αυτό που κάνει ο Marquez στην μοτοσυκλέτα που κι εκείνος οδηγεί, δεν μπορεί να τον φτάσει και δεν πιστεύει πως και κάποιος άλλος είναι σε αυτή την θέση. Μένει να δούμε αν η Αυστρία θα συνεχίσει να είναι γκρίζα περιοχή για τον «93» ή αν θα σπάσει αυτό το σερί, το μόνο αρνητικό σερί που έχει μείνει για τον Ισπανό και την Honda...

Αποτελέσματα Κατάταξης:

ΘΕΣΗ
ΑΝΑΒΑΤΗΣ
ΜΟΤΟ
ΧΡΟΝΟΣ
Διαφ. 1ου
Προηγ.
1
Marc MARQUEZ
Honda
1'23.027
 
 
2
Fabio QUARTARARO
Yamaha
1'23.461
0.434
0.434
3
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
1'23.515
0.488
0.054
4
Maverick VIÑALES
Yamaha
1'23.523
0.496
0.008
5
Francesco BAGNAIA
Ducati
1'23.652
0.625
0.129
6
Takaaki NAKAGAMI
Honda
1'23.669
0.642
0.017
7
Alex RINS
Suzuki
1'23.681
0.654
0.012
8
Jack MILLER
Ducati
1'23.688
0.661
0.007
9
Cal CRUTCHLOW
Honda
1'23.754
0.727
0.066
10
Valentino ROSSI
Yamaha
1'23.817
0.790
0.063
11
Pol ESPARGARO
KTM
1'23.866
0.839
0.049
12
Danilo PETRUCCI
Ducati
1'23.964
0.937
0.098
 
Q1 Results:
 
 
 
 
Q2
Cal CRUTCHLOW
Honda
1'23.829
 
 
Q2
Francesco BAGNAIA
Ducati
1'23.928
0.099
0.099
13
Miguel OLIVEIRA
KTM
1'24.130
0.301
0.202
14
Franco MORBIDELLI
Yamaha
1'24.270
0.441
0.140
15
Tito RABAT
Ducati
1'24.389
0.560
0.119
16
Johann ZARCO
KTM
1'24.392
0.563
0.003
17
Karel ABRAHAM
Ducati
1'24.423
0.594
0.031
18
Andrea IANNONE
Aprilia
1'24.526
0.697
0.103
19
Aleix ESPARGARO
Aprilia
1'24.749
0.920
0.223
20
Hafizh SYAHRIN
KTM
1'24.759
0.930
0.010
21
Stefan BRADL
Honda
1'25.020
1.191
0.261
 

 

 

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.